Berichten van 15 juni 2015 tot 21 juni 2015

   Ik kom even terug op mijn, blog van gisteren, waarin ik o.a. schreef dat we hier bijna dagelijks betogingen en stakingen allerhande meemaken en dat het zo’n beetje op Griekse toestanden begint te lijken. De laatste drie in de rij waren die van de syndicalisten van de Zorg (die niet onterecht was, omdat iedereen weet dat de vergrijzing hard zal toeslaan en er geen enkele regering het laatste decennium ook maