Naar de inhoud

GERDIBLOG

Kroniek van een 70 plusser
akke.beakke.be

Archief

DE KLOKKENLUIDER

 






Op weg naar Brussel met de trein las ik het boek “De Klokkenluider”, geschreven door mijn schoonzoon.. Het is een bundeling van korte verhalen over uitbuiting, allochtonenproblemen, mensenhandel en andere maatschappelijke problemen als een ode aan de klokkenluider van vandaag die een vinger durft te leggen op de wonde. Je moet dit boek eens aanschaffen, het ligt straks in de Boekenbeurs te Antwerpen.(www.boekenplan.nl).


Ik was op weg naar het Dagelijks Bestuur van de Belgische Hospitaliteit wiens voorzitter zich ontpopt had als de klokkenluider over de slechte behandeling van de bedevaarttreinen naar Lourdes.  Zie zijn open brief op mijn voorgaande blog.


Zijn klok kreeg een brede weerklank in de pers. De groep van de Standaard met het Nieuwsblad en Het Volk blokletterde “Bedevaart wordt helletocht”- Kerk en Leven titelde” Lourdesbedevaarders slecht behandeld”- La Denière Heure had het “Les pèlerins scandalisés” en La Libre Belgique schreef: “C’est un véritable chapelet de dysfonctionnements que dénonce l’Hospialité belge.”

Van de verantwoordelijken ter zake , de bisschoppen en belanghebbende instanties kwamen heel wat positieve reacties.  Kardinaal Danneels stuurde namens de Belgische bisschoppen een brief om een tussenkomst van de Frans bisschoppen bij de Franse spoorwegen,Leo Pardon, directeur généraal van het reizigersvervoer bij de Belgische Spoorwegen beloofde de zaak bij zijn Franse collega’s aan te kaarten,ook Ondervoorzitter Jacques Barrot ,Europees Commissaris voor het Vervoer zegde toe op Europees plan een onderzoek in te stellen. Zelfs Koningin Paola antwoordde zich om het probleem te bekommeren.

Mw. Julienne Van Kemseke, voorzitster van de  Bedevaarten in de Benelux houdt een enquête bij de bedevaartorganisaties over de onregelmatigheden teneinde te besluiten welke acties er kunnen komen.

Op 23 oktober is er te Parijs een vergadering van de verantwoordelijke van de Franse Spoorwegen met verantwoordelijken van het Heiligdom te Lourdes en de bedevaartorganisaties omtrent de treinproblematiek. Wellicht hoort men ook daar het werk van onze klokkenluider.

 

De auteur van, bovenvermeld boek schrijft in zijn voorwoord:” Door de eeuwen heen zijn er klokkenluiders geweest die een boodschap verkondigden en nieuws naar buiten brachten dat niet door iedereen werd gewaardeerd. Klokkenluiders  zijn soms beroemd geworden en soms niet.

Eén ding hadden ze gemeen: ze hadden een ideaal en wilden hun medeburger op hun manier helpen.”


De Hoogmis kan maar beginnen als de klokkenluider zijn werk heeft gedaan.

 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Germain Dierynck om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

AlARMKLOK LUIDT VOOR DE BEDEVAARTTREINEN

OPEN BRIEF

 

Als ondervoorzitter van de  Belgische Hospitaliteit bezorg ik u  volgende open aanklacht  door onze voorzitter de wereld ingezonden omtrent de schandelijke behandeling van de bedevaarttreinen naar Lourdes en die verstuurd werd naar de verantwoordelijken van de Franse en Belgische spoorwegen, de Europese gemeenschap, Z.K.H. Koningin Paola als beschermdame van de vereniging , naar de Belgische bisschoppen , de burgemeester en het Heiligdom van Lourdes en nog naar tal van geïnteresseerde personen.Zie hieronder

 

 

OPEN BRIEF

 

Betreft :            TOTALE VERNEDERING DOOR DE FRANSE SPOORWEGEN VAN MILJOENEN BEDEVAARDERS EN SPOORWEGGEBRUIKERS DIE ZICH NAAR LOURDES BEGEVEN KOMENDE VAN BUURLANDEN VAN FRANRIJK EN STEDEN VAN FRANKRIJK

 

De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes groepeert in zijn Raad 17 diocesane en interdiocesane hospitaliteiten alsook verenigingen die als doel hebben zieken en gehandicapte bedevaarders naar Lourdes te begeleiden. Deze effectieve leden zijn de hospitaliteiten en verenigingen van : Antwerpen, Brugge, Gent, Hasselt, Mechelen-Brussel/Malines-Bruxelles, Luik, Namen, Doornik, Lente-Printemps, Leger/Armée, Malta/Malte, Boerenbond, CM-Ziekenzorg, ANMC Aide aux Malades, Polios, Lourdes Cancer Espérance et les Equipes Saint Michel.

