Een spannend Weekeinde

   Voor de zaak van de zgz oorlog tussen Iran en de US is het afwachten wat er op vrijdag en  daarna nog afgesproken  wordt. Zolang Israël bij die besprekingen niet betrokken wordt, heeft het geen zin met die besprekingen verder te gaan.

   Hetzelfde geldt voor de Belgische politiek. Zolang de partijen die sinds de eeuwwisseling aan de macht waren niet bereid zijn, daar daadwerkelijk iets aan te doen, zal er in dit land niets veranderen. Met of zonder N-VA, die daar tijdens de regering Michel ook bij betrokken was.

      Er zou dan toch een akkoord zijn tussen de VS en Iran voor een staakt-het-vuren van 60 dagen, waarbij de straat van Hormuz weer vrij zou komen en Iran zich ertoe zou verplichten af te zien van kernwapens. Dat akkoord, het 40ste voorstel al van The Donald, zou deze vrijdag in Zwitserland worden ondertekend door Iran en de VS, maar nog niet door Israël. ‘Eerst zien’, zei de blinde…

--

  Ook wat de financiële toestand van België betreft, zal er nog e.e.a. dienen te worden uitgeklaard. Wie moeten we nog geloven? Ikzelf hou het bij Christine Lagarde van het Europees Monetair Fonds, Pierre Wunsch van de Belgische Nationale Bank en Paul D’Hoore van VTM. Al de rest is platte politiek.

--

   Ondertussen blijft men tegen alles en nog wat op straat komen en staken. Alsof dat iets zal helpen…

      De Amerikaanse dominantie in de wereldwijde populaire cultuur lijkt voorbij. Het land controleert nog altijd een groot deel van de entertainmentsector en raapt zo een groot deel van de winsten op. Maar op de inhoud heeft het zijn greep verloren, en daarmee ook de culturele aantrekkingskracht die jarenlang miljoenen luisteraars, kijkers en gamers naar Amerikaanse waarden en ideeën lokte. Andere landen haasten zich om dat gat op te vullen, van Brazilië in de muziek tot Zuid-Korea op tv en China in gaming. Alle ogen zijn nu gericht op de VS voor het WK. Maar het is nu een tanende macht geworden in het nieuw spel van soft power.

  Voor de rest gebeurt er weinig of niets in de wereldpolitiek. Van de deal US-Iran komt voorlopig niets in huis en dat zal wel zo duren tot men Israël erbij betrekt of gewoon uitsluit voor verdere onderhandelingen. Ondertussen moet The Donald zich voor zijn 80^ste verjaardag troosten met een primitief kooigevecht, een soort Vlaamse kermis van 50 jaar geleden…

*Uit The Economist van 13 dezer.

   De Tijd van het weekeinde schrijft over de allerlaatste peiling dat het Vlaams Belang weer groter is dan de N-VA. Dat klopt niet helemaal, daar de krant die peiling van Het Laatste Nieuws en de VTM vergelijkt met die van  De Standaard en de VRT. Het VB was al groter in een vorige peiling van Het Laatste Nieuws.

   Of het allemaal veel uit zal maken blijft een groot vraagteken. In deze laatste stemming krijgt het VB 26,6% van  de bevraagden en de N-VA 22,3%. Dat betekent dat de twee Vlaams-nationale partijen samen zelfs geen meerderheid zouden halen, mochten er nu verkiezingen zijn en ze zouden willen samenwerken. Het blijft dus huilen met de pet op.

   Niet dat de andere partijen het beter doen. Groen haalt nog net 7% en Anders 6,9%, met 12,6% voor CD&V en 12, 9% voor Vooruit. En dat alles met een  begrotingstekort dat vreselijk onderschat wordt en volgens Pierre Wunsch, de gouverneur van de Nationale Bank, wel eens het dubbele zou kunnen worden van wat Bart De Wever denkt. 14 miljard i.pl.v. 7…

--

   Vandaag, 14 juni, is het de verjaardag van The Donald. Hij deelt die dag met mijn achterkleindochter Jante die 78 jaar jonger is. Bij ons in de familie geen unicum, want ondergetekende deelt zijn verjaardag, 6 februari, met niemand minder dan Ronald Reagan, de man die samen met Gorbatshov, Walesa en Paus Johannes-Paulus II een einde maakte aan de Koude Oorlog.

