Blabla

     Mijn 11 juli 2026 was  de uitzending om 16.15 uur op Stingray Classica (Telenet nr 50) van naamgenoot  Conrad van Alphen als dirigent van de Sinfonia uit Rotterdam met de negende symfonie van die achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen die het creëerde toen hij al meer dan tien jaar potdoof was,  er twee jaar aan gewerkt had en er als allereerste ooit een koor aan toevoegde met de ‘Ode an der Freude’ van Schiller. Die finale mogen ze mij elke dag geven, ik krijg er nog steeds de tranen van in mijn ogen.

     Over de Slag der Gulden Sporen is al heel wat geschreven. Daar het zo lang geleden is, is het helemaal niet zeker dat alles in dat verhaal klopt. Wat wél zeker is, is dat het de eerste veldslag in de geschiedenis is waarbij het voetvolk een ridderleger verslagen heeft. Een 30 jaar later gebeurde dat een tweede keer, toen in Schotland, waarbij een Schots leger van voetvolk een Brits ridderleger versloeg. Acteur Mel Gibson maakte daar een  film over met de naam ‘Braveheart’.

    De Brugse Metten daarentegen was geen primeur. Dat gebeurde eerder al op Sicilië toen de plaatselijke bevolking in opstand kwam tegen de – ook daar – Franse bezetters. Het verschil was dat de Brugse Metten startten met de ochtendgebeden (metten) en die in Palermo met de avondgebeden (vespers). Giuseppe Verdi maakte er een prachtige opera over: ‘I Vespri Siciliani’.

   Zaterdag 11 juli ‘viert’ Vlaanderen weer zijn jaarlijkse feestdag. ‘Vieren’ bij wijze van spreken, want evenmin als de vorige jaren is deze dag een officiële feestdag, waarbij alleen ambtenaren en wie een officiële functie heeft, thuis kan blijven. Ik ga me daar niet meer over opwinden, ze doen maar. Dit jaar valt de dag trouwens op een zaterdag, wat maakt dat het voor zowat iedereen een vrije dag zal zijn.

   De verkiezingen van 9 mei 2024 waren voor mij en vele andere Vlaams-nationalisten een pijnlijke verrassing. Net toen de voorafgaande peilingen wezen op een mogelijke Vlaams-nationale meerderheid in het eigen parlement, bleken N-VA en VB een paar zetels daarvoor tekort te hebben. Daarenboven werd de N-VA weer de grootste Vlaamse partij en kon ze, met het excuus van het niet behalen van meer dan 50%, een Vlaamse deelregering vormen met Vooruit en CD&V, die nog steeds het cordon sanitaire tegen het VB handhaven. Zelfs hopen op een later beter resultaat was er helemaal niet meer bij, toen bekend werd dat Bart De Wever reeds in 2020 in een  interview met Wimke De Vilder verklaard had nooit met  het VB te zullen samenwerken.

   Ze doen maar. Ikzelf heb ondertussen alle abonnementen op Vlaamsgezinde edities opgezegd, met uitzondering  van ’t Pallieterke dat ik lees sinds het nummer van 2 juni 1955, dat ik toen als 15-jarige student op college ontving van vader (met het nieuws van het overlijden van stichter Bruno De Winter) en ik nog steeds in mijn bezit heb. Dat Pallieterke is trouwens sinds vorige week verschenen in een  kleiner en handiger formaat, maar met meer pagina’s.

      In deze rubriek heb ik al meer dan eens geschreven dat België niet meer zou uitgevonden worden als het al niet bestond. Dat was geen vondst van mezelf, maar van The Economist, het meest gelezen economisch-politiek weekblad van de wereld (± 1 miljoen exemplaren).

   Enkele weken geleden, om juist te zijn in De Tijd van 30 mei, vond ik een variant op die uitspraak, toen Bart Haeck, redacteur politiek en Economie van De Tijd, schreef dat België overkomt als een ongelukkig koppel dat bijeenblijft voor de kinderen.

   Steeds volgens Haeck, een specialist ter zake, ontstond België in 1830 als een buffer tussen de toenmalige Europese grote mogelijkheden en werd het, zoals elders in Europa, geleid door een Frantalige elite. De invoering van het algemeen stemrecht deed die elite plots beseffen dat een meerderheid in het land die taal niet sprak en creëerde een communautaire spanning die nooit meer is verdwenen en waarvoor Vlaanderen nog steeds de rekening betaalt.

  ‘ Trump ziet ideologie als een zwakheid. Het enige wat voor hem telt is geld, meer bepaald ‘making money’. Als hij deze manier van werken, die hem deed struikelen in Venezuela  (en mogelijk in het Midden-Oosten*), blijft volgen, zal de werkelijkheid hem tonen dat hij verkeerd bezig is’.

*Bovenstaande is niet van mij, maar mijn vertaling uit The Economist van 18 april als conclusie van een artikel over Venezuela. Wat tussen haakjes staat heb ik zelf er bij gezet.

--

     Die Infantino heeft zijn naam niet gestolen. De man is inderdaad infantiel, zoals reeds bleek toen hij Trump destijds die nepbeker voor zijn gemiste Nobelprijs gaf

--

   Buiten het mikken op de linker- of rechterbovenhoek van het doel is er nog een manier om succesvol een strafschop te scoren: de Panenka.

   De Panenka-strafschop is een bijzondere. Ze is genoemd naar de Tsjechoslowaak Antonin Panenka. Die scoorde zo de winnende goal in de penalty-serie van de finale van  het EK in 1976 tegen West-Duitsland (tijdens de Koude Oorlog).

   Een Panenka is een speciale, eerder gewaagde manier om een strafschop te nemen, waarbij de speler de bal zachtjes door het midden speelt,  als het ware een soort lob. De doelman duikt dan normaal naar een van de twee hoeken, waarna de bal eerder tergend langzaam in het doel rolt. Het lijkt piece of cake, maar het feit dat het later zo goed als niet meer is voorgevallen zegt toch iets over de koelbloedigheid die ervoor nodig is.

   Wat trouwe lezer Jean schrijft als reactie op mijn blog van 5 dezer (‘Het Probleem België’) is juist en trouwens niet de eerste keer dat hij schrijft dat het profitariaat en het links gegraai* moet worden opgedoekt, de grenzen moeten worden gesloten, ‘alle’ illegalen én vreemdelingen met een strafblad moeten worden verwijderd, en uiteraard 5 van de 6 regeringen en parlementen inclusief moeten worden opgedoekt. Het probleem in dit land blijft, dat de instanties die dat kunnen dat niet zullen doen zolang er tenminste geen Vlaams-nationale meerderheid is in het eigen Vlaamse parlement en er ook niet zal komen zolang De Wever weigert met het VB samen te werken (tenzij in zijn eigen koekenstad).

--

* Wat dat gegraai betreft verwijs ik even naar Melissa Depraetere die, net terug van haar verlengd zwangerschapsverlof, al meteen weer begint met geld te smijten, dit keer voor de warmtepompen. Vorige keer was het voor de elektrische wagens. De gauche caviar ten voeten uit.

    Na ‘Witte Willy’ (Bill White) in het Brusselse Jubelpark was het op 4 juli de beurt aan The Donald om ook in Washington  de bloemetjes buiten te zetten n.a.v. de 250^ste verjaardag van The States. Het werd er niet ‘Gott mit Uns’, want het weer zat tegen en e.e.a. moest worden uitgesteld. Tenslotte kreeg moeders mooiste toch de kans zijn speech (slechts 45’) uit te spreken en de communisten zowat de schuld te geven van alles wat er mis loopt op zijn ‘vrede op aarde’.

   Alle gekheid op een stokje, is het wel verkeerd de USA voor te stellen als hét voorbeeld voor de multiculturele samenleving en het multiculturalisme waarvoor het hedendaagse Europa vreest. De USA is gesticht door het Westen en een product van Britten, Fransen, Duitsers en Nederlanders (Vlamingen inbegrepen), die 250 jaar geleden al de renaissance, de reformatie, de contrareformatie en de verlichting achter de rug hadden. De Bourgondiërs, de Medici en de Habsburgers, zeg maar. De wereld van Bach, Mozart, Haydn en van Beethoven. Wat er later in de States is bijgekomen gebeurde hoofdzakelijk in de staten die grenzen aan Latijns Amerika.

