Blauwdruk autonoom Vlaanderen

     In het interview dat Jambon gaf aan ’t Pallieterke van 30 maart, vertelt de man dat Vlaanderen en Nederland samen een ongelooflijke economische macht kunnen vormen. Dat klopt en is iets dat ik in deze rubriek al járen schrijf. Met havens aan de Noordzee, nota bene: de meest bevaren zee ter wereld, van De Panne over Oostende, Zeebrugge, Antwerpen, Gent, Terneuzen, Rotterdam, Amsterdam tot Den Helder kunnen wij de logistieke draaischijf worden van een welvarend Noordwest Europa. Met daarbij nog de luchthavens van Zaventem, Deurne, Oostende, Eindhoven en Schiphol. En met een werkzaamheidsgraad van ±80%, niet in 2030, zoals Europa vraagt, maar reeds nú.

   In de plaats daarvan geeft Vlaanderen nog steeds elk jaar 12 miljard euro van onze welvaart weg aan een regio die dat geld niet investeert, maar uitdeelt en ‘werkt’ als een nieuwe DDR.

  Als onze Vlaamse minister-president iets wil doen om daaraan een einde te maken en van de Lage Landen inderdaad een ongelooflijke economische macht te maken, dat hij er dan werk van maakt en er in de eerste plaats voor zorgt dat zijn eigen partij bij de volgende regionale verkiezingen een pact sluit met het VB, i.pl.v. verder samen te blijven heulen met de traditionele partijen die bereid blijven onze welvaart weg te geven.

   De affaire Delhaize dreigt een uitputtingsslag te worden. We moeten terug gaan naar de jaren negentig van de vorige eeuw om nog zo’n lange staking te hebben meegemaakt. En dat ging toen om de autofabrieken van Vorst, Vilvoorde die sloten en waarbij de mensen effectief hun job verloren. Zelfs bij het nieuws over de sluiting van Ford Genk hernamen de werknemers sneller het werk en ook toen ging om jobverlies. In het licht van deze gebeurtenissen is de kwestie Delhaize haast een farce.

    Delhaize wil overschakelen op franchisewinkels i.pl.v. eigen beheer, omdat die meer opbrengen. Dat alles wel zonder verlies van jobs, opgebouwde rechten of loon voor de werknemers. Dat laatste kan eventueel wél het geval zijn bij nieuwe aanwervingen. De miljarden winst die Ahold Delhaize volgens onze vakbonden maakt, komen niet eens uit hun Belgische activiteiten.

   Waar het de vakbonden om gaat is dat ze de hele winkelsector willen ondermijnen, niet alleen Delhaize, dat alleen maar een symbool is geworden. In deze tijden van e-commerce horen 19-eeuwse stakingen echter niet meer thuis, tenzij misschien in streken zoals onze DDR, waar men inderdaad op dat gebied zeker nog achter loopt.

  De Paarsgroen+ regering van Crootje heeft na een laatste nachtelijke vergadering dan toch haar begroting goedgekeurd gekregen. Veel stelt dat niet voor, want in werkelijkheid was het maar een controle, heeft men de traditionele kaasschaaf boven gehaald en de scherpe kantjes er wat afgevijld. Dit land blijft zitten met de grootste schuld van de E.U. buiten het failliete Griekenland.

   Ondertussen wordt in het Delhaize-conflict duidelijk dat de vakbonden het niet zullen halen. Delhaize ontslaat niemand, maar brengt haar werknemers onder bij zelfstandige winkels, waardoor ze ontsnappen aan de vakbondscontrole, die straks alleen nog goed zal zijn om eventuele werkloosheidsuitkeringen uit te betalen.

    Het hele gedoe heeft nog maar eens bewezen hoe verdeeld dit België is. De taalgrens is ook een stakingsgrens geworden tussen hardwerkende mensen en ‘levensgenieters’. Daar waar er bij Delhaize in  Brussel geen enkele zaak nog open bleef en in Wallonië één of twee, bleven in Vlaanderen de meeste Delhaizewinkels open, op enkele dagen na.

   We kunnen alleen maar hopen dat er na de verkiezingen van volgend jaar een begin van een einde komt aan dit land dat nooit meer zou worden uitgevonden mocht het niet bestaan (dixit The Economist).

  Na het lezen van het hoofdartikel in ’t Pallieterke, op blz 3, van 13 januari van dit jaar, stuurde ik het blad onderstaande brief, die de week daarop gepubliceerd werd in de brievenrubriek.

