’t Was deze week voor velen een feestweek.

Twee dagen nadat de Ieren hun “Saint Patrick’s day”vierden was het de beurt aan de timmerlieden met het patroonfeest van de zagers: St. Jozef de stille timmerman. 

In sommige streken is 19 maart vaderkensdag zoals half-oogst moederkensdag.
Het  is ook het naamfeest van de vele jefkens die  geboren zijn  in de christelijke tijd van voor den oorlog. Nu worden ze genoemd naar televisie-  en sportsterren.

Deze heilige is ook de patroon van onze St.-Jozefsparochie. In veel dorpen is het feest van hun patroonheilige reden voor een kermis met veel toeters en bellen. Zo was het toch in het verleden. Nu niets van beleefd. Een stadsparochie is ook heel anders dan een dorp waarnaar ik wel eens heimwee heb temeer men in de plaatselijke Kerk werkt met federaties is de parochiale aanhankelijkheid helemaal zoek.

Deze week is de lente in het land getreden.Ware het niet dat het op den almanak stond, we zouden het nooit weten dat het lente is. Het was koud en miezerig.Je zou er geen hond door jagen. Dus, zijn we maar thuis gebleven. Maar niet iedereen bleef thuis want aan mijn deur werd gebeld. Stonden daar niet twee mensen van het “nieuw geloof”? Ik zei hen “ ’t is spijtig maar ‘k heb al een geloof en zal niet meer veranderen”. Eigenlijk een beetje stout dat ik hen niet binnen liet. Maar dan kreeg ik ze misschien niet buiten tot zij mijn oud geloof mee hadden.

Ik dacht aan Sef van ginderachter die met een onweer van je welste uit zijn noenedutje gewekt werd door een hevig bellen aan zijn deur. En daar stond zijn schoonmoeder in de pletsende regen zonder papaplu en het water in haar botten. “ Maar moeder toch, zei sef, hoe is het mogelijk dat ge daar zijt in zo een hondenweer. Ga maar rap weer naar huis”.

De meer dan 650 koppels waren deze week ook niet thuis maar afgezakt naar St.Niklaas om in massa te trouwen of te schijntrouwen en in open lucht onder de gietende blote hemel. Was het uit antiracisme of voor de leute ?

Een kleine uit de buurt vroeg aan zijn moeder. “ Hoe gaat dat, moet je dan om te trouwen geen familie zijn ?” - “ Wel neen, antwoordde zijn moeder , hoe kom je daarbij ?” – “Eh wel, opa is toch ook met oma getrouwd en nonkel Jef met tante Pharilde”.

Nu moet ge niet alleen geen familie zijn maar zelfs niet meer van het andere geslacht.

Wat er ook nog verandert is het uurwerk. Vannacht schakelen we over van winteruur naar zomeruur. Het wordt een korte nacht want ’t zal laat in bed zijn en er vroeg weer uit.. Met genodigden van de directies uit Lourdes, de Belgische Hospitaliteit en Vlaanderens Bedevaarten is het tafelen op de vooravond van de Jaarlijkse Algemene Vergadering van de Belgische Hospitaliteit die op 25 maart, feest van 0.L.Vrouw Boodschap plaats heeft te Brugge.

Ik ben al verwittigd geweest dat ik water bij mijn wijn moet doen.

Ook de 15 cm hoge sneeuwlaag rond mijn vakantiehuisje in de Ardennen krijgt water. Het zal dooien. Het wordt dan toch lente zodat ik straks mijn patatjes kan planten.De lente kriebelt al.

“ NAAR KEVELAER”:een spirituele ontdekkingsreis.

Foto: Beeld van de pelgrim te Kevelaer.
Klik op fot voor meer beelden uit Kevelaer


Santiago de Compostella, Rome, Jeruzalem en Lourdes zijn met nog zovele andere plaatsen bestemmingsplaatsen om als een soort ontdekkingsreiziger te speuren naar het voor hen nog onbekende.

Men trekt er op uit op zoek naar een deugdzaamheid dat men denkt te vinden in een ontmoeting met andere zoekers, een beleven van een verhaal in zijn rituelen, een genieten van een plek waar het verleden, de cultuur van heden en mogelijks een betere toekomst hen aangrijpt.

Elk pelgrimsoord heeft zijn eigenheid, zijn infrastructuur, zijn rituelen en zijn verhaal.

Zo heb je, niet zo ver van ons en toch nog weinig bekend, het bedevaartsoord KEVELAER.

