De groene stroom droom

   Het thema van de anciënniteit is nog maar eens boven water gekomen. Deze keer is het Open VLD die ermee afkwam en wil hebben dat bevoegd minister Peeters er na het zomerreces werk van maakt. In feite wordt deze zaak politiek opgeklopt. Het voornemen er iets aan te doen stond nl al in de regeringsverklaring. De reden waarom er nog niets aan gedaan is, zal wel zijn dat het gevoelig ligt bij de zgn ‘sociale partners’. Vandaar dat het misschien wel klopt dat de liberalen er Peeters mee willen jennen, zoals de media het stellen.

   Samen met Frankrijk blijken onze oudere werknemers de duurste van Europa te zijn. Toch raar dat dit land altijd maar Frankrijk achterna blijft lopen. In Duitsland en Zweden, die toch geen onderontwikkelde landen zijn, stijgen de werknemerslonen tot de ouderdom van 50 jaar en nemen ze daarna af. In Nederland, waar ik het zelf heb meegemaakt, bleef het loon stijgen tot 55 en dan niet meer. Als tegenprestatie kreeg men daar wel de quasi zekerheid dat het loon er ook niet op achteruit zou gaan voor iemand die nog steeds hetzelfde werk deed. Dat laatste zou bij ons ook kunnen, of zit men hier te wachten tot er in Frankrijk eerst iets verandert?

   Heel het verhaal heeft te maken met de vergrijzing die we beginnen mee te maken, waarbij zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk, binnen de wettelijke termijnen, zouden kunnen blijven werken. Een samenspel van ervaring en competentie, zeg maar. Momenteel heeft slechts 43% van 55-plussers hier nog een job. Toch zijn er ook bij ons al bedrijven die CAO’s hebben waar de loonontwikkeling losgekoppeld is van de anciënniteit. Het komt er nu op aan die te veralgemenen, zodat iedereen weet waar hij/zij aan toe zal zijn. De tijd dringt in een materie waarvoor men in dit land al te lang de ogen heeft gesloten.

   In Turkije houdt het geweld niet op, integendeel. We kunnen moeilijk anders dan medeleven voelen voor de Koerden, een volk dat verdeeld leeft over vier landen en bijna overal verdrukt wordt, tenzij misschien in Irak, waar het handig heeft ingespeeld op de machteloosheid van het bestaande regime en nu in een zo goed als onafhankelijk Koerdistan leeft. In Turkije is het andere koffie. Daar heeft het regime van ‘sultan’ Erdogan de strijd met de PKK, de militaire vleugel van de Koerden, opgevoerd, onder het voorwendsel álle terrorisme te zullen bestrijden, zowel dat van IS als dat van de PKK.

   M.i. heeft die PKK echter enkele kapitale fouten gemaakt. Toen die door IS geplande bomaanslag plaatsvond in het Koerdisch-Turkse grensstadje, waarbij meer dan dertig doden vielen – meestal Koerden – heeft de PKK meteen gereageerd door enkele Turkse ordehandhavers te vermoorden. Ze had dat beter niet gedaan – er was een soort wapenstilstand - en eerst de reactie van Erdogan afgewacht, dan had deze niet meteen de PKK mede kunnen beschuldigen en had hij moeten beslissen alleen IS aan te vallen. Nu kreeg Erdogan een vrijgeleide om ook de Koerden te aan te pakken en wel in die mate dat het er op dit ogenblik naar uitziet dat het Turks leger in de eerste plaats de PKK aanvalt en de bombardementen op IS stellingen, voor zover dat al gebeurt, alleen als voorwendsel gebruikt. En er is meer.

   Na de laatste Turkse verkiezingen, waarbij de partij van Erdogan, mede door de opkomst van een Koerdische partij, er niet in slaagde de volstrekte meerderheid te behalen, waardoor hij de grondwet had kunnen veranderen, heeft het land nog steeds geen regering. Als die patstelling zo blijft, komen er dit najaar vervroegde verkiezingen en worden de geregelde aanslagen in Turkije uitgespeeld tegen de Koerdische minderheid, in de hoop zo straks toch aan die volstrekte meerderheid te geraken. Elke Koerdische aanslag speelt nu in de kaart van Erdogan, waardoor de Koerden helemaal het kind van de rekening zouden kunnen worden.

   Wie met de hele zaak tenslotte ook vreselijk verveeld zit, is het Amerika van Obama. De Koerden zijn in Syrië en Irak hun enige betrouwbare bondgenoot en leveren a.h.w. de grondtroepen die de States zelf niet meer willen inzetten. Door deze grondtroepen nu aan te vallen, lijkt het NATO-lid Turkije nog steeds de beste waarborg voor het voortbestaan van het barbaarse IS-regime. Dat de Amerikanen nu vanaf hun eigen Turkse luchtmachtbases in Syrië kunnen bombarderen, is maar een doekje voor het bloeden.

   De linkse partijen van dit land zijn altijd voorstander geweest van het opnemen van allochtonen, omdat die zgz later voor ons pensioen zouden (moeten) zorgen. En wie dat niet geloofde maakten ze wel wat anders wijs. Achterliggende en voornaamste reden was dat onze socio’s, zeker in Vlaanderen, het gros van hun eigen leden zagen overstappen, eerst naar het Vlaams Blok/Belang en daarna naar de N-VA of naar beiden. Met de komst van de allochtonen kregen de linksen er weer een nieuw proletariaat bij dat voor hen zou stemmen. Reden waarom ze al zeer snel allochtonen op hun kieslijsten plaatsten en in het Brusselse zelfs voor de eerste allochtone burgemeester kunnen zorgen, voor zover ze daar in verschillende gemeenteraden al niet de meerderheid hebben.

   Met de stortvloed van immigranten waarmee dit land én Europa tegenwoordig te maken krijgen, wordt het echter ook voor de linkse partijen des Guten zuviel. Zeker de Waalse socialisten willen nog wel immigranten, maar er zelf niet meer voor opdraaien. Zo gebeurde het dat Rudy Demotte, de minister-president van de Franse gemeenschap én o.a. ook burgemeester van Doornik*, verzet heeft aangetekend tegen het plan van de federale regering om 400 tot 700 zgz asielzoekers onder te brengen in de plaatselijke kazerne van Saint-Jean. M.a.w. ze willen die immigranten wel, maar dan in Vlaanderen. Not In My Backyard! Volgens Demotte beschikt Doornik niet over gunstige ‘sociaal economische parameters’ (lees: ze hebben er de werkingsmiddelen niet voor). Dat kan waar zijn, maar dat is het gevolg van decennia slecht bestuur door zijn eigen partij.