GEEN 2014 BIS

  ‘In de metamorfose die ’t Pallieterke de laatste jaren heeft meegemaakt lijkt me bladzijde drie tegenwoordig wat ik zie als het wekelijkse hoofdartikel. Daarin wordt regelmatig gepolst naar de politieke stand van zaken in het vooruitzicht van de verkiezingen van 2024 en de mogelijke vorming van de nieuwe Vlaamse deelregering.

   Uit wat ik er deze week uit opmaak is, dat mijn lijfblad er zich al bij heeft neergelegd dat die volgende Vlaamse regering zal gevormd worden door de N-VA en Vooruit en er zal moeten worden uitgekeken worden naar een derde partner, meer dan waarschijnlijk de Open VLD. In het artikel van 12 januari verwijst ‘t Pallieterke daarvoor o.m. naar de verkiezingen van 2014, toen N-VA en cd&v al een Vlaams regeringsakkoord hadden en Open VLD bereid was dat akkoord mee te onderschrijven zonder er één jota aan toe te voegen of te veranderen. Puur blauwe postjespakkerij. Goed voor Open VLD, maar slecht voor Vlaanderen. Toen, maar ook straks als men ermee zou doorgaan.

    Wat men zelfs bij ’t Pallieterke schijnt te vergeten is dat, volgens alle laatste peilingen, het niet de N-VA, maar het VB zal zijn die als grootste partij uit de Vlaamse regionale verkiezingen van 2024 zal komen en dus eerst aan de bak zal komen voor de samenstelling van een volgende Vlaamse regering. Als de andere partijen een samenwerking van het VB zouden weigeren – wat in de lijn van de verwachtingen ligt – dreigt men inderdaad naar een soort herhaling van 2014 te  gaan.

    In het kader van bovenstaande wordt het dan ook steeds belangrijker dat alle Vlamingen, die iets geven om de toekomst van hun regio, in 2024 VB zullen stemmen, al was het maar om die partij tenminste gewestelijk incontournable te maken, zodat Vlaanderen weer niet geconfronteerd zal worden met vijf jaar deelregering à la Pasbon die de Belgische geschiedenis verder lijdzaam zal blijven ondergaan en dat onze francofonen zich zullen  moeten realiseren dat het deze keer menens zal worden..’

---

   Het hoofdartikel van deze week in ’t Pallieterke op blz 3, onder de titel ‘Niemand wil werken met de PS, niemand kan zonder’ gaat over de federale politiek, maar  was wéér van dattem en als reactie ga ik mijn brief van 13.01 gewoon letterlijk herhalen. Volgens ’t Pallieterke zal er nl uiteindelijk door externe druk gekozen worden voor een Vivaldi-bis-coalitie. De naam van het VB komt in het hele verhaal zelfs niet voor. Wel in een volgend artikel, een interview met Pasbon, waarin deze laatste zegt dat er altijd zal moeten onderhandeld worden met de Franstaligen, ‘ook als Vlaams Belang morgen een absolute meerderheid heeft’. Dat laatste klopt wel en die absolute meerderheid zal er ook niet zijn, maar een Vlaamsnationale meerderheid van N-VA én  VB zit er wél in op regionaal gebied en Vlaanderen zal hoe dan ook in een veel sterkere positie zitten om te onderhandelen dan met eender welke traditionele partij ook die nog nooit iets anders gedaan hebben dan toegegeven, al dan niet ‘met de dood in het hart’.

   In de weekeindeditie van De Tijd van 25 maart stond een interview met Guido Dumarey, een Vlaams ondernemer die failliete bedrijven opkoopt en weer rendabel maakt en die in België al tegen veel schenen heeft geschopt, ook van politiekers zoals Magnette bv en vakbondsmensen.

   Zijn Punch-groep (700 miljoen euro omzet, 24 miljoen netto winst en 720 medewerkers) behoort tot de grootste toeleveranciers van de auto-industrie en hij gelooft niet dat de toekomst van ons wagenpark zuiver elektrisch zal worden. ‘In niet-westerse landen zullen dieselauto’s voorlopig het mooie weer blijven maken’, zegt hij. Hij is er eveneens van overtuigd dat ook waterstofmotoren een toekomst hebben, zeker voor langere afstanden en zware voertuigen.

