Archief

Dat je als Vlaming beter wegblijft uit sommige openbare Brusselse ziekenhuizen  is helaas geweten. De meeste dokters en verpleegsters zijn eentalig Frans en behandelen Nederlandstalige patiënten als tweederangsburgers.

In 2005 kwam Minodora Cliveti in opdracht van de Raad van Europa deze wantoestanden voor een tweede maal  onderzoeken. Dit leidde tot een resolutie met volgende punten :

De Raad van Europa wil voor de Brusselse ziekenhuizen :

-         Een betere naleving van de taalwetgeving

-         meer tweetalig personeel en tweetalige dokters

-         de tweetaligheid moet worden versterkt met juridische
en  administratieve maatregelen

In de praktijk heeft het Brussel Hoofdstedelijk Gewest deze resolutie naast zich neergelegd en is er helemaal niets veranderd.

Maar in Voeren kan je ook best niet ernstig ziek worden of je been breken zodat je bij een noodgeval beroep moet doen op een ziekenwagen.

Dit heeft dit weekend een Nederlandse vrouw mogen ondervinden die tijdens een wandeling uitgleed en haar arm brak. Via de 100-centrale in Hasselt werd een ambulance opgeroepen, helaas voor deze dame spraken deze ambulanciers (weliswaar afkomstig uit het dichtstbijzijnde Waalse Hermalle) enkel Frans en weigerden zij om deze Nederlandse vrouw (die het Frans niet machtig was) naar een Nederlandstalig ziekenhuis te brengen en lieten haar achter zonder enige hulp te bieden.

Van ergerlijke Franstalige arrogantie gesproken

En laat “Le Standaard” en “De Soir” ons dan maar met hun gezamenlijke artikelenreeks trachten te overtuigen hoe goed Vlamingen en Walen kunnen samen leven, hoe goed we elkaar aanvullen en elkaar vooral heel erg graag zien.

De vrijheid van meningsuiting is een grondwettelijk recht, eigen aan democratische staten en instellingen die zich graag beroepen op de teksten van Thomas Jefferson uit 1800, geschreven voor de Amerikaanse Grondwet.

Ook in een vrij Vlaanderen zal er niet getornd worden aan de vrijheid van het individu om zich te uiten, wat  de bange tegenstrevers ook mogen beweren. Vlaanderen heeft te lang gezucht onder bezetters om de waarde van de persoonlijke vrijheden niet te garanderen : zoals wij het verzet tegen de bezetter in de genen hebben, leeft in ons de hunker naar de vrijheid.

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) zoals het reilt en zeilt past niet in deze maatschappelijke visie omdat het precies het tegenovergestelde beoogt en de individuele vrijheid aantast, beknibbelt en vervolgt.

Honderd personeelsleden, momenteel geleid door directeur :

speuren dagelijks kranten en internet af op zoek naar afwijkende meningen.

Deze instelling ontvangt jaarlijks een sponsoringsbedrag van de Nationale Loterij van 4.350.000 euro !!!  Zij verantwoorden hun werking uitsluitend aan de diensten van de eerste minister en vallen buiten elke parlementaire controle.

De activiteiten, die met ronkende woorden omschreven staan in de doelstellingen, zijn er in realiteit op gericht om de bevolking een traumatisch eenrichtingsdenken op te leggen.  Hun acties zijn misplaatst, intimiderend en in een aantal gevallen ronduit belachelijk.  Ik verwijs naar de gênante waarschuwing die het CGKR meende te moeten geven aan Jean Marie Pfaff : een voor de televisie gemonteerde scène in het buitenland, ontsnapt zelfs niet aan hun kritische blik ...  over zelfoverschatting gesproken, juridisch aanvechtbare praktijken en een ronduit belachelijk optreden. Dit evolueert regelrecht naar censuurtoestanden uit dictatoriale regimes.

Ieder van ons kent voorbeelden, ieder van ons verfoeit de mentaliteit gecontroleerd te worden door een "gedachtenpolitie" die aan elke democratische controle ontsnapt.

De afschaffing van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en racismebestrijding is één van de prioriteiten die ik mij stel.

Met de vele ontmoetingen die ik de laatste tijd heb sedert de bekendmaking van de lijst, wordt me al eens de vraag gesteld wat ik eigenlijk in de Kamer zou gaan doen.

Om te beginnen, de kans dat ik van op mijn bescheiden 14de plaats verkozen word, is zeer miniem maar dat vermindert mijn enthousiasme niet en wie weet, met de steun van velen is ook veel mogelijk.

Uiteraard onderschrijf ik volledig de algemene doelstellingen en het verkiezingsprogramma van het Vlaams Belang zonder enig voorbehoud.(en ja, ik bezit ook een partijlidkaart...)

Naast de algemene grote lijnen zoals het onafhankelijkheidsstreven, het behoud van de eigen waarden en het stoppen van de oprukkende islamisering in Vlaanderen en West-Europa zijn er heel wat zaken bij te stellen.