   Het kan trouwens nog erger. Toen diezelfde minister-president een tweet de wereld instuurde waarin hij staatssecretaris Theo Francken, verantwoordelijk voor Asiel & Migratie, een ‘primaat van extreem rechts’ noemde. Nu zijn we sinds Donald Trump’s kandidatuur voor het Amerikaanse presidentschap al e.e.a. gewend geraakt, maar die laatste heeft tenminste geen politieke partij nodig, als het er op aankomt, wat bij Demotte niet het geval is. Ondertussen is die tweet al weer van het Internet gehaald (Demotte had hem zgz niet zelf geplaatst, maar wel toegestaan dat hij op zijn tweet terecht kwam). Het geeft in elk geval aan hoe snel Vlamingen aan de andere kant van de taalgrens gedemoniseerd worden.

* In het cumuleren zijn de Waalse socio’s niet te overtreffen. Dat hebben we al meer dan eens kunnen meemaken. Denk maar aan Di Rupo, die partijvoorzitter, volksvertegenwoordiger én burgemeester is (van Bergen). Of aan Jean-Pascal Labille met zijn 56 mandaten, waarvan 14 (dik) betaald. Of aan Michel Daerden, zatte gedachtenis, die een miljoenenerfenis naliet…

   De verstrenging van de inschakelingsuitkering, die een derde van de begunstigden naar het OCMW stuurde, de manier waarop de indexaanpassing vertraagd werd door allerlei truken van de foor, waaronder die van de BTW-verlaging op het elektriciteitsverbruik, het bijsturen van de werkloosuitkeringen, het activeren van de langdurige werklozen. Het zijn allemaal maatregelen getroffen door de federale regering en waartegen al hevig protest is gekomen, vooral uit linkse hoek, de vakbonden en wat men het middenveld noemt. Wat de meeste media er niet bij vertellen is, dat bovenstaande beslissingen niet genomen werden door de huidige centrumrechtse regering van Charles Michel, maar door die van zijn voorganger Elio Di Rupo, premier van een centrumlinkse regering, waarbij ook de socialisten betrokken waren.

   Het is dan ook niet verwonderlijk dat de acties van de vakbonden in het najaar van 2014, met betogingen en stakingen, weinig hebben uitgehaald, want heel wat van de beslissingen, waartegen geprotesteerd werd, waren reeds eerder getroffen of waren gewoon variaties op dezelfde thema’s, maar dan door de huidige regering. Als die acties al iets hebben aangetoond, dan is het de huidige zwakte van de vakbonden. Het ACV/W ligt nog steeds in de touwen na de Arco-uppercut en het ABVV kan alleen maar een vuist maken in Wallonië, waar men van een dag staking min of meer niet meer wakker ligt. Het is dan ook afwachten of de syndicale dreigementen met nieuwe acties tijdens een zoveelste hete herfst zullen worden uitgevoerd, laat staan succes zullen boeken. Het is vroeger nooit gelukt en het zal deze keer niets anders worden. De enige hoop van de bonden blijft de CD&V, de zwakke linkse schakel in de Zweedse coalitie. Men hoopt dat de partij zelfs uit de regeringsmeerderheid zou kunnen stappen, maar dat is, volgens mij althans, wishful thinking. Het is een Belgische traditie dat de partij die een zittende regering doet vallen, daar de prijs voor betaalt. Iets wat CD&V zich gewoon niet meer kan veroorloven.

   Sic transit gloria mundi…

   In het Duits hebben ze een nieuw werkwoord: merkeln. Dat staat voor treuzelen en niets doen. In feite doet Frau Merkel de laatste tijd gewoon hetzelfde wat onze ‘natte dweil’ deed: de kat uit de boom kijken. Dat dit gebeurt op een moment waarbij de enorme problemen van Griekenland en vooral de uit haar voegen barstende migratie naar Europa dringend vragen naar tenminste een duidelijk(er) statement, laat staan een oplossing. Dan gaat het er in de States, waar iedereen zich vergaapt aan de Donald Trump Show, een stuk lustiger aan toe,

   De kans dat multimiljardair Trump ooit president wordt van de Verenigde Staten van Amerika lijkt onbestaande, maar onmogelijk is het niet. In een land dat de laatste 38 jaar al zowel een missionaris (Carter), een acteur (Reagan) als een Afroamerikaan (Obama) als president kende, is het blijkbaar best mogelijk dat het straks een clown wordt. De negen grootste republikeinse tegenkandidaten moesten het in elk geval in hun eerste Tv-confrontatie afleggen tegen de vlotte babbelaar die Trump is. Berlusconi, met wie hij vergeleken kan worden, bezat enkele Tv-stations, Trump heeft zijn eigen talkshow waarin hij de grote woorden niet schuwt. Buiten zijn tijd als Tv-presentator, schrijft hij ook boeken, heeft een eigen merchandisinglijn en een persoonlijk fortuin van om en bij de 4 miljard dollar. Zoiets verwerf je niet zomaar.

   Hoe dat daar gaat aflopen, is nog koffiedik kijken, maar het wordt ‘over there’ nog een grandioos spektakel, zeker als men weet dat het nog een jaar duurt vóór de republikeinen hun definitieve keuze zullen kunnen maken. En dan nog zal er twijfel zijn, zeker als Trump het niét zou halen en bv als onafhankelijke kandidaat zou meedoen. De enige zekerheid dan zal zijn dat de volgende Amerikaanse president geen republikein zal zijn en dat de lijn van Obama zal worden doorgetrokken.