      Volgens de allerlaatste peiling, de tweede na de verkiezingen van 9 juni 2024, blijft het Vlaams Belang de grootste in Vlaanderen. De N-VA betaalt hiermede haar verlies van de eerste plaats als mogelijk redder van België, niet van Vlaanderen. Zeker na de bekendmaking van het interview van De Wever met Wim De Vilder in 2020, dat 5 jaar geheim moest blijven en waarbij Bart vertelde dat hij nooit met het VB zou samenwerken, moeten de Vlaams-nationalisten niet meer overtuigd worden voor de N-VA te stemmen. Vlaanderen mag zijn onafhankelijkheid vergeten en zal in Europa de enige meerderheid blijven die het niet voor het zeggen zal hebben in eigen land. Verder dan een soort confederalisme zal het nooit worden.

      In ’t Pallieterke van deze week staat een boekbespreking van Karim Van Overmeire, zelf auteur van ‘De Guldensporenslag’, over ‘Het Verhaal van Brabant’ van  VRT-journalist Luc Pauwels. Enfin, ‘boekbespreking’ is volgens Van Overmeire niet het juiste woord, want Pauwels vindt het zelf een uit de hand gelopen grap, waarbij feiten en fictie vermengd werden. Pauwels blijkt wél gelijk te hebben als hij schrijft dat Brabant te weinig aan bod kwam in ‘Het Verhaal van Vlaanderen‘ van Tom (d) Waes.

   De naam van Vlaanderen  wordt al eeuwenlang misbruikt om een groter gebied aan te duiden dan het historische graafschap. Van Overmeire verwijst daarbij naar Hendrik Conscience, een Antwerpenaar en dus een Brabander. Ik zou er daar nog enkele Brabanders willen aan toevoegen: Rubens, Van Dijck, de gebroeders van Eyck (uit Arendonk) om de Breugels niet te vergeten. En dan is er nog die ‘Van’ Beethoven, de achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen, die de dag van vandaag hier en daar een Duitser wordt genoemd, maar beter zou omschreven worden als een Duitstalige Brabander. Als grootvader Louis zijn muzikale carrière niet beëindigd had in Bonn, maar ergens in het toenmalige hertogdom Brabant, was Ludwig een Vlaamstalige geweest (maar zou hij ook niet in  Wenen zijn geraakt).

    Brabant wordt in ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ inderdaad tekort gedaan. Het strekte zich ooit uit van ’s Hertogenbos tot en met de stad Brussel en profiteerde op alle gebied mee van de Bourgondiërs en de Habsburgers.

   Dat sluiten en verbreken van wapenstilstanden in het Midden-Oosten lijkt steeds meer op een welles-nietes zottekensspel. De ene doet niets en de andere doet niets, en elke uitspraak brengt een andere voort. Elke dag zegt men de die oorlog snel voorbij zal zijn, om dan binnen de 24 uur weer ergens te bombarderen en dit langs beide zijden.

   Heel dit zottekensspel wordt dan nog doorkruist door de wereldkampioenschappen voetval die dit jaar in heel Noord-Amerika plaats vinden, zowel in  Canada, Mexico als in The States. Dat WK wordt voor het eerst met 48 ploegen gespeeld in 104 wedstrijden. De supporters van Iran en een vijftal Afrikaanse landen mogen van de Trumpadministratie de US niet in en de spelers van Iran mogen er alleen komen om te voetballen. Slapen moeten ze in Mexico.

  Ik heb zo het idee dat we de volgende dagen en  weken nog e.e.a. gaan meemaken…

--

   Tenslotte toch nog iets positiefs:

  ‘ Goede voetballers spelen altijd alsof ze 0-1 achter staan’.

Die uitspraak komt niet van een ‘deskundige’, maar van Jos Wilmots zaliger gedachtenis, in een vroeger leven prof Germaanse Filologie aan de ULeuven!

      Ik kom nog maar eens terug op mijn artikels over de creatieve destructie, dit keer n.a.v. een column van Ive Marx, hoogleraar  aan de UAntwerpen, vooral geïnteresseerd in de opleiding sociaal-economische wetenschappen, in De Standaard van gisteren. Daarin schrijft hij ‘dat het Vlaamse belastinggeld Volvo Gent moet helpen om de strijd nog even aan te kunnen met een Slovaakse rivaal. We weten allemaal hoe het zal aflopen. Allicht kun je die 119 miljoen euro beter uitgeven aan echte palliatieve zorg.’

