Berichten van 9 april 2007 tot 15 april 2007

Normaal worden wetten gemaakt om het maatschappelijk verkeer ordelijk te laten verlopen, te reglementeren en de burgers beter te dienen.

Als regeringen wetsontwerpen laten stemmen door hun meerderheid die nadrukkelijk partijpolitieke oogmerken dienen, is er iets mis met de democratie, dan begint het op een dictatuur te lijken.

De minister van justitie wil voor het einde van deze legislatuur een wet in het leven roepen, waarbij iemands politieke rechten automatisch ontnomen worden bij o.m. een veroordeling tot racisme.

Racisme is verwerpelijk en is  zeker niet goed te praten, dat is de mening van elk weldenkend mens.  Het probleem is echter dat met deze wet achter de deur, om het even wie door een bevooroordeeld rechter uit zijn rechten kan gezet worden. 

U herinnert zich de Marokkaanse burger die een klacht neerlegde omdat hem de toegang tot een dancing ontzegd werd en die daarvoor de eerste minister voor de rechtbank wil laten verschijnen.  Stel dat de rechter de Marokkaan in het gelijk stelt en Verhofstadt veroordeelt wegens eindverantwoordelijke voor een daad van racisme.  Dan kan Mijnheer Verhofstadt met zijn hoed in de hand het parlement verlaten. 

Dat is  natuurlijk niet de bedoeling van mevrouw Onkelinx, want de huidige premier moet haar en haar partij nog vele diensten bewijzen.

Het zou echter wel een handig wapen zijn om eenieder die een uitlating doet over de multiculturele maatschappij een klacht aan het been te lappen.  Zorgen dat de zaak bij een "bevriende" rechter voorkomt is geen onoverkomelijk probleem in dit land.

Op die manier zouden vele mandatarissen van een bepaalde partij kunnen uitgeschakeld worden.  Als  men langs “democratische” en politieke weg zijn doel niet kan bereiken, wil men nu ook nog het gerecht  inschakelen. 

Eerst werd het Vlaams Blok veroordeeld door speciaal uitgezochte rechters, dat heeft niets uitgehaald om de partij klein te krijgen.  Nu is men bezig de wettelijk voorziene dotaties van het Vlaams Belang af te nemen en om helemaal zeker te zijn, wordt er nog een wet bovenop gestemd om de verkozenen  hun mandaat te ontnemen ...

Het is allemaal zo doorzichtig, dat het belachelijk wordt.  Gelukkig hebben de Vlamingen nog heel veel gezond verstand en doorzicht.

"Het Vlaams Belang is in de echte zin van het woord een revolutionaire partij die -uiteraard zonder geweld- een democratische omwenteling wil teweeg brengen ...

Het Vlaams Belang is slechts één crisis van de macht verwijderd…

Uiteindelijk komt er een big bang van de traditionele partijen ..."

Dit zijn uittreksels uit het nieuwste boek :

Het is goed voor de ogen, het gemoed en het hart geconfronteerd te worden met woorden, visies, herinneringen en feiten waar je je kan aan overgeven zonder constant op je hoede te moeten zijn.

Er is helemaal niets mis mee om herbevestigd te worden in je eigen oordelen. Integendeel, in deze barre tijden waarin je geen krant kan openen, geen televisieknop kan omdraaien om tegen je hoofd gemept te krijgen dat je een mestkever bent, dat je een slecht en boosaardig mens bent, dat je omwille van je verwerpelijke ideeën tot het uitschot van je gemeenschap behoort, is het zelfs aanbevolen door de lectuur van dit boek van Filip Dewinter aangemoedigd te worden dat er niets mis is op te komen voor de groep waartoe je behoort, je recht van spreken en schrijven op te eisen, jezelf en je nageslacht te beschermen.

Filip Dewinter zegt luidop wat heel wat mensen stilletjes denken.
   

Nee, hier volgt geen filmpje van mij op internet.

Door een Vlaams decreet zijn internetfilmpjes verboden voor Vlaamse politici gedurende de ganse verkiezingscampagne.

Aan Franstalige zijde bestaat zo’n verbod niet.

Specialisten moeten nu nader onderzoeken welke regels er gelden voor Brussel.

Dit is het resultaat na “zwaar” overleg over dit “zeer belangrijk” punt in de commissie Verkiezingsuitgaven.

Met wat houden die mensen zich toch bezig, hebben die nu echt niets beters te doen?

Ik noem dit discriminatie, censuur en het beknotten van het vrije verkeer op internet.

Zoals u wellicht al weet, gaat op zondag 6 mei de Mars voor onze onafhankelijkheid door in Sint-Genesius-Rode. De eis voor Vlaamse staatsvorming in plaats van de zoveelste verlammende staatshervorming wordt op deze wijze een maand voor de federale verkiezingen, waarop ‘communautaire onderhandelingen’ met de Franstaligen volgen, duidelijk gemaakt aan alle Vlaamse politici. Daarom is het van het grootste belang dat alle Vlamingen die zich achter deze eis kunnen scharen op 6 mei aanwezig zijn op deze mars.
Ik zal er zeker bij zijn.

Alle informatie over de mars vindt U op deze webstek

Dat je als Vlaming beter wegblijft uit sommige openbare Brusselse ziekenhuizen  is helaas geweten. De meeste dokters en verpleegsters zijn eentalig Frans en behandelen Nederlandstalige patiënten als tweederangsburgers.

