Dat Verhofstadt van oordeel is dat de kiesstrijd zich moet beperken tot een debat van 3 uur tussen hem en Leterme zegt veel over het democratisch gehalte van die figuur.

Als de mensen dat (verplicht ?) bekeken hebben, is er geen verdere informatie meer nodig : men weet genoeg en vooral wie de beste is. 

Dat de  premier ook zijn tegenstander aanduidt is typerend voor die man : Leterme, die niet eens zitting heeft in Kamer noch Senaat. Leterme die als een ongeloofwaardige bruid maanden haar zwangerschap probeerde te verdoezelen en bij de geboorte blozend uitriep "Och, kijk nu, de ooievaar is gepasseerd".

Dat Verhofstadt een slechte democraat is weten we al lang.  Hij bewijst het nog eens extra door over het hoofd te zien dat er nog andere kandidaat-premiers zijn dan diegene waar hij de degen wil mee kruisen.  En dan nog dit : is het de taak van de politicus om op te leggen aan de televisie wat zij moet uitzenden? En met wie?  Of gebeurt dat normaal altijd achter de schermen en was het hem nu even openbaar ontglipt?

De manier waarop in dit land de democratie mishandeld wordt door het Paarse regime is huiveringwekkend.  Het zeer spijtige is dat ook de media bereidwillig meespelen in deze voortdurend vervalste verkiezingsstrijd.  Veel van de informatie is eenzijdig, een objectieve benadering door de politieke redacties is onbestaande en de houding van de door ons allen zwaar betaalde VRT tart elk gevoel voor rechtvaardigheid.

Als men het aandurfde zou men zelfs de naam van onze partij op de kiesbrieven weglaten.

'IJzeren Rijn is weggegooid geld'

Investeren in de historische treinverbinding tussen Antwerpen en het Ruhrgebied is volgens de Waalse regering "weggegooid geld". De regering Di Rupo vreest dat de IJzeren Rijn trafiek gaat afsnoepen van de Montzenlijn (Antwerpen-Hasselt-Visé-Montzen-Aken) die in het Luikse een aantal arbeidsplaatsen oplevert.

Met verbijstering heb ik dit gelezen , dit is het summum van solidariteit in één richting, Wallonië krijgt elk jaar meer dan 12 miljard euro van Vlaanderen en als dank hiervoor wordt Vlaanderen weer eens gedwarsboomd, weer eens voor schut gezet.

Voor de verdere Vlaamse en Antwerpse economische expansie is de onmiddellijke realisatie van het hele traject van de  IJzeren Rijn en de daarmee samenhangende heropening van lijn 18 een dringende noodzaak. Dit is van levensnoodzakelijk belang voor de Antwerpse haven.

Sinds april 2007 rijden er acht tot tien keer per week treinen over een gedeelte van de IJzeren Rijn tot Roermond,. voorlopig gaat het treinverkeer dan via een omweg naar het Ruhrgebied wat zes uur extra betekent. Over het stukje van 7 km tussen Roermond en Duitsland is grote discussie tussen België en Nederland, omdat het door een natuurgebied loopt. En nu heeft Nederlands-Limburg een stevige bondgenoot gevonden in het verzet tegen de IJzeren Rijn" en de Nederlandse minister van Verkeer Camiel Eurlings juicht de Waalse bezwaren toe.

Dit is een echte schande, dit is economische broodroof, dit is nogmaals de bevestiging dat België en Wallonië een hinderpaal zijn voor de verdere economische ontwikkeling van Vlaanderen.

Er is maar één alternatief : EEN ONAFHANKELIJK VLAANDEREN

Er zijn een aantal redenen waarom een kiezer niet kan gaan stemmen en een volmacht kan geven aan een andere kiezer.

1)    de kiezer is door ziekte of door een gebrekkigheid niet in staat om te gaan stemmen :

“medisch attest bijvoegen bij de volmacht”.

2)   de kiezer verblijft om beroeps- of dienstredenen in het buitenland :

de kiezer is in België, maar moet op de dag van de verkiezingen werken :

“attest van werkgever bijvoegen bij de volmacht”.

3)   de kiezer oefent het beroep van schipper, marktkramer of kermisreiziger uit :

“attest uitoefening beroep afgegeven door de burgemeester bijvoegen bij volmacht”.