   Marx noemt die politiek ‘De Wallonisering van Vlaanderen’ en verwijst daarbij naar de miljoenen die Wallonië decennialang in Caterpillar heeft gestoken om de firma daarna toch kwijt te spelen. Zo hoort men het ook eens van iemand anders, en niet de eerste de beste. Marx is regelmatig te gast in allerlei VRT-praatprogramma’s.

      Vake Diependaele wil  119 miljoen euro vrijmaken om Volvo Gent te redden en gaat daarmee in tegen de algemene tendens om zoiets niet (meer) te doen. Remember Opel Antwerpen, Ford Genk en VW/Audi, waar extra geld er tegenaan smijten niets heeft uitgehaald, tenzij dat uitstel afstel werd.

   Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 8 mei van dit jaar, hebben de automontagefabrieken in ons land hun tijd gehad en moeten ze vervangen worden door nieuwe, bij voorkeur technologische industrieën met digitale infrastructuur, waarbij radicale innovaties oude technologieën, bedrijven en productieprocessen vervangen. We kunnen alleen maar hopen dat het project om het Noord-Brabantse ASML, dat reeds samenwerkt met o.m. het Leuvense Imec, een vervolg zal krijgen in de regio Turnhout.

    Na de naamsverandering van ‘Nieuwe VLD’ in ‘Anders’, blijkt nu ook de liberale vakbond van naam te zijn veranderd. I.pl.v. ACLVB (Algemene Centrale der Liberale Vakbonden) heet die voortaan ‘Synova’ , wat dat ook moge betekenen. Feit is dat onze Vlaamse liberalen schrik lijken te hebben van hun eigen schaduw.  Van wat zij er sinds Verhofstadt I van gebakken hebben is dan ook niets om fier over te zijn. Het is nu wel ‘Anders’, maar niet beter.

--

  En dan nog dit:

   In mijn commentaar verwijs ik al jaren naar Zwitserland als voorbeeld van een confederatie, waarbij elk kanton (bij ons zou dat elk gewest zijn) verantwoordelijk is voor zijn eigen begroting en dus de tering naar de nering moet zetten.

  In de Financial Times stond daarover een artikel van een zekere Gillian Tett, columnist en decaan van Kings College van de universiteit van Cambridge. De man schrijft daarin dat Zwitserland met zijn kantonnale begrotingen toont dat kiezers  - als ze begrijpen hoe inkomsten worden gegenereerd en uitgegeven, én daarover kunnen stemmen – geneigd zijn voorzichtiger te worden en streven naar een schuld die onder controle blijft.

   Daar kunnen we in dit landje alleen maar van dromen…

--

      In schrijf al enkele jaren in mijn  blogs dat die Fédération Bruxelles-Wallonie een ongrondwettelijk gedrocht is, een overbodig gewest zonder inkomsten dat elk jaar misschien wel miljarden kost. Daar het niet in de Grondwet staat, kan het met een eenvoudige meerderheid opgedoekt worden en hoeft men daarvoor niet op een staatshervorming te wachten. Waarom gebeurt dit niet, zeker nu het Franstalig Onderwijs moet besparen en daarvoor op straat komt? Dit terwijl men het vrijgekomen geld nu zou kunnen gebruiken om datzelfde  onderwijs te steunen, wat in Vlaanderen al decennia geleden gebeurd is.

   Zelfs in mijn lijfblad, ’t Pallieterke, heeft het geduurd tot het nummer van 4 juni 2026 alvorens daar één woord over gepubliceerd werd. En dat gebeurde dan nog via een uitspraak van Thomas Derminne (PS), die het een ‘wankele constructie’ noemt.

