De Bende

    Zoals mijn lezers weten ben ik al een lezer van ’t Pallieterke sinds 1955. Een van de rubrieken die ik tegenwoordig altijd lees, is die van Angelique Vanderstraeten over Economische Zaken. Het was dan ook met veel plezier dat ik haar artikel van 5 november gelezen heb, want dat ging over hetzelfde als mijn  blog van 29 oktober, waarvan ik ook een kopie naar mijn lijfblad had gestuurd en dat bij de lezersbrieven van dezelfde 5^de november werd gepubliceerd, nl het artikel van econoom Geert Jennes in De Tijd van 28 oktober over de Belgische staatsschuld. Jennes is hoogleraar economie aan de Hochschule Osnabrück, als dusdanig niet direct gebonden aan de dagdagelijkse Belgische politiek zodat hij zijn mening vrijer kan vertolken.

--

  Ondertussen heeft Bart de Eerste van Flup de Laatste tien dagen uitstel van executie gekregen. Ik zie niet in hoe dat nog goed kan komen na al die vergaderingen die zo goed als niets hebben opgebracht.

   Gisteren werd het overlijden bekend gemaakt van Herbert Blomstedt. Herbert wie? Wel, de klassieke dirigent, geboren uit Zweedse’ ouders in  de VS, maar terug naar Europa gekomen, waar hij bleef dirigeren tot enkele maanden vóór zijn overlijden op 99 (!) jarige leeftijd.

   Herbert Blomstedt was, zoals ik, ook een fan van ‘onze’ Ludwig Van Beethoven en bleef tot op het einde van zijn carrière diens eerste symfonieën en pianoconcerten dirigeren, meestal met het vroegere festivalorkest van Luzern. Luzern met haar Kapellbrücke” was de Zwitserse stad waar ik het meest kwam op onze reizen naar Sardinië, via Genua. In de jaren 1960 had ik er zelfs een bankrekening. Op Stingray Classica (Telenet nr 50) zal Blomstedt  zeker nog een tijdje te zien zijn.

    Dat de Democraten de tussentijdse verkiezingen in de VS konden winnen, was verwacht. Dat het zo uitdrukkelijk zou gebeuren was voor velen toch een verrassing. Aannemelijk is dat de meeste Amerikanen Trump beu zijn. De narcistische zelfverheerlijker uit Mar-a-Lago wordt voor de rest van zijn tweede termijn een’ lame (Donald) duck’. De Democraten zullen straks het federaal belastinggeld aan bepaalde voorwaarden kunnen koppelen, de financiering van o.m. militaire acties zonder instemming kunnen stoppen, de Immigratiedienst ICE begrenzen, de subsidies voor de ziekteverzekering herstellen en elke nieuwe benoeming tegenhouden. Voor hardliners zoals Vance en Hegseth wordt de kans klein dat ze straks nog langer een grote rol zullen spelen.

   We kunnen alleen maar hopen dat ook de wereld buiten de VS er beter van zal worden.

    Als er straks nieuwe federale verkiezingen zouden komen en De Wever zou vasthouden aan zijn weigering met het VB samen te werken, zullen de N-VA-kiezers die dat wél willen de keus hebben: ofwel voor het Vlaams Belang kiezen, ofwel een derde Vlaams-nationale partij oprichten die dat ook zou doen. Een soort rechtse N-VA, zeg maar. Het alternatief is het in stand houden van een land dat nooit meer zou uitgevonden worden, waarbij we ook het enige democratische land ter wereld zullen blijven waar een meerderheid het niet voor zeggen heeft, maar wel goed is om het overschot te betalen in de federale begroting, zoals ik reeds schreef in mijn blog van 28 oktober.

   Het is toch te gek om los te lopen dat een regio die een werkzaamheidsgraad heeft die 10% hoger ligt dan de rest van het land blijft aanvaarden dat die rest geen poot méér uitsteekt en daarbovenop nog eisen blijft stellen, zoals die Bouchez.