   In België is hij sinds het uitvallen van zijn beursgenoteerde Punch-groep niet meer actief. Op een bepaald moment had ook hij een bod gedaan op de fabrieksterreinen van Caterpillar in Gosselies, maar dat liep spaak omdat Magnette het niet zag zitten. Dumarey was volgens hem van het soort dat toch niet voor hem stemde. ‘Mensen die weinig hebben, kiezen wel voor de PS’, zei Magnette. Waaruit Dumarey concludeerde dat Magnette ‘een kalf was dat liever had dat zijn kiezers arm bleven’!

  Er komt geen Legoland-attractiepark in Charleroi. Het project dat op de terreinen, waar in 2016 Caterpillar het voor bekeken hield, over enkele jaren voor 1.400 nieuwe jobs zou gaan zorgen via een investering van 400 miljoen euro, gaat niet door. Het voor hand zijnde geld zal worden gebruikt voor de ontwikkeling en uitbreiding van de 14 andere reeds bestaande Legoparken buiten België.

   Dat is de officiële uitleg. Het zou wel eens kunnen dat het Britse amusementsconcern Merlin, dat het park zou uitbaten, ondertussen tot de bevinding gekomen is dat onze DDR daar  toch niet de ideale plaats voor is. Laatste voorbeeld is alvast de absurde staking bij de Delhaize winkels waarbij in Brussel geen en in Wallonië hoogstens één of twee zaken open zijn gebleven, terwijl in Vlaanderen zowat het tegenovergestelde gebeurt. En dat alles voor zaken die men alleen maar wil verzelfstandigen en niet eens gesloten worden. Bij Legoland zullen ze die kans tot staken niet krijgen, hoe erg Magnette, plaatselijk burgemeester en voorzitter van de PS,  dat ook zal vinden. Want in Francofonië vindt men het niet meer dan normaal dat in grote bedrijven gestaakt moet kunnen worden, zelfs bij bedrijven die eigendom zijn van het Waals gewest, denk maar aan FN in Herstal. Wie zijn hoofd aan de binnenkant gebruikt, weet dat men in Wallonië beter weg blijft.

   Het zou ook kunnen dat Merlin kennis heeft genomen van het Duits onderzoekinstituut WSI van de Hans-Böckler-Stichting dat pas nog bekend heeft gemaakt dat per duizend werknemers er in België 97 stakingsdagen waren per jaar in de periode 2011-2020. Daarmee zijn wij de stakingskampioen van heel Europa, zelfs nog vóór Frankrijk dat met 93 dagen op de tweede plaats staat. Met de wetenschap dat men bij ons in Vlaanderen maar de helft of zelfs minder staakt dan in Francofonië, zullen die stakingsdagen daar zeker een flink stuk  boven de 100 liggen. Dat hebt ge met ‘levensgenieters’...

    In Gent hebben socialisten en liberalen een soort kartel gevormd tegen de gemeentelijke verkiezingen van oktober ... 2024. Goed op tijd dus. Hiermede komt er wel een eind aan de samenwerking tussen socialisten en groenen die de stad al twee legislaturen samen regeerden, de laatste keer met ook de liberalen en cd&v erbij. Die laatste partij had men er feitelijk niet bij nodig. Net zoals bij Paarsgroen+ federaal, kwam cd&v er in Gent bij als vijfde wiel aan de wagen. De reden waarom was, omdat Mathias Declerq aan genoeg achterban zou geraken om burgemeester te kunnen worden. Dat hij daarvoor zijn eigen liberale programma ondergeschikt moest maken aan dat van rood/groen zou hem worst wezen. In feite deed hij hetzelfde als wat Open VLD federaal deed, waar de partij ook een hoofdzakelijk linkse coalitie haar zin laat doen in ruil voor Crootjes premier-bonus. De jobs, weet je wel.

   Bij de volgende gemeentelijke verkiezingen zal er echter e.e.a. anders uitzien. Zo zal men dan niet meer verplicht zijn te gaan stemmen en diegene die de meeste voorkeurstemmen krijgt bij de partij die de meeste stemmen haalt, zal dan automatisch burgemeester worden. Het zal er dus op aankomen een zo groot mogelijke partij achter zich te krijgen én bij die partij de meeste stemmen te halen. Als dat de nieuwe kartelpartij zou worden, met de eveneens nieuwe naam ‘Voor Gent’, dan zal Declerq, net zoals de vorige keer en zoals Crootje federaal, het programma van links moeten uitvoeren en zal zijn enig voordeel zijn burgemeestersjerp zijn en – voor zover dat nog bewezen diende te worden – zal Open VLD dé postjespakkers-partij bij uitstek blijven...

   Voor Gent? Voor de eigen zak, ja.

