Sammy ontdekte de zee

Hij was zo klein dat hij onder Grindle kon doorlopen. Zij vond dat wel fijn en liet hem maar doen. Maar hij groeide en plots ging dat niet meer. Het werd anders om, Grindle kon onder Sammy doorlopen. Op een zondag gingen we samen naar de zee. Grindle en Sammy, hij was ongeveer 4 maanden oud, renden achter elkaar op het strand. Zij was natuurlijk veel sneller dan hij. Dat vonden ze beiden prettig en ze daagde hem dan ook altijd uit. Zo liep ze naar een ondiepe plas maar vlak vóór de plas week ze uit naar rechts. Hij had die plas niet gezien en liep dan ook het water in. Dat was geen aangename kennismaking met de zee. Hij heeft inderdaad altijd angst gehad van het water. Met geen stokken of speeltjes was hij nog in het water te krijgen. Wij hadden geen handdoek bij en mijn man deed zijn jas uit en bibberend zat Sammy in de jas. Och arme, je had hem moeten zien echt een zielepoot. Grindle was zich natuurlijk van geen kwaad bewust en kwam zien waarom het spel gedaan was. Voor die dag was spelen gedaan. Toen hij later nog achter haar aan liep was hij altijd zeer voorzichtig.

Geschreven door moekeontour om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 december 2005

In 1968 krijgt ze een vriendje

Toen ik huwde bleef Grindle bij mijn ouders. Ze hadden zich ook al gehecht aan haar en ik zou haar nog dikwijls zien. Mijn man hield ook van honden en onverwachts nam hij me mee naar de Vogelmarkt. Ik was me van niets bewust, maar ging toch eens naar de diertjes kijken. Zat daar een schattig klein rood Cockerke. Ge had zijn oogjes moeten zien. Zo echt van neem mij mee. Zonder er bij na te denken kochten wij hem en plots was ons gezin met drie. Die zondag werden we bij mijn grootmoeder verwacht en mijn ouders met Grindle waren er ook. Onderweg hoorden we Samses Shaffy over "Sammy" zingen en zo kreeg het Cockerke zijn naam. Toen we binnen kwamen en Grindle zag dat ik een ander hondje vast had liep er een traan uit haar ogen. Zeg niet dat kan niet want het is waar. Ze heeft toch het nieuwe vriendje als een echte moeder onder haar vleugels of moet ik zeggen pootjes genomen. Ze was er reuze goed voor. Sammy was natuurlijk nog een deugeniet, maar hij heeft maar aan 1 zaak geknaagd, dat is een stuk van de zetel. Hij is daar voor afgestraft en heeft nooit nog iets stuk gemaakt. Ook is er maar één ongelukje gebeurd. Hij had zeer vlug door dat hij buiten moest gaan en hij liep dan zo vlug mogelijk op zijn kleine pootjes naar buiten. We woonden in een gelijkvloers appartement zodat het geen probleem gaf. De eerste nacht was ellendig. Hij huilde en jankte. Ik was van plan om hem in de living te laten slapen, maar dan bracht ik hem maar naar de slaapkamer. Het volgende was dat ik mijn hand uitstak om hem te strelen. Omdat het vermoeiend was voor mij ging mijn man een stuk van ons salon halen en daar werd hij opgelegd. Toen was hij tevreden en sliep hij als een roosje. Ge zult zeggen dat is geen goede opvoeding maar ja hij was zo lief.

Geschreven door moekeontour om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 december 2005

Mijn zwarte dwergpoedel Grindle

We hadden allemaal veel verdriet natuurlijk. Zelfs mijn vader die geen echte hondenvriend was. Mijn ouders beslissen dan een ander hondje te kopen. We gaan eerst te rade bij een dierenarts die ons een adres van een poedelkennel doorgeeft. De kweker woonde in Pulderbos. Na een telefoontje mochten we eens komen kijken . Ze hadden 3 teefjes te koop. Nu was het kiezen tussen de drie, maar eentje kwam steeds naar mij. Die wordt het zei ik tegen mijn mama. In die tijd werd er op de BRT. een feuilleton uitgezonden "Grindle meid voor alle werk" Ik vond dat een mooie speciale naam en zo werd het poedeltje dan ook genoemd. We hadden er veel plezier mee en ze was gelukkig heel gezond. Ze groeide op tot een mooie poedel met lange oortjes. Ze werd goed verzorgd door mijn moeder, daar ik toen nog naar school ging.

Geschreven door moekeontour om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 14 december 2005

mijn eerste hondje Gipsy

Daar ik vroeger bang was van honden hadden ze mijn ouders aangeraden om er zelf eentje te kopen. Dus allen naar de Antwerpse Vogelmarkt. We liepen wat rond en bij een kraam zag ik een lief klein zwart dwerg-pincher. Ze stal mijn hart en wij naar huis. Het een leven in huis. Maar na een paar dagen bleek dat ze ziek was. In paniek naar de dierenarts en die stelde de diagnose hersenvliesontsteking. Dit kwam natuurlijk als een donderslag aan. De dierenarts heeft ze nog een 4tal weken in leven kunnen houden, want af en toe was ze beter maar toen heb ik beslist om ze een spuitje te laten geven. Dit was het begin van mijn leven met honden.

Geschreven door moekeontour om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van mijn leven met een trouwe viervoeter