De Belgische Hospitaliteit telt via haar 17 effectieve leden meer dan 2.500 toetredende leden, brancardiers, verpleegsters en vrijwilligsters.              

                                                                                      

De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes is verontwaardigd over het totaal gebrek aan respect van de verantwoordelijken van de SNCF en/of de RFF (Réseau Ferré de France) ten overstaan van de gebruikers van de bedevaarttreinen die zich naar Lourdes - Frankrijk begeven. Zij ergert zich aan het totaal gebrek aan professionalisme in de organisatie van contacten en relaties tussen de verantwoordelijken van de SNCF en de RFF. Als het waar is de ongemakken die zieken, gehandicapten en bejaarden moeten doorstaan te wijten zijn aan een gebrek aan communicatie tussen de SNCF en de RFF, dan klaagt de Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes het onaanvaardbaar gedrag van deze twee publieke diensten. Met de communicatiemiddelen waarover wij vandaag beschikken, is het gebrek aan communicatie onaanvaardbaar en niet te verontschuldigen. Ofwel is er een opzettelijke wil van deze beide instellingen om zieken, gehandicapten en bejaarden die zich op bedevaart naar Lourdes wensen te begeven te schaden, … wat zeer erg is.

 

Inderdaad, na mijn enquête tijdens mijn bedevaart in de maand juli 2006 met de diocesane bedevaart van Gent naar Lourdes, na mijn korte gesprekken met de Bisschop van Tarbes-Lourdes, de Bisschop van Aix-en-Provence  en de Rector van het Heiligdom van Lourdes en na mijn gesprekken van meer dan één uur met de Burgemeester van Lourdes en de Directeur generaal van het Heiligdom van Lourdes, heb ik de ernst van de situatie kunnen inzien, namelijk, hoe miljoenen bedevaarders en vooral zieke en gehandicapte bedevaarders naar de Stad Lourdes worden gebracht.

 

Alle georganiseerde bedevaarten per spoor die zowel vanuit Frankrijk als vanuit de buurlanden zoals Nederland, Italië, Duitsland, Spanje, Zwitserland en andere landen klagen over het laattijdig vertrek en aankomst van de bedevaarttreinen, de niet naleving van de overeengekomen uurrooster, de veranderingen van vertrekuren op het laatste ogenblik, de vervanging van  treinen en treinstellen (bv: een Corail trein in plaats van een HST trein) enkele weken voor het vertrek, bij grote hitte lange wachttijden in ambulantiewagens (wagens voor zieken en gehandicapten) zonder air-conditioning, het slecht confort in nachttreinen, en voor de belgische bedevaarten het vertrek vanuit Tourcoing, een vuil en niet uitgerust station om zieken te laden in plaats van dichtbijgelegen stations in België, enz.

Ik haal als voorbeelden aan :

-         De bedevaart van Gent die enkele weken voor het vertrek verwittigd werd te reizen met een Corail trein in plaats van een HST trein. 30 uren voor het vertrek werd Gent op de hoogte gebracht dat het vertrekuur om 6.00 uur was in plaats van 9.00 uur. Resultaat: de zieken moesten de hospitalen, klinieken en rusthuizen verlaten tussen 1.00 uur en 2.00 uur s’nachts. 

-         De bedevaart van Antwerpen heeft vier uren meer gereisd om in Lourdes aan te komen, en, wat ongelooflijk is, een pakwagen met al het materiaal belande in Zwitserland.

-         De bedevaart van Doornik heeft meer dan 24 uur gereisd om Lourdes te bereiken.