---

   Bovenstaand verhaal is zowat de gemakkelijkste blog die ik ooit heb geschreven. De tekst is identiek aan die van 10 maart jl. Er moest alleen worden aan toegevoegd dat de leden van de twee partijen de overeenkomst bekrachtigd hebben. Bij Open VLD gebeurde dat met een stalinistische score van 99%. Bij de roodhuiden was er tenminste nog zo’n 15% die durfde tegenstemmen, dit ondanks het feit dat de partij de lakens zal uitdelen mocht de nieuwe stadslijst het halen, wat tot de mogelijkheden behoort.

     Ik kom nog even terug op mijn blog van gisteren over ‘Deckerken’ en de reactie van lezer Walter dat die voor de N-VA zou zijn. Dat was zo, maar is niet meer. Als hij dat nl nog was, zou hij niet opnieuw met een eigen lijst opkomen, wat ook de N-VA zou schaden. En ik zie daarna Jean-Marie niet deelnemen aan een eventueel akkoord van N-VA met de Kaviaarsocialisten van ons mateke.

   Het zou inderdaad beter zijn dat alle overtuigde Vlamingen tenminste regionaal voor het VB stemden, maar dat blijft wishful thinking. Zelfs N-VA’ers die willen samenwerken met het VB (en volgens die peiling zijn dat er veel), zijn daarom nog niet bereid ervoor te stémmen. Daarom mijn suggestie om die een alternatief te bieden en dan zal het daarna aan Jean-Marie zijn om te beslissen wat ermee te doen. Hij zou wel eens op de wip kunnen komen te zitten, niet meteen om een Vlaamse meerderheid te behalen, maar wel om ervoor te zorgen dat er geen meerderheid komt zonder het VB (én zijn LDD).

   Om even bij stil te staan, want m.i. kunnen de verkiezingen van 2024 eindelijk eens voor een echte verandering zorgen.

a

  Ik kom even terug op de reactie van lezer Ottorongo op mijn blog van 24 dezer (‘Vlaams alternatief’), waarop hij stelt dat nog meer versnippering zeker geen goede keuze is. Hij heeft daarin gelijk; dat had ik trouwens zelf al aangegeven in dezelfde blog.

   Waar het mij echter om te doen is, is dat een groot aantal N-VA-kiezers wel bereid zou kunnen zijn om samen te werken met het VB als beide partijen bij een volgende verkiezing de volstrekte meerderheid zouden behalen bij de gewestelijke verkiezingen van 2024, maar dat dat nog niet betekent dat ze dan ook voor het VB zouden stémmen. Om dit te omzeilen kunnen we die mensen best een alternatief aanbieden. Beter dat ze straks regionaal voor Dedecker stemmen dan dat ze dat voor de N-VA zouden doen. Steeds op voorwaarde dat De Wever blijft weigeren samen te werken en – erger nog – een akkoord zou sluiten met de kaviaarsocialisten van ons mateke. En zelfs mocht Bart in blessuretijd van gedacht veranderen, zou ik hem niet meer geloven*. Zie maar wat Lachaert heeft uitgespookt bij de voorzittersverkiezingen van zijn partij. Zoals we gezien hebben is een ‘Lachaertje’ snel gemaakt.

  *Het zou wel straf zijn als historicus De Wever zijn afspraak met de geschiedenis zou missen en hij zo riskeert later herinnerd te worden als de zoveelste Leliaard in het echte Verhaal van Vlaanderen....

---

 En dan nog dit:

    In het voetbal ging België in de voorronde van de EK-kwalificatie in Zweden winnen met 0-3. De mannen van de nieuwe trainer Tedesco – een Duitser met Italiaanse roots (zijn naam, ‘Tedesco’, betekent ‘Duitser) - die het waar maakten heten Romulu Lukaku, Dodi Lukebakio en Johan Bakayoko. Allemaal echte Belgen!

---

   Ludwig van Beethoven, over wie ik hier al meer dan eens geschreven heb en die ik – als achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen - beschouw als ‘één van ons’, zou genetisch niet verwant zijn met alle andere Vlaamse Van Beethovens. Uit een grootschalig genetisch onderzoek over twee eeuwen gespreid (van 1572 tot 1770) op basis van enkele van zijn haarlokken blijkt dat er ergens in de directe vaderlijke lijn een buitenechtelijk kind zou kunnen geweest zijn, al kan er niet met zekerheid gezegd worden in welke generatie de buitenechtelijke verwekking plaatsvond.