   Hopelijk worden de USA na het bewind van de supercapitalist van Mar a Lago weer wat meer westers.

   Het is nu reeds zo goed als zeker dat Arizona haar begroting niet in orde krijgt vóór 21 juli,  de Belgische nationale feestdag. De volgende datum wordt ergens in september wanneer het land die begroting moet aanbieden bij Europa. Er is nog altijd een schuld weg te werken van tussen de 7 en 14 miljard euro. Een uitzonderlijke schuld dus, het slechtste begrotingstekort van Europa, belastingen tot waanzinnige hoogten opgedreven die arbeid bestraffen, investeringen vernietigen en initiatieven absurd maken.

   België zit in de eerste plaats met een gezagsprobleem, waardoor het niet bekwaam is zijn essentiële taken te vervullen: veiligheid, justitie, orde en financiële houdbaarheid.

Om daaraan iets te doen moet er een ernstige pensioenhervorming komen, moet de gezondheidszorg radicaal worden hervormd en moet de administratie grondig verminderd worden.

  Zie je dat al gebeuren? Wie leeft, zal zien.

/

      Ik kom even terug op die vlaggenkwestie aan het Antwerpse stadhuis, waarbij de vlag van Israël kon blijven hangen dank zij een wisselmeerderheid van N-VA en VB. Dat was feitelijk tegen de fameuze uitspraak van Bart De Wever in het interview uit 2020 met Wimke De Vilder dat pas bekend mocht worden na de verkiezingen van 9 mei 2024 en waarbij Bart verklaarde dat hij nooit met het VB zou samenwerken. Tenzij het gaat om zijn koekenstad, blijkt nu.

   Die uitspraak maakte dat, zelfs al zouden beide Vlaams-nationale partijen in 2024 de meerderheid behaald hebben in het Vlaamse parlement, er nog geen eerste stap had kunnen gezet worden naar meer Vlaamse onafhankelijkheid, bv via de Senelle-doctrine. Hopen op de volgende verkiezingen, waarschijnlijk pas in 2029, heeft - zeker voor mijn generatie – dan ook geen zin meer.

--

   Vake Diependaele was dan weer verbolgen omdat Hans Bonte, bij zijn  afscheid als tijdelijk Vlaams minister, gezegd had dat er in die Vlaamse regering teveel gekibbeld werd. Wat doen ons mateke en ‘verlosser’ Madhi anders, terwijl hun partijen mee in die regering zitten?

       In de zomer laat het stadsbestuur traditioneel het Antwerps  stadhuis bevlaggen met vaandels van bevriende naties, waaronder ook die van Israël, wat vooral te maken heeft met de samenwerking in de diamantwereld. Tegen het uithangen van die vlag wordt al wekenlang geprotesteerd door allerlei linkse organisaties. Bij de laatste betoging ter zake liep e.e.a. uit de hand en werden er door de politie een twaalftal betogers aangehouden, waaronder ook de kersverse voorzitter van Groen, een zekere Aimen Horch, zo te horen een echte Antwerpenaar. Maandagavond zou op de gemeenteraad gestemd worden voor het weghalen van Bibi’s vlag en had Vooruit – die nochtans deel uitmaakt van de Antwerpse meerderheid - gezegd voor het weghalen te zullen stemmen. Dat lukte niet omdat die van het VB politiek verstandig genoeg waren om samen met N-VA te zorgen voor een wisselmeerderheid.

   Voor herhaling vatbaar, zou ik zeggen…

      Ondertussen kennen de meesten van ons het mopje al. Wij aten hier, tot nu toe, bijna altijd mosselen uit Zeeuws-Vlaanderen. Waarom noemt men die dan ‘Zeeuwse mosselen’ en geen ‘Vlaamse’? Het antwoord: ‘De Vlaamse mosselen zitten allemaal in de politiek’.

