Het M-decreet

‘Kent gij Frans?’

‘Natuurlijk, hij is een van mijn beste vrienden’.

‘Nee, ik bedoel: spreekt gij Frans?’

‘Wel, elke keer als ik hem zie, ja’

‘Néé, ik bedoel: verstaat gij Frans?

“Als hij niet te zat is, ja’.

   We zullen er maar eens om lachen, maar er is nog maar eens een minder goed rapport over het onderwijs, deze keer over de onvoldoende kennis van beginnende middelbare scholieren voor het vak Frans Bij de kinderen in de eerste graad secundair zou 40% niet eens de helft van de punten halen. En dan? Waarom moéten onze kinderen in Vlaanderen Frans leren? Omdat het één van de nationale talen is? Waarom moeten de francofonen dan geen verplicht Nederlands leren en kunnen die hun tweede taal kiezen (Nederlands of Engels)? Als men dit land dan toch persé in zijn huidige vorm wil behouden, laat dan iedereen eens beginnen met de taal van de andere te leren of tenminste ook in Vlaanderen de kinderen de keuze te laten om bv Engels als tweede taal te nemen, de lingua franca van de hele wereld. Als dat niet kan, zou het eigenlijk nog logischer zijn dat men alle scholieren in dit land verplicht de twee landstalen te leren. Wel raar dat men op dat gebied nooit iets hoort van de klassieke belgicistische brompotten van het type groene Calvo bv. Die willen dit land wel bijeen houden, desnoods de klok 50 jaar terugdraaien, maar laten toe dat er een zoveelste discriminatie is ten nadele van de Nederlandstaligen, nu weer op taalgebied.

   Het is feitelijk geen nieuws, maar het wordt hoe langer hoe duidelijker dat migratie hét argument wordt voor de komende verkiezingen. Zeker de overwinning van de Italiaanse Lega, maar ook bij ons de aanvallen op staatssecretaris Francken maken dat elke dag hét punt van discussie. Bij die verkiezingen zal dan ook hopelijk duidelijk worden hoeveel stemmen er bij welke partijen achter die zgz volksplatformen schuil gaan. Ik heb zo de indruk dat het in de meeste gevallen gaat om een zootje ongeregeld, aangevuld met de gebruikelijke nuttige idioten, tegenwoordig beter gekend als ‘Gutmenschen’.

   Wat ook zo stilaan belachelijk begint te worden is, dat men bij elke fout of verkeerde uitspraak meteen het ontslag eist van degene die zich – al dan niet opzettelijk – versproken heeft. Opmerkelijk daarbij is dat men het bijna altijd op Vlamingen gemunt heeft. Het waren ook meestal Vlaamse verkozenen die in het verleden een stap terug zetten. Denk maar aan Tobback Sr, Vande Lanotte en Stefaan De Clerck. Ik kan me niet herinneren dat een Franstalige het in dit land al eens gedaan heeft. Het enige dat men Francken kwalijk kan nemen is zijn nogal impulsief taalgebruik op Twitter, dat niet altijd even doordacht is, waardoor hij achteraf wel eens moet corrigeren. Onze linkse media (zijn er andere?) lieten niet na om zelfs 24 uur later zijn eerste uitspraak i.v.m. het ‘omzeilen’ van een mensenrechtenwet i.v.m. de bootvluchtelingen te blijven herhalen, alhoewel Theo dezelfde avond nog gezegd dat het ‘heroriënteren’ moest zijn. Het zal hem bij de volgende verkiezingen echter wel geen windeieren leggen.

   In feite is heel dat immigrantenprobleem nog het gevolg van de snel-Belg-wet, met daarna de gezinshereniging van de regeringen Verhofstadt, die toen het programma van de PS hebben uitgevoerd en de staatskas geplunderd. De kritiek van Di Pippo op de meestal terechte vaststellingen van o.m. Bart De Wever zijn dan ook naast de kwestie. De man met het strikje heeft zijn afscheid aan de federale politiek trouwens ondertussen al bijgesteld tot na de besprekingen over de regeringsvorming van 2019. Hopelijk krijgt de PS de oplawaai die men voorspelt en mag de partij al blij zijn straks nog mee te mogen regeren in Francofonië, maar dan meer dan waarschijnlijk zonder Di Pippo.

   Voor de geïnteresseerden : CD&V deelt in Antwerpen ramadankalenders uit, net zoals vorig jaar trouwens. Daarmee wil de partij tonen dat ze er ook is voor de moslimgemeenschap. Dat is dan de partij die een ultraorthodoxe jood op haar kieslijst wou zetten voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Daar zouden nogal wat moslims voor gestemd hebben! Van tweezakken gesproken…

   Voor het Suikerfeest, dat het einde van die ramadan betekent, mogen de moslimkindjes trouwens gewettigd afwezig zijn op school. Dat laatste geldt niet voor de andere kindjes wier ouders bv een dag vroeger op vakantie willen gaan om wat centen te sparen. Verschil moet er zijn, hé?

---

   Nadat bleek dat de laatste mailtjes over de F16, waarmee ‘den John’ het ontslag van minister van Defensie Vandeput eiste, vals bleken te zijn, houdt de partij toch maar vast aan haar voorzitter; net zoals ze dat gedaan heeft met die andere Guus Flater in Antwerpen. Waarschijnlijk hebben de sossen gewoon niets beters meer en moeten ze roeien met de riemen die ze hebben. Nog een paar vastgoedschandalen in Gent en het succes is verzekerd in oktober!