   Wat er ook van zij, de geniale muzikale begaafdheid van Ludwig ‘Van’ Beethoven had hij bijna zeker geërfd van zijn vader en zeker van zijn grootvader die muzikaal gevormd waren en zonder wie die anders nooit had plaats gevonden. Voor mij was Ludwig een Duitstalige, maar geen Duitser – de Duitse nationaliteit bestond nog niet toen hij geboren werd (in 1770) -  en blijft hij, als achterkleinzoon van die bakker uit Mechelen, een Vlaams-Brabander van oorsprong.

---

   Maar ook als er iets zou kloppen in het verhaal van dat buitenechtelijk kind in de familie Van Beethoven, dan  verandert dat weinig aan de geschiedenis. Het zou zelfs geen unicum zijn  geweest. Leonardo da Vinci was een buitenechtelijk kind van vader Piero da Vinci en een boerenmeisje, wat niet belette dat hij de architect werd van de Toscaanse Renaissance, die onze hele Westerse beschaving zou doen heropleven.

  Het succes van de BurgerBoerenBeweging (BBB) bij de provinciale verkiezingen in Nederland heeft Jean-Marie Dedecker weer doen dromen om bij de verkiezingen van volgend jaar toch weer op te komen met een nieuwe partij (nu zit hij als onafhankelijke bij de N-VA). Ik heb het daar al eens over gehad en vond het toen geen goed idee, omdat het politieke landschap in Vlaanderen daardoor nog meer versnipperd zou worden.

    Anderzijds is het ook waar dat er in dit land niets zal veranderen als de Vlaamsnationalisten straks een mogelijke meerderheid binnen het eigen parlement niet zouden gebruiken om een eind te maken aan het Belgische aanmodderen dat voor Vlaanderen steeds nefaster zal worden.

   Dit alles wil niet zeggen dat ‘Deckerken’ zo Vlaanderen zal redden. Als burgemeester weet hij ondertussen wel wat bij de mensen leeft en hebben zich al een zestal burgemeester aangemeld om mee te doen. Misschien slaagt hij er wel in een alternatief te bieden aan de vele N-VA-kiezers die begin vorig jaar nog bij een peiling te kennen gaven wél met het VB te willen samenwerken na het behalen die Vlaamsnationale meerderheid. 81% van de ondervraagde N-VA’ers gaf toen te kennen wél met het VB in zee te willen gaan.

    Als De Wever mordicus zou blijven weigeren ooit met het VB te samen te werken, dan kan Deckerken inderdaad aan de ontgoochelde NV-A-kiezers – al was het maar regionaal - een alternatief bieden, waarbij ze samen misschien nog niet de volstrekte meerderheid zouden kunnen behalen, maar er in elk geval voor kunnen zorgen dat er geen nieuwe Vlaamse regering kan worden gevormd zónder hen.

  De affaire Delhaize is stilaan een België -Nederland aan het worden. Zuinig Hollands ondernemerschap tegen hard Belgisch syndicalisme. Delhaize is enkele jaren geleden overgenomen door Ahold, de holding boven o.m. Albert Heyn, In Nederland stellen de vakbonden niet zoveel voor. Bij verkiezingen bij bedrijven voor bv een nieuwe Ondernemingsraad kunnen daar ook onafhankelijken aan meedoen. In België alleen als men gesyndikeerd is (dat staat ook in mijn ‘Only in Belgium’-lijst).

   De Nederlandse leiding van Ahold – en nu dus ook van Delhaize – had gedacht hier te kunnen doen wat in Nederland kan en had hoegenaamd geen rekening gehouden met de Belgische vakbonden, zeker niet met de Franstalige, die ze waarschijnlijk niet eens verstaan en die grotendeels beheerst worden door de communisten van de PTB, de Parti des ‘Travailleurs’ Belges, de ‘werkers’ die liefst van al niét werken*.

   Het gaat hier niet om bedrijven die gesloten worden of om lonen die verlaagd worden. De supermarkten worden wel geprivatiseerd, wat betekent dat men straks waarschijnlijk wat flexibeler zal moeten werken voor hetzelfde loon. De meer dan 600 Delhaize-supermarkten die reeds geprivatiseerd werden, doen dat al langer en maken meer winst. Voor een Nederlander is dat normaal, voor een Belg – in de eerste plaats een Belgische francofoon - is dat uitbuiting. ‘Den boas is ne smeirlap’

   Het resultaat van deze patstelling is onzeker, zodat het goed mogelijk zou kunnen zijn dat een aantal van de supermarkten die nu nog onder Delhaize vallen, er straks helemaal niet meer zullen zijn, waardoor alle heisa straks vergeefs zal geweest zijn.