---

   En hiermee heb ik mijn 3.000ste blog in SeniorenNet (sinds februari 2005) erop zitten. Ik heb dat netjes bijgehouden (ze staan er trouwens nog allemaal op), zoals ik vroeger bij de ITS-pechdienst van DAF al mijn strandingen bijhield (55.000 in 22 jaar!). Om even om te zien en stil van te worden…

   Het Suez kanaal is eergisteren met veel pracht en praal heropend. Er is een zijkanaal bijgekomen van zo’n 70 km waardoor de doorvoercapaciteit van het kanaal zowat verdubbeld is. De nieuwe werken, die in principe drie jaar hadden moeten duren, werden in nauwelijks één jaar beëindigd door een consortium van bedrijven waarin die van Jan De Nul en Deme de hoofdrol speelden. Twee bedrijven van bij ons, met hoofdzetels in respectievelijk Aalst en Zwijndrecht, die in alle verslagen – zowel Tv en kranten – Belgisch werden genoemd en waar het woord Vlaams met geen vergrootglas te vinden was, zelfs niet bij Kris Peeters, die ons land in Suez vertegenwoordigde. Nu kan ik aannemen dat hij als vertegenwoordiger van het officiële België bij de officiële verklaringen alleen van België moest spreken, maar zelfs in zijn commentaar in het Nederlands aan VTM en VRT kwam ‘Vlaams’ er niet uit. En de grote lichten van die twee Tv-zenders deden ook geen poging hem daarop attent te maken, laat staan het zelf te zeggen.

   Men krijgt zo stilaan de indruk dat er weer een Belgische recuperatie aan de gang is. Neem bv de Belgische voetbalbond. Daar was er deze week niet alleen de benoeming van de Nederlandsonkundige Schifo (die een Vlaamse koelie/vertaler krijgt), maar loopt er ook al een tijdje de Franstalige actie voor de Rode Duivels (‘Tousensemble’), waarvoor men zelfs geen moeite doet er een Nederlandstalige versie van te geven. Hetzelfde geldt voor een soort teamlied dat alleen in de taal van Marianne bestaat.

   Nog erger wordt het als het over het zgz nieuw ‘Nationaal Stadion’ gaat. Dat wordt – als men ze laat begaan – een hele Fransdolle bedoeling, die door de stad Brussel zal betaald worden met geld van de belastingbetaler, dat terwijl er een gemeenteraadsbeslissing bestaat uit 2014 waarin de stad zegt er geen euro te zullen insteken en integendeel jaarlijks de erfpacht ervan zou opstrijken. Als kers op de taart zal daar overal het nieuwe logo van de stad te zien zijn, dat met die platte vleermuis die Sint Michiel moet vervangen én de Franstalige afkorting BXL, wat zonder meer een kaakslag is voor de taal van de meerderheid in dit land. Het toppunt is dat nog dat heel dit gebeuren zich afspeelt op het grondgebied van de gemeente Grimbergen, dus in Vlaanderen. Het zou een schande zijn als de Vlaamse regering dit liet gebeuren en hier geen stokje tussen zou steken.

   Kortom, het is weer alles België wat de klok slaat. De (con)federatie is verder af dan ooit.

   Mijn glazen bol doet het nog. In mijn blog van 1 dezer (‘Brood en Spelen) schreef ik o.m. ‘Voor wanneer Winterspelen in Qatar, overdekt, airco gekoeld, met kunstmatige skiafdalingen en dito sneeuw?’. Welnu, in De Tijd van eergisteren, 5 augustus, stond het bericht dat het emiraat Dubai, een buur van Qatar aan de snikhete Perzische Golf, de bouw heeft aangekondigd van het grootste overdekte skistation ter wereld, een piste van 1,2 km lang. Als ge geld zat hebt, is ‘the sky the limit’ niet meer.

   Geld om de vluchtelingen in de eigen regio te helpen, schijnen ze in die steenrijke Golfstaten echter niet te hebben. Die moeten maar zien in Europa te geraken, waar allerlei organisaties de bevolking een slecht geweten trachten te schoppen als de opvang, volgens hen, niet vlot genoeg verloopt. Hoe dat verhaal gaat aflopen, is zeer de vraag. Als het echter aan dit tempo en met de huidige aantallen blijft doorgaan, gaan er vodden van komen. Jaren geleden zei Nederlands oud-minister Fritz Bolkenstein (VVD) al dat zijn land ‘vol’ zat en sindsdien blijft er maar volk bijkomen. Men vergelijkt Europa wel eens met o.a. de States* en Canada, waar men blijkbaar in staat is er nog extra bevolking bij te nemen. Men vergeet echter erbij te vertellen dat het daar gaat om continenten met veel meer ruimte en mogelijkheden dan het nu al dichtbevolkte Europa, het land van de ondergaande zon. Als we niet opletten, gaat het licht hier straks helemaal uit.

* Als de Amerikaanse Berlusconi, Donald Trump, straks de republikeinse kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap zou worden – met zijn no-nonsense uitspraken is dat niet uitgesloten – zou dat wel eens voor een ommekeer kunnen zorgen.

   In Griekenland is de beurs, na een sluiting van 5 weken, deze week weer opengegaan en meteen gecrasht. Dat werd verwacht, maar niet dat het zo erg zou zijn. Blijkt nu immers dat niet alleen de beurs, maar ook de economie er gecrasht is. Sinds het linkse Syriza er aan de macht is, is de lichte heropleving van vorig jaar compleet ongedaan gemaakt. Het ondernemersvertrouwen zakte er tot een ongekend dieptepunt en straks nog een overschot behalen op de begroting blijkt een onmogelijke zaak te worden. Sinds 2007 is de waarde van de bedrijven op de Atheense beurs met 85% gekrompen. Nu de Griekse schuld rust op de eurolanden en niet meer op de banken, kan de hele affaire de internationale beurswereld nog weinig beroeren. Hét bewijs daarvoor was dat maandag, toen de Griekse beurs crashte, zowat alle andere Europese beurzen erop vooruit gingen. Griekenland stelt niets meer voor en dat een Grexit ook de andere landen zou schaden, lijkt weinig waarschijnlijk.

   Het is niet de eerste keer dat men de Griekse beurs moest sluiten, Ze zijn daar al wat gewend. In totaal kende het land al 14 beurssluitingen sinds de opening in 1876, de laatste in 1974 bij de Turkse inval op Cyprus. De trojka, die nu een quadriga geworden is (ze zijn met zijn vieren, nu ook het Europese noodfonds – de ESM - erbij is gekomen) zal m.i. de Griekse problemen niet meer opgelost krijgen, zodat het doembeeld van een Grexit weer in beeld komt en Herr Schäuble straks toch nog gelijk zal krijgen, ongeacht wat het standpunt van zijn eigen partij, van de Duitse regering of dat van Europa (én Amerika!) ook zal zijn. Het IMF is trouwens niet eens zinnens nog geld in Griekenland te stoppen en zit er nu feitelijk bij voor spek en bonen.