   Lezer Wes Hardin, die in zijn reactie op mijn blog van 3 dezer (‘De F16 misdaad serie’) schreef dat die mails waarschijnlijk uit de groene hoek zouden kunnen gekomen zijn, zou wel eens gelijk kunnen krijgen. Gedesillusioneerde socialisten die straks niet meer voor de SP.a stemmen, zouden wel eens voor Groen kunnen kiezen. Zoals ikzelf al enkele keren geschreven heb: Groen is het nieuwe rood.

---

   De advocate van de ouders van de tragisch overleden Mawda, Mieke van den Broeck, blijkt dezelfde te zijn die vroeger optrad voor die Syrische familie uit Aleppo. Toen eiste Mieke, die werkt voor de uiterst linkse Progress Lawyers Network, 4.000 euro per dag als de familie geen visum voor België zou krijgen. Tot later aan het licht kwam dat de vader van die ‘arme’ Syriërs tussendoor al drie keer naar Libanon over en weer was geweest, zónder zijn gezin, alleen voor zijn ‘business’. In de zaak van Mawda zal het (voorlopig?) zo’n vaart niet lopen, al weet men maar nooit wat dat Mieke nog verzint. De hoofdschuldige hierbij is de chauffeur van het busje, een mensensmokkelaar, die is kunnen ontsnappen omdat geen van de andere inzittenden hem durfde te verraden. Daarover hoort men bij de zgz burgerplatformen geen woord…

   Vorige week vielen er twee doden bij een verkeersongeval in Machelen, waarbij een vrachtwagen van de Aldi een bocht miste (of negeerde) en recht in een – gelukkig leegstaand – politiebureau binnenreed. Zowel de chauffeur als de bijzitter kwamen om het leven. Daar er geen remsporen waren ging men ervan uit dat de chauffeur iets gekregen had. Dat bleek later ook zo, maar dan wel eens iets heel anders dan wat men gewoon is bij dergelijke ongevallen. De chauffeur had niet teveel*, maar te weinig gedronken, in dit geval zelfs helemaal niets. De man was nl een vrome moslim en had die hele stikwarme dag – zoals de koran het voorschrijft - niets gegeten of gedronken. Het was nl ramadan, de vasten van de islam, waarbij men van zonsopgang tot zonsondergang niets mag eten noch drinken, zelfs geen water. Die ramadan verschuift elk jaar zo’n maand (eigenlijk een maan) en valt nu in een periode waarbij de zon extra lang schijnt (van 05.40 tot 21.40 uur) en het daarenboven nog eens erg warm was.

   Dat probleem is al enkele keren aangekaart bij moslim sporters, maar zou best ook wat opgevolgd kunnen worden bij chauffeurs en mensen die bepaalde machines moeten bedienen. Het ongeval in Machelen gebeurde rond 14.00 uur, toen de chauffeur dus al een hele voormiddag én middag niets gegeten of gedronken had in wat de tweede warmste meimaand ooit zou worden.

   Misschien wordt het tijd dat ook de moslims gaan beseffen dat de koran wel eens aangepast mag worden en dat niet alleen omdat de kemels vervangen zijn door auto’s…

* Uitgerekend gisteren was er het bericht dat er de eerste drie maanden van dit jaar spectaculair veel minder doden gevallen zijn bij ongevallen met jonge, dronken chauffeurs dan 10 jaar geleden (12 t.o.v. 48 in 2008). Maar dat heeft niets met de ramadan te maken, wel met een goede voorlichting, die men blijkbaar in de koran niet terugvindt…

.

   Vorige week was er de beslissing van Umicore om de nieuwe geplande batterijfabriek niet op de vroegere Opel-site in Antwerpen neer te zetten, zoals gehoopt werd, maar ergens in Polen. Dat superbelg Thomas Leysen bij Umicore de voorzitter is, verandert niets aan de zaak. Eerst oompje en dan oompjes kinderen. Er zouden daar 400 gespecialiseerde arbeidskrachten aan het werk kunnen. Als troostprijs krijgt de Olense Umicore fabriek er een onderzoekcentrum bij, met 20 nieuwe jobs.

   De redenen zijn wel vrij duidelijk: om te beginnen de lonen die ginder vier keer lager liggen, maar ook het feit van de mobiliteit rond Antwerpen, die de eerste tien jaar niet belooft te zullen verbeteren. Ze zullen ooit nog spijt krijgen dat ze de Lange Wapperbrug geschrapt hebben. Verder de moeilijkheid om tegenwoordig aan 400 nieuwe gespecialiseerde medewerkers te geraken plus een technisch probleem met de lozing van immens grote hoeveelheden zout uit die batterijproductie, waarvoor in Antwerpen momenteel geen oplossing zou zijn.

   Zelfs al zou men hier de 400 vacatures kunnen vullen in die toekomstgerichte fabriek, dan zou dat alleen gaan als men die mensen er nog wat bovenop belooft. Dat laatste kan trouwens ook in Polen het geval zijn, maar mensen die maar een vierde verdienen van wat ze hier zouden kosten iets meer geven is altijd gemakkelijker dan wie normaal al vier keer meer krijgt.

   Het enige wat men hier kan doen om in de toekomst dergelijke ontgoochelingen te vermijden, is ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk van onze 184.000 werklozen omgeschoold of verder opgeleid worden. Het lijkt wel een luxeprobleem…

   Het F16 debat, dat ik eerst al had afgeschreven en daarna terug moest bovenhalen n.a.v. de diverse mails die ‘den John’ in handen zou gekregen hebben, is weer helemaal terug van weg geweest. Aanleiding is deze keer niet alleen dat er wéér nieuwe mails ter zake boven water zouden gekomen zijn, maar het bericht dat die laatste mails, waarover John Crombez het had, wel eens vals zouden kunnen zijn! Het lijkt zo’n beetje een welles-nietes verhaal te worden, ware het niet dat het bericht komt uit De Morgen, een krant die ervoor uitkomt links te zijn en er dus geen baat bij heeft zo iets te schrijven, als ze er twijfels over hebben. De reden, waarom men denkt dat de mails vals zijn, is het taalgebruik dat verschilt met de vorige mails en niet gebruikelijk zou zijn in militaire communicatie. Iemand zou ze dus ‘gefabriceerd’ kunnen hebben…

   Het komt er nu dus op neer, dat men niet alleen wil weten of minister Vandeput er al dan niet van op de hoogte was, maar ook wie zich daar allemaal mee bezig hield/houdt. Als het immers straks zou blijken dat die laatste mails inderdaad vervalsingen zijn, dan krijgt de reeds veel geplaagde SP.a er nog een probleem bij. Het begint zo stilaan op een misdaadserie te lijken, met Guus Flater in de hoofdrol.