-         De bedevaart van Bayeux (Normandië) waarvan de trein om 16.30 uur in het station van Bayeux werd verwacht, is slechts aangekomen om 20.30 uur. De trein vertrok uiteindelijk om 22.30 uur.

-         Een bedevaart die s’morgens vroeg twee tot drie uren in het station van Bordeaux heeft moeten wachten omdat er nog geen ploeg was komen opdagen in het station van Lourdes.

-         Een bedevaart waarvan hun bedevaarders in het station van Lourdes drie uren in de trein hebben moeten wachten vooraleer uit te stappen omdat de diensten in het station niet verzekerd waren.

-         Ambulantiewagens voor zieken en gehandicapten die niet voorzien zijn met air-conditioning, waarin, bij regen, het water binnen sijpelt en die regelmatig noch ontsmet noch gekuist worden met het risico van een epidemie op te lopen.

 

De gevolgen van dit erbarmelijk beheer zal als effect hebben dat organisatoren die bedevaartreizen organiseren vanuit veraf gelegen regio’s niet meer naar Lourdes zullen reizen. Want men moet ophouden te denken dat die organisatoren zich in de toekomst naar Lourdes zullen begeven per vliegtuig of per autocar. Het vliegtuig kost duur. En, indien de verantwoordelijken van de spoorwegen zich goed willen inlichten, moeten ze weten dat de prijzen voor trajecten per autocar naar Lourdes sterk zullen verhogen van vandaag tot 2008, … dit omwille van de explosie van de olieprijzen.

 

De  SNCF organiseert reizen voor de minst bedeelden van randgemeenten van groot steden in Frankrijk en ook voor gehandicapten van het noorden naar het zuiden van Frankrijk voor, luister goed, 1 euro « heen en terug ». Men kan enkel maar dit initiatief met lof toejuichen.

Maar de Belgische Hospitaliteit begrijpt niet waarom andere gehandicapten, zieken en bejaarden die zich naar Lourdes begeven ook niet kunnen genieten van financiële voordelen en op zijn minst op een humane  en menswaardige treinreis. Zieken en gehandicapten zijn ook mensen. Waarom dit verschil onder mensen als vandaag de Europese Unie alle lidstaten aanspoort de democratie eerbiedigen? Waar is het voorbeeld van de SNCF en de RFF, twee vaandels van Frankrijk, op het vlak van democratie en humaniteit? Een echt schandaal.

 

De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes klaagt ook bepaalde praktijken van de SNCB aan. Men heeft beloofd dat met de liberalisering van de spoorwegen de diensten gingen verbeteren en de tarieven gingen dalen. Het tegenovergestelde doet zich juist voor ten overstaan van de bedevaarders. De nieuwe bazen van de NMBS kunnen nachttreinen doen rijden in de winter van Brussel naar Innsbruck voor +/- 100 euro per plaats (de Treski), met een gemiddelde van 100 passagiers per trein.

In het weekblad ″ De Zondag″ van 10 september 2006, is de kostprijs van een nachttrein naar Tyrool +/- 20.000 euro. De prijs voor de organisatie van een bedevaarttrein is 99.000 euros. Waarom eisen de bazen van de SNCF vijf maal meer aan de bedevaartorganisatoren?

Bijgevolg :

De Belgische hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes vraagt aan alle personen aan wie deze openbrief werd gericht dringend tussen te komen bij de hoogste autoriteiten van de Franse Staat en de Europese Commissie teneinde een einde te maken aan deze  financiële onrechtvaardigheden en schandalige organisatorische praktijken ten overstaan van de zwakste, onwaardig van één of meerdere publieke diensten van de franse spoorweg, … de

SNCF en/of de RFF.

 

De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes vraagt aan de Minister van Mobiliteit in België dat de tarieven van bedevaarttreinen naar Lourdes drastisch naar beneden toe worden herzien.

 

De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes stelt aan de Autoriteiten van de Stad en van het Heiligdom van Lourdes voor alle Voorzitters van Nationale Bedevaart Federaties en alle Voorzitters van Nationale Hospitaliteiten Verenigingen van alle europese landen die zich naar Lourdes begeven bijeen te roepen om aan de Franse Autoriteiten en de Europese Commissie een memorandum voor te stellen.