   De Griekse industrie, die maar 10% van de Griekse economie vertegenwoordigt, is er nu slechter aan toe dan tijdens het dieptepunt van de financiële crisis. De kans is groot dat het einde van dit toeristische seizoen ook het einde zal betekenen van de hoop het land terug op het Europese spoor te krijgen. Met het bewijs van de frauduleuze constructie waarmee Griekenland in de eurozone is gekomen, had men dat land er beter meteen weer uitgezet. Er was inderdaad in het verdrag van Maastricht geen clausule voorzien voor een uittrede, maar een frauduleuze intrede kan evengoed als géén intrede beschouwd worden. Die Griekse grap heeft de overige eurolanden, het onze inbegrepen, al tientallen miljarden euro’s gekost en dat zal niet ophouden als het land in de eurozone blijft. De kans is nl groot dat de Griekse regering de akkoorden met Europa wel nakomt, maar alleen dankzij de steun van de oppositie, dat die huidige regering daarna zal aftreden en nieuwe verkiezingen zal uitschrijven. Wie weet wat maken we dan weer mee…

   Even voortbomend op mijn blog van gisteren i.v.m. de zoveelste klacht tegen de zoveelste besparing van de regering Michel, heeft Kris Peeters gezegd dat alles nog bespreekbaar is, maar dan na het zomerreces, ergens in september of later. Er moet worden bijgevoegd – als ’t goed is zeggen we het ook - dat volgens Peeters de cijfers wel blijven wat ze zijn. Er kan dus alleen nog gesproken worden over de modaliteiten en de klagers kunnen zelf eventueel beslissen hoe ze de besparingen zullen inkaderen. Dat laatste is niet meer dan logisch, want als men aan alle besparingen wil gaan knabbelen, dan schiet er van het federale akkoord straks niets meer over.

   Voor wat de ziekenkassen betreft, is ondertussen gebleken dat ze in dit land bijna de duurste administratie hebben van Europa, op Duitsland en Frankrijk na en dat de administratie van alle ziekenkassen samen het land één miljard euro per jaar kost. Systemen, zoals bv de gele plakbriefjes van de CM, zijn niet meer van deze tijd.

---

   Dat voor wat de centen betreft, want er zijn ook nog de centjes. Nadat vorig jaar al beslist werd dat winkeliers en handelaars de eindrekeningen van de klant die in cash betaalde mochten afronden naar 5 cent, is nu beslist dat dit ook zal gelden voor het elektronisch betalen. Dat dat vorig jaar niet meteen kon, kwam omdat de PS van Di Rupo daarmee niet akkoord was, dit tegen het advies van toenmalig minister van Financiën Koen Geens in. Testaankoop meldt ook nu terecht dat dit feitelijk onzin is, maar het gaat deze keer niet om een politiek, maar om een technisch probleem. De kassa’s in bv de grootwarenhuizen blijken nl niet apart ingesteld te kunnen worden op het wegcijferen van de één en twee centjes bij cash betaling en tegelijkertijd dit niet doen bij elektronische betalingen. Dat laatste was de reden waarom o.m. de supermarkten niet mee deden. Raar genoeg bleek dat in Nederland - waar het alleen bij cashbetalingen wordt toegepast - wél te gaan. Of het probleem daarmee is opgelost, is verre van zeker. We leven nu eenmaal in een ingewikkelde kibbelmaatschappij, In Finland heeft men die kleinste centjes nooit gebruikt (de aanmaak kost meer dan de nominale waarde) en in Nederland, toch een land dat bekend staat om zijn zuinige burgers, werkt het systeem al meer dan 10 jaar zonder dat daar enige noemenswaardige kritiek op gekomen is. Zo maken we mee dat de zuinige Hollanders zich geen zorgen maken om het kleinste kleingeld, terwijl de zgz ‘gulle Bourgondiërs’, waarvoor wij in Nederland versleten worden, dat wél doen…

   Gisteren was het de beurt aan de Christelijke Mutualiteit (CM) om te klagen over de besparingen van de regering Michel. Helemaal ongelijk heeft ze natuurlijk niet, want in haar miljardenbusiness zijn enkele procenten nog steeds vele miljoenen. Komt daar nog bij dat uitgerekend een maand geleden de mutualiteit een nieuwe voorzitter kreeg, Luc Van Gorp, die Marc Justaert, een icoon na zoveel jaren aan de top, vervangt en meteen voor grote problemen komt te staan. Men zou voor minder klagen.

   De CM is natuurlijk niet de enige ziekenkas in België en in zijn totaliteit gaat het om veel geld. Wat de CM wel dwars zit, is dat CD&V, de partij die verwacht werd haar belangen te verdedigen dat, althans volgens Van Gorp, niet gedaan heeft. Meteen stellen dat de kwetsbaren en zieken daarvan de eerste slachtoffers gaan worden, is wel een bocht te kort. Mocht dat inderdaad zo zijn dan hebben die ziekenkassen, de CM op kop, nog genoeg ruimte om daar iets aan te doen en de niet-kwetsbare en gezonde leden wat minder aan te bieden. Vergeten we niet dat de CM 4,5 miljoen leden claimt. Verder gaat het om besparingen die over enkele jaren gespreid worden en in de eerste plaats gericht zijn op de administratiekosten waarbij met de invoering van de informatica en de automatisering inderdaad moet kunnen bespaard worden zoals overal elders tegenwoordig gebeurt.

   Als het waar is dat de CM, het grootste ziekenfonds van het land, inderdaad 4,5 miljoen leden telt, dan kan men zich afvragen waarom die leden dan allemaal niet CD&V gestemd hebben, de partij die nu het mikpunt van de ziekenkasklachten is geworden. Eenzelfde verhaal waarschijnlijk als bij de Christelijke vakbond: veel leden o.w.v. een blijkbaar goede service, maar niet bereid dat ook politiek te vertalen. Waarbij ze nog gelijk hebben ook. Als CD&V wil dat de leden van hun eigen mutualiteiten en vakbonden ook voor de partij zouden stemmen, dan moet ze daar werk van maken. Door bv eens resoluut de Vlaamse kaart te trekken en op te houden met hun’ ja, maar’ politiek van enerzijds, anderzijds. Kortom een betrouwbare partner te worden binnen de regeringen waarin ze zetelt. Zeker met de ongeleide projectielpolitiek van Kris Peeters is dan momenteel niet het geval.