4)   de kiezer die ten gevolge van een rechterlijke maatregel in een toestand van vrijheidsbeneming verkeert :

“attest van de directie van de strafinrichting bijvoegen bij de volmacht”.

5)   zijn geloofsovertuiging laat de kiezer niet toe om te gaan stemmen :

“attest van de religieuze overheid bijvoegen bij de volmacht”.

6)   de kiezer is student en kan om studieredenen niet gaan stemmen :

“attest van de directie van de school bijvoegen bij de volmacht”.

7)   de kiezer verblijft om privé redenen (vb. vakantie) tijdelijk in het buitenland :

“attest tijdelijk verblijf in het buitenland, afgegeven door de burgemeester bijvoegen bij de volmacht”.

De kiezer moet een afschrift van een vliegtuigticket of een reserveringsbewijs van hotel en/of vakantiewoning of een e-mail van een boeking van vliegtuigtickets via internet…enz. voorleggen aan de burgemeester.

Via de volgende link kan u een volmachtformulier downloaden en afprinten : website

U kan een volmacht geven aan gelijk welke "andere kiezer" ook al woont die niet in uw gemeente. Wel is het zo dat deze "andere kiezer" niet meer dan één volmacht mag hebben.

De persoon die in uw plaats gaat stemmen, geeft dit ingevulde volmachtformulier af aan de voorzitter van het stembureau waar u moet gaan stemmen, samen met het attest dat bewijst dat u niet kunt gaan stemmen.

De persoon die bij volmacht stemt voor een andere kiezer moet bovendien in het bezit zijn van zijn eigen identiteitskaart, zijn eigen oproepingsbrief en van de oproepingsbrief van de kiezer in wiens naam hij komt stemmen.

<?Het is erg belangrijk om geen enkele stem verloren te laten gaan. <?Het is heel eenvoudig en het vraagt geen tijd om een volmacht te geven. Zet ook mensen uit uw omgeving aan om een volmacht te verlenen indien ze niet in staat zijn om zelf te gaan stemmen.

Indien u niet weet aan wie een volmacht te verlenen, mag u mij steeds contacteren en ik zorg voor een betrouwbaar iemand.

Het Vlaams Belang heeft meer dan ooit uw stem nodig.

Op 3 maart 1999 werden mede onder impuls van de huidige regeringspartijen vijf resoluties gestemd waarmee het Vlaams parlement de uitgangspunten aangaf voor een volgende staatshervorming.

4^de resolutie :

Goed bestuur is maar mogelijk bij duidelijke bevoegdheidsafspraken (“coherente bevoegdheidspakketten”); Vlaanderen moet bevoegd worden over lokale en provinciale besturen (gemeenten en provincies), over gezondheids- en gezinsbeleid, sociaal beleid, wetenschap- en technologiebeleid, buitenlandse handel, telecommunicatie, spoor, binnenvaart, statistiek, ontwikkelingssamenwerking, landbouw, tuinbouw en visserij.

De SP.A liet in de krant de Morgen alvast optekenen dat zij zonder enig schaamtegevoel woordbreuk pleegt. Werd de PS-druk  alweer te groot?

Johan Vande Lanotte, voorzitter van de Vlaamse vleugel van de PS, wil de gezondheidszorg namelijk niet langer splitsen. Wég Vlaamse resoluties, wég Vlaams front. “Dat medische overconsumptie in het zuiden van het land een heel groot probleem vormt, is voor de SP.A-voorzitter niet langer een argument om de bevoegdheid te splitsen”.

De SP.A negeert de oproep van 76% van de Vlaamse artsen die voorstander zijn om de gezondheidszorg te splitsen.

De SP.A gaat voorbij aan de cijfers die de landsbond van Neutrale Ziekenkassen publiceren.

De SP.A heeft er geen enkel probleem mee met de cijfers van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid : In 2005 transfereerde Vlaanderen enkel en alleen via de ziekteverzekering 1,414 miljard euro naar Wallonië en Brussel.

Nee, nog liever plat op de buik onder druk van de Waalse arrogantie dan dit geld te benutten voor dringende sociale Vlaamse noden.