Het ligt 280 Km van bij ons in Duitsland aan de Nederlandse grens nabij Venlo. Het is een van die mooie toeristische stadjes, half Duits half Nederlands van uitzicht, mooi van gebouwen die getuigen van heel wat kunstwerkplaatsen van glas- en mozaïekschilders, goud- en zilversmeden, houtsnijwerk en orgelbouw.Daar is een zekere kunstenaarscultuur gegroeid.

Men kan er kuieren in enkele winkelwandelstraten die leiden naar een rustig met bomen beplant pleintje en in het midden….de Genadekapel.Men beland er plots in een gans andere sfeer, van rust en stilte en van inkeer.

Die Genadekapel is de uiteindelijke bestemmingsplaats voor de pelgrim zoals de “Grot der verschijningen” te Lourdes. Men maakt er een ommegang om devoot het schrijn aan te raken, om een kaars aan te steken, om rustig op een bank voor de kapel te bidden

Om die kapel is het eigenlijk te doen.Maar hoe is dit begonnen ? Wat is zijn verhaal ?

Kevelaer was destijds een gehucht met enkele huizen en een paar honderd inwoners dat in de dertigjarige Duitse godsdienstoorlog (1618-1648) fel te lijden had en waarbij heel wat inwoners werden gedood. Ter nagedachtenis aan die gruweldaden werd een Kroatisch Hagelkruis opgericht. Een koopman die daar dagelijks voorbij kwam bad regelmatig aan dit kruis. In 1641 hoorde hij tot drie keren een mysterieuze stem uit de hemel: “ Op die plaats moet u voor mij een kapelletje bouwen”. Zijn vrouw kreeg ’s nachts een visioen met in een heldere lichtstraal een kapel met het beeld van Onze Lieve Vrouw van Luxemburg. Tijdens de pestepidemie van 1623 was O.L.Vrouw van Luxemburg fel aanroepen als “Troosters de Bedrukten”.Deze afbeelding was kort voordien haar door soldaten te koop aangeboden maar zij had dit geweigerd.

In 1642 bouwde het niet zo fortuinrijke paar op die plaats een eenvoudig kapelletje met een afbeelding van dit prentje ter grootte van 7,5 x 11 cm. Het kapelletje kreeg heel wat bezoek en reeds op 8 september ( feest van O.L.Vrouw geboorte) gebeurde de eerste wonderbare genezing van een sedert vijf jaar verlamde. Nadien werden door de Kerk nog meerdere genezingen als mirakel erkend. Het volk bleef toestromen zodat een grotere kapel werd gebouwd met in de omgeving verschillende bidplaatsen zoals een kaarsenkapel, een Mariabasiliek, een biecht- en sacramentskapel, een modern openluchtforum voor de vieringen van grote groepen.

Al deze gebouwen zijn parels met kunstwerken in brandglas, koper- en zilversmederij in een mooi gotisch interieur met mooie beelden.

Het werd, na Lourdes en Fatima,.een van de grootste bedevaartsoorden van West-Europa.

Het eenvoudig kapelletje werd tien jaar later verbouwd tot een mooie zeshoekige kapel als een kopie van de kerk van Scherpenheuvel. Zoals in alle oude heiligdommen van Maria zijn ook hier de verkondiging aan Maria, de geboorte van Jezus en de kroning afgebeeld en door de jaren heen zijn er heel wat sieraden aangebracht.

Om er een kaarsje te branden is deze kapel te klein en daarom staat er achter deze kapel de Kaarsenkapel met binnenin naast de vele dankvotieven 300 grote bedevaartkaarsen van pelgrimgroepen die er komen terwijl men buiten langs de zwartgerookte gevel van deze kerk zijn eigen devotiekaarsje kan aansteken.

In de basiliek hebben de grote bedevaartdiensten plaats. Deze kerk die gewijd is aan “Maria ten hemel opneming” herinnert de pelgrim aan zijn uiteindelijk einddoel. Wanneer hij opkijkt naar de gewelven ziet hij mediterend de hele heilsgeschiedenis van de kerk en het christelijk leven. Het retabelaltaar in de absis toont de Zeven Smarten van Maria die moet duidelijk maken dat Maria de troosteres is der bedroefden.

Ook de andere bidplaatsen zoals de Doop- en biechtkapel, de sacramentskapel, de Pax-Christi kapel, het forum en de openlucht kruisweg in het Mariapark nabij het Clarissenklooster zijn mooie kunstvolle plaatsen voor bezinning.