   Zoals ik al meldde in mijn blog van 30 mei (‘Mare nostrum’) riskeerde de Spaanse minderheidsregering van Rajoy te vallen en dat is ondertussen gebeurd. De socialistische oppositie, gesteund door de Baskische en Catalaanse vertegenwoordigers, hebben met een meerderheid een motie van wantrouwen in Rajoy’s Partido Popular (PP) goedgekeurd en daarmee wordt de socialistische voorzitter Pedro Sanchez, die het voorstel had ingediend, automatisch de nieuwe premier. Het is zo’n beetje zoals wat in Wallonië gebeurd is toen men daar vorig jaar de PS wandelen zond. De kans bestaat dat er volgend jaar in Spanje nieuwe verkiezingen komen, maar ondertussen zou het nu wél kunnen dat de nieuwe regering tenminste met de Catalanen gaat praten, iets wat die steenezel van een Rajoy nooit wou doen.

   En ook in de comedia dell’arte die zich in Italië afspeelt is er een ‘colpo di scena’, een onverwachte wending. De socialistische president Mattarella, die een eerste voorstelling van regering van populisten en uiterstrechtsen afkeurde, heeft nu de regering van die twee niet -traditionele partijen wél goedgekeurd, nadat die op de plaats van minister voor Financiën een andere kandidaat hadden voorgesteld. Veel zal dat aan de situatie daar niet veranderen, want de gewraakte kandidaat-minister, Paolo Savona, blijft wel in de nieuwe regering en nog wel als contactman met de E.U., waardoor de man in feite de Eurocraten nog meer dan genoeg vuur aan de schenen kan en zal leggen. Hopelijk gaan we daar nog e.e.a. mee meemaken.

   De E.U. gaat het zwaar te verduren krijgen op zijn zuidflank, ook al omdat er ook in Griekenland weer de nodige onrust is n.a.v. nieuwe besparingen die nodig zijn om een zoveelste lening van Europa te krijgen.

   Ik zat er naast, toen ik in mijn blog van 26 mei (‘Transmigraine’) schreef dat het zwarte pietenspel over de F16 een stille dood zou sterven. ‘Den John’ heeft nl wéér een mail gevonden, ooit verstuurd naar de legerleiding, met kopie aan minister Vandeput, over de langere houdbaarheid van het toestel. Ook die mail zou Vandeput niet gekregen hebben, beweerde hij. Het begint zo’n beetje te lijken op de heisa over de mails van Hillary Clinton tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Toen profiteerde ‘The Donald’ ervan, nu hoopt hier ‘Den John’ er ook beter van te worden. Het verandert echter niet veel aan het feit dat de F16 inderdaad langer zou kunnen vliegen, maar niet langer inzetbaar zijn bij internationale missies.

   Het gaat in deze zaak niet meer over die F16, maar over de geloofwaardigheid van de minister. De brave man heeft al aangegeven dat hij de post van minister van landsverdediging na deze legislatuur niet (meer) ambieert. Hij lijkt er trouwens niet het type voor, die van ‘ijzervreter’. De Crem paste daar beter in.

---

   Iets heel anders is de kritiek die Koentje Geens van Justitie over zich krijgt n.a.v. de moorden in Luik door een geradicaliseerde bekeerling, die penitentiaire verloven bleef krijgen ondanks het feit dat hij op een van zijn sortiekes een overval had gepleegd! Waar zijn we in godsnaam mee bezig? Het is algemeen geweten dat bekeerlingen veel fanatieker zijn dan de originelen. Dat geldt niet alleen voor moslims, maar ook in de politiek. Denk maar aan Hitler, die van oorsprong geen Duitser was of Napoleon geen Fransman. Dat geldt ook voor die vrouwen van hier die een moslim volgden naar Syrië, tussendoor wel in ons land kwamen bevallen, maar daarna weer naar ginder trokken. Nu hun ventjes naar hun 72 maagden zijn vertrokken, willen die meiden weer naar hier komen, want die kinderkens ocharme…

   Om even op die Benjamin Herman in Luik terug te komen. Die heeft meer dan waarschijnlijk de avond vóór het bloedbad in de cité ardente, eerst nog een drugcompagnon vermoord en is daarna doorgeslagen omdat hij wist dat de politie hem zou zoeken, zeker als hij zich (weer) niet meer meldde. Hij heeft dan maar besloten die politiemensen aan te vallen en te vermoorden. Logica van een totaal doorgedraaide gestoorde.

---

   Ondertussen denken noch Vandeput, noch Geens eraan op te stappen. Die laatste – die het goed kan uitleggen – had een voorbeeld kunnen nemen aan zijn voorganger en partijgenoot Stefaan De Clerck, die indertijd opstapte omdat hij zich mede verantwoordelijk achtte aan de ontsnapping van Dutroux, een vaudeville waarbij zelfs niet eens een slachtoffer viel.