   Ondanks alle doemgeruchten vanwege oppositie en vakbonden, blijkt het in dit landje toch weer stilaan beter te gaan. Heel wat bedrijven melden goede jaarresultaten en de beurs blaakt van vertrouwen. E.e.a. kan te maken hebben met de nog steeds goedkope olie op de wereldmarkt, de lage stand van de euro (wat de export bevordert) en dito rente. Daarbij komt dan de aankooppolitiek van staatsobligaties door de Centrale Europese Bank, die maakt dat geld lenen nog steeds goedkoop is. Dit laatste is echter in de tijd beperkt en daarenboven is er de vraag hoe Europa zijn problemen met de vluchtelingenstroom, Griekenland en de situatie met Rusland opgelost krijgt. Als men er niet in slaagt een gezamenlijk standpunt aan te nemen om deze problemen aan te pakken dan ziet het er slecht uit voor de Europese toekomst.

   Specifiek in eigen land is het feit dat er steeds minder uitkeringsgerechtigden zijn, maar wel meer werklozen. Deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid komt door de veranderde situatie van bruggepensioneerden (die daarvan pas later zullen kunnen genieten) en het beperken van de zgz inschakelingsuitkering. Dat beperken gebeurde al onder Di Rupo, waarbij mensen die een jaar nadat ze de school verlieten nog geen werk hadden een speciale toelage kregen. Die toelage bestaat nog wel, maar is sinds Di Rupo beperkt tot drie jaar en moet zijn aangevraagd vóór men 25 is. Op die manier is het niet meer mogelijk dat er nog ‘studenten’ rondlopen die de 30 al een tijdje voorbij zijn en nog nooit gewerkt hebben. De maatregel ging in op 01.01.2015. Wie geen middelen heeft om het alleen verder te rooien, kan naar het OCMW stappen. Nu blijkt dat slechts een derde van de bestaande inschakeluitkeringstrekkers dat effectief gedaan heeft. Wat tegelijkertijd bevestigt dat twee derden die uitkering feitelijk niet nodig had. Zo zie je maar hoeveel geld er nodeloos verspild kan worden. Met bovenstaande maatregelen spaarde de RVA alleen al tijdens de eerste vijf maanden van dit jaar 300 miljoen euro uit en is het van 2008 geleden dat er nog zo weinig daarvoor is uitgegeven. Politici en zelfs bekende economen, die blijven beweren dat er niet verder kan bespaard worden, zitten er dus ook naast. Vooral in de staatsuitgaven is er nog ruimte zat.

   De komkommertijd is begonnen en dat zullen we geweten hebben. Groot nieuws! Vande Lanotte kondigt zijn vertrek aan uit de nationale politiek. Dat is helemaal geen nieuws, want dat had hij begin februari van dit jaar al eens gedaan (zie mijn blog van 16.02 ‘Exit Vande Lala?’). Alleen had hij toen gezegd dat hij dat dacht op te stappen in september van dit jaar. Nu zegt hij dat pas te zullen doen eind volgend jaar! Wie gelooft die man nog (en de media die dat allemaal zomaar klakkeloos overnemen)? Nu zegt hij dat 28 jaar in de nationale politiek voor hem genoeg is, maar hij doet er nog bijna anderhalf jaar bij! Eind volgend jaar is in de politiek een eeuwigheid, zodat de sluwe professor uit Oostende, waar hij deze maand burgemeester wordt, nog elfendertig keren van mening kan veranderen. Ondertussen blijft hij ook volksvertegenwoordiger en belooft hij zich meer te zullen mengen in de debatten…

   We zullen hem missen in deze rubriek, mocht het echt waar zijn. In Oostende valt niet veel meer te beleven, na het vertrek van de ferryboten, Electrawinds en nog enkele van Vande Lala’s projecten, waarbij hij telkens opnieuw net op tijd opstapte om niet betrokken te worden in de afgang ervan. Dat deed hij trouwens ook in de vaudeville rond de voorzittersverkiezing bij zijn partij, waarbij hij er eerst voor zorgde dat zijn poulain, John Crombez, in pole position kwam te zitten. Hij was zgz nooit bij iets betrokken, dat het zo leek was, volgens hem, pure toeval. Neem het van mij aan dat de SP.a nog steeds vanuit Oostende zal bestuurd worden, officieel door ‘den John’, maar met ‘zijn’ burgemeester als souffleur. De stunt met Crombez is niet eens een precedent. Vraag het maar eens aan Caroline Gennez (en hoe dat toen is afgelopen).

   Ook bij de Spoorwegen, zeker bij ABX, zullen ze met weemoed terug denken aan de tijd toen Vande Lala er kwistig (andermans) geld rondstrooide. Bij de erfgenamen van Sabena iets minder, want daar liet hij – als minister van begroting in de regering Verhofstadt - bij het zgz ‘hotelakkoord’ een gat achter van bijna anderhalf miljard euro. Ook bij het terugdraaien van de BTW op het elektriciteitsverbruik misrekende de geleerde professor zich een half miljard euro, waardoor de huidige meerderheid niets ander kon dan die BTW terug op 21% zetten, waarop die ook al stond van 1972 tot 2014.

   Enfin, het is nu wachten of de man, die tussendoor ook professor is aan de Ugent én voorzitter van de Europese socialisten, ons laat weten nog eens van gedacht veranderd te zijn. Ik zou haast schrijven ‘met de dood in ’t hart’, maar dat is een slogan voorbehouden voor de tsjeven.

   De Olympische winterspelen van 2022 zijn toegewezen aan Peking. Peking? Heeft men daar strenge winters? Wat met die vervuilde lucht, waarover men het regelmatig heeft? Geen nood: een groot deel van de Spelen zelf vindt plaats op 150 km van de stad en om daar te geraken gaat men er een treinverbinding naartoe leggen, die tegen 2022 zeker klaar zal zijn. Tweede probleempje: zelfs op die plaats sneeuwt het zelden, maar ook daar geen nood: er zal gezorgd worden voor voldoende kunstmatige sneeuw!