Waar vroeger de godsdientoorlog woedde is dit nu een ontmoetingsplaats geworden voor de vrede, verdraagzaamheid en de oecumene met zijn Petrus Canisiushuis.

Het eerste Pax-Christi congres in 1948 vond plaats te Kevelaer en als herinnering werd er de Pax-Christi kapel gebouwd. In de Genadekapel brandt de Vredeslamp, door drie vredesduiven gedragen, waarin het licht dat in 1949 te Lourdes ontstoken werd naar Kevelaer werd gebracht. Iedere zaterdag is er een vredesmis in de kapel. Er is ook nog de Oecumenische kerk.

De “Vrienden van Lourdes” die niet alleen als doel hebben de Lourdesbedevaarten te propageren maar ook het bedevaarten in het algemeen en de Mariaverering in het bijzonder willen met een tweedaagse bedevaartreis dit uitzonderlijk oord Kevelaer in de kijker plaatsen.

Daartoe organiseren zij op 29 en 30 mei deze drievoudige bedevaartreis.

Op de heenreis wordt een gegidst bezoek gebracht aan de O.L.Vrouw kathedraal te Antwerpen en op de terugreis een stop in het bedevaartsoord te Scherpenheuvel.

De reis gaat door per autocar van het reisagentschap “Reizen Sercu verg. A1239” en een met verblijf van een dag volpension in het Parkhotel Kevelaer.

In het programma van deze reis wordt naast de groepsviering en gegidste bezoeken ook ruimte gelaten voor individuele tijdsbesteding.

De reis kost 110 euro ( 2 p.-kamer) en 125 euro (1p.-kamer). Inschrijven wordt dringend bij de “Vrienden van Lourdes” tel 051/20.43.81

Reeds is het een week geleden dat mijn twee jaar oudere broer werd begraven. Plots, na een St.Cecilia-etentje van zijn Seniorenfanfare “ Schudddn en bevn” met een fatale hersentrombose ineen gezakt.Het was mentaal een zware week van verdriet, herinneringen, medelijden en nare gedachten.

Er was maar één oplossing: doorwerken . Het HBK-seniorenkrantje met een uitnodiging voor de Algemene Vergadering moest weg, Het contacblad van de Belgische Hospitaliteit moest de deur uit, de 36 winnaars van de Lourdestrekking dienden verwittigd en de uitslag in de lokale pers verzonden. De geplande bedevaart naar Oostakker en de tweedaagse bedevaartreis naar Kevelaer (Dtsl.) moest verder verwerkt worden en gepropageerd, mijn verzameling  5000 zichtkaarten uit Lourdes moest nog nagezien worden om ze ten toon te stellen op de vergadering van de bijeenkomst van de afdelingsbesturen van de “Vrienden van Lourdes.

Dit was mijn remedie tegen het piekeren.Het leven gaat verder.

Uit de begrafenistekst citeer ik maar:

Ook morgen zal de zon opgaan

Maar zullen we zonder jou verder moeten.

Het zal zomer en winter zijn,

De wind zal waaien met zijn geheimen en verten,

De regen zal de aarde drenken als weleer

En we zullen er zonder jou doorheen moeten.

Maar jouw naam zullen wij bij weer en wind

Met ons meedragen.

Al wat in je leefde en dreef,

Zal het onze geworden zijn

En in stille uren ben je ons meer nabij

Dan woorden kunnen zeggen.

In herinnering zal je blijven: een liefhebbende echtgenoot,pa en opa, broer vol van muziek, plezieren clown,moed en wilskracht, een geweldig mens.

BEZOEK
Hier ben ik terug, verlost van mijn beestjes . Ik was overvallen door beestjes; in mijn neus, mijn keel, mijn oren. Het waren vieze beestjes vol slijm die me plaagden en tergden juist als ik…. 75 jaar werd . Konden die ook geen beter moment uitkiezen ?

Nu begin ik ook klaar zien in het vele werk dat nog te doen was voor onze Lourdesnamiddag op 18 februari en het  klaarmaken van de expo

“5000 groetjes uit Lourdes”.

Deze kaarten tonen de merkwaardigste plaatsen uit Lourdes en omgeving. In een verzameling van meer dan 5000 postkaarten kan men de veranderingen reconstrueren die er in de loop der jaren gebeurd zijn. Zo; de gebouwen, de plechtigheden, de bezoekers, de kledij en gewoonten, de speciale gebeurtenissen. Maar misschien méér dan een toeristisch zichtkaartje verhaalt een postkaart uit Lourdes de gevoelens en wedervaren van de pelgrims.