      De staking van een deel van de Skeyes-luctverkeersleiders liet nog eens zien hoe in gewikkeld dit landje is.De stakers waren hoofdzakelijk uit Luik en Charleroi en die staakten omdat ze straks naar Namen zouden moeten gaan werken. Dat was vooraf afgesproken en ze zouden er niet minder voor betaald worden, integendeel zelfs. Nu komen ze ook naar Zaventem. Het resultaat was echter ook de luchthaven van Zaventem, waar officieel niet gestaakt werd, moest worden stilgelegd omdat er geen  verkeersveiligheid meer was over het hele Belgische luchtruim

      Gisteren was er in Brussel nog maar eens een grote, zelfs gewelddadige betoging, dit keer van het Franstalig onderwijs, o.w.v. de plannen van Arizona om ook in dat onderwijs serieus te besparen. Zoals ik in mijn blogs al meermaals geschreven heb, valt dat Franstalig onderwijs onder de fameuze ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’, wat onwettelijk is en heeft ze – net als Cultuur daar – daarom geen eigen inkomsten, Het simpelste zou zijn – wat ik ook reeds meermaals heb geschreven – dat men die Fédération opdoekt en het Franstalige Onderwijs en Cultuur onderbrengt in respectievelijk het Waals- en het Brussels Gewest, zoals Vlaanderen dat reeds decennia geleden gedaan heeft, maar dat is blijkbaar te simpel. De Franstaligen hebben blijkbaar in dit land geen geld genoeg voor hun onderwijs, maar wél voor een overbodig gewest. De mandaten, weet je wel…

   Geen drie jaar nadat de Europese Chips Act van kracht werd, stelde de Europese Commissie gisteren al een tweede versie voor. E.e.a. heeft te maken met de AI-opmars en de wereldwijde geopolitieke rivaliteit.

    Microchips zijn de bouwstenen van de digitale economie en zijn onmisbaar geworden voor alles en nog wat. Slechts 10% ervan wordt vandaag de dag in Europa geproduceerd. Wat hier wél gebeurt, is dat de lithografiemachines, waarmee die chips gemaakt worden, wél in Europa geproduceerd worden en nog wel vlak bij ons, in het Noord-Brabantse Veldhoven op 15 km van Turnhout, bij ASML, waarover ik al enkele blogs heb geschreven. Meer nog: ASML heeft nog steeds een quasi-wereldmonopolie, levert haar productie aan megabedrijven zoals TSMC, Nvidia en  Samsung. Het is dé wereldleider in het maken van chipmachines.

   In Veldhoven werken momenteel al zo’n 800 Kempenaars van bij ons en dat zouden er nog veel meer kunnen worden, mochten de uitbreidingsplannen naar Turnhout  en/of Arendonk werkelijkheid worden. ASML is trouwens nu al Vlaamser dan men zou denken. Het werkt al vele jaren samen met Imec, het Leuvense chiponderzoekcentrum, dat ook al wereldvermaard is en dat onderzoeken verricht voor bedrijven van over de hele wereld.

   Hét probleem met dit België is, zoals econoom Geert Noels het stelt, dat iedereen zo stilaan klant wordt van de staat: de uitkeringsgerechtigde, de ambtenaar, de subsidieontvanger, de gepensioneerde. Op die manier gaat onze welvaart op de langere termijn verloren. Ofwel blijven we zo voortdoen tot de rentesneeuwbal ons verplettert, ofwel worden we straks door het IMF behandeld zoals Griekenland ooit is overkomen.

   Ofwel doen we er iets aan en schaffen we bv alle btw-uitzonderingen af, enkele sociale voorzieningen inbegrepen, voeren we een strengere fraudeaanpak in bij de zgz langdurige zieken, die dat allemaal niet zijn. Zijn we wat strenger voor schijnzelfstandigen en gebruiken we AI in de eerste plaats om belastingontduikingen op te sporen. En zo zijn er nog heel wat verbeteringen waar momenteel geen  gebruik van wordt gemaakt.

   Als er niets gebeurt wordt België een Wallonië in het groot en dan hebben we het nog niet gehad over Broekzele…

      Ik kom even terug op die Europese finale, waar PSG Arsenal klopte toen een Arsenal-speler een strafschop miste. Die schoot de bal zelfs over de doellat. Zoiets vind ik een schande voor een beroepsvoetballer die met dat balletje bezig hoort te zijn van wanneer hij op staat tot hij gaat slapen. Die bal moet geplaatst worden, in de eerste plaats binnen het doelkader, maar ook in de linker- of rechterbovenhoek, waar geen enkele doelman hem zal pakken. Dat was de les die ik en mijn ploegmaten al kregen  toen we in het jeugdvoetbal speelden.