 

De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes nodigt de FBB (Federatie van de Bedevaarten van de Benelux) uit om dringend rond de tafel te gaan zitten om een gemeenschappelijk standpunt in te nemen ten overstaan van de SNCF de RFF.

 

Uw dienaar.

 

De Voorzitter van de Belgische Hospitaliteit van O. L. Vrouw van Lourdes.

Jacques Bosteels

 

 

 

 

 

           

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Germain Dierynck om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Kiezen

 

Onze brievenbus wordt overladen met kiespropaganda. Ik denk nog nooit zoveel folders te hebben gekregen, allemaal met zo lieve mensen er op. In het begin dacht ik te kiezen voor de mooiste,  vriendelijkste, aantrekkelijkste kandidaat. Of zou het een kandidate geweest zijn ? Met de nieuwe kieswetgeving is er daar nu ruime keuze voor.

Kiezen is zo moeilijk; ze zijn alle zo lief voor mij. Zij beloven allen dat het zoveel beter zal worden. Zij propageren bijna allen hetzelfde. Moet ik dan in het stemhokje mijn potlood van uit de hoogte zo lukraak naar beneden laten zakken en  eender welk rondje rood maken?

Reclamespecialisten zullen zeggen dat ik het geschikte medium ben om overtroefd te worden met reclame omdat ik tot de groep twijfelaars behoor. Maar juist het grote aanbod van publiciteit doet mij twijfelen.
Zou de verborgen verleider die de reclame is mij er kunnen toe bewegen toch voor een ander te stemmen dan op die partij of op die kandidaat van mijn eerste gedacht ?

Ik denk dat ik het zal vragen aan het potlood in het stemhoekje: “Piet potlood, wie is de mooiste, de vriendelijkste, de beste kandidaat van mijn stad  voor mij ?”

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Germain Dierynck om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrienden ondereen.

 

Twee weekends waren wij weer samen met de medewerkers van de ziekendienst van Vlaanderens Bedevaarten met een smakelijke BBQ, eens in gezelschap van de meibedevaart en eens bij de augustusbedevaart. Herinneringen werden opgehaald en foto’s bekeken, maar vooral veel vriendschap en dankbaarheid voor mekaar ondervonden..

 

.Te Dadizele begon op 8 september, feest van Maria’s geboorte, de jaarlijkse Marianoveen.

In dit bedevaartsoord vond ik op een welkomstbrief volgend mooi gedicht van Frans Cromphout.

 

Reizen en rusten,

Zoeken, verdwalen, omwegen maken.

Er bij gaan zitten, weer opstaan

Thuiskomen:

Het hoort allemaal bij de tocht

Die Gij ons doet gaan.

Voor alles willen wij U danken God

Met moeizame woorden soms

Voor de wegen en voor het huis

Voor de moeheid en voor de rust

Want daardoor zijn we mens geworden

Die we voor u mogen zijn:

Gelouterd door pijn

Gezegend door vreugde.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Germain Dierynck om 15:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Een nieuw werkjaar begint weer !

Een nieuw werkjaar begint weer !

 







Met het feest van Maria’s geboorte starten wij te Roeselare ons nieuw werkjaar bij de “Vrienden van Lourdes” .

Wij houden aan de grot in de O.L.Vrouwekerk een stemmig en muzikaal opgeluisterde Mariamis. Naast de 70 ijveraars zijn ook uitgenodigd diegenen die tijdens het jaar met een Lourdesbeurs naar Lourdes zijn gereisd. En dat weren er 55 !

Na de mis worden onze  werkpaarden, de ijveraars, getrakteerd op smakelijke  boterkoeken met heerlijke koffie binst een vriendelijke babbel.

Dit jaar zetten wij het “jubileumjaar 2008” in de kijker. Overal in stad zullen er affiches verschijnen zoals je hierboven ziet.

Wie dit jaar en volgend jaar als winnaar uitgetrokken wordt kan dan zijn valies klaarmaken om de grootse vieringen van 150 jaar verschijningen te Lourdes mee te maken.

Maar daarvoor moeten wij nog heel wat helpende handen hebben om onze lidkaarten te verspreiden in alle straten en wijken van Roeselare, Ardooie/De Tassche , O.Nieuwkerke en Rumbeke/Beitem. Hiervoor zoeken wij nog enthousiaste en mensen met een Mariale devotie om in hun buurt of kennissenkring leden te werven.