Uit een enquête in opdracht van de Artsenkrant blijkt dat :

drie op de vier Vlaamse artsen willen dat de gezondheidszorg in ons land verder gedefederaliseerd wordt, terwijl slechts 10 procent van de Waalse artsen gewonnen is voor dat idee.
In Vlaanderen is liefst 76 procent voorstander om de gezondheidszorg verder aan de gemeenschappen toe te vertrouwen.
In Wallonië ziet het er helemaal anders uit: liefst 87 procent van de artsen is  tegen een verdere splitsing. Slechts 10 procent staat positief tegenover het idee. In Brussel-Halle-Vilvoorde is 70 procent tegen.

"Maak de deelstaten financieel verantwoordelijk en ze worden gedreven om rationeler met de kosten om te springen", luidt het bij de Vlaamse artsen. Bovendien, zegt de Artsenkrant, kan elke gemeenschap dan een eigen gezondheidsbeleid voeren, dat tegemoet komt aan de eigen behoeften.

En wat zegt de socialistische, Franstalige minister van Gezondheidszorg Rudy Demotte ?

"We houden alles zoals het is”, met het leugenachtig excuus,“dat anders de patiënten meer moeten betalen en de kwaliteit van de zorgen er niet zal op verbeteren". 

Demotte negeert niet alleen het overduidelijke signaal van de Vlaamse artsenwereld, hij pleit zelfs voor de herfederalisering van het preventiebeleid, dat nu al tot de bevoegdheid van de gemeenschappen behoort.
Hij voegt er ook nog fijntjes aan toe dat de recente cijfers aantonen dat de regionale verschillen in gezondheidszorgkosten erg beperkt zijn.

Klopt dit ? En als dat zo is, waarom verzet hij zich dan zo halsstarrig tegen de splitsing van de gezondheidszorg?

Hier volgt het antwoord :

Volgens het RIZIV zouden de uitgavenverschillen tussen de regio’s voor

Het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid (AK-VSZ) zetten zich aan het rekenen en blijven met ongeloof naar de nieuwe Riziv-cijfers kijken. Ze stroken niet met hun ervaringen in het veld.

De uitgavenverschillen voor geneeskundige verzorging verkleinen een beetje voor Brussel en voor Wallonië stagneren ze.

Uit andere cijfers dan deze van het AK-VSZ nl. deze van de landsbond van Neutrale Ziekenkassen blijkt dat in 2006 de ziekteverzekering per hoofd van de bevolking bijna 100 euro meer uitgaf aan Waalse dan aan Vlaamse verzekerden. Dat komt neer op een meeruitgave van 603 miljoen euro.

Volgens het AK-VSZ blijven de uitkeringen voor ziekte-afwezigheden op het werk en voor invaliditeit,  in Wallonië en Brussel een kwart hoger liggen dan in Vlaanderen.

Ook de Neutrale Ziekenfondsen spreken hier van een opmerkelijk verschil: de cijfers voor 2006  leren dat een Waalse gerechtigde gemiddeld een dag langer arbeidsongeschikt is dan een Vlaming Het aantal dagen arbeidsongeschiktheid en invaliditeit van een Waalse gerechtigde bedroeg in 2006 gemiddeld 16,29 dagen. Bij de Vlaamse gerechtigden was dat 15,42 dagen per hoofd.

Per inwoner wordt vanuit Vlaanderen 173 euro meer aan bijdragen betaald dan er per Vlaming uitgegeven wordt. In Wallonië is dat net omgekeerd (171 euro minder bijdragen dan uitgaven). Voor Brussel is het verschil zelfs nog groter: er wordt 493 euro per inwoner minder betaald dan er uitgegeven wordt.

De totale transfers zijn dus niet weg en ze zijn niet afgenomen maar toegenomen, besluit AK-VSZ.

In 1999 stroomde 1,086 miljard euro via de ziekteverzekering van Vlaanderen naar de andere gewesten.

In 2005 transfereerde Vlaanderen enkel en alleen via de ziekteverzekering 1,414 miljard euro naar Wallonië en Brussel.

De stuitende arrogantie van een minderheid die de meerderheid meent te mogen gijzelen, moet nu zelfs de meest naïeve Vlaming doen inzien dat met de PS geen land meer te bezeilen valt.