   Het zit er weer bovenop tussen Israeli en Palestijnen en de kans is groot dat het weer een van die oorlogjes wordt zoals er al een drietal zijn geweest de laatste tien jaar. Na de waanzin van de bestorming van de grens tussen Gaza en Israel door weinig of niet gewapende militanten van Hamas, is men nu vanuit Gaza weer begonnen met het afschieten van die inefficiënte raketjes, die meestal onderschept worden en waarbij de schade van degene die niet onderschept worden te verwaarlozen is. Niettemin beantwoordt Israel deze raketaanvallen met wél efficiënte bombardementen en is de kans groot dat het aantal doden aan Palestijnse kant nog groter zal worden dan de honderd tot nu toe.

   Het kan best zijn dat de Palestijnen uit de Gaza strook geen andere oplossing meer zien dan zich nutteloos op te offeren als martelaars, maar het is niét zo dat Gaza zgz de grootste gevangenis ter wereld is. De grens met Israel mag dan wel gesloten zijn, die met Egypte is dit eveneens en over dat laatste hoor je niemand reclameren. Dat praat echter niet goed dat Hamas de eigen mensen zo goed als ongewapend de vuurlijn in stuurt, kleine kinderen inbegrepen, om daarna groot misbaar te maken over de dood van een baby van 8 maanden, gestikt door afgevuurd traangas. Wat moet zo’n kind daar?

   De viering van het 70-jarig bestaan van de staat Israel en de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem*, zal het vredesproces daar – als het überhaupt nog bestaat - zeker geen goed doen. Daarvoor krijgt Israel overal ter wereld veel kritiek. Dat de Palestijnen de staat Israel nog steeds niet erkennen en integendeel er de ondergang van wensen, hoort men minder. Toch zal er daar nooit vrede komen als Palestijnen en andere moslimorganisaties niet eerst de staat Israel erkennen. Al de rest in geleuter in de marge.

 * Voor die verhuis van de U.S.- ambassade naar Jeruzalem krijgt Trump de verwachte bakken kritiek. Zijn voorgangers Obama en Clinton hadden die verhuis nochtans eveneens beloofd, maar nooit uitgevoerd. M.a.w. als een Amerikaans president iets belooft en het niet uitvoert, maakt er zich niemand druk over. Als men in diezelfde functie echter wél doet wat men beloofd heeft, is het kot te klein. Bij ons gebeurt zoiets ook, maar hebben onze politiekers altijd het nog het excuus dat ze het niet alleen voor het zeggen hebben en dat de coalitiepartners niet akkoord gaan. In de States is dat niet het geval. Daar heeft de partij die de verkiezingen won de volstrekte meerderheid.

   ‘Middellandse Zee, je bent de zee van mijn dromen’, begon vroeger e.o.a. schlager van het genre ‘Eviva España’ en ‘Bella Italia’. Voor de toeristen zal dat hopelijk zo nog wel wat blijven, maar voor wie er woont is het andere koek aan het worden.

   Van Griekenland weten we hoe penibel de situatie daar nog altijd is en hoe niemand kan voorspellen of en hoe daar een eind aan gaat komen. In Italië riskeren ze ondertussen geen regering meer bij elkaar te krijgen zolang de huidige socialistische president het daar nog voor het zeggen blijft hebben. En dan is er nog Spanje.

   Bij problemen in dat laatste land denkt men dan meteen aan Catalonië, de regio die niet langer Spaans wil blijven, maar dat niet op een democratische manier voor elkaar krijgt. In datzelfde Spanje is echter nog veel meer aan de gang.

   Sinds enkele jaren wordt Spanje geregeerd door een minderheidsregering van de Partido Popular (PP) van inquisiteur Rajoy. Die partij is zopas door het eigen Spaanse gerecht veroordeeld geworden voor corruptie. 29 partijleden werden veroordeeld met straffen van enkele jaren tot liefst 33 (voor een ex-penningmeester). De partij zelf moet ook een boete betalen. En dat is dan de partij die o.m. nog niet eens wenst te praten met de Catalanen.

   Na dit schandaal dreigen de partijen die de PP minderheidsregering steunen, die steun in te trekken en dient de socialistische oppositiepartij (PSOE) een motie van wantrouwen in. Het wordt nu afwachten wat dat wordt, maar als de PP regering valt, zitten ze ook in Spanje met een probleem dat ze zomaar niet opgelost zullen krijgen en deelt zowat de hele zuiderse onderbuik van de E.U. in de miserie.

   Gelukkig hebben ze in de E.U. nog de wet op de Privacy om zich bezig te houden, al dan niet gekoppeld aan een bezoekje van Zuckerberg. Of met de plastic afval dat vooral een probleem is in Afrika en Azië (zie mijn blog van 10 dezer, ‘Het afval sprookje’), maar waar de Europeanen nog maar eens voor zouden moeten opdraaien…

   We zullen nog even geduld moeten hebben om te weten hoe de allereerste regering binnen de E.U. zonder ook maar één traditionele partij het er vanaf zal brengen. Zoals gisteren reeds gemeld, heeft de Italiaanse president Mattarella de nieuwe voorgestelde minister van Financiën niet aanvaard omdat de man – Paolo Savona - bekend staat voor zijn krasse uitspraken tegen de euro. Hij heeft er zelfs een boek over geschreven. Mattarella heeft het daarbij niet gelaten, maar ondertussen zelf een nieuwe premier aangesteld die een zakenkabinet moet samenstellen, een zekere Catarella, econoom en ooit directeur bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Of dat hem veel zal helpen is zeer de vraag, want, in tegenstelling tot zijn voorgangers technocraten Prodi en Monti, zal Catarella geen meerderheid achter zich krijgen in het parlement en het enige wat hij dan nog kan doen is nieuwe verkiezingen uitschrijven. Met alles wat er de laatste tijd in Italië gebeurd is, is het weinig waarschijnlijk dat de 5 Sterren Beweging en de Lega minder stemmen gaan halen en bestaat er zelfs de kans dat de huidige president, Mattarella, een socialist wiens partij bij de laatste verkiezingen zo goed als weggevaagd is (net zoals in Nederland en Frankrijk), zelf zal moeten opstappen.