   *N.a.v. de protesten in Frankrijk tegen het opvoeren van de pensioenleeftijd van 62 naar jaar, nog een oude mop over de Franse vakbonden, die ook bij ons kan dienen, zeker bij die ten zuiden van de taalgrens. De mop is van komiek Coluche zaliger gedachtenis, die zei: ‘De syndicalisten hebben zodanig de gewoonte van niets te doen dat, als ze staken, ze spreken van ‘een actiedag’...

    Onderaan mijn blog van 20 dezer (‘Wanted!’), schreef ik reeds dat - volgens Statbel, het federaal statistiekbureau – met 72,3% er in dit land nog nooit zoveel mensen aan het werk zijn geweest van de 20- tot 64 jarigen, en stelde ik mij de vraag hoe de verdeling wel zat volgens de regio’s.

   Zoals ik al vreesde, is die vooruitgang alleen in Vlaanderen, waar de 77,2% werd bereikt, terwijl er in Wallonië en Brussel in het laatste kwartaal zelfs een lichte daling was en men er nog steeds niet aan de 70% is geraakt. De geschiedenis blijft zich herhalen, wat minister van Werk Dermagne (PS) er ook (niet) over vertelt. Die Waalse haan pocht met andermans pluimen.

---

    Dit jaar staat Finland al voor het vijfde jaar op rij op nummer één in het ‘World Happiness Report’. Dat wil zeggen dat het land al sinds 2018 de titel van ‘gelukkigste land ter wereld‘ mag dragen. En dat geluk straalt duidelijk af naar de andere landen in het Hoge Noorden. Denemarken wist een tweede plaats te veroveren, gevolgd door IJsland op de derde plaats. Zweden eindigde zevende en Noorwegen staat op plaats acht.

   En België? Op plaats 39, mede dank zij onze ‘levensgenieters’ (dixit Magnette). Ons mateke zal nog veel werk hebben alvorens hij van dit land, dat niet meer zou uitgevonden worden mocht het niet bestaan (dixit The Economist), het beste van de wereld zal maken.

   Zoals ik al meer dan eens geschreven heb, hoort Vlaanderen thuis bij de zgz ‘Hanze landen’: de Scandinavische, Duitsland en Nederland. België daarentegen zakt steeds verder weg naar de ‘Club Med’, Frankrijk achterna.

   Een reden te meer om met dit België op te houden.

   ‘Oekraïne kende generaties lang niets anders dan tirannie en geweld. Het kreeg twee eeuwen tsaristische autocratie te verduren. Een korte poging tot onafhankelijkheid werd in de kiem gesmoord door het Rode leger, dat de Russische heerschappij weer invoerde. Daarna werden de Oekraïners geteisterd door de gruwelijke door mensen veroorzaakte Holodomor (hongerpest), de stalinistische terreur, de nazibezetting en decennia van ondraaglijke communistische dictatuur. Toen de Sovjetunie instortte, leek het dat de Oekraïners weer de weg van wrede tirannie zouden inslagen – ze waren niets anders gewend. Maar ze maakten een andere keuze. Ondanks de geschiedenis, ondanks de schrijnende armoede en ondanks schijnbaar onoverkomelijke obstakels, stichtten ze een democratie’.

---

   Ook dit bovenstaand verhaal is niet van mij, maar van Yuval Noah Harari, Israëlisch historicus en futuroloog, die  wereldfaam verwierf door zijn boeken ‘Sapiens’, ‘Homo deus’ en ‘21 lessen voor de 21e eeuw’. Bij mijn weten ook de enige schrijver die enkele jaren geleden het Antwerps Sportpaleis vol kreeg met een voordracht over zijn werk.

   Ondertussen heeft het Internationaal Hoog Gerechtshof in Den Haag een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen Vladimir Poetin, waarbij hij in feite wordt uitgeroepen tot verantwoordelijke voor oorlogsmisdaden. Dit gebeurde niet meteen o.w.v. de inval in Oekraïne, maar omdat hij duizenden Oekraïense kinderen (er circuleert een cijfer van meer dan 16.000) heeft laten deporteren naar Rusland en zeker een deel ervan daar gedwongen laten adopteren, iets wat verboden is door de Conventie van Genève.

   Naast Poetin is ook een arrestatiebevel uitgevaardigd voor Maria Lvova-Belova, hoofd van Poetins deportatiesysteem. Verschillende ngo’s maakten al rapporten over de feiten, die viraal gingen.