Zegge het voort of laat u maar kennen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Germain Dierynck om 21:42 Reageer op dit bericht Stuur door

ONS AARDS PARADIJS

Ons aards paradijs.

 

Wij zijn weeral een week thuis en gewoon aan het mondaine leven. Het was alsof ik 16 dagen lang leefde in een andere wereld: zonder computer, dagblad, TV, radio, nieuws uit het vaderland, relaas over de oorlog in Libanon, over moord en brand. Alleen een gsm om als het nodig mocht zijn contact te hebben met de familie en om te laten weten dat wij het ginder hemels goed stelden.

Zelfs vergat ik mijn tuin die inmiddels een wildernis aan onkruid geworden was en wachtte op een rijke oogst van courgettes, prei, selder, sla en bonen .

Gisteren op het feest van  Maria Hemelvaart dacht ik aan de viering van de “Cruydenwijdinghe” te Damme  in de mooie eeuwenoude O.L.Vrouwekerk. Verschillende keren trokken wij daar naartoe maar dit jaar konden wij er niet zijn.

 Het is een viering die de moeite waard is om bij te wonen, opgeluisterd met Mariale zangen, Vlaamse liederen, het zingen van de psalm “ Zegen O Heer, het land, zijn vorst, zijn volk”en het zegenen van de bloemen en kruiden uit het veld.

Moge de Heer ons bijstaan om op voorspraak van Maria die nu bij haar Zoon in de hemel is om van deze aarde een paradijs te maken.!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Germain Dierynck om 08:47 Reageer op dit bericht Stuur door

104 Kaarsjes

104 kaarsjes….

 

We zijn pas thuis gekomen van onze méér dan twee weken lange dienst in de Hospitaliteit te Lourdes.

’s Anderen daags was het een drukke dag voor ons en mijn schoonvader die 104 jaar geworden is met ontvangst van  persmensen en fotografen,reporters van WTV en VTM, het gemeentebestuur, zijn dokter, de pastoor , vrienden en familie en vooral een vertegenwoordiging van Familiehulp. Het was hun oudste client die reeds 20 jaar van hun zorgen genoot.

 

Hierbij een verslag van De Standaard/ Het Nieuwsblad.

 

 

.

Passendale. "Meiske, ik ben hier mijn eigen baas" zegt Gabriël Versavel uit Passendale. Hij is net 104  en woont nog altijd thuis.

Van onze redactrice Lotte Debrouwere

"Meiske, ik zit hier goed, hoor". Gabriël zoekt mijn hand en knijpt erin. Hij ziet niet meer zo goed. En horen is ook al moeilijk. Maar Gabriël trekt zijn plan. Ook al is hij gisteren 104 geworden, van een rusthuis moet hij niets weten. "Ik ben verdorie mijn eigen baas, waarom zou ik?"

'Meester' Gabriël gaf zijn hele leven les, tot op zijn 71ste.

Tijd om oud te worden had hij niet. Na zijn uren was hij gids, speelde hij bariton in de fanfare en ging hij naar alle huwelijken en begrafenissen. Tot op een zondag zijn stoel in de kerk in Passendale was verplaatst. Hij ging nietsvermoedend op zijn vaste plekje zitten, maar er was geen stoel en Gabriël brak zijn heup. Hij kreeg een nieuwe en is vandaag nog altijd behoorlijk kwiek.

"Gabriël is zo oud geworden omdat hij thuis kan blijven", zegt Monique Ferla van familiehulp. "Ja, mijn eigen huis is goud waard", knikt hij. "Toen mijn vrouw in het rusthuis zat heb ik haar daar bezocht. Ze werd 99. Ik heb veel gehuild toen ze stierf:' Maar toch is hij 'content'. "Ik ben blij dat ik hier kan blijven."

 

Gabriël heeft voor zijn l04de verjaardag zijn beste pak aangetrokken. Op zijn revers hangt een Belgisch vlagje, een aandenken aan de Eerste Wereldoorlog. Hij weet nog alles van '14-'18, toen in zijn Passendale 'den Duits gelijk zotten tekeer ging'. Vijf jaar lang zwierf hij rond met zijn ouders, broers en zussen. "We hadden geen thuis. We sliepen op koude vloeren, overal rond. Vloe- ren waarop de Duitsers hadden gespuwd."

