De Geschiedenis herhaalt zich

    Na ‘Witte Willy’ (Bill White) in het Brusselse Jubelpark was het op 4 juli de beurt aan The Donald om ook in Washington  de bloemetjes buiten te zetten n.a.v. de 250^ste verjaardag van The States. Het werd er niet ‘Gott mit Uns’, want het weer zat tegen en e.e.a. moest worden uitgesteld. Tenslotte kreeg moeders mooiste toch de kans zijn speech (slechts 45’) uit te spreken en de communisten zowat de schuld te geven van alles wat er mis loopt op zijn ‘vrede op aarde’.

   Alle gekheid op een stokje, is het wel verkeerd de USA voor te stellen als hét voorbeeld voor de multiculturele samenleving en het multiculturalisme waarvoor het hedendaagse Europa vreest. De USA is gesticht door het Westen en een product van Britten, Fransen, Duitsers en Nederlanders (Vlamingen inbegrepen), die 250 jaar geleden al de renaissance, de reformatie, de contrareformatie en de verlichting achter de rug hadden. De Bourgondiërs, de Medici en de Habsburgers, zeg maar. De wereld van Bach, Mozart, Haydn en van Beethoven. Wat er later in de States is bijgekomen gebeurde hoofdzakelijk in de staten die grenzen aan Latijns Amerika.

   Hopelijk worden de USA na het bewind van de supercapitalist van Mar a Lago weer wat meer westers.

   Het is nu reeds zo goed als zeker dat Arizona haar begroting niet in orde krijgt vóór 21 juli,  de Belgische nationale feestdag. De volgende datum wordt ergens in september wanneer het land die begroting moet aanbieden bij Europa. Er is nog altijd een schuld weg te werken van tussen de 7 en 14 miljard euro. Een uitzonderlijke schuld dus, het slechtste begrotingstekort van Europa, belastingen tot waanzinnige hoogten opgedreven die arbeid bestraffen, investeringen vernietigen en initiatieven absurd maken.

   België zit in de eerste plaats met een gezagsprobleem, waardoor het niet bekwaam is zijn essentiële taken te vervullen: veiligheid, justitie, orde en financiële houdbaarheid.

Om daaraan iets te doen moet er een ernstige pensioenhervorming komen, moet de gezondheidszorg radicaal worden hervormd en moet de administratie grondig verminderd worden.

  Zie je dat al gebeuren? Wie leeft, zal zien.

/

      Ik kom even terug op die vlaggenkwestie aan het Antwerpse stadhuis, waarbij de vlag van Israël kon blijven hangen dank zij een wisselmeerderheid van N-VA en VB. Dat was feitelijk tegen de fameuze uitspraak van Bart De Wever in het interview uit 2020 met Wimke De Vilder dat pas bekend mocht worden na de verkiezingen van 9 mei 2024 en waarbij Bart verklaarde dat hij nooit met het VB zou samenwerken. Tenzij het gaat om zijn koekenstad, blijkt nu.

   Die uitspraak maakte dat, zelfs al zouden beide Vlaams-nationale partijen in 2024 de meerderheid behaald hebben in het Vlaamse parlement, er nog geen eerste stap had kunnen gezet worden naar meer Vlaamse onafhankelijkheid, bv via de Senelle-doctrine. Hopen op de volgende verkiezingen, waarschijnlijk pas in 2029, heeft - zeker voor mijn generatie – dan ook geen zin meer.

--

   Vake Diependaele was dan weer verbolgen omdat Hans Bonte, bij zijn  afscheid als tijdelijk Vlaams minister, gezegd had dat er in die Vlaamse regering teveel gekibbeld werd. Wat doen ons mateke en ‘verlosser’ Madhi anders, terwijl hun partijen mee in die regering zitten?

       In de zomer laat het stadsbestuur traditioneel het Antwerps  stadhuis bevlaggen met vaandels van bevriende naties, waaronder ook die van Israël, wat vooral te maken heeft met de samenwerking in de diamantwereld. Tegen het uithangen van die vlag wordt al wekenlang geprotesteerd door allerlei linkse organisaties. Bij de laatste betoging ter zake liep e.e.a. uit de hand en werden er door de politie een twaalftal betogers aangehouden, waaronder ook de kersverse voorzitter van Groen, een zekere Aimen Horch, zo te horen een echte Antwerpenaar. Maandagavond zou op de gemeenteraad gestemd worden voor het weghalen van Bibi’s vlag en had Vooruit – die nochtans deel uitmaakt van de Antwerpse meerderheid - gezegd voor het weghalen te zullen stemmen. Dat lukte niet omdat die van het VB politiek verstandig genoeg waren om samen met N-VA te zorgen voor een wisselmeerderheid.