   N.a.v. de reactie van lezer Ottorongo op mijn blog van gisteren herhaal ik hieronder even de Senelle-doctrine. Om die toe te passen mocht Arizona vallen en zolang er geen alternatief is, moet BDW echter zijn uitspraak herroepen dat hij nooit met het Vlaams Belang zal samenwerken. De Senelle-doctrine kan pas worden toegepast als er een meerderheid voor is in het eigen parlement. Lukt dat niet, dan moet er een derde partij gevonden worden die meedoet. Dat zou CD&V kunnen zijn, als we rekening houden met de recente verklaringen van Wouter Beke in het Europees parlement, zoals ik al vermeldde in mijn blog van gisteren.

--

   ‘Als België ooit onbestuurbaar zou worden, bv omdat er geen federale regering meer zou kunnen gevormd worden, dan moet het Vlaams parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Dat is weliswaar grondwettelijk niet volgens het boekje, maar democratisch volstrekt legitiem, want het Vlaams parlement, verkozen om Vlaanderen te besturen, is de uitdrukking van het Vlaamse volk. En de wil van het soevereine volk is voor overtuigde democraten het enige dat telt.’

(Robert Senelle)

   BDW is nog maar eens begonnen aan een nieuw rondje over de begroting die hij ten laatste dinsdag zou moeten voorleggen. Geen mens die nog gelooft dat het gaat lukken. In dat geval moet er eerst een regering van lopende zaken komen en, als dat ook niets opbrengt, nieuwe verkiezingen. Maar ook die dreigen niets op te brengen zolang BDW blijft weigeren samen te werken met het Vlaams Belang, die dan waarschijnlijk wél de grootste partij in Vlaanderen zal blijven en niet meer in blessuretijd voorbij zal gestoken worden door de N-VA zoals in 2024.

   Vlaanderen zal nooit onafhankelijker worden binnen het huidige België. Het enige waarop we kunnen hopen is een uitbreiding van de Benelux binnen  de E.U. Volgens het artikel 350 kan dat, zoals pas nog gebleken is in het Europees parlement waarin Wouter Beke (CD&V) en de Nederlandse Willemien Koning (CDA) ervoor pleitten dat Europese havens niet tegen elkaar zouden worden uitgespeeld, en de combinatie Rotterdam/ Antwerpen de motor zou worden van een nauwere Europese samenwerking. Dat zou dan o.a. kunnen gebeuren via de geplande samenwerking binnen de ARRRA (Antwerpen-Rotterdam-Rhine-Ruhr-Area), zoals reeds op 5 oktober was afgesproken tijdens de Europese top in Meise.

   Hoop doet leven!

     In deze rubriek heb ik het al enkele keren gehad over Imec, het Leuvense’ onderzoekcentrum, wereldvermaard voor zijn chiptechnologie waarbij het o.m. samenwerkt met ASML, de chipmachinemaker uit het Noord-Brabantse Veldhoven dat op zijn beurt zowat het meest renderende Europese privébedrijf is geworden en bij een volgende uitbreiding naar de regio Turnhout kijkt.

   Datzelfde Imec heeft nu ook een strategisch samenwerkingsakkoord gesloten met de Belgische Defensie. Die kan er alleen maar voordeel bij halen, zeker in het kader van de razendsnelle ontwikkeling i.v.m. drones en de afweer ertegen.

--

   En dan nog dit:

   In De Standaard der Letteren van dit weekeinde gaat het hoofdartikel over Kristien HemmeRECHTS. Moet dat niet HemmeLINKS zijn ?

De I-Police

31.10.2026

   I-Police, het geflopte digitaliseringsproject van de politie, heeft dit land bijna 140 miljoen euro gekost, uitgerekend in een periode waarin de regering van datzelfde land wanhopig op zoek is naar geld om een gat van zo’n10 miljard te dichten.

   De grote beschuldigde in deze geldverkwisting is Annelies Verlinden, federaal minister van Just is Just, maar die er ook daarvoor reeds bij betrokken was via e.o.a. advocatenbedrijf. Zijzelf is zich van geen kwaad bewust en (voorlopig?) niet zinnens de eer aan zichzelf te houden. Zij kan, als advocaat, oeverloos blijven  praten, maar dat zal weinig aan de zaak veranderen.

   Het zal haar partij geen goed doen bij een volgende verkiezing die er misschien sneller zal aankomen dan verwacht. Verlinden is trouwens niet de enige in de vroegere volkspartij waarin Vlaanderen niet meer gelooft. Dat geldt ook voor ex-Irakees en dragqueen Mahdi, die in Vlaanderen geen draagvlak heeft.