Vlaanderen zelfstandig : meer dan ooit !!!

Het Vlaams Belang zal niet worden uitgenodigd voor de grote verkiezingsdebatten die de VRT plant. Zo start de VRT op 20 mei met ‘Mondelinge Vragen’, een debat waarin het publiek vragen kan stellen aan de kandidaat-premiers Guy Verhofstadt (Open VLD), Yves Leterme (CD&V) en Johan Vande Lanotte (SP.A). Ook voor het debat tussen de drie kandidaat-premiers op 3 juni is het Vlaams Belang niet welkom.

Frank Vanhecke ziet hierin een machinatie. ‘In België wordt de eerste minister niet verkozen. De enige objectieve graadmeter is de uitslag van de jongste Vlaamse verkiezingen en het Vlaams Belang is de grootste fractie in het Vlaams parlement’.

In een open brief stelt partijvoorzitter Frank Vanhecke de ondemocratische houding van de VRT aan de kaak en kondigt hij aan te zullen onderzoeken welke politieke en juridische stappen het Vlaams Belang tegen de discriminerende houding van de openbare omroep kan ondernemen.

Open Brief

Geachte heer Kris Hoflack,
Hoofdredacteur

Een document van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) stelt dat lidstaten kiezers moeten informeren “op een billijke en niet-discriminerende basis, ook via de openbare omroep” en dat “lidstaten moeten garanderen dat gelijke toegang en eerlijke behandeling van deelnemers aan de verkiezingen door de staatsmedia voorzien wordt.” Blijkbaar zijn die internationale normen voor democratie niet van toepassing op Vlaanderen en zijn openbare omroep, want wij mochten intussen vernemen dat het Vlaams Belang niet welkom is op de grote verkiezingsdebatten die de VRT plant op 20 mei en 3 juni. Daarmee verstrakt de openbare omroep, die nochtans decretaal verplicht is om objectieve en neutrale berichtgeving te verzorgen, haar discriminerende houding jegens het Vlaams Belang.

U meent dat in de grote debatten enkel de ‘kandidaat-premiers’ aan bod moeten komen. Voor alle duidelijkheid: het zijn de kiezers die daarover beslissen en niet de VRT. Bij mijn weten kent dit land echter geen rechtstreekse kanseliersverkiezingen. Het zal u bovendien niet ontgaan zijn dat Yves Leterme hierover net hetzelfde zegt. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat voor de VRT elke reden goed genoeg is om toch maar geen vertegenwoordigers van de Vlaams-nationale oppositiepartij te moeten uitnodigen.

De enige objectieve graadmeter die de openbare omroep zou mogen hanteren bij de selectie van kandidaten en partijen is mijns inziens de democratische uitslag van de verkiezingen voor het Vlaams Parlement. Bij de parlementsverkiezingen van 10 juni 2004 haalde het Vlaams Belang 24,2 procent van de stemmen. Daarmee werd mijn partij de grootste fractie in het Vlaams Parlement.

Ik teken dan ook formeel protest aan tegen het feit dat de grootste partij van het land niet aanwezig zou mogen zijn in de belangrijkste verkiezingsdebatten van de openbare omroep. Graag verneem ik van u of het Vlaams Belang alsnog uitgenodigd zal worden voor de verkiezingsdebatten van 20 mei en 3 juni. In het andere geval zijn wij genoodzaakt te onderzoeken welke politieke en juridische stappen wij tegen deze ondemocratische houding kunnen ondernemen.

Mogen wij spoedig van u een antwoord verwachten?
Met passende hoogachting,

Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Belang

Deze zoveelste discriminatie door de openbare omroep hoeft geen verder commentaar. Wij zullen op 10 juni het gepaste antwoord geven door massaal te kiezen voor het Vlaams Belang.

Iedereen heeft recht om op een waardige manier te genieten van een rustige oude dag. De waarborg van het wettelijk pensioenstelsel moet een kerntaak blijven van de overheid en kan niet in haar geheel aan de private markt overgelaten worden.