    Daarin gaat verandering komen, nu men de eerste mosselen vóór de kust van Nieuwpoort heeft geoogst. Dat zouden dus ‘Vlaamse mosselen’ zijn. Mis, want men noemt die nu ‘Belgische’ mosselen. Wettelijk klopt dat zelfs, want – zoals reeds vermeld in mijn ‘Only in Belgium’-lijst is onze kust Vlaams, maar onze zee Belgisch. Onze Vlaamse mosselen blijken  dus nog steeds alleen  terug te vinden  in de politiek.

   Als België ooit van naam zou veranderen zal het Absurdistan worden…

   Bill White, de excentrieke Amerikaanse ambassadeur in België, heeft dan toch zijn feestje gekregen om 250 jaar USA te vieren. Daarvoor had hij het Brusselse Jubelpark afgehuurd en waren er ± 8.500 genodigden van over de hele  wereld, inbegrepen De Wever en NATO-baas Rutte. Het feest dat tot een stuk in de nacht duurde zou zo’n vijf miljoen dollar hebben gekost. We kunnen alleen maar hopen dat Brussel er ook iets aan verdiend heeft.

--

   Ondertussen werden zowel Nederland als Duitsland op de Wereldbeker Voetbal uitgeschakeld na het missen van strafschoppen. Ik kan hierbij alleen maar herhalen wat ik daarover al eens geschreven heb, nl dat het een schande is dat dik betaalde beroepsvoetballers, die a.h.w. met dat balletje opstaan en gaan slapen, niet in staat zijn het van de elfmeterstip binnen de palen te plaatsen. Geen enkele keeper pakt een strafschopbal die in de linker- of rechterbovenhoek geplaatst wordt. 

   Ondertussen zit Melissa Depraetere weer op haar Vlaamse ministerpost en is haar eerste kennismaking met het moederschap ondanks alles toch nog goed verlopen. Politiek gesproken was het voor haar partij en Vlaanderen een opluchting dat die nog beschikte over een geloofwaardige en ondervindingrijke Hans Bonte die zijn tijdelijk ministerschap meer dan behoorlijk vervulde. We kunnen alleen maar hopen dat Melissa er zelf ook beter van geworden is en meer dan vroeger zal beseffen dat politiek meer is dan de ‘gauche caviar’ van ons mateke…

   In De Tijd van dit weekeinde verscheen er een eerste artikel van journalist/editorialist Bart Haeck, die zich afvraagt hoe het kan dat een rijk land als België de diepste begrotingsput van de hele eurozone heeft. Een verhaal van twee bladzijden dat ik even bondig tracht weer te geven.

-        De rentemeevallers zijn opgesoupeerd. Dat begon met het duo Verhofstadt/Vande Lala en is alleen maar erger geworden.

-        De tegenvallers zijn niet voorbereid. Met de vergrijzing en Defensie, waarvan men wist dat ze geld zouden kosten, werd geen rekening gehouden.

-        Het crisisbeleid loopt door. België plooit niet terug na crisissen.

-        De staatstructuur is veel te duur door de breuklijnen tussen Vlamingen en Walen, tussen vakbonden en werkgevers, tussen katholieken en vrijzinnigen

-        We verwachten te veel van de Staat, waardoor de werking van de overheid steeds duurder wordt.

-        De belastinginkomsten dalen doordat de baten afnemen .

-        Er zijn te weinig mensen aan de slag.

   Kortom, er staan zo veel kranen open dat er een hele reeks maatregelen nodig is om het probleem op te lossen. En niemand zal tevreden zijn .

   Vrijdag 26 juni was ook voor Kasterlee de warmste dag ooit. In de 50 jaar dat we er in ons eigen huis wonen, was het de eerste keer dat ik ’s nachts in de kelder ging slapen, in mijn  auto, waar het 8° frisser was dan op het gelijkvloers en dit niettegenstaande alle dubbel glas, slagvensters en vliegenramen die ik overdag aanpas naargelang de stand van de zon en ’s nachts allemaal open laat staan.