   Voor herhaling vatbaar, zou ik zeggen…

      Ondertussen kennen de meesten van ons het mopje al. Wij aten hier, tot nu toe, bijna altijd mosselen uit Zeeuws-Vlaanderen. Waarom noemt men die dan ‘Zeeuwse mosselen’ en geen ‘Vlaamse’? Het antwoord: ‘De Vlaamse mosselen zitten allemaal in de politiek’.

    Daarin gaat verandering komen, nu men de eerste mosselen vóór de kust van Nieuwpoort heeft geoogst. Dat zouden dus ‘Vlaamse mosselen’ zijn. Mis, want men noemt die nu ‘Belgische’ mosselen. Wettelijk klopt dat zelfs, want – zoals reeds vermeld in mijn ‘Only in Belgium’-lijst is onze kust Vlaams, maar onze zee Belgisch. Onze Vlaamse mosselen blijken  dus nog steeds alleen  terug te vinden  in de politiek.

   Als België ooit van naam zou veranderen zal het Absurdistan worden…

   Bill White, de excentrieke Amerikaanse ambassadeur in België, heeft dan toch zijn feestje gekregen om 250 jaar USA te vieren. Daarvoor had hij het Brusselse Jubelpark afgehuurd en waren er ± 8.500 genodigden van over de hele  wereld, inbegrepen De Wever en NATO-baas Rutte. Het feest dat tot een stuk in de nacht duurde zou zo’n vijf miljoen dollar hebben gekost. We kunnen alleen maar hopen dat Brussel er ook iets aan verdiend heeft.

--

   Ondertussen werden zowel Nederland als Duitsland op de Wereldbeker Voetbal uitgeschakeld na het missen van strafschoppen. Ik kan hierbij alleen maar herhalen wat ik daarover al eens geschreven heb, nl dat het een schande is dat dik betaalde beroepsvoetballers, die a.h.w. met dat balletje opstaan en gaan slapen, niet in staat zijn het van de elfmeterstip binnen de palen te plaatsen. Geen enkele keeper pakt een strafschopbal die in de linker- of rechterbovenhoek geplaatst wordt. 

   Ondertussen zit Melissa Depraetere weer op haar Vlaamse ministerpost en is haar eerste kennismaking met het moederschap ondanks alles toch nog goed verlopen. Politiek gesproken was het voor haar partij en Vlaanderen een opluchting dat die nog beschikte over een geloofwaardige en ondervindingrijke Hans Bonte die zijn tijdelijk ministerschap meer dan behoorlijk vervulde. We kunnen alleen maar hopen dat Melissa er zelf ook beter van geworden is en meer dan vroeger zal beseffen dat politiek meer is dan de ‘gauche caviar’ van ons mateke…

   In De Tijd van dit weekeinde verscheen er een eerste artikel van journalist/editorialist Bart Haeck, die zich afvraagt hoe het kan dat een rijk land als België de diepste begrotingsput van de hele eurozone heeft. Een verhaal van twee bladzijden dat ik even bondig tracht weer te geven.

-        De rentemeevallers zijn opgesoupeerd. Dat begon met het duo Verhofstadt/Vande Lala en is alleen maar erger geworden.

-        De tegenvallers zijn niet voorbereid. Met de vergrijzing en Defensie, waarvan men wist dat ze geld zouden kosten, werd geen rekening gehouden.

-        Het crisisbeleid loopt door. België plooit niet terug na crisissen.

-        De staatstructuur is veel te duur door de breuklijnen tussen Vlamingen en Walen, tussen vakbonden en werkgevers, tussen katholieken en vrijzinnigen

-        We verwachten te veel van de Staat, waardoor de werking van de overheid steeds duurder wordt.

-        De belastinginkomsten dalen doordat de baten afnemen .

-        Er zijn te weinig mensen aan de slag.

   Kortom, er staan zo veel kranen open dat er een hele reeks maatregelen nodig is om het probleem op te lossen. En niemand zal tevreden zijn .

   Vrijdag 26 juni was ook voor Kasterlee de warmste dag ooit. In de 50 jaar dat we er in ons eigen huis wonen, was het de eerste keer dat ik ’s nachts in de kelder ging slapen, in mijn  auto, waar het 8° frisser was dan op het gelijkvloers en dit niettegenstaande alle dubbel glas, slagvensters en vliegenramen die ik overdag aanpas naargelang de stand van de zon en ’s nachts allemaal open laat staan.