De bedoeling is dat ik de volgende weken diverse punten die me nauw aan het hart liggen en waar ik ten volle voor wil gaan nader zal toelichten op deze weblog.

Het eerste onderwerp dat u van mij mag verwachten is de terugkeer naar de  fundamentele vrijheid van gedachten door het afschaffen van het verderfelijke Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding. De opinievrijheid staat onder toenemende druk en daar moet zo snel mogelijk een eind aan komen.

Omdat we vandaag nog in de Paassfeer vertoeven, zal ik het in de komende dagen over dit onderwerp hebben naast natuurlijk de gebruikelijke nieuwsmededelingen.

VROLIJK PAASFEEST

Bart Debie, voormalig Antwerps politiecommissaris en thans gemeenteraadslid in Antwerpen voor het Vlaams Belang, is vanmorgen door de correctionele rechtbank van Antwerpen veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar met uitstel.

Ik heb hem leren kennen als een sympathiek, tof man en net zoals iedereen bij het Vlaams Belang, blijf ik mijn vertrouwen behouden in Bart.

Dit is veel meer een politieke afrekening dan een eerlijk proces.  De rechters zijn zogenaamd onafhankelijk maar als puntje bij paaltje komt, scharen zij zich maar al te graag aan de kant van het regime dat hun benoemingen en bevorderingen verzorgt.

Louis Tobback heeft één keer duidelijk in zijn kaarten laten kijken toen hij verklaarde : "Tegen het Vlaams Belang is alles geoorloofd".  Dat ondervinden we weer eens.  Onze solidariteit en samenhang zijn echter niet stuk te krijgen.

Tot mijn grote verbazing en ontzetting werd er op Radio 1 een oproep gedaan om Bobbejaanland te boycotten :

“maar als uw kinderen dan toch naar een attractiepark willen gaan dan zou ik u willen vragen om dan toch Bobbejaanland over te slaan want ik denk dat respect belangrijker is dan suikerspinnen en er is niks ergers en niks triester dan uw land ingenomen te zien door de vijand van uw principes."

 

Dit zijn letterlijk de woorden van Willem Walleyn (de zoon van… u herinnert hem nog wel van het Agusta schandaal) in een programma samen met Koen Filet.

Wat is er gaande in dit land, waar is men eigenlijk mee bezig, hebben de zogenaamde “politieke correcten” geen enkel greintje fatsoen meer?.

Zijn in de aanloop naar de verkiezingen alle middelen goed om eenieder die in aanraking komt met het Vlaams Belang te bekladden en/of te liquideren.

Van democratie gesproken.

Enige jaren geleden werd het gerucht verspreid dat in de traditionele partijen nogal wat Vlaams-nationalisten mee de koers bepaalden.  Vooral de Franstaligen keken met de nodige argwaan naar dit fenomeen dat te maken had met de ontbinding van de Volksunie.

Intussen is het duidelijk dat deze ex Vlaams-nationalisten enkel een kans maken op overleven, als ze zich strikt aanpassen aan de regels van de partijtucht van de liberale doctrine, de socialistische partijtucht  of  de christen-democratische ideologie.  Anders worden ze geliquideerd, zonder pardon. De beste manier om te overleven is het Vlaams-nationale verleden definitief afzweren en er niet meer over praten. 

De echt zwakke broertjes worden na één legislatuur geveld : Fons Borginon, met dank voor het niet-steunen van het splitsingsvoorstel BHV en de gewezen voorzitter van de IJzerbedevaart, Vanden Berghe die zijn heil zocht bij Spirit.

Loontje komt om zijn boontje.

Een groot familiefeest van gelijkgezinden

Bijna 13.000 mensen kwamen afgezakt naar Bobbejaanland, met 100 autobussen en duizenden auto’s die dan ook zorgden voor het nodige fileleed.

Maar niets kon de pret bederven, zelfs de zon was van de partij, en enkel blije, lachende gezichten bij zowel de allerkleinsten, de jeugd, de ouders en de grootouders.

Dit doet geen enkele partij ons na

En nu met verenigde krachten op naar de verkiezingen van 10 juni 2007.

Tussenactie verkiezingscampagne 2007 voorgesteld op de meer dan geslaagde familiedag in Bobbejaanland

Ik sta op de 14^de plaats bij de effectieven

Dit is niet direct een verkiesbare plaats maar zoals U weet kunnen de voorkeurstemmen het verschil maken.

             Daarom wil ik beroep doen op uw steun en uw hulp.

Volgens de nieuwe kiesbepalingen bij de verkiezingen in 2007 wordt de kieskring Antwerpen uitgebreid tot de ganse provincie Antwerpen. Dus iedereen in provincie Antwerpen kan een voorkeurstem aan mij geven.

Heb je zin om mee te helpen met mijn campagne? Heb je interessante ideeën, laat het me weten.