   Wij lieten ons huis in 1975 bouwen door een plaatselijke kleine aannemer en kozen er toen reeds voor het gelijkvloers elektrisch te verwarmen omdat het plaatsen zo goedkoper uitkwam: drie accumulatiekachels, voor living, keuken en badkamer en een rechtstreekse verwarming voor hall en slaapkamers. Het huis was volledig onderkelderd, met wasplaats, garage, werkplaats en (nu lege) wijnkelder en daar was geen verwarming nodig. Het werd geïsoleerd volgens de toen geldende normen, met glaswol in de spouwmuren en op de vloer van de kruipzolder, isomo in de chappe, overal dubbele beglazing én slagvensters. Dat heeft 50 jaar gewerkt en zolang ik nog nachttarief krijg, zal dat zo nog even blijven. We zullen maar duimen,

--

   In de nacht van zaterdag op zondag kregen we dan toch het te verwachten onweer, dat zo’n half uur duurde. Alles bleef onder controle, inbegrepen het dompelpompje van de kelder.

Oef!

   Geef hen een bloem en wat gras dat nog groen is.

   Geef hen een boom en het zicht op de zee.

   Vergeet voor een keer hoeveel geld een miljoen is.

   De wereld moet nog een eeuwigheid mee.

( Vrij naar Louis Neefs)

      Dat Vlaanderen met 60% van  de Belgische bevolking ondervertegenwoordigd is in de magistratuur, is een publiek geheim. Iedereen weet dat er bv federaal evenveel Franstalige ministers zijn als Nederlandstaligen, wat betekent dat de Franstaligen oververtegenwoordigd zijn. Dat heet democratie in een land dat nooit meer zou uitgevonden worden.

   Wat minder geweten is, is dat het nóg erger gesteld is met de Belgische magistratuur in het buitenland. Het strafste is nog binnen de vertegenwoordiging in de zgn ‘BRICS-landen’*. Daarin is er een verhouding van 71% Franstaligen  t.o.v. slechts 29% Nederlandstaligen. En dat verschiet men ervan dat België in het buitenland bekend staat als een Franstalig land. Usque tandem? Om het eens met een ‘Deweverke’ te zeggen

*Onder de naam BRICS-landen verstaat men in de eerste plaats Brazilië, Rusland, India en China…

   Bart Maddens is een politicoloog met Vlaamse reflex aan de KU Leuven. Zijn columns over de politiek komen niet alleen  in wat zich ‘de ernstige pers’ noemt, maar af en toe ook in het Pallieterke, mijn lijfblad sinds 1957.

   In ‘De Tijd’ van 23 dezer pleit Bart voor vervroegde verkiezingen. Hij doet dat niet alleen omdat Arizona steeds meer op een kibbelkabinet begint te lijken, maar ook omdat die ervoor kunnen zorgen dat we zo verlost geraken van de samenvallende verkiezingen.

    Als verkiezingen samenvallen, zoals nu het geval is, is de Vlaamse verkiezing niet meer dan een aanhangsel van de federale, waarbij de kiezer het federale en het Vlaamse nauwelijks nog apart kan beoordelen en kan er onmogelijk een eerste stap gezet worden  naar meer Vlaamse onafhankelijkheid, al dan niet via de Senelle-doctrine..

   We kunnen dan ook alleen maar hopen dat Maddens gelijk krijgt.

   Over de Nederlandse chipmachinebouwerij is het laatste woord nog niet gevallen. Met bedrijven als ASML,  ASMI en Best blijft het land een cruciale schakel in de globale chipindustrie en daar houdt het niet bij op. Een vierde nieuwkomer in die sector, Nearfield Instruments uit Rotterdam, heeft zopas 380 miljoen dollar opgehaald, de grootste deeptech-kapitaalronde ooit in Nederland. Wat belangrijk is, is dat ook dit bedrijf, net als de drie bovenstaanden, nauw samenwerkt met het Leuvense onderzoeksinstituut Imec, waarbij de hele regio van Rotterdam, over Eindhoven, Leuven en Antwerpen ka   n betrokken geraken.

   Bij de chipmachinemakers werkt men met een techniek waarbij verschillende scanners worden ingezet die bijna tot op atomair niveau wafers – de silicumschijven waaruit chips worden gemaakt – kunnen checken in een productieproces dat 24 uur op 24 draaiende wordt gehouden, volledig stofvrij en geautomatiseerd.

   Wordt gegarandeerd vervolgd.