   Hoe komt men erbij de winterspelen te geven aan een stad waar het nauwelijks echt wintert? Peking won de ‘finale’ voor de toekenning van Almati, de nieuwe hoofdstad van Kazakstan, die wél in de bergen ligt en waar wél elk jaar een pak echte sneeuw ligt (en men blijkbaar ook geld teveel heeft). Maar voorlopig hebben de Chinezen het meeste geld over voor het organiseren van de Spelen. Scandinavische hoofdsteden zoals Oslo en Stockholm moest afhaken omdat de Olympische wintergrap te duur werd. Men schat momenteel de kosten op meer dan twee miljard euro, maar traditioneel komt daar nog een pak bij (remember Sotchi).

   Topsport draait tegenwoordig uitsluitend nog om geld. Denk maar aan de toegekende wereldkampioenschappen voetbal in Qatar, in volle zomer bij 45°C. Ook dat heeft niets meer met (gezonde) sport te maken. Voor wanneer een WK in Groenland tijdens de winter? Of bv winterspelen in Qatar, overdekt, airco gekoeld, met kunstmatige skiafdalingen en dito sneeuw?

   Ik heb al langer medelijden met de supporters, van welke sport ook, die er zich nog druk om maken en urenlang aan hun Tv gekluisterd blijven om toch niets te missen. Ze worden continu voor de gek gehouden. Men moet niet eens verder kijken dan wat gebeurt bij de Belgische voetbalbond, waar men zich meer bezig hield met geldsmijten dan met voetballen. En het zal er niet op beteren. Sport behoort steeds meer tot de Sciencefiction. Brood en spelen was nooit actueler.

---

   Terloops nog dit: Marc Wilmots wil Enzo Schifo als nieuwe trainer van de nationale jeugdploeg (ter vervanging van Johan Walem, die nu trainer is van KV Kortrijk). Meer dan waarschijnlijk gaat dat niet door, want Schifo spreekt alleen maar Frans. Geen Nederlands en zelfs geen (fatsoenlijk) Engels. De Italiaan van afkomst is perfect geëvolueerd naar een volbloed Waal (hij spreekt ook nog Italiaans natuurlijk, maar daarmee is hij hier niets in voetballand).

   In deze rubriek heb ik al meer dan eens geschreven dat Griekenland er nooit bovenop zal komen als het persé in de eurozone wil blijven of wil gehouden worden. Dat blijkt ook de mening te zijn van Yanis Varoufakis, de controversiële Griekse ex-minister van Financiën, die al een soort Plan B klaar had, waarmee hij in Griekenland naast de euro ook een nieuwe drachme wou uitbrengen, alleen voor binnenlands gebruik. Nu mag de man - politiek gesproken - gestoord zijn, hij is en blijft een meer dan bekwame econoom. Als je twee boeken kan schrijven over een economische materie waarvoor iemand ooit al een Nobelprijs heeft behaald, dan ben geen meelopertje.

   Buiten Varoufakis is er trouwens nog een bevestiging gekomen dat de euro toch niet dát is en nog wel van de Europese Centrale Bank zelf, de ECB. In een recent uitgebracht rapport schrijft die dat de euro er niet voor kunnen zorgen heeft dat de minder welvarende landen hun achterstand op de anderen hebben kunnen inlopen. Niet alleen Griekenland, maar ook Spanje, Portugal en Italië zijn in dat geval. Alleen Ierland is daarin geslaagd. Dat is dan de uitzondering op de regel. Anderzijds zijn er landen, die zijn toegetreden tot de E.U., maar niet tot de eurozone, die wél een stuk van de achterstand hebben kunnen goedmaken, zoals bv Polen en de Baltische staten. Door buiten de eurozone te blijven konden zij hun munteenheid laten devalueren, iets wat binnen de zone niet meer kan.

   Het grote probleem met de perifere landen was, dat ze bij hun intrede in de eurozone dachten de jackpot gewonnen te hebben en gewonnen/verloren zijn gaan lenen en dan met dat geld waanzinnige zaken zijn gaan doen, zoals bv het bouwen van gloednieuwe luchthavens in Spanje, waarvan men er zopas één die nog geen dag geopend was geweest, heeft verkocht aan een Chinees conglomeraat voor … 10.000 euro! ‘Des châteaux en Espagne’, zegt men in het Frans voor ‘luchtkastelen’. Straks wordt het nog ‘des aéroports en Espagne’. Die leningen konden niet of nauwelijks worden terugbetaald en zo is het Griekenland verhaal begonnen.

   Mijn pronostiek is dat Griekenland vroeg of laat toch de eurozone zal moeten verlaten (daarom nog niet de E.U.) en dat de kans groot is dat we dan inderdaad een Europa krijgen met twee of meer snelheden.

   Gisteren kreeg de haven van Antwerpen het bezoek van het tweede grootste containerschip ter wereld, tegelijk ook het grootste schip dat ooit de haven binnenvoer, eigendom van MSC, de rederij die tevens de grootste klant van de haven is. Om de belangrijkheid van het gebeuren wat dikker in de verf te zetten, mochten burgemeester De Wever en haventopman Eddy Bruyninckx het laatste stuk van het traject meevaren, vanaf Vlissingen. Dat schepen met dergelijke afmetingen (meer dan 200 meter lang) de haven nu kunnen bereiken, is mogelijk geworden door de laatste uitdieping van de Schelde. Door de bouw van grotere zgn ‘getijdendokken’, zoals Deurganck en straks (misschien) ook Saefetinghe zal de tijd om de Antwerpse haven te bereiken kunnen ingekort worden met 6 uur. Als time ergens money betekent, zal het wel bij de scheepsvaart zijn. Voor de verdere afwikkeling van al die containers (dat schip van gisteren kan er bijna 20.000 vervoeren) over land, wordt het andere koek.

   Om te beginnen moet de eerste spadesteek voor de nieuwe Oosterweel verbinding nog altijd plaatsvinden. Volgens Ben Weyts zal dat in 2017 zijn, zo’n dikke 20 jaar na de eerste plannen voor de Oosterweelverbinding. Per uur rijden er op de Antwerpse Ring nu al bijna 200.000 voertuigen elke werkdag in de ochtend- en avondspits en zelfs tussendoor is er geen echte pauze meer. Ondertussen zal MSC zijn havenactiviteiten van de rechter- naar de linkeroever verhuisd hebben en heeft men er het raden naar wat voor bijkomend effect dat op het verkeersinfarct zal hebben. Niemand die gelooft dat het er beter op zal worden. Om tenslotte het complete plan met die getijdendokken te kunnen realiseren moet ook het geplande Saefetinghedok er nog komen en de realisatie daarvan wordt nu al aanzien als een volgend struikelblok voor het verkeer in en om de Scheldestad, ondanks het akkoord vanwege de Vlaamse regering.