Om een overzicht te hebben werden de kaarten geselecteerd volgens soort zicht:

De diverse kerken ( Rozenkrans, Onbevlekt ontvangen, crypte, Bernadettekerk, Pius X-basiliek), de Grot, de baden, de Esplanade, het Gekroonde Beeld,

Maria in de nis aan de Grot, de beelden in het Heiligdom (Bernadette, St Michiel, diverse Mariabeelden, het Bretoens Kruis), een hele reeks voorstellingen van Bernadette ( als herderinnetje, tijdens de verschijning,biddend met de paternoster) en  het cachot met het huisje van Bernadette. Men ziet het Heiligdom vanuit verschillende plaatsen ( van de St. Michielspoort, van de Route de Pau, van de weide, met de Gave, vóór en na de bouw van de ondergrondse ,de omgeving van Lourdes met het kasteel, de Pic du Ger, de bergen,  de Calvarie, Cité Secours, de binnenstad met de hotels.

Een groot deel is gewijd aan de processies ( de lichtprocessie, de sacramentsprocessie, de ziekenzegening). Men ziet op de kaarten ook de massa en zieken aan de Grot, in de processies, de Pius X basiliek.  Er zijn kaarten n.a.v. speciale bedevaarten zoals de Rosaire, de militaire bedevaart, de oudstrijders, de kinderbedevaart van Ziekenzorg, de KWB of  n.a.v.speciale gebeurtenissen zoals de Cuinquantenaire en de Centenaire, het bezoek van de Paus , inhuldigingen.

Interessant ook is wat men schrijft op deze kaarten. Een bloemlezing werd gemaakt met mooie devote teksten of  ludieke groetjes en vooral hun verwondering over het Lourdesgebeuren.

Vandaag is het de grote dag te Lourdes: 11 februari, verjaardag van de eerste verschijning. Wellicht meer dan 20.000 mensen zullen er zijn. Ik zou er ook willen bij zijn, maar mijn plicht roept aan het thuisfront.

Van een blogvriend ontving ik een gedicht van Guido Gezelle. Naar aanleiding van deze feestdag geef ik het u dan ook mee.

LOURDES.

Voor velen is de weg naar Lourdes hooge steden 
een hoopverwekkende gaan, vol lof- en dankgebeden,

en ’t wederkeeren wordt door velen, in hun land,

als of ’t een bruiloft waar’, gevierd ten allen kant.

Eilaas, zoo ging ik ook, vol hopende gepeinzen,

om troost in mijn verdriet, van hier naar Lourdes reizen,

en ‘k wenschte al ’t gene God, met Onze Lieve Vrouw,

had best voor mijne ziel beschikt, dat ’t wezen zou.

Triomph, het is geschied ! Geloofd zij God ! Genezen

en mocht ik van de kwaal des lichaams wel niet wezen,

maar hooger giften gaf mij, op Maria’s woord,

die God, die altijd elk na zijn beliefte aanhoort:

‘k Genas van al ’t verdriet, van al de droeve plagen,

die velen nog na mij, die mensch zijn, zullen dragen;

‘k genas, om nimmer meer te kranken, en om, blij,

voor eeuwig God te zien, van zucht en tranen vrij !

                                      Gezelle, Kerkhofblommem   1881

‘t Zijn zotten die werken…

Je zal dit wellicht van mij gedacht hebben daar je een hele tijd geen nieuws meer las op mijn blog. Maar niets is minder waar. Het is een drukke periode in voorbereiding van de trekkingsnamiddag van de “Vrienden van Lourdes”, de voorbereiding van de bedevaart naar Kevelaer in Duitsland, de jaarvergaderingen van het Diocesaan Comité, de Belgische Hospitaliteit, de HBK-Seniorenclub en de daarbij horende nieuwsbladen die ik moet neerpennen of liever typen.

Bij dit alles  beleef ik een snotperiode van je welste en neem ik geregeld een warme slok citroenwater vermengd met honig en een lepel vlierbessensiroop. ’t Schijnt dat dit goed is.Het zal moeten want mij wacht nog enkele verjaardagsdineetjes.