   E.e.a. maakt dat we bij een volgende verkiezing via de kiesdrempel niet alleen vanaf zouden kunnen geraken van wat nu ‘Anders’ heet, maar ook van de ex-CVP. Blijft er van de drie zgz traditionele partijen alleen Vooruit over, die het tegenwoordig grotendeels moet hebben van kaviaar-socialisten. De echte socialisten zijn ondertussen verhuisd naar de partij van ‘Raoul met de Smoel’, die zijn kiezers ‘Travaillieurs’ noemt, ook die van de ‘Gauche Caviar’, die liefst van al niét zouden willen werken…

   ‘Heerlijk!, heerlijk!’, zou Toon Hermans gezegd hebben.

      In Kerk & Leven, het katholiek weekblad van de Vlaamse kerkgemeenschap, stond deze week een niet meteen opvallend verhaaltje dat mij echter wel bekend voorkwam. Het artikel met de titel ‘Opgemerkt’ ging over Vincent Van Vossel, een pater-redemptorist uit Beveren, ondertussen 91, die al sinds eind 1960 nog altijd actief is als missionaris in Irak. Ik heb hem persoonlijk gekend tijdens mijn vier jaar middelbare school op het college der redemptoristen in Essen, de zgn ‘Rauwmoershoef’’ (in de volksmond ‘Rommershoef). Ik zat vier jaar in dezelfde klas als Benny Van Vossel, zijn iets jongere broer, waarvan ik later niets meer heb vernomen. In dezelfde klas zat ook Jan Ivens, eveneens uit Beveren, die het bracht tot missionaris en enkele jaren geleden stier, van wie ik het doodsbericht las in de krant. Daarin las ik ook dat Jan de laatste jaren van zijn leven in de abdij van Westmalle verbleef.

     Vincent Van Vossel kwam enkele keren in het tv-nieuws tijdens de oorlogen van Saddam Hoessein, de eerste keer in de zogenaamde eerste Golfoorlog bij de inname van Koeweit door de troepen van die Saddam. In werkelijkheid was dat al zijn tweede Golfoorlog, want daarvoor had diezelfde Sadam al eens een oorlog uitgevochten over een Arabische provincie in Iran, die grenst aan Irak. Een oorlog die hij ook verloor.

    ‘ Vlaanderen is al tientallen jaren goed voor een overschot in de federale begroting. Franstalig België is verantwoordelijk voor de tekorten’.

   Bovenstaande is niet van mij, maar een vaststelling in De Tijd van 28 oktober van Geert Jennes, professor economie en overheidsfinanciën aan de Hochschule Osnabrück, die heel duidelijk schrijft dat Vlaanderen door zijn werkzaamheidsgraad van bijna 80% al decennia goed is voor een overschot op de federale Belgische begroting, en Franstalig België , dat niet eens aan 70% geraakt, verantwoordelijk voor de tekorten. Hij voegt eraan toe dat we in een onafhankelijk Vlaanderen niet over tekorten zouden zeuren, maar ‘op zijn Noors’ zouden kunnen brainstormen over wat er best met onze Vlaamse begrotingsoverschotten gebeurt, bv in een pensioenfonds steken…

   Zo hoort men het ook eens van iemand anders, een specialist ter zake, die niet gehinderd wordt door de dagdagelijkse Belgische politiek. De rentesneeuwbal die dit land bedreigt zal Vlaanderen twee keer doen betalen voor de staatsschuld van een land dat, volgens The Economist, nooit meer zou uitgevonden worden.

   Wat de diversen verkiezingen  betreft is het wachten geblazen. In Brazilië zou Flavio Bolsonaro – zoon van – nu toch zijn nederlaag hebben toegegeven en zou hij met vrouw en kinderen naar zijn vriend Trump in de States zijn vertrokken.

  In Israël was er de grootste kiezersopkomst sinds meer dan 50 jaar. Daar is dus nog e.e.a. mogelijk.

   Tussen Poetin en enkele Noordse leiders waren er telefonische contacten over eventuele gesprekken over de oorlog in Oekraïne, maar de strafste verklaring over eventuele vredesgesprekken waren er tussen de schurk uit Moskou en Trumps gezant Steve Witkoff, die Poetin een ‘humanitarian’ zou genoemd hebben. Vrij vertaald: ‘een menslievende weldoener’. Jawadde!