In 2005 kwam Minodora Cliveti in opdracht van de Raad van Europa deze wantoestanden voor een tweede maal  onderzoeken. Dit leidde tot een resolutie met volgende punten :

De Raad van Europa wil voor de Brusselse ziekenhuizen :

-         Een betere naleving van de taalwetgeving

-         meer tweetalig personeel en tweetalige dokters

-         de tweetaligheid moet worden versterkt met juridische
en  administratieve maatregelen

In de praktijk heeft het Brussel Hoofdstedelijk Gewest deze resolutie naast zich neergelegd en is er helemaal niets veranderd.

Maar in Voeren kan je ook best niet ernstig ziek worden of je been breken zodat je bij een noodgeval beroep moet doen op een ziekenwagen.

Dit heeft dit weekend een Nederlandse vrouw mogen ondervinden die tijdens een wandeling uitgleed en haar arm brak. Via de 100-centrale in Hasselt werd een ambulance opgeroepen, helaas voor deze dame spraken deze ambulanciers (weliswaar afkomstig uit het dichtstbijzijnde Waalse Hermalle) enkel Frans en weigerden zij om deze Nederlandse vrouw (die het Frans niet machtig was) naar een Nederlandstalig ziekenhuis te brengen en lieten haar achter zonder enige hulp te bieden.

Van ergerlijke Franstalige arrogantie gesproken

En laat “Le Standaard” en “De Soir” ons dan maar met hun gezamenlijke artikelenreeks trachten te overtuigen hoe goed Vlamingen en Walen kunnen samen leven, hoe goed we elkaar aanvullen en elkaar vooral heel erg graag zien.

De vrijheid van meningsuiting is een grondwettelijk recht, eigen aan democratische staten en instellingen die zich graag beroepen op de teksten van Thomas Jefferson uit 1800, geschreven voor de Amerikaanse Grondwet.

Ook in een vrij Vlaanderen zal er niet getornd worden aan de vrijheid van het individu om zich te uiten, wat  de bange tegenstrevers ook mogen beweren. Vlaanderen heeft te lang gezucht onder bezetters om de waarde van de persoonlijke vrijheden niet te garanderen : zoals wij het verzet tegen de bezetter in de genen hebben, leeft in ons de hunker naar de vrijheid.

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) zoals het reilt en zeilt past niet in deze maatschappelijke visie omdat het precies het tegenovergestelde beoogt en de individuele vrijheid aantast, beknibbelt en vervolgt.

Honderd personeelsleden, momenteel geleid door directeur :

speuren dagelijks kranten en internet af op zoek naar afwijkende meningen.

Deze instelling ontvangt jaarlijks een sponsoringsbedrag van de Nationale Loterij van 4.350.000 euro !!!  Zij verantwoorden hun werking uitsluitend aan de diensten van de eerste minister en vallen buiten elke parlementaire controle.

De activiteiten, die met ronkende woorden omschreven staan in de doelstellingen, zijn er in realiteit op gericht om de bevolking een traumatisch eenrichtingsdenken op te leggen.  Hun acties zijn misplaatst, intimiderend en in een aantal gevallen ronduit belachelijk.  Ik verwijs naar de gênante waarschuwing die het CGKR meende te moeten geven aan Jean Marie Pfaff : een voor de televisie gemonteerde scène in het buitenland, ontsnapt zelfs niet aan hun kritische blik ...  over zelfoverschatting gesproken, juridisch aanvechtbare praktijken en een ronduit belachelijk optreden. Dit evolueert regelrecht naar censuurtoestanden uit dictatoriale regimes.

Ieder van ons kent voorbeelden, ieder van ons verfoeit de mentaliteit gecontroleerd te worden door een "gedachtenpolitie" die aan elke democratische controle ontsnapt.

De afschaffing van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en racismebestrijding is één van de prioriteiten die ik mij stel.

Met de vele ontmoetingen die ik de laatste tijd heb sedert de bekendmaking van de lijst, wordt me al eens de vraag gesteld wat ik eigenlijk in de Kamer zou gaan doen.

Om te beginnen, de kans dat ik van op mijn bescheiden 14de plaats verkozen word, is zeer miniem maar dat vermindert mijn enthousiasme niet en wie weet, met de steun van velen is ook veel mogelijk.

Uiteraard onderschrijf ik volledig de algemene doelstellingen en het verkiezingsprogramma van het Vlaams Belang zonder enig voorbehoud.(en ja, ik bezit ook een partijlidkaart...)

Naast de algemene grote lijnen zoals het onafhankelijkheidsstreven, het behoud van de eigen waarden en het stoppen van de oprukkende islamisering in Vlaanderen en West-Europa zijn er heel wat zaken bij te stellen.

De bedoeling is dat ik de volgende weken diverse punten die me nauw aan het hart liggen en waar ik ten volle voor wil gaan nader zal toelichten op deze weblog.

Het eerste onderwerp dat u van mij mag verwachten is de terugkeer naar de  fundamentele vrijheid van gedachten door het afschaffen van het verderfelijke Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding. De opinievrijheid staat onder toenemende druk en daar moet zo snel mogelijk een eind aan komen.

Omdat we vandaag nog in de Paassfeer vertoeven, zal ik het in de komende dagen over dit onderwerp hebben naast natuurlijk de gebruikelijke nieuwsmededelingen.