Ook de Tweede Wereldoorlog ziet hij nog voor zich. "De hele straat zat hier in de grote schuilkelder. Het enige wat we deden, was zitten wachten. En les geven, niet in het schoolge-

bouw, want daar hadden de Duitsers hun intrek genomen. Ik gaf les in een klasje in het stadhuis:' Hij begint te zingen. Lalala. "We zongen toen het Engelse volkslied om met den Duits te spotten:' Hij lacht en slurpt van zijn melk.

"Wist je dat mijn vader nog zelf zijn melk opwarmt? En zijn eten? Niet in de microgolf, maar op het gasfornuis:' zegt zijn zoon RoeI (70). "Hij kan zichzelf nog goed beredderen."

Maar als het van de 'meester' afhangt, hoeft dat beredderen niet te lang meer te duren. "Als ik volgend jaar 105 wordt, zal ik dat aanvaarden. Maar het kan me niet schelen als ik nu dood ga. Ik heb goed geleefd, nooit een pint gedronken en veel gebeden. En dat zal ik de rest van mijn dagen blijven doen: veel bidden. Voor mijn drie kinderen, zes kleinkinderen en acht achterkleinkinderen."

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Germain Dierynck om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Mijn jaarlijkse dienst

Mijn jaarlijkse dientplicht

 

Straks vertrek ik voor mijn jaarlijkse dienstplicht van twee weken bij de “Hospitalité Notre Dame de Lourdes”..

Het is een kerkrechterlijke instelling onder het gezag van de Bisschop van Tarbes-Lourdes en de verantwoordelijken van het Heiligdom waarbij vrijwilligers jaarlijks een zeker aantal dagen ( minimum 6) zich ten dienste stellen van de bedevaarders en inzonderheid van der zieken.

Deze dienst is meer dan een eeuw geleden ontstaan op initiatief van enkele dienstvaardige mannen, “hospitaliers” genoemd. Zij hebben met eigen organisatie en administratie de zorg om de “chapelains” en de bedevaartdirecteurs te helpen in het welslagen van hun bedevaarten zowel op materieel als op geestelijk vlak. Hun werkterrein ligt vooral in het onthaal van de zieken bij hun aankomst, in de onthaalcentra, de baden en tijdens de vieringen zoals het bezoek aan de Grot en de processies.

Omdat ze, kort na de verschijningen, de zieken met draagberries van het station naar de Grot droegen zijn de hospitaliers kenbaar aan hun draagriemen, “de mannen met de bretellen”.

Het is hun uniform als teken van dienstbaarheid voor de zieken die ze niet alleen fysiek maar ook in hun hart dragen.Vanaf dit jaar zijn de traditionele draagriemen vervangen door een ander herkennings-uniform, een combinatie van bretellen en scapulier ? Jammer, het beeld van de authentieke hospitalier is verdwenen.

 

Na zeven jaren van opleiding en stage in verschillende diensten wordt men opgenomen als “titulair lid” van de Hospitaliteit en engageert men zich om zoveel als mogelijks jaarlijks zijn dienst te presteren.

Dit jaar is het mijn vijftiende dienstjaar als titulair. Mijn werkterrein is het domein van de Grot met de organisatie en het ordelijk verloop van het bezoek aan de Grot; van de misvieringen en andere plechtigheden aan de Grot met de passage van de bezoekers.

 

Mijn dagtaak begint vanaf 5.30u ’s morgens met het gereedmaken van de Grot voor de mis van 6u en het goed verloop van de volgende vier Eucharistievieringen; het plaatsen van zieken en gehandicapten, voorbehoudend van plaatsen naargelang de nationaliteit en de taal van de mis, het klaarmaken van het koor, het organiseren van de Communie waarbij soms 15 tot 25 priesters de communie bedelen aan 3- 4.000 mensen.

Na de missen is er gans de dag een stoet van mensen om de Grot te bezoeken waarbij gezorgd wordt voor een ordelijk verloop, een voorrang zoveel als mogelijk voor zieken, het bewaren van de stilte, het beantwoorden van vragen en inlichtingen.