   In Servië heeft de partij die is ontstaan door een studentenprotest tot haar eigen verbazing met ruime voorsprong de verkiezingen gewonnen. Ex-president Vucic heeft zijn nederlaag zelfs toegegeven, alleen weet men echt niet hoe het nu verder zal moeten.

   In Brazilië heeft ouwe Lula ook al tot zijn eigen verbazing in de tweede ronde gewonnen nadat hij de eerste verloren had. Hij weet wél hoe het nu verder moet, maar zijn tegenstrever heeft de nederlaag (nog) niet aanvaard. Latijns Amerika blijft een werelddeel waar de democratie nog werk heeft.

   Verder zijn er vandaag verkiezingen in Israël. In hoever die democratisch zullen verlopen blijft ook een vraagteken en wat er daarna zal gebeuren nog meer. Bibi krijgt er zelfs een rechtse rivaal bij die ooit  de hoogste rang had in het Israëlische leger.

   Het wordt er allemaal niet eenvoudiger op, laat staan beter.’

    Er zijn dezer dagen nogal wat verkiezingen, in Servië, Brazilië, Israel en straks ook nog de zgz ‘Midterms’in de States. Speciaal zijn wel die in Servië, waar de reeds 14 jaar zittende president Vucic ontslag heeft genomen om nu mee te dingen naar de post van eerste-minister. Daartegen is al enkele jaren protest vanwege de studenten, die zelf met een soort lijst zijn opgekomen. Zo eens iets anders dan alles kort en klein te slaan, en te plunderen zoals in Frankrijk, maar ook elders al is gebeurd. Denk maar aan Brussel en Luik bij ons, maar ook in Barcelona.  We kunnen alleen maar hopen dat die Servische studenten het gaan winnen.

België 2026 (2)

In totaal heeft België:

- 18 nationale ministers en staatssecretarissen

- 36 regionale ministers

- 7 Ministers van de Franse Gemeenschap, de zgz ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’, die niet eens in de Grondwet staat en geen eigen inkomsten heeft.

- 4 Ministers van de Duitstalige Oostelijke Gemeenten

- 210 federale parlementariërs en senatoren

- 89 Brusselse regionale parlementariërs

- 75 Waalse regionale parlementariërs

- 124 Nederlandstalige regionale parlementariërs - 94 parlementariërs uit de Franse Gemeenschap (wat een afwijking is in de denominatie!)

- 25 regionale parlementariërs

- 5 leden van de Franstalige Gemeenschapscommissie Brussel

- 5 leden van het Brusselse intercommunautaire comité

- 4 leden van de Nederlandstalige gemeenschapscommissie van Brussel - 10 provinciegouverneurs

- 60 MPP’s leden van provinciaal parlement

- 574 provincieraadsleden

- 8.878 Waalse gemeentelijke verkozen ambtenaren

- 1.128 verkozen gemeenteraadsleden in Brussel

- 12.450 gemeentelijke verkozenen in Vlaanderen.

   Dit zijn 23.778 politieke mandaten verdeeld in heel België. Dus één gekozen ambtenaar voor ongeveer 500 Belgen of 2 verkozenen per 1.000 inwoners.

Volgens de New-York Times en de Washington Post* telt België ±11 miljoen inwoners en wordt het bestuurd door zes regeringen en evenveel parlementen. Brussel is nog complexer. De stad heeft een regering, een parlement, 19 gemeenten, officieel zes, maar in werkelijkheid zeven afzonderlijke politiezones en 33 intercommunales. In totaal telt Brussel, met ± een miljoen inwoners, 166 ministers, burgemeesters en gemeenteraadsleden, meer dan Berlijn en Parijs samen.

   België maakt van wanorde een politiek instrument. Dit complex politiek systeem stelt de politici in staat om hun kiezers vast te binden door middelen, vriendjespolitiek en overheidscontracten te verzamelen en te herverdelen.