De regering heeft in 2001 het zogenaamde Zilverfonds in het leven geroepen en wekt hierdoor de indruk dat ze via deze creatie de toekomst van ons pensioenstelsel veilig stelt. Het is ondertussen verdacht stil rond het Zilverfond en over de omvang van dit reservefonds wordt zeer discreet gedaan. Alle operaties die de overheid uitvoerde om het Zilverfonds te spijzen, bevinden zich in de sfeer van de cultus van de lege doos. Hoe ernstig kun je een overheid nemen die beweert reserves te hebben voor de betaling van de vergrijzingfactuur, maar ondertussen niet kan verdoezelen dat haar schulden die reserves volledig opsouperen?

Het probleem van de betaalbaarheid van de pensioenlast wordt hierdoor helaas levensgroot. En nochtans behoren de pensioenen voor werknemers en zelfstandigen tot de laagste van Europa, terwijl onze sociale bijdragen en belastingdruk tot de hoogste van Europa behoren.

Uit diverse studies blijkt dat de minimumpensioenen een achterstand hebben opgelopen van ruwweg tien procent op de andere inkomens en het gemiddelde welvaartsniveau.

Het Vlaams Belang pleit er dan ook voor om de pensioenen welvaartvast te maken, zodat ze mee stijgen met het algemene welvaartspeil. De ouderen moeten het pensioen krijgen waar ze recht op hebben.

Er moet een onmiddellijke verhoging komen van de pensioenuitkeringen voor werknemers met netto 60 tot 90 euro per maand, al naargelang de grootte van het pensioen en een verhoging  van de huidige minimumpensioenen van zelfstandigen met 15 procent.

De kostprijs voor deze maatregel, “die voor heel veel mensen het verschil kan maken tussen een menswaardig bestaan of bittere armoede”, bedraagt per jaar slechts 1,2 miljard euro. Dat is minder dan een tiende van de totale jaarlijkse transfers tussen Vlaanderen en Wallonië.

De traditionele partijen beloven een verhoging van de pensioenen maar reppen met geen woord over de betaalbaarheid ervan.

Het Vlaams Belang vraagt om een structurele financiering uit te werken die de toekomst van het pensioenstelsel waarborgt. Forse afbouw van de overheidsschuld en een robuust pensioenstelsel, gebaseerd op een 40-jarige loopbaan (mits uitzonderingen) moeten hiertoe bijdragen.

Maar, en dit is essentieel, om een eigen en doeltreffend sociaal en economisch beleid uit te bouwen, moet Vlaanderen eindelijk over zijn eigen middelen kunnen beschikken. Daarom pleit het Vlaams Belang onverkort voor de onmiddellijke splitsing van de Belgische Sociale Zekerheid.

De verhoging van het minimumpensioen voor werknemers en zelfstandigen is één van de prioriteiten die ik me stel.

Vlaams minister-president Yves Leterme trekt bij de federale verkiezingen van 10 juni de senaatslijst voor CD&V/N-VA. 

Toen hij als minister-president aantrad, had hij naar eigen zeggen, nadrukkelijk gevraagd aan de coalitiepartners van de Sp-a en de VLD om uitsluitend kandidaat-ministers voor te dragen die met hem de ganse legislatuur zouden uitregeren. 

Deze beslissing werd door velen goed onthaald, vooral omdat de vorige minister-presidenten Dewael en Somers er de brui aan hadden gegeven, nadat ze geroepen werden voor "hogere landsbelangen". 

Het is dan ook uitermate teleurstellend te moeten vernemen dat Leterme nu net hetzelfde doet als zijn voorgangers : vaandelvlucht plegen.  De man speelt al maanden een kat en muis spel met de publieke opinie over zijn al dan niet deelname aan de federale verkiezingen van 10 juni. Niemand hechtte geloof aan zijn zogenaamde twijfel, iedereen wist dat hij loog en toch zou meedoen. 

Hij had nog één kans om een tikkeltje geloofwaardigheid te behouden nu hij finaal meedeelt kandidaat te zijn.  Dat was met te verklaren dat hij alleszins op post zou blijven na 10 juni om zijn taak in Vlaanderen af te maken als minister-president zoals hij beloofd had en geëist van de anderen. 

Eens te meer een woordbreker !  Wat kan Vlaanderen verwachten van al die schansspringers die hun Vlaamse mandaat alleen gebruiken om hun carrière ten dienste te zijn  ?