   Wij lieten ons huis in 1975 bouwen door een plaatselijke kleine aannemer en kozen er toen reeds voor het gelijkvloers elektrisch te verwarmen omdat het plaatsen zo goedkoper uitkwam: drie accumulatiekachels, voor living, keuken en badkamer en een rechtstreekse verwarming voor hall en slaapkamers. Het huis was volledig onderkelderd, met wasplaats, garage, werkplaats en (nu lege) wijnkelder en daar was geen verwarming nodig. Het werd geïsoleerd volgens de toen geldende normen, met glaswol in de spouwmuren en op de vloer van de kruipzolder, isomo in de chappe, overal dubbele beglazing én slagvensters. Dat heeft 50 jaar gewerkt en zolang ik nog nachttarief krijg, zal dat zo nog even blijven. We zullen maar duimen,

--

   In de nacht van zaterdag op zondag kregen we dan toch het te verwachten onweer, dat zo’n half uur duurde. Alles bleef onder controle, inbegrepen het dompelpompje van de kelder.

Oef!

   Geef hen een bloem en wat gras dat nog groen is.

   Geef hen een boom en het zicht op de zee.

   Vergeet voor een keer hoeveel geld een miljoen is.

   De wereld moet nog een eeuwigheid mee.

( Vrij naar Louis Neefs)

      Dat Vlaanderen met 60% van  de Belgische bevolking ondervertegenwoordigd is in de magistratuur, is een publiek geheim. Iedereen weet dat er bv federaal evenveel Franstalige ministers zijn als Nederlandstaligen, wat betekent dat de Franstaligen oververtegenwoordigd zijn. Dat heet democratie in een land dat nooit meer zou uitgevonden worden.

   Wat minder geweten is, is dat het nóg erger gesteld is met de Belgische magistratuur in het buitenland. Het strafste is nog binnen de vertegenwoordiging in de zgn ‘BRICS-landen’*. Daarin is er een verhouding van 71% Franstaligen  t.o.v. slechts 29% Nederlandstaligen. En dat verschiet men ervan dat België in het buitenland bekend staat als een Franstalig land. Usque tandem? Om het eens met een ‘Deweverke’ te zeggen

*Onder de naam BRICS-landen verstaat men in de eerste plaats Brazilië, Rusland, India en China…

   Bart Maddens is een politicoloog met Vlaamse reflex aan de KU Leuven. Zijn columns over de politiek komen niet alleen  in wat zich ‘de ernstige pers’ noemt, maar af en toe ook in het Pallieterke, mijn lijfblad sinds 1957.

   In ‘De Tijd’ van 23 dezer pleit Bart voor vervroegde verkiezingen. Hij doet dat niet alleen omdat Arizona steeds meer op een kibbelkabinet begint te lijken, maar ook omdat die ervoor kunnen zorgen dat we zo verlost geraken van de samenvallende verkiezingen.

    Als verkiezingen samenvallen, zoals nu het geval is, is de Vlaamse verkiezing niet meer dan een aanhangsel van de federale, waarbij de kiezer het federale en het Vlaamse nauwelijks nog apart kan beoordelen en kan er onmogelijk een eerste stap gezet worden  naar meer Vlaamse onafhankelijkheid, al dan niet via de Senelle-doctrine..

   We kunnen dan ook alleen maar hopen dat Maddens gelijk krijgt.

   Over de Nederlandse chipmachinebouwerij is het laatste woord nog niet gevallen. Met bedrijven als ASML,  ASMI en Best blijft het land een cruciale schakel in de globale chipindustrie en daar houdt het niet bij op. Een vierde nieuwkomer in die sector, Nearfield Instruments uit Rotterdam, heeft zopas 380 miljoen dollar opgehaald, de grootste deeptech-kapitaalronde ooit in Nederland. Wat belangrijk is, is dat ook dit bedrijf, net als de drie bovenstaanden, nauw samenwerkt met het Leuvense onderzoeksinstituut Imec, waarbij de hele regio van Rotterdam, over Eindhoven, Leuven en Antwerpen ka   n betrokken geraken.

   Bij de chipmachinemakers werkt men met een techniek waarbij verschillende scanners worden ingezet die bijna tot op atomair niveau wafers – de silicumschijven waaruit chips worden gemaakt – kunnen checken in een productieproces dat 24 uur op 24 draaiende wordt gehouden, volledig stofvrij en geautomatiseerd.

   Wordt gegarandeerd vervolgd.

      De discussies die er de laatste weken binnen Arizona gevoerd worden, vooral door Vooruit en CD&V, doen  me denken  aan die van de laatste dagen van het Oost-Romeinse Rijk, toen men in het plaatselijk parlement discussieerde over het geslacht der engelen, terwijl daarbuiten de Turken vóór de stadspoorten stonden…

 ‘

      Het lijkt erop alsof niets nog lukt en dat geldt zowel voor de zgz oorlog tussen de VS en Iran als voor de akkoorden binnen Arizona en de prestaties van onze rode en zwarte duivels. Wachten is de boodschap. ‘Rien ne va plus’, om het eens in speelbanktermen te zeggen.