   Italië krijgt meer dan waarschijnlijk een ‘governo balneare’, eentje om de hete Italiaanse zomer door te komen, waarna waarschijnlijk in september nieuwe verkiezingen zullen plaatsvinden die helemaal niets gaan oplossen. Het worden zware tijden voor de Eurocraten, want ondanks alles is Italië nog steeds de derde economie van de E.U. Ze gaan nog heimwee krijgen naar Berlusconi!

   In De Tijd van dit weekeinde stond een interview met Gwendolientje van de Open VLD. Positief, zoals altijd, kijkt ze naar de verkiezingen uit en zegt daarbij dat ze wil dat haar partij de tweede wordt in Vlaanderen. Dat is wishful thinking, zeker als men weet dat Open VLD in de laatste peilingen op de vierde plaats eindigde met nog geen 13% van de stemmen. De plaats bij de verkiezingen maakt trouwens niet veel uit – ook niet voor de andere traditionele partijen – als men al content is met de tweede plaats en geen hoger percentage kan halen. Dat overdreven positieve – ‘goesting’ noemen ze dat bij de liberalen – vindt men ook terug bij bv Bart Tommelein, die ons land tegen x-aantal jaren gaat verlossen van de kernenergie, maar die ook mee doet met de gemeenteraadsverkiezingen in Oostende en daar zelfs de ambitie heeft burgemeester te worden. Als hem dat lukt, zal het hem waarschijnlijk worst wezen wat er op federaal en regionaal vlak nog gebeurt, iets wat ook beeldstormer Quicky in Kortrijk overkomen is.

   Open VLD en N-VA vissen zo’n beetje in dezelfde electorale vijver, met dit verschil dat N-VA de klemtoon op het Vlaamse blijft leggen en de liberalen nog steeds niet uit hun Belgische droom ontwaakt lijken. Voor de doorsnee Vlaming, ook al loopt die niet direct warm voor de partij van De Wever, is de keuze dan ook snel gemaakt. Wij moeten hier niet zorgen dat Wallonië ons bij beent, dat moeten de Walen zelf doen. Volgens Willy Borsus, de Waalse regionale minister-president, loopt Wallonië 14 jaar achter op Vlaanderen. Dat ze liever niet naar Vlaanderen komen werken, heeft niet alleen iets te maken met de taal, maar ook met het Waalse activeringsbeleid. De reden waarom bv in West-Vlaanderen meer Fransen dan Walen komen werken, is eenvoudig omdat de werkloosheidsuitkeringen in Frankrijk beperkt zijn in de tijd, nog een voorstel dat De Wever al eens gedaan heeft, niet Open-VLD. Als die laatste partij hier echt iets wil blijven betekenen, moet ze in de eerste plaats de Vlaamse zaak dienen en niet de Belgische, zoals ook de groenen en de PvdA doen.

---

   Ondertussen zijn we in Italië toe aan een nieuwe comedia dell’arte. De doodgeverfde nieuwe premier Conte heeft zijn mandaat terug gegeven, omdat de socialistische president Mattarella weigerde zijn kandidaat als nieuwe minister van Financiën, Paolo Savona, te aanvaarden. Savona (° 1936/ Cagliari)) is een economist en ook al een universiteitsprofessor die uiterst kritisch staat t.o.v. de euro. Daarmee dreigt de chaos ginder compleet te worden.

   Wordt gegarandeerd vervolgd.

   Dat er in dit land weinig ernstig kan veranderd worden, komt door de grote staatsschuld. Die is vooral vergroot door de verkwisting tijdens de regeringen Verhofstadt, die de buffer van 6% van het staatsbudget – zo’n 25 miljard euro - opgespaard door Dehaene om de kosten van de vergrijzing op te vangen, erdoor joeg. Het doekje voor het bloeden, het zilverfondsideetje van Vande Lanotte, bleek een lege doos te zijn en ook daarna gebeurde er niets om iets voor die vergrijzingskosten te doen, alhoewel iedereen wist dat die eraan zaten te komen.

   Tijdens deze regering Michel werd dan toch een eerste aanzet gegeven door de uitstap bij pensionering in de tijd uit te stellen, waardoor mensen langer zullen moeten werken, langer bijdragen en de staat minder moet uitkeren. Dat was voorlopig de goedkoopste oplossing en daar die stapsgewijze zou worden ingevoerd, werd die min of meer geaccepteerd. Tot dan de discussie begon over de zware beroepen. Daar zou men misschien voorlopig uit zijn voor wat de overheidsdiensten betreft, maar Open VLD en N-VA stellen terecht, dat dit ook moet gelden in de privé. Men krijgt zo stilaan de indruk dat iedereen in dit land vindt dat hij/zij een zwaar beroep heeft en – zoals De Standaard opmerkte (als het goed is, zeggen we het ook) – het er naar uit ziet dat een zwaar beroep het nieuwe brugpensioen wordt. De mensen die aan de gestelde voorwaarden voldoen, zien hun werk niet verlicht worden, maar ze mogen er twee, vier tot zes jaar eerder mee stoppen. Alsof men alleen maar van het leven kan genieten als men niet meer werken moet, als alles voorbij is. Doet me denken aan de laatste strofe van dat gedichtje van Brigitte Kaandorp:

   ‘ En straks lig ik op mijn sterfbed

   en dan lig ik in mijn graf.