   Mocht Poetin zich begeven naar een van de 123 landen die het Hoog Gerechtshof in Den Haag erkend hebben (Rusland, China, de VS en Israël zijn daar niét bij), dan riskeert hij (en Lvova-Belova) er aangehouden en berecht te worden. Er circuleert in de officiële media minstens één video waarop de twee te zien en te horen zijn en erover praten. Daarbij zegt de dame aan een glimlachende Poetin o.m. dat ze een jongen van 15 jaar ‘geadopteerd’ heeft...

---

   En dan nog dit: Volgens Statbel, het federale statistiekbureau, zijn er in dit land nog nooit zoveel mensen aan het werk geweest. Eind 2022 was dat 72,3% van de actieve bevolking. Er wordt (voorlopig?) nog niet bij verteld hoeveel dat per regio is, maar als het klopt dan begint dat spelletje tussen Delhaize en de vakbonden wel een beetje kinderachtig te lijken. Zeker in  Brussel en Wallonië, waar de staking – zoals gewoonlijk - vrijwel algemeen is, terwijl er (voorlopig althans) niemand ontslagen wordt noch loonverlies lijdt. Met ook een record aan vacatures kan bijna iedereen een andere job vinden als zijn  huidige hem/haar niet meer bevalt

    ‘Rusland maakt een demografische tragedie mee. Het land verloor de laatste drie jaar zo’n twee miljoen meer mensen dan normaal als gevolg van oorlog, ziektes en exodus. De levensverwachting van een 15-jarige Russische jongen is gedaald met 5 jaar, een peil vergelijkbaar met Haiti. Het aantal Russen geboren in april 2022 lag niet hoger dan in de maanden onder de nazibezetting van Hitler. En omdat zoveel mannen van de oproepbare leeftijd uit het land zijn vertrokken of gestorven, zijn er momenteel in Rusland ± 10 miljoen meer vrouwen dan mannen.

   Oorlog is niet de enige reden – of zelfs niet de hoofdreden – van deze problemen, maar heeft het wel erger gemaakt. Volgens Westerse schattingen zijn er het laatste jaar 175.000 tot 250.000 Russische soldaten gesneuveld of gewond geraakt (de Russische schattingen liggen lager). Tussen 500.000 en een miljoen meestal jonge, goed opgeleide mensen hebben de  slachting vermeden door naar het buitenland uit te wijken.

    De demografische ramp maakt van Rusland een kleiner, slechter opgeleid en armer land, waar jonge mensen gaan lopen en mannen rond hun 60ste sterven. De invasie van Oekraïne was een menselijke catastrofe en dit niet alleen voor Oekraïeners.’ Met dank aan ‘Mad Vlad’, zijn Wagner-huurlingen en zijn Tsjetsjeense moslim terroristen.

---

   Met uitzondering van de laatste zin, is bovenstaand artikel niet van mij, maar heb ik dat vertaald uit The Economist van 11 maart 2023, nota bene: met één miljoen exemplaren het best geïnformeerde en meest verkochte politiek-economische weekblad ter wereld...

---

  De BoerBurgerBeweging (BBB) heeft in Nederland de provinciale verkiezingen gewonnen. En hoe! Van 1 naar 17 zetels, waardoor ze de grootste partij van het land is geworden en dit in alle provincies. Die verkiezingen zijn belangrijker dan bij ons omdat de provinciale verkozenen daar straks de leden van de Eerste Kamer kiezen, die in Nederland zowat de functie heeft van onze vroegere Senaat (onze huidige Senaat stelt niets meer voor en had al lang moeten afgeschaft worden).

   Nu is het wel niet de eerste keer dat in Nederland een partij uit het bijna niets plots de grootste wordt. Denk maar aan die van Pim Fortuyn, Geert Wilders en Thierry Baudet, die het later niet waar hebben kunnen maken. Afwachten dus wat het met die van Caroline van der Plas zal gebeuren.

   E.e.a. neemt niet weg dat men vanuit Vlaanderen deze Nederlandse verkiezingen met argusogen heeft gevolgd. Hét thema was nl het stikstofprobleem dat zich ook bij ons voordoet. Persoonlijk vind ik dat dat probleem meer tijd moet krijgen om serieus opgelost te geraken. Dat geldt trouwens niet alleen voor de stikstof maar ook bv voor het ombouwen van ons wagenpark naar elektrisch aangedreven voertuigen. Dat kan niet op die enkele jaren zoals nu gepland, dat moet zijn tijd hebben.