      Eens ik in Oevel mijn rondleidingsteksten onder de knieën had, maakte ik er ook een Italiaanse versie van. Ik had toen  het geluk dat uitgerekend toen DAF met een eigen vestiging begon in Italië. E.e.a. maakte dat ik overstapte naar Eindhoven, waar de rondleiding in de fabrieken niet te voet gebeurde, zoals in Oevel, maar met een elektrisch treintje, waarop ik gewoon de teksten in 4 talen kon aflezen. Ik maakte er ook een Italiaanse versie van en daarna zelfs een Spaanse, nadat ik op kosten van de zaak Spaans had kunnen bijleren. Dat gaf me het idee om dat ook te doen met andere talen, om te beginnen met Portugees, maar later ook met Deens, Zweeds en Noors. Ik gaf de importeurs uit die landen de Engelse tekst door, zij vertaalden die zodat ik die maar af te lezen had. Tegelijk kocht ik van die talen ‘Teach Yourself Books’, zodat ik ook enig begrip ervan had.  Op een gegeven ogenblik sprak ik zo tien talen, voor mijn werk althans. Vooral de Noren, die buiten Scandinavië nooit hun eigen taal meer hoorden en van mij in Eindhoven een technische uitleg van twee uur in net Noors kregen, waren daarover razend enthousiast.

      Zoals de meeste lezers van mijn rubriek zich wel zullen herinneren werkte ik het grootste deel van mijn carrière bij DAF-Trucks. Die begon halfweg de jaren 1970 in de assen- en cabinefabriek in Oevel/Westerlo, waar ik de bezoekers rondleidde en overzicht had op de kantine. Men vroeg iemand die viertalig was (Nederlands, Frans, Duits en  Engels) en iets  kende van horeca. Ik sprak ook nog Italiaans, na een verblijf van 9 jaar op Sardinië en had daar ook twee jaar een hotel uitgebaat. Ik kreeg de job meteen,  ook al was ik niets technisch en moest ik al die termen nog leren. Ik kreeg daar echter drie maanden voor en maakte er later nog een woordenboekje over (‘DAF-Oevel Technische Vertaald’). Na zo’n vijf jaar verhuisde ik naar DAF’s hoofdzetel in Eindhoven, waar ik vijf jaar later overstapte van de afdeling Bezoeken  naar de Internationale Truck Service, een 24 uursservice die ik bleef doen tot mijn 65^ste.

   De fabriek van DAF in Westerlo bestaat in september 60 jaar en dat gaat gevierd worden. Na al die tijd zijn ze mij daar nog niet vergeten, want ik kreeg een uitnodiging erbij te zijn. Ik ga proberen erbij te zijn.

      The Donald heeft het akkoord met Iran, dat normaal vandaag zou besproken worden in Zwitserland, eergisteren al ondertekend in  Parijs na de top van de E7, dit na een uitgebreid avondmaal in Versailles. Men kan zich dan ook afvragen wat ze vandaag nog gaan vertellen, want ik neem aan dat Iran die ondertekening nog niet gedaan heeft. Enfin, we kunnen alleen maar hopen dat er een positief resultaat uit de bus komt en dat tenminste die Straat van Hormuz weer wordt opengesteld, al is het maar voor 60 dagen moest het toch nog mislopen. Er is nog altijd Israël en Hezbollah, om nog niet over Hamas te beginnen.

   Zoals ik al eens meer heb opgemerkt werkt Trump zo’n beetje zoals onze vroegere Belgische premier Achiel Van Acker – ‘Aziel Zarbon’ voor de kenners - met zijn fameuze uitspraak: ‘J’agis et puis je réfléchis’.

      Het zou deze week nog even spannend kunnen worden. Er was de vergadering van de G7. Vrijdag is er de bijeenkomst in Zwitserland voor de ondertekening van een mogelijk staakt-het-vuren in het Midden-Oosten en zaterdag komt de Arizona-kern samen om de aanslepende begrotingsdossiers te deblokkeren.

   Dat laatste is nodig voor de nieuwe geplande saneringsronde, nu blijkt dat de geplande besparing van 7 miljard euro niet zal volstaan en het minstens 10 miljard zou kunnen worden. De harde deadline is half oktober, wanneer de begroting voor volgend jaar bij Europa moet zijn ingediend.

   Volgens ingewijden is het uitkijken naar Georges-Louis Bouchez, die zoals steeds blijft moeilijk doen. Ik begrijp niet waar de andere federale regeringspartijen zich druk over maken. Bouchez zal Arizona niet laten vallen, nu alle recente peilingen uitwijzen dat zijn partij er bij de volgende verkiezingen niet meer bij zal zijn