   Niet alleen milieu- en andere drukkingsgroepen (zoals Ringland) staan sceptisch tegenover alle hoera berichten ter zake, maar ook voor bedrijven die nu al meer dan genoeg hebben van de verkeershinder rond de koekenstad, is een vlotte verkeersdoorstroming stilaan een mission impossible geworden. Aannemers uit de Kempen nemen geen werken meer aan als ze daarvoor hun personeel en materiaal door de Kennedy-tunnel moeten aanvoeren. Het Nederlandse transportbedrijf Wim Bosman vertrok twee jaar geleden al uit Wijnegem om dezelfde reden en Fernand Huts van Katoennatie heeft er ook zijn buik van vol. Vorig jaar devieerde hij een nieuwe investering van enkele honderden miljoenen euro naar de haven van Gent en dit jaar kocht hij het transportbedrijf Langen uit Nederlands Limburg, gewoon omdat hij niet meer gelooft in een oplossing voor Oosterweel.

   Men gaat nog heimwee krijgen naar die Lange Wapperbrug…

   Zoals de meeste lezers ondertussen wel zullen gemerkt hebben, ziet mijn blog er weer normaal uit. Het is de tweede keer dat ik het euvel kreeg dat mijn blog in landscape (in de breedte) op SeniorenNet kwam en ik het niet in portrait (in de lengte) kon zetten*. Ook mijn systeembeheerder, die bij mij al aardig wat heeft opgelost (ik ben geen IT-freak!), kon het niet corrigeren. Volgens hem was het een probleem inherent aan SeniorenNet. Na dag twee ben ik hetzelfde gaan doen als de vorige keer, nl mijn verhaal kopiëren van Word naar SeniorenNet en daarna op het rechtereinde van de pagina elke zin afbreken. Dat was een heel werk, heeft zo’n grote week geduurd en was er mee de oorzaak van dat ik het uur waarop ik mijn blog invoerde (iets na middernacht) niet kon aanhouden. Eergisteren was er opeens weer het oude kader. Lezer Fikken had me reeds verteld dat, als het vanzelf gekomen was, het ook wel vanzelf zou weggaan en hij heeft gelijk gekregen. Ik vergelijk het zo’n beetje met de uitspraak van Mathot Sr (PS), toen hij minister van Begroting was in een van de regeringen Martens. Die zei ook dat het gat in zijn begroting er vanzelf gekomen was en wel vanzelf weer zou weggaan. Hij heeft toen, jammer genoeg voor het land, géén gelijk gekregen. Ik (voorlopig?) wel.

---

   Ondertussen blijkt de stroom van kritiek, al dan niet terecht, op het federaal regeringsakkoord over de budgetcontrole en de taxshift onverminderd voortduren. M.i. - en dat heb ik al eens geschreven - heeft dat nu weinig zin o.w.v. de vakantieperiode. Het wordt zo stilaan komkommertijd lectuur. Minstens de helft van de mensen houdt er zich nu niet mee bezig en ondertussen schrikt men alleen nog als er op e.o.a. besluit eens géén kritiek komt. Zelfs het nieuwe plan van Maggie De Block om de geneesmiddelenhandel onder controle te krijgen en die de totaliteit van de patiënten jaarlijks zo’n 25 miljoen euro zou kunnen opleveren, krijgt daarvoor niet uitsluitend instemming. Het is, volgens sommigen, nóg niet genoeg. Men krijgt zo het idee dat zelfs genoeg niet meer genoeg zal zijn. Het is alleen afwachten wat er van het protest ná de vakantie nog zal overblijven. Zullen de vakbonden dan weer beginnen met syndicale acties, zoals ze nu zeggen en dit terwijl de vorige toch ernstige werkonderbrekingen en stakingen driemaal niks hebben opgebracht? Wie leeft zal zien.

   Waar ik trouwens ook een hekel aan begin te krijgen is, dat men bij elke nieuwe maatregel die wordt beoordeeld, men steeds de voor- en nadelen gaat afwegen tussen werknemers en werkgevers. Dat zou nog correct kunnen zijn, ware het niet dat men de werkgevers altijd over één kam scheert met de superrijken. Er zullen er daar wel bij zijn, maar – superrijk of niet – het is belangrijk dat ze werk blijven geven. Als men de loonkloof met de buurlanden wat kan dichten, is het belangrijkste dat dit voor extra jobs zal zorgen en mensen uit de werkloosheid zal halen, zodat die tenminste daarvan beter kunnen worden. Als hierbij de werkgever nog wat rijker wordt, dan is het maar zo. Werkgevers van alles gaan afpakken, waardoor die dan meer dan waarschijnlijk geen extra volk meer gaan aanwerven, is helemaal geen oplossing.

* Dat gebeurde de eerste keer op zaterdag 18 dezer. Wie dat artikel (over André Leysen) niet zou kunnen lezen hebben, kan ervoor terecht in ’t Pallieterke van deze week, waar het onder de titel ‘Leysen versus Van Rompuy, in de brievenrubriek is opgenomen.

   Een beschrijving van de Belgische politiek:

‘ De compromiscultuur, de beperktheid van de wetgevende macht, de politique politicienne*, de al te scherpe grenzen tussen meerderheid en oppositie, de soms gênante obstructie van de oppositie en de al even degoutante neerbuigendheid van de meerderheid, de inefficiëntie, de vele werkuren, de wereldvreemdheid en de kritiek – al dan niet gerechtvaardigd - die politici moeten incasseren’

   Bovenstaande beschrijving is van Peter De Roover, erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), na zijn eerste jaar in het parlement als N-VA verkozene. Zo hoort men het ook eens van een insider. Hij vindt politicus bij ons de allerlaagste beroepscategorie. Tenslotte herhaalt hij de quote die Cervantes Don Quichote in de mond legde (en die ik ook al een paar keer gebruikt heb), nl dat blaffende honden geen invloed hebben op de richting die de karavaan uitgaat, maar integendeel aangeeft dat men goed bezig is. Als men bv ziet hoe een Onkelinx (PS), maar ook groene Calvo en vorige week Karin Temmerman (SP.a) soms tekeer gaan, terwijl men weet dat al die schuimbekkerij niets opbrengt, blijft Cervantes’ tekst actueel.