Van eten gesproken. Sif en Elza van ginderachter gingen ook eens op restaurant om hun verjaardag te vieren.Het was een restaurangske met een halve sterre en niet te diere. Sif die graag de groten afgeeft commandeert aan de garçon zijn menu: “ Een biefstuk, niet te hard en niet te zacht gebraden, “djuuste van passe al weerskanten”, met een beetje sause, niet te vet en niet te waterachtig, schone van passe gebruind. Daarbij een kommeke sla van de geelste blaadjes, zonder nerven, met nogal veel mayonaise, maar niet een hele bokaal. En dan een zatte kaffee met een heel klein beetje melk zonder vel”.

De garçon stond heel die litanie te aanhoren en zonder op te schrijven vroeg hij: “ En wat voor tandenstoker zou menere willen: een in Louis Quinze of een in Louis Seize ?”

‘ Is maar om te zeggen dat je nog zo zindelijk niet mag zijn in ’t leven, maar voor wie met mij meegaat naar Kevelaer op bedevaart heb ik toch een hotelleke besteld van méér dan een halve sterre.

Aan mijn lezers wens ik een 
gelukig nieuwjaar

Een nieuw jaar kan je beginnen

met de mooiste kleren aan.

Dat is wel gezellig

maar je hebt er niet veel aan.

Een nieuw jaar kan je beginnen

met een grote zak vol goud.

Maar dat heeft weinig waarde

als niemand van je houdt.

Een nieuw jaar kan je beginnen

met een glaasje wijn.

Maar als dat op is, wat dan nog ?

Er moet iets beters zijn.

Een nieuw jaar kan je beginnen

met een heel mooi gedicht.

Maar het beste is altijd nog:

           Begin met een blij gezicht

Lieve Blogbezoeker,

Met mijn wensen voor een Zalige Kerst en een Genadevol 2007

heb ik een speciale Kerst-'surprise' :

In 1971 bracht niemand minder dan ELVIS PRESLEY een prachtig WEES GEGROET ( Hail Mary ) uit met als titel MIRACLE of the ROSARY

Inderdaad was Elvis in zijn beginperiode een overtuigde katholieke gelovige. Slechts later ging hij ten onder aan drugs, drank en vrouwen...

Klik op de afbeelding ( eerst bovenaan links eigen muziek afzetten) en je krijgt een link naar de warme stem van Elvis die hulde brengt aan Maria. 

Met volgende tekst:

Oh blessed mother we pray to thee
Thanks for the miracle of your rosary
Only you can hold back
Your holy son`s hand
Long enough for the whole world to understand

Hail, Mary full of grace
The Lord is with thee

Blessed are thou among women
And blessed is the fruit of thy womb, Jesus
Oh holy Mary dear mother of God
Please pray for us sinners
Now and at the hour of our death
And give thanks once again
For the miracle of your rosary

Veel luistergenot.

't Is winter....

’t Zijn geen winterse dagen lijk dat we op de kerstkaartjes en de vele internetbeelden zien met dikke lagen sneeuw op de daken van romantische huisjes onder een fonkelende sterrenhemel.

Zelfs hoor ik het niet vriezen dat het kraakt.

Alleen aan de vrouwenbenen kan je het zien dat het al winter is. Zij paraderen op straat en op de kerstmarkt met hun botten aan. Het zijn geen botten van het Belgisch leger, kloek en sterk, maar sierlijk en kroket spannend op hun slanke benen.

Straks zal ik mij nog moeten overpeinzen of ik voor de nachtmis met Kerstmis mijn pardessus zal moeten aantrekken.

’t Is lijk Sissen van uit mijn gebuurte. Die moest op 21 december naar de begrafenis van Saaten, een van zijn kaartersmaten. Zegt zijn vrouw Farailde: " ’t Zal er voor zeker niet warm zijn in die kerk, doe maar uwen onderbaai aan met lange mauwen." – " Bah,bah,repliceert Sissen, ’ t en is nog geen winter ten volle. ’t Gaat nog kouder worden. Wat zal ik dan aandoen met Kerstdag ?"

" Tegen dan zal die begraving al lang gedaan zijn en zal er geen mens meer over Saaten praten"orakelt Farailde.

Met mijn hartverwarmende kerstgroeten en…. dat iedereen zich aan het gras houdt om niet weg te glijden voor het geval het toch nog mocht sneeuwen..

8 december: Feest van Maria Onbevlekt ontvangen

Voor Lourdesvrienden is dit een bijzondere Mariale feestdag, vandaar dat ik niet kon nalaten toch even mijn lezers er aan te herinneren.