   En dan denk ik: pff, ’t is zwaar geweest.

   Gelukkig is het af’

   Toen die Iraaks-koerdische peuter door een verdwaalde politiekogel bij een achtervolging op een busje met transmigranten geraakt werd en om het leven kwam in de buurt van Bergen, was mijn eerste reactie dat, hoe erg het ook was, we nog geluk hadden dat dit niet in Vlaanderen gebeurde, daar we dan weer wat uit de francofone hoek te horen zouden gekregen hebben. Lang heeft het echter niet geduurd of de actiegroepen en burgerplatvormen die zich hoofdzakelijk in Brussel en Wallonië bezig houden met actie te voeren tegen Francken en Jambon, gaven hen meteen de schuld van alles als zijnde de hoofdverantwoordelijken voor de federale immigratiepolitiek, waarmee zij het niet eens zijn. Nu Bart De Wever zijn mensen ter hulp is gekomen en weer eens de puntjes op de ‘i’ heeft gezet, staat heel de politieke wereld, meerderheidscollega’s inbegrepen, op zijn achterste poten. Bart is zoiets ondertussen al wel gewend geraakt. Zoals ook ik hier vroeger al eens geschreven heb, de dag dat hij zou zeggen dat de wereld rond is, gaan ze daar nog tegen protesteren.

   De Wever heeft gewoon gezegd dat men de ouders van het gestorven kind niet alleen als slachtoffers moet beschouwen, maar dat ze ook mee verantwoordelijk zijn door een meer dan roekeloos gedrag. Ze zijn geen echte vluchtelingen, want Iraaks Koerdistan, waar ze vandaan komen, stelt het redelijk goed en is al quasi autonoom sinds de val van Saddam Hoessein. Dat was o.m. de reden waarom het koppel met zijn twee kindjes geen asiel kreeg in Duitsland. Daarna hebben ze beslist dan maar uit te wijken naar Groot-Brittannië, alhoewel ze ook daar, om dezelfde reden, geen asiel kunnen krijgen. In dat land is men echter niet verplicht een identiteitskaart bij zich te hebben en kan men er onderduiken in het zwarte circuit. Zoiets is al een gok voor de jonge alleenstaande mannen die dat meestal riskeren, maar niet voor een koppel met kleine kinderen die daar het gevaar lopen uitgesloten te worden van het sociale leven.

   De tocht met de fatale afloop van dat busje (met vals kenteken ook nog) was trouwens niet de eerste poging van het koppel om naar de UK te reizen. Ze hadden het ook al eens geprobeerd in een koelwagen, die – volgens hun advocatenbureau (gelieerd aan de PTB!) – op dat moment geen koeling aan had staan, wat op zich geen excuus is, want de chauffeur had die ook weer aan kunnen zetten in afwachting van een nieuwe landing.

   E.e.a. maakt dat men in dit land weer volop bezig is met de favoriete nationale bezigheid, het zwarte pietenspel, zeker niet het laatste in deze periode van verkiezingscampagnes. Dat over de F16 lijkt een stille dood te zullen sterven, maar daar heeft men dan weer ontdekt dat onze troepen in Irak ook ‘op de grond’ bezig zijn geweest, terwijl verondersteld werd dat ze alleen ‘in de lucht’ zaten. Wat deden ze daar ‘op de grond’? Wel, ze onderhandelden daar met de Koerden over e.o.a. te volgen tactiek. Erg, hé?

   Een internationale onderzoekscommissie heeft na 4 jaar officieel bevestigd wat zowat iedereen al wist: de raket die het passagiersvliegtuig MH 17 van Malaysia Airlines boven Oost-Oekraïne neerhaalde en waarbij 298 personen het leven verloren, was wel degelijk van Russische makelij en was door een Russisch speciaal militair transport naar daar gebracht vanuit de basis van de 53^ste Russische Brigade die in Koersk gelegerd is. Men heeft het hele traject van dat vervoer van Koersk tot op de plaats vanwaar de Bukraket werd afgevuurd kunnen reconstrueren a.d.h. van Google road maps. Dat transport was nl zo speciaal dat het onderweg voor heel wat verkeersproblemen zorgde, wat nogal wat chauffeurs aanzette het te filmen met hun smartphone. Men kan tegenwoordig niets meer verborgen houden ook al blijven de Russen beweren dat ze niets vanaf weten. Niemand gelooft hen nog nadat ze eveneens in Syrië alles ontkennen wat er daar al bewezen is i.v.m. de bombardementen op scholen en hospitalen.

   Daarmee is de zaak van de MH 17 echter nog niet van de baan, want geen enkel tribunaal kan een collectieve straf uitspreken en er moet nog uitgezocht worden wie van het twintigtal verdachten (die bekend zijn) de verantwoordelijkheid voor deze massamoord zal krijgen.

---

   Bij de FIFA neemt men ondertussen het zekere voor het onzekere en wil men tijdens de komende wereldkampioenschappen voetbal in Rusland niet de fouten herhalen die in Sotchi gebeurd zijn bij de Olympische Spelen. Alle functies die te maken hebben met doping zullen beheerd worden door mensen van de FIFA zelf en daar zal geen enkele Rus bij zijn…

