Berichten van 23 april 2007 tot 29 april 2007

Het is mede te danken aan Amedee Verbruggen, een kasseilegger die tijdens de eerste wereldoorlog aan het IJzerfront in contact kwam met intellectuelen zoals Daels, dat de Vlaamse beweging werd verbreed tot een sociale beweging.

Aan de kerk van Bazel werd daarom ter zijner ere een standbeeld opgericht.

Bij de inhuldiging zei Van Wilderode: “Hij is de kleine Vlaming die zich gekromd en wroetend een weg moest banen, maar na een eerbare en moedige strijd rechtop en fier de Vlaamse ontvoogding tegemoet kon gaan”

Het is opmerkelijk welke politieke strategie het regime in samenwerking met de media de laatste maanden aan het volgen is.  België moet terug aan mekaar genaaid worden, er wordt gesproken over het Noorden en het Zuiden, Vlaanderen en Wallonië zijn besmette termen, net zoals hun inwoners die niet langer Vlamingen of Walen genoemd worden maar Nederlands- of Franstalige inwoners.  En binnenkort zijn  we allemaal terug Belgen en zingen we met een krop in de keel, hand in hand la Brabançonne.

Deze trend naar "Belgique une et indivisible" werd ook opgevoerd in een gezamenlijk debat tussen  Leterme en Di Rupo, een co-productie zoals bij Miss Belgique tussen RTL en VTM.

Zoiets blijft een dovemansgesprek en dat de Walen pro het unitaire België zijn, is evident en heeft alleen en uitsluitend te maken met hun angst om hun Vlaamse subsidies te verliezen.  Van Di Rupo kan je niets anders verwachten : die man verdedigt de belangen van zijn bevolking en heeft het nadeel opgescheept te zitten in eigen rangen met eersteklas profiteurs en zakkenvullers.

Leterme vertolkte uitsluitend de vraag om in ruil voor het behoud van de transfers naar de Walen een goed bestuur te kunnen voeren in Vlaanderen ...  Ik denk dat Bart Dewever blij zal geweest zijn toen hij het hoorde.

Tijdens het VTM nieuws de dag later kwam Verhofstadt, als wijze Premier van het unitaire koninkrijk één en ander toelichten : laat de ministers-presidentjes van het noorden en het zuiden maar wat bakkeleien, IK, de wijze man houd de touwtjes in handen.

Een staatshervorming zal voor de Vlamingen weer eens uitdraaien op toegevingen, meer geldafdrachten en ditmaal ook afstand van moeizaam verworven bevoegdheden aan de federale staat. 

Daarom : geen staatshervorming, maar staatsvorming.  Vlaanderen vrij en onafhankelijk !  Dat is duidelijk.

Van de burger wordt verwacht dat hij de wet naleeft. Mag hij van zijn volksvertegenwoordigers dan niet verwachten dat zij de grondwet naleven?

Niemand kan verplicht worden om mee te werken aan de organisatie van onwettelijke verkiezingen. Dit geldt voor de burgemeesters, maar eveneens voor de burgers van gans Vlaanderen die binnenkort zullen opgeroepen worden om te zetelen als voorzitter of bijzitter van een stembureau, voor de federale verkiezingen van 10 juni 2007.

Al 24 van de 28 gemeentebesturen weigeren de verkiezingen te organiseren en meer dan 900 mensen hebben zich reeds ingeschreven als dienstweigeraar.

Het Halle-Vilvoorde Komitee, het Taal Aktie Komitee en de Vlaamse Volksbeweging, onder auspiciën van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen, herhalen daarom hun oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid uit burgerzin: ga stemmen, maar weiger te zetelen in een stembureau of in een telbureau.

Deze oproep is gericht aan elke bewuste burger van Vlaanderen, zowel jong als oud en wonende in ALLE Vlaamse provincies. De oproep beperkt zich dus NIET tot de inwoners van Halle-Vilvoorde.

U kan zich inschrijven op deze website

Eind 2002 werden in het vooruitzicht van de Parlementsverkiezingen van 18 mei 2003, de arrondissementele kieskringen vervangen door provinciale kieskringen, met één grote uitzondering : Vlaams-Brabant en Brussel. Daar bleven de arrondissementele kieskringen Leuven en Brussel-Halle-Vilvoorde bestaan.

Door  de niet gesplitste kieskring BHV wordt een groot deel van Vlaanderen – het gehele arrondissement Halle-Vilvoorde ( meer dan 550.000 inwoners ) – voor de federale verkiezingen als tweetalig, en dus als deel van het Waalse en Brusselse kiesgebied beschouwd.

Waalse en Frans-Brusselse kandidatenlijsten dringen zo diep in Vlaanderen door. Onkelinx, Di Rupo, Reynders … zijn kandidaat in o.a. Overijse, Sint-Pieters-Leeuw en de andere 33 gemeenten.

In Wallonië daarentegen kan alleen voor Waalse en Frans-Brusselse lijsten worden gestemd.

In het arrest van 26 mei 2003 heeft het Arbitragehof dit als ongrondwettelijk en discriminerend verklaard voor de kandidaten uit Vlaams-Brabant en eiste dat deze toestand zou rechtgezet worden voor het einde van de legislatuur, zijnde 24 juni 2007, de dag van de eerste ‘normale’ federale verkiezingen.

Met een handigheidje omzeilde Verhofstadt het arrest door de verkiezingen te vervroegen naar 10 juni 2007. Het is echter zonneklaar dat het Arbitragehof bedoelde dat de kwestie tijdens deze legislatuur en voor  de verkiezingen geregeld moest worden.

De ongrondwettelijkheid die werd vastgesteld in 2003 door het Arbitragehof bestaat vandaag nog altijd en zal op 10 juni ook nog bestaan.

De paarse regering weigert haar eigen wetten toe te passen, zelfs op bevel van het hoogste rechtscollege van dit land, het Arbitragehof.

Maar ook CD&V en N-VA gaan niet vrijuit. Tijdens de verkiezingscampagne in 2004 deden Yves Leterme en Geert Bourgeois opmerkelijke uitspraken. In een kopstukkendebat verklaarde Leterme dat de splitsing van BHV een kwestie was van amper vijf minuten en Bourgeois zegde uitdrukkelijk dat ze niet in de Vlaamse regering zouden stappen en geen handtekening onder een Vlaams regeerakkoord zouden zetten voor de splitsing van de kieskring BHV in het federaal parlement werd goedgekeurd.

Meer dan ooit weten we nu wat  het woord “onverwijld” wil zeggen en wat de nieuwe verkiezingsbeloften van Open-VLD, SP.a-Spirit en CD&V/N-VA waard zijn en daar gaan open brieven in kranten weinig aan veranderen. 

Daarom is het Vlaams Belang het énige alternatief.
De splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is één van de prioriteiten die ik mij stel.