* geleerd woord voor een soort dorpspolitiek, maar bedreven op het hogere niveau, waarbij men, bij discussies, niet uitgaat van de essentie van de problemen, maar van de eigen macht.

   Het feit dat er zo snel een federaal akkoord kwam over de

begrotingscontrole én de taxshift, was niet de enige verrassing

van de voorbije week. Een tweede was het feit dat CD&V,

waarschijnlijk ‘met de dood in ’t hart’ zoals we dat van tsjeven

gewend zijn, ermee akkoord ging en nu onder vuur komt te

liggen bij zijn eigen, vooral syndicale achterban. Door het feit

dat de partij, in tegenstelling tot het verleden, deze regering

niet meer leidt (en hetzelfde gebeurt op Vlaams niveau), moet

ze het hele proces lijdzaam ondergaan. En zeggen dat ze het

zelf het federale premierschap heeft opgegeven om Marianneke

Thyssen dat tweederangs baantje te kunnen geven bij Europa.

Où sont les neiges d’antan?

   CD&V moet opletten straks niet in hetzelfde sukkelstraatje

terecht te komen, waarin de SP.a zich nu bevindt. De socialisten

komen in de oppositie niet meer geloofwaardig over omdat ze

enkele decennia lang de kans hebben gehad de scheve

toestanden recht te trekken waartegen ze nu protesteren. CD&V

heeft in de vele federale regeringen waarin ze mee heeft

geregeerd ook nooit geprobeerd de vermogens(winst)belasting*

op tafel te krijgen, waar ze nu achteraan liep. Een oplossing zou

kunnen zijn dat CD&V zich splitst in een syndicale en een niet-

syndicale vleugel, waarbij men eens de neuzen van links en

rechts binnen de partij zou kunnen tellen. Ik vrees dat er van

die eerste vleugel niet veel over zou blijven. Het is nl een

publieke geheim dat het ACV wel de vakbond is met het grootste

aantal leden, maar dat de leden ervan daarom nog niet CD&V

stemmen. De tweede vleugel zou van het imago van

spelbederver af kunnen geraken en eventueel zelfs opnieuw

kunnen trachten tot een kartel te komen met de N-VA. Ik weet

het, dit is dagdromen, maar het zich promoten als linksgezinde

partij is dat ook en was waarschijnlijk de reden waarom men

tenslotte akkoord is moeten gaan met de rest van de Zweedse

coalitie. ‘Met de dood in ’t hart’, zoals ze dat vroeger zo dikwijls

heeft gedaan, vooral in de Vlaamse materies.

* Als er nu een vermogenstaks zou komen – waar CD&V op

aanstuurde - zullen de Vlamingen daar het meest onder lijden.

Na aftrek van hun schulden bedraagt het vermogen van de

Belgen een kleine 1.000 miljard euro. Bijna ¾ van dat spaargeld

is Vlaams, een kleine 20% Waals en de rest, een kleine 10%,

Brussels.

   Men heeft het in onze media dikwijls over de ‘kibbelregering’

van Charles Michel. Helemaal ongelijk hebben ze natuurlijk niet,

maar men zou eveneens kunnen spreken van een

kibbelmaatschappij. Sinds de start van deze centrumrechtse

regering is er letterlijk kritiek op elke uitspraak, elk voorstel,

soms zelfs op elke suggestie van regeringszijde. Het was dan

ook met de ellebogen aan te voelen, dat er op het akkoord over

de begroting en de taxshift een golf van kritiek zou komen,

vanuit de oppositie, maar ook van daarbuiten, klein pierke

inbegrepen, van iedereen die bereid was dat vóór de camera’s of

micro’s te komen vertellen. Dat de VRT daarbij de hoofdvogel

afschiet, is helemaal geen verrassing. Objectiviteit is bij de zgz

nationale zender onbestaande als men er nog maar aan denkt

dat links benadeeld is. Het wordt tijd dat daaraan iets gedaan

wordt, zeker nu ook de N-VA een stevige voet in huis heeft bij

de omroep. Hier gaat het niet om het communautaire,

waarachter de partij zich op federaal vlak kan verschuilen. De

zender staat voor een nieuwe beheersovereenkomst, die moet

worden afgesloten met de Vlaamse deelregering. Om te

beginnen zou men zich al eens serieus vragen kunnen stellen bij

de algemene directeur informatie van de VRT, Luc Rademakers,

de Stevaert-boy die de Gazet Van Antwerpen de helft van haar

lezers deed verliezen en nu dus de VRT teistert.. Een tweede die

men best op minstens een zijspoor zou moeten schuiven is die

Bjorn Soenens, de vroegere zgz ‘Amerika specialist’, tot hij zich

verslikte door in eerste instantie de oorzaak van de aanslag bij

de marathon van Boston in de schoenen van de Tea Party te

schuiven. Als beloning voor zoveel onkunde werd de man dan

maar bevorderd tot hoofdredacteur van het Journaal, waar hij

erop let dat de Vlaamse zaak zo goed als doodgezwegen wordt.

   Om even terug te komen op de kritiek op het nieuwste

regeerakkoord, moet gezegd worden dat het moment van dat

akkoord, onverwacht net vóór de vakantie, goed gekozen was.

Heel wat mensen zijn al vertrokken naar zonniger oorden. Eind

van de week die er nu aankomt gaat ook zowat de hele politieke

meute op reis en zal het vervolg van het gekibbel pas hervat

kunnen worden na het politiek reces, ergens in het najaar,

waarbij de grote heisa er waarschijnlijk niet meer zal zijn. De

diverse regeringen die dit land rijk is moeten nog de zesde

staatshervorming verder afwerken en daarbij nu ook het hele

taxshift verhaal. Dat ze geen taxshift 2.0 zal beginnen, is dan

ook de logica zelf. Zoals ik reeds enkele keren geschreven heb,

is bijna iedereen er zich van bewust dat er zal moeten bespaard

worden, tot men zelf aan de beurt komt…