   De vraag is ook wat we dit jaar nog gaan meemaken met die Wereldkampioenschappen in drie verschillenden Amerikaanse staten: Canada, de US en Mexico. Het staat nu al vast dat de Iraanse spelers, die hun matchen in Los Angeles en Seattle moeten spelen, niet in de US zullen overnachten, maar in het Mexicaanse Tijuana, net over de grens bij San Diego, waar ik  in 1985 de ‘Strawberry Margarita’ leerde kennen, een cocktail van aardbeien en tequila. Heerlijk !

     Het is van alle tijden dat er heibel is na een voetbalnederlaag. Wat er nu gebeurd is na de match van PSG tegen Arsenal is iets nieuws. De heibel was er na de overwinning van de Fransen en dit niet alleen in Parijs maar in het hele land. Te gek om los te lopen. Voetbal, een feest?

   Topsport is één grote vulgaire centenkwestie geworden en beperkt zich niet meer tot tennis, golf en Formule 1. Zie bv ook wat er in de Giro voor vrouwen gebeurd is, waar de winnares van de eerste rit niet alleen gediskwalificeerd werd, maar zelfs uit de ronde werd gezet omdat haar fiets 20 gram te weinig woog! Darts, wat wij vroeger ‘vogelpik’ noemden – een caféamusement – is uitgegroeid tot een  zgz volwaardige sport, waar kerels met een bierbuikje ‘sportmannen’ worden genoemd!

    N.a.v. ‘De Stemming’, de zoveelste politieke peiling, dit keer van De Standaard, VRT-NWS en de RTBF, ziet het er niet naar uit dat er een Arizona II zal komen en Bart De Wever naar een andere formule zal moeten uitkijken als hij twee termijnen nodig heeft. Aan hemzelf en zijn  partij ligt het deze keer niet. De N-VA zou haar voorsprong zelfs vergroten en Bart blijft de populairste politicus, niet alleen in Vlaanderen maar ook in België. Het probleem zit hem in Brussel en Wallonië waar vooral de MR van Bouchez flink achteruit zou gaan. In Brussel zouden de communisten  zelfs de grootste partij kunnen worden, met de PS op plaats 2.

   Vlaanderen wordt steeds rechtser, Wallonië en Brussel steeds linkser. Misschien is straks de enige oplossing een zoveelste staatshervorming met als hoofddoel een Belgische confederatie waarin de gewesten deelstaten worden die de tering naar de  nering zullen moeten zetten, type Zwitserland zoals ik al meer dan eens gesuggereerd heb in deze rubriek. Sinds we kennis hebben van het fameuze interview met Wimke De Vilder en we weten dat Bart De Wever met het VB niet wil samenwerken, kan er ook geen sprake meer zijn van een Senelle-doctrine*, die ik hieronder nog even herhaal.

*’Als België onbestuurbaar zou worden, bv omdat er geen federale regering meer kan gevormd worden, dan moet het Vlaams parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België, met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Dat is grondwettelijk niet volgens het boekje, maar democratisch volstrekt legitiem, want het Vlaams parlement, verkozen om Vlaanderen te besturen, is de uitdrukking van het Vlaamse volk. En de wil van het soevereine volk is voor overtuigde democraten het enige dat telt.’

       Na het schandaal in Anderlecht, waar een plaatselijke PS-schepen van Huisvesting zich zou bemoeid hebben bij de toekenning van  sociale woningen, is het de beurt aan Sint Joost Ten Node, dat onder curatele van het Brussels Gewest is gesteld wegens het maken van uit de hand gelopen schulden. Dat laatste geldt trouwens voor de  meeste Brusselse gemeenten waar de PS het nog voor het zeggen heeft. Frédérik De Gucht die het mogelijk  maakte dat er tenslotte, na één  jaar, een nieuwe Brusselse regering kwam  door de N-VA te laten vallen, dreigt zich nu met zijn ‘Anders’ terug te trekken  uit die regering waardoor men in Hellhole City terug naar af kan.

   De federale regering zou best heel Brussel onder curatele stellen, want het komt daar nooit meer goed zolang de PS er iets in de pap zal te brokkelen hebben.