   Zopas vernamen we het overlijden van Jozef Deleu, dichter en uitgever, en stichter van o.m. ‘Ons Erfdeel’, waarop ik vroeger geabonneerd was. Daarbuiten kocht ik bij hem regelmatig boekjes over de geschiedenis der Lage Landen en de Nederlandse taal die ik aan anders sprekenden cadeau gaf en waarin haarfijn in diverse talen de taal van 20 miljoen Nederlanders en Vlamingen  werd uitgelegd en dit onder o.m. de titels ‘Dutch’, ‘El Neerlandés’, ‘Niederländisch’, ‘Le Néerlandais’ en ‘Il Neerlandese’. Dat bespaarde mij destijds bij de afdeling Bezoeken van DAF veel uitleg. Ik ben hem daar nog steeds dankbaar voor en heb er nog exemplaren van. 

--

   En dat nog dit:   De moord op agent Nordine El Talibi in het Brusselse Jette blijkt steeds meer een afrekening onder Marokkanen te zijn geweest. Van de zes tot nog toe opgepakte verdachten, waren er al vier die werden opgepakt in Spanje en onderweg waren naar Marokko. Nordine was een respectabele moslim. De ‘El’ in zijn  naam betekent dat hij al als pelgrim naar Mekka was geweest. De man paste niet in het plaatje van de in België onderdrukte moslims en diende dus te worden geliquideerd.

Allahu Akbar!

   De inwoners van de Canadese provincie Alberta hebben zich in een referendum uitgesproken tegen onafhankelijkheid.  Het is nu al duidelijk dat ruim driekwart van de stemmers ervoor heeft gekozen om bij Canada te blijven. De uitkomst is een opsteker voor de Canadese premier Carney. Die  had in de campagne opgeroepen tot nationale eenheid, zeker na allerlei uitspraken van The Donald, die heel Canada wou overnemen, nota bene: een land in oppervlakte nog groter dan The States zelf.

   Het olierijke Alberta is veruit de rijkste provincie van Canada. Van oudsher staan inwoners kritisch tegenover de landelijke regering in Ottawa, onder meer omdat ze vinden dat ze relatief teveel belasting afdragen.  

Aan de inwoners werd gevraagd of ze ofwel bij Canada willen blijven ofwel een "proces richting onafhankelijkheid" willen starten, in de vorm van een later referendum dat wel bindend zou zijn. Niet meer dan 23 procent lijkt voor dat laatste te hebben gestemd.

   Daarmee is een eerste verkiezing voorbij van de reeks die ons dit jaar nog te wachten staat. De volgende, nog deze maand, is die in Israël en dan volgen de tussentijdse verkiezingen in The States. En tussendoor maar hopen dat in eigen land de begroting in orde komt…

--

  De onrust en gewelddadigheden in Frankrijk hebben ook indruk gemaakt in België. Maar in de eerste plaats alleen in Franstalig België, Luik en Brussel. Het wordt dan ook hoog tijd dat we moeten beseffen dat de toekomst van België’ in het algemeen, maar Vlaanderen in het bijzonder, niet meer in Frankrijk en het Middellandse Zeegebied, maar in Nederland en Noordwest Europa ligt. We moeten gaan naar een

uitbreiding van de Benelux en naar meer samenwerking met Nederland, Duitsland en Scandinavië. Gelegen aan de drukst bevaren zee ter wereld met havens van Nieuwpoort tot Den Helder en daarbij wereldhavens als Antwerpen/Brugge en Rotterdam zijn we een toegangspoort voor een groot deel van de wereldhandel. Brussel en Wallonië kunnen daaraan nog meewerken, maar dan moeten ze wel ophouden met te denken dat La Douche France nog iets te betekenen heeft.

   Federaal minister van Landsverdediging Theo Franken wil de Rijkswacht terug oprichten. Rijkswacht 2.0, zeg maar, een mobiele Brigade met een militaire opleiding. Zoals ik hier al enkele jaren schrijf, was België het enige land in Europa dat zijn rijkswacht had afgeschaft, met dank aan Lewie Lawijt, en had het daarom geen ernstig Plan B meer als het ergens fout liep. Ons leger is niet opgeleid om straatprotesten en erger in te tomen, zeker niet in Brussel.

    Phillipe Close, de burgemeester van Brussel, heeft daarop al gereclameerd. Als hij het daarmee niet eens is, had hijzelf al lang in zijn eigen stadsgewest één politiezone kunnen maken, zoals overeengekomen en waarvoor geen staatshervorming nodig is. Zelf niets doen en reclameren als iets verkeerd loopt als anderen wél iets doen, is flauwe kul.