   Gaan we ons druk maken omdat ‘Ratje’* Nainggolan niet geselecteerd werd om met de Rode Duivels het wereldkampioenschap voetbal mee te spelen? De vol getatoeëerde heeft het grotendeels aan zichzelf te danken. Vergeet de uitleg van de trainer dat hij niet zou passen in het tactisch spel dat hij voor het team voorzien had. Nainggolan past in de ploeg óp het veld, maar niet ernaast. Dat hij eens graag uit de bol gaat zou niemand hem kwalijk nemen, dat hij daarbij dingen doet die een sportman beter zou laten (roken en drinken) wordt hem wél kwalijk genomen, niet omdát hij dat doet, wel omdat hij zijn ‘heldendaden’ zelf op de sociale media zet. ‘Kijk eens wat ik allemaal durf!’ Als Rode Duivel is hij mede een uithangbord voor het land en zou dus een voorbeeld moeten zijn voor onze jonge sporters. Met zijn nukken als ongeleid projectiel is het voor het team en de verantwoordelijken een te groot risico hem mee naar het land van de wodka te nemen. Het protest tegen zijn niet aanduiding was ook grotendeels sensatie en vooral voer voor de media. Van de 8.000 ‘supporters’ die er tegen zouden komen protesteren bij het Bondsgebouw, kwamen er hoogstens een dertigtal gestoorden opdagen. Bij de meesten blijkt het gezond verstand dan toch de bovenhand te hebben genomen, hoe jammer ze dat in de media ook zullen gevonden hebben.

* Dat ‘Ratje’ is een dichterlijke vrijheid die ik me veroorloofd heb. Nainggolan’s moeder kwam nl van het Antwerpse Kiel, waar de Beerschot aanhangers ‘ratten’ genoemd worden. Radja speelde in de jeugdreeksen voor Beerschot. Vóór Radja bij A.S. Roma kwam, speelde hij ook bij Piacenza en daarna bij Cagliari, waar hij zijn vrouw leerde kennen. Daar speelde enkele decennia vóór hem ook de tot Belg genaturaliseerde Braziliaan Luis Oliveira. Die laatste baat momenteel een vakantiedorpje uit aan de Sardische Costa Rei – ‘Il Madrigale’ - waarvan ik de eerste bungalows, met winkel, bar en zwembad nog heb laten bouwen in de jaren 1960. Waar is de tijd!

   Trouwe lezers van deze rubriek zullen al wel hebben opgemerkt dat ik nogal veel over Italië schrijf, misschien zelfs meer dan wat hen interesseert. Dat heeft te maken met het feit dat ik daar negen jaar heb gewoond, dat twee van mijn kinderen daar geboren zijn en ik een zuster heb die daar gebleven is. Daar houdt het trouwens niet bij op. Bij mijn terugkeer in België werkte ik eerst enkele jaren in een import-exportbedrijf van landbouwproducten en machines die voornamelijk uit Italië kwamen, uit de driehoek Bologna, Modena en Parma. De laatste 22 jaar van mijn carrière werkte ik voor DAF in Eindhoven bij de Internationale pechdienst (ITS) en was daar o.m. verantwoordelijk voor de strandingen van buitenlanders in Italië en van Italianen buiten Italië. Wie pech had in eigen land moest ons niet bellen, die kon terugvallen op de eigen nationale organisatie. Eens over de eigen grens, had men met ITS te doen.

   Maar Italië is me dus blijven boeien, ook de politiek, die dezer dagen weer eens in de internationale belangstelling staat. Deze keer niet om het zoveelste corruptieschandaal, maar om de vorming van een nieuwe regering waarin voor het eerst geen enkele traditionele partij meer deel van uitmaakt. Dat is ook een primeur voor de E.U. Zelfs wie Italië niet interesseert, kan straks te maken krijgen met de gevolgen van deze onuitgegeven coalitie van uiterst rechts en uiterst chaotisch*. De eerste een partij en de tweede een beweging die samen een nipte meerderheid hebben in het parlement, waar ze echter vanuit de oppositie gesteund worden door de Forza Italia van Silvio Berlusconi, die zijn kandidatuur voor het premierschap had ingetrokken om de nieuwe regering tot stand te kunnen brengen (het was trouwens ook een eis van de 5 Sterren Beweging dat Berlusconi zich terugtrok).

   Nu afwachten wat het wordt. Voor het buitenland, waartoe ook wij hier behoren, zal het uitkijken zijn wat effect de eisen van de nieuwe Italiaanse regering zullen hebben i.v.m. een herziening van het Verdrag van Maastricht (Euro en Begroting) en de Immigratie, waarmee men ginder schoon schip wil maken. Ook wie het nu hier niet interesseert, zou er straks wel eens mee te maken kunnen krijgen. Het zou wel eens Europees vuurwerk kunnen worden…

   Daar de twee nieuwe regeringspartijen er niet in slaagden hun eigen kandidaat voor het premierschap door te drukken, werd tenslotte beroep gedaan op een buitenstaander, een professor Giuseppe Conte, die zowel in Firenze als in Rome doceert en daarbuiten in de hoofdstad nog een advocatenpraktijk heeft. Deze keuze is ginder geen nieuwigheid. Sinds het schandaal van de ‘Mani Puliti’ (Schone Handen) werd het land reeds tweemaal geleid door ‘professori’: Romano Prodi en Mario Monti. Hopelijk is het: ‘derde keer de goede keer’.

 * Die 5 Sterren Beweging (Movimento Cinque Stelle) doet me zo’n beetje denken aan de burgerplatvormen die hier links en rechts ontstaan en die, vooral in het Brusselse, in opstand komen tegen het beleid van de regering Michel in het algemeen en tegen Theo Francken in het bijzonder. Bij ons blijft het (voorlopig?) zo’n beetje een mix van linkse mensenrechtenlobby’s en een handeltje met en over illegalen van advocaten en sociale assistenten die er een voor hen lucratieve commerce van gemaakt hebben. Een ander verschil met de 5 Sterren Beweging is ook dat die vanaf het begin een bekende leidende figuur hadden in de persoon van komiek Beppe Grillo, terwijl dat hier (nog) niet het geval is.