Nog steeds verwonder ik mij over die voortdurende stroom van mensen die aanschuiven om de Grot te raken, een kaars te branden, bloemen of giften aan te brengen en in stilte, maar nergens zo devoot als daar, te bidden.

Het zijn mensen van alle talen en rassen, met hun eigen mentaliteit, de zuiderlingen al wat sentimenteler en luidruchtiger waarvoor een beetje Italiaans, Engels, Duits en natuurlijk Frans goed van pas komt.

 

Men werkt er in equipe met een 10-15 man. Gezien de hospitaliers doorgaans dezelfde periode hun dienst doen ontmoet men ook dezelfde collega’s uit diverse landen waarmee een broederlijke kameraadschap gegroeid is in al die jaren. Onder mijn collega’s ontmoet ik een Engelse universiteitsprof, een Oostenrijkse koster-organist, een ziekenhuisapotheker uit Parijs, tot voor enkele jaren een dynamietfabrikant voor de industrie uit Amerika, een Franse wijnboer, een Italiaanse jurist en een verzekeringsmakelaar, een Nederlandse bediende, een Spaanse Cosmeticafabrikant….

Deze jaarlijkse ontmoeting en werkperiode in dienst van de H.Maagd als onze patronne en van de bedevaarders die met hun ziekte, hun kommer of zorgen op bedevaart komen is voor mij mijn tofste vakantie, soms fysisch en psychisch zwaar maar onbetaalbaar deugddoend.

In deze tijd van allerhande slecht nieuws met geweld, porno en sexuële mishandelingen, corruptie en gestolen luxe, sensuele bevrediging en ontevredenheid voel ik mij als in een moddertherapie, geestelijk relaxerend.

Maria vroeg aan Bernadette in de modder te krabben om er een verfrissende bron te ontdekken.

Aan die bron die in de Grot nog steeds vloeit bid ik voor hen die de ware “Bron van het Leven” niet vinden.

 

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Germain Dierynck om 09:49 Reageer op dit bericht Stuur door

De laatste nachttrein naar Lourdes

Laatste nachttrein naar Lourdes…

 

Op TV in  “Duizend zonnen en garnalen” en in De Standaard van redactrice Veerle Beel verscheen een reportage over de ambulancetrein die van uit Turnhout waarmee bedlegerige zieken voor de laatste keer naar Lourdes konden reizen.

De beschrijving en beelden wekten bij mij, sedert meer dan dertig jaar Lourdesbrancardier, mooie herinneringen op over de energie die wij staken in het laden van het materiaal en zieken, het opmaken van de slaapplaatsen, de bediening van spijs en drank op de trein, de verzorging met de nostalgie van de charme van een nachtrit, het slapen in de netten en de uren kamaraadschappelijke babbels.

 Reeds vele jaren trekken wij met de TGV van uit Tourcoing naar Lourdes. Comfortabel voor gezonden en zittende zieken, zwaar beldlegerige zieken noodgedwongen thuis latend, misschien zelfs hen overlatend aan de schaars geworden bedevaarten die nog de ouderwetse nachttrein met ambulancewagen konden gebruiken.

 

Als ondervoorzitter bij de Belgische Hospitaliteit die de ziekenbedevaarten in het land groepeert ken ik de problematiek van de bedevaarttreinen, bijzonder deze voor de zieken. Het is er een van modernisatie bij de Franse spoorwegen, van commerciële berekening, van timing in het steeds toenemend treinverkeer en de beperkte uren op een dag, van soms schandelijke prijzen die gehanteerd worden voor het passeren van treinen over landgrenzen in de Europese unie, van geld… en ook wat van gebrek aan flexibiliteit bij de vele bedevaartorganisaties in ons land.

Met onze organisaties trachten wij er iets aan te doen: mentaliteitsverandering, samenwerking en samen reizen, besprekingen met de Franse en Belgische spoorwegen, met politiekers en het

onderling verhuren van kits om in de TGV toch nog zoveel mogelijk ligplaatsen te kunnen installeren.

 

De “tijd van toen” is weg. Wij kunnen er alleen maar aan terugdenken met heimwee en zoeken naar alternatieve oplossingen.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Germain Dierynck om 08:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van GERDIBLOG

↑ Terug naar de berichten