De Vlaamse Republiek
Onze vriend Jean, lezer van deze blog sinds ik me herinner, pleitte in reactie op mijn blog van 8 dezer nog maar eens voor een Vlaamse republiek met gesloten grenzen, gesloten transfers en gesloten rooftunnels. Wie zou het daar niet mee eens zijn? Alleen zal onze generatie dat niet meer meemaken.
Om te beginnen zou er in Vlaanderen een Vlaams-nationale meerderheid moeten zijn. Die zal er de eerste jaren niet komen zolang DeWever en Co niet willen samenwerken met het Vlaams Belang, dat in de laatste peiling weer Vlaanderens grootste partij is geworden. Een alternatief zou zijn meer samen te werken met Nederland, waarvan ik ook voorstander ben. Meer Benelux, zeg maar, want anders zal het ook niet lukken. Het net goedgekeurde Brabo III-project was daarbij een stap in de goede richting. Mocht ASLM, de succesvolle chipmachinemaker uit het Noord-Brabantse Veldhoven, zijn plannen van uitbreiding naar onze Noorderkempen uitgevoerd krijgen, zou dat een tweede stap zijn. Dat zou zelfs geen nieuwigheid zij, ook DAF deed het al. De verdere samenwerking met het Leuvense wereldvermaarde onderzoekcentrum voor Nano-elektronica en digitale technologie Imec een derde stap.
Zover zijn we echter nog niet, maar het blijft mogelijk. Waar leven is, is hoop.