Dit feest is precies negen maanden voor het feest van Maria Geboorte  op 8 september .Tevens is het de eerste Mariale feestdag van de Advent waarop wij ons voorbereiden op de komst van Jezus.

Toen paus Pius I X het dogma hiervan in 1854 afkondigde, was het een bevestiging van wat het volk Gods al lang geloofde, zeker na de verschijningen van de Moeder Gods in Parijs in 1830 aan Catharina Labouré en in Lourdes aan Bernadette Soubirous in 1858.

Bij het hoogfeest gedenken wij hoe de vrouw, die bestemd is om de moeder te worden van Jezus Christus, vanaf haar eerste levensjaar door Gods genade hierop is voorbereid. Zij is boven alle mensen uitverkoren om een uitzonderlijke plaats in Gods heilsplan in te nemen.
Het dogma zette onder Rooms Katholieken een nieuwe golf van Mariaverering op gang.

Wil je meer weten over de Mariale feestdagen in het jaar. Klik dan op http://www.pixagogo.be/8801664202

TIJD TE KORT

Daags voor het feest van de Goede Sint was het seniorendag.

Met de HBK-collega’s zijn wij gaan quizzen in Hoboken, spannend en leerrijk omdat je dan beseft dat je eigenlijk zoveel niet weet en ervaart dat het vrouwelijk schoon nog slimmer is dan zij er uit zien en fel hun man staan.

Met een fles wijn onder mijn arm als prijs ben ik naar huis getrokken in gezelschap van mijn vrouw en “den Raf”. Als sardientjes in een doos zaten wij gedurende een half uur  in het droge op de tram om dan rustig met de trein via Brugge naar Roeselare te sporen. We hadden wat pech - wat zelden gebeurt (?) - het treinverkeer had vertraging zodat wij na drie uren reizen om 20 uur thuis landden.

Toch was er voor de prijs van een seniorenticket heel wat treinamusement te beleven. Met  Raf als bijzit  heb je geen MP3-speler nodig.

Het snel oplossen van de kruiswoordraadsel en de sudoku in het treinblad “Metro” als een bijkomende test op mijn intelligentie bevestigde mijn overtuiging dat een HBK-quiz  tienvoudig meer hersenkronkels van zijn publiek vergt dan de Metro van zijn lezers. Er restte nog ruim de tijd om mijn medereizigers te scannen ( volgens onze quizmaster een microtone uitvoeren).

Zou die een lerares zijn, zou dit een bankmanager zijn , wiens mobieltje speelt er nu , naar welke schat zou hij aan het mobielen zijn, uit welk land komt die zwaarlijvige kleurlinge, wie van de twee is de moeder en wie zou de dochter zijn ? Zoveel vragen spelen in mijn hoofd dat ik niet weet welk station we voorbij rijden. Gelukkig heeft Raf gezien dat het Hansbeke is.

“Hansbeke”, dat is het dorp van collega Gilbert Demuyter. Meteen werd in mijn hersenen een link gelegd naar de tijd dat wij voor het personeel en agenten samen een rally organiseerden. " Waar is de tijd van de HBK- rally in dit mooie Meetjesland ? zei ik.

En waar is de tijd, repliceerde mijn bijzit van de HBK-Quiz op de incentiv-reis naar de Moezel voor de ster-agenten.
Als quizmaster had ik als eerste prijs aangekondigd: “Drie dagen wenen”. Het werd een heuse strijd voor de fel begeerde prijs.. Toen uiteindelijk aan de winnaar de prijs moest overhandigd worden kwam een tas met drie kilo ajuinen te voorschijn, genoeg om drie dagen te wenen.

Gelukkig heb ik geen slagen gekregen. Er werd alleen maar (groen) gelachen en de winnaar kreeg toch nog een krat heerlijke Moezelwijn.

 Morgen is het Sinterklaas. Het is alsof dat het gisteren was dat ik op een personeelsbijeenkomst samen met mijn twee zwarte pieten voor mijn collega’s en chefs voorlas uit het grote rode zondeboek.(zie foto).

Zonde! Mijn pieten hadden de ganse kleedkamer in het hotel bevlekt met het schoensmeer waarmee ze werden ingewreven

Waar is die tijd ?!

Wij zijn weer in Roeselare aangekomen. De tijd van een treinreis al duurt die langer dan verwacht is nog te kort om al onze herinneringen op te halen.

Voor meer HBK-frivoliteiten klik onderaan op "1992 Adieu HBK", onderaan de HBK-fototo.