   Nu de laatste feestdagen van mei voorbij zijn, blijven er nog een paar maanden om e.e.a. vast te leggen en/of te veranderen in onze politiek. Dan komt de vakantie eraan en daarna de gemeenteraadsverkiezingen, waarbij we elke normale vorm van politiek voeren mogen vergeten. Zoals ik gisteren al insinueerde: veel gekrakeel.

   Er is hier, merkwaardig genoeg, weinig media aandacht aan besteed, maar Bart De Wever werd in Groot-Brittannië zowaar gelauwerd met de Edmund Burke Award, een jaarlijkse prijs voor verdienstelijke conservatieven. Edmund Burke was een 18-de eeuwse Ierse staatsman, die vond dat we omzichtig moeten omspringen met de complexe en kwetsbare beschaving die we van onze voorouders hebben meegekregen en die vervat ligt in de heersende tradities, cultuur en instellingen. Volgens de Britse stichting verdient De Wever die ‘omdat hij het conservatisme populair maakte in een links land’. Hij kreeg er o.m. de felicitaties voor vanwege de Britse premier May.

   Of dat laatste hem ook hier zal helpen, is erg twijfelachtig, maar het duidt wel aan dat men ook buiten onze grenzen erkent dat Bart e.e.a. teweeg gebracht heeft. In 2006 was hij nog het enige gemeenteraadslid voor zijn partij in Antwerpen. Nu is die partij niet alleen daar, maar ook in Vlaanderen én België de grootste en is hij zelf burgemeester van de koekenstad. Men verwacht dat de N-VA bij de komende gemeenteraadsverkiezingen vooruit zal gaan en – als dat lukt – ook in de regionale eerder zal vooruit dan achteruit gaan. Tot spijt van wie het benijdt.

   Bij die laatste groep horen in de eerste plaats alle traditionele partijen, die niet verwacht hadden dat ze, na de uitschakeling met behulp van het gerecht van het Vlaams Blok, langs rechts zouden voorbijgestoken en achtergelaten worden door een nieuwe Vlaamsnationale strekking. De kiezer vond dat christendemocraten, socialisten en liberalen vroeger kansen genoeg hadden gekregen om het beter te doen en het niet hebben waar gemaakt. Het socialisme is onherkenbaar geworden en het vooral linkse liberalisme van o.m. Verhofstadt is mislukt. De vroegere CVP, die inderdaad een volkspartij was, heeft als CD&V dat imago verloren en ligt, vooral sinds de voortdurende sabotagepolitiek van Peeters op federaal vlak en de linkse agitatie van het duo Crevits / Schauwvliegje op regionaal gebied, niet meer in de gunst van de Vlaamse kiezer. De zuilen met zelfstandigen, landbouwers, vakbonden én ondernemers, waarop de partij vroeger kon rekenen, stellen niet veel meer voor en wat er overblijft van de rechterzijde (Bogaert, De Crem & Co) is irrelevant geworden.

   Dat voor wat Vlaanderen betreft. Dit land bestaat echter uit drie gewesten met twee verschillende landsdelen die steeds verder van elkaar vervreemden en daartussen een chaotisch, multicultureel Brussel, waarvan men nooit een gewest had mogen maken en dat steeds onbestuurbaarder wordt. Mocht er straks een linkse meerderheid komen in Wallonië, wat tot de mogelijkheden behoort, dan wordt België inderdaad onbestuurbaar, tenzij de verliezende Vlaamse traditionele partijen het linkse spel zouden willen meespelen. Dat zou Vlaanderen helemaal in een patstelling brengen en misschien wel eens de aanzet kunnen worden van ‘catalonisering’ van onze regio.

   ‘Elk nadeel heb se voordeel, zei Johan Cruyff.

   Ik heb zo het idee dat we tot de regionale verkiezingen van mei 2019 nog heel wat politiek gekrakeel gaan meemaken en dit niet alleen tussen meerderheid en oppositie.

   Neem nu de reactie op de verklaring van De Wever over het al dan niet sluiten van de Belgische kerncentrales tegen 2025. Zijn partij, zegt men, heeft het energiepact mee goedgekeurd, waarom komt hij daarop dan terug? Hij komt daar helemaal niet op terug, alleen had hij voorbehoud gemaakt over garanties m.b.t. bevoorrading en kosten. Als zijn tegenstrevers dat kunnen blijven garanderen, kan dat pact gerust worden uitgevoerd worden. Probleem daarbij is wel dat de voorstanders van de sluiting op dit ogenblik helemaal niets kunnen garanderen, op geen enkel gebied en de kans groot is dat we nog enkele jaren zullen moeten wachten vóór de kosten bekend zullen zijn van o.m. de nieuwe gasturbines én de vergunningen rond zullen zijn. 2025, laat me niet lachen, hé!

   Nog zo iets: de aanvraag door Van Overtveldt voor een studie over de migratiekosten. Ook daarover een storm van protest, die hem en zijn partij beschuldigen dit te doen uit electorale overwegingen. En dan? Alles wat er de volgende maanden als nieuwe ideeën zal verkocht worden, zal gebeuren uit electorale overwegingen. En dat de verkiezingen, zeker die van 2019, voor een groot deel over de migratie zullen gaan, is nu al zeker. Waarom zou het hier anders gaan dan in Oostenrijk en Italië?

   En dan was er het voorstel om de burgemeesters meer inspraak te geven in de strijd tegen de criminaliteit. Dit voorstel werd (voorlopig?) afgeblokt door de MR, waar ze een beetje nerveus worden door de acties van De Wever, die in Wallonië zo’n beetje de indruk bevestigen dat hun nationale Charel de handpop blijft van Bart, volgens hen de schaduwpremier.

   Kortom, het wordt much ado about nothing, om het met Shakespeare te zeggen.