  Na ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ is er op de VRT ook een einde gekomen aan de reeks ‘1985’ over de Bende van Nijvel, maar dan in fictie-vorm. Opmerkelijk daarbij was, dat de bespreking daarover in de weekeindeditie van De Standaard toch vermeldde ‘dat meerdere politici achteraf lieten verstaan dat het oprollen van de Bende wel een prioriteit was, maar dat de schrik er bij hen pas inzat eens de CCC opdook’.

   Dat laatste is nu net wat ik hier al jaren schrijf. Ik wijdde er een laatste blog aan op 11 februari van dit jaar en voor wie het zich niet zou herinneren herhaal ik hieronder mijn blog van 2 augustus 2022, die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat.

---

Bende van Nijvel, de finale?

   In  De Standaard verscheen er een interview over een hele bladzijde van Eddy Vos (67). Eddy wie? Wel, ik kende de brave man ook niet, maar hij heeft de laatste 15 jaar aan het hoofd gestaan van het onderzoek naar de Bende van Nijvel, gaat nu met pensioen en vindt het erg de naastbestaanden van de slachtoffers niet te kunnen geven hebben waarop ze hoopten. Nul komma nul. Om dezelfde reden is het al een tijdje geleden dat ik er nog over geschreven heb. Dat ik het nu wel weer doe, is niet uit leedvermaak maar het gevolg van een vraag van Yves Barbieux, de journalist van dienst, die op het einde van het interview vroeg wat er nog niét gebeurd was in het dossier van de Bende, waarop Vos o.a. de CCC vermeldde. En laat dit nu juist het thema zijn  dat ik steeds bespeeld heb in deze zaak.

   Heel het onderzoek naar de Bende van Nijvel was gericht op de mogelijke, bijna zekere interventie van al dan niet militaire rechtse krachten, terwijl ik steeds heb volgehouden dat de CCC, de ‘Cellules Communistes Combattantes’ er ook iets mee te maken hadden. Het was nl té opmerkelijk om toevallig te zijn dat, nà het oprollen van de CCC,  die bommen plaatsten waarbij doden vielen en openlijk ervoor uitkwamen ons democratisch systeem te willen ontwrichten, er door de zgz Bende van Nijlen geen enkele aanslag meer werd gepleegd. Maar zo’n idee paste niet in de complottheorie  van de  Belgische staatsveiligheid die zich liever bezig hield met het schaduwen van betogingen en vergaderingen van het Vlaams Blok. Het dossier van de bende werd, om redenen die nooit bekend werden gemaakt,  van Dendermonde overgebracht naar Charleroi, waar het jarenlang  stof heeft vergaard tot niemand er nog iets serieus in kon terugvinden. De verjaardagstermijn werd speciaal voor deze zaak van 30 op 40 jaar gebracht, maar meer dan een bezigheidstherapie – waaraan op een gegeven ogenblik zo’n 100 man ‘werkte’- is het nooit geworden. Over drie jaar verjaart het dossier definitief en is het ‘over and out’

    Een tweede financiële bankencrisis mag dan al vermeden zijn, dezelfde week, toen  het faillissement van de Silicon Valley Bank bekend werd, kwam er ook een waarschuwing voor dit landje. Het Amerikaanse ratingbureau Fitch dreigt er nl mee de kredietscore van België te verlagen. Fitch is niet de eerste de beste, maar een van de drie belangrijkste kredietbeoordelaars ter wereld. De andere twee zijn Standard & Poors (S&P) en Moody’s.

   Er zijn meerdere redenen waarom Fitch deze waarschuwing de wereld instuurt. Om te beginnen zijn er de grote Belgische begrotingstekorten, waarvan ze verwacht dat die dit jaar nog zullen stijgen. Verder verwacht Fitch een stijging van de overheidsschuld en vindt ze dat de Belgische federale regering met haar zevenpartijencoalitie niet in staat blijkt de overheidsfinanciën gezond te maken.

   Als deze trend zich doorzet én de andere twee ratingbureaus zich daarbij aansluiten, zal het voor dit land steeds moeilijker worden om aan vers geld te geraken aan fatsoenlijk voorwaarden. Een echte verrassing is de waarschuwing trouwens niet, want ze werd reeds gemeld door de Europese Commissie én door het monitoringcomité van de eigen Nationale Bank (NBB). Vraag is maar in hoeverre Paarsgroen+ zich daarvan iets gaat aantrekken, zeker met de verkiezingen van 2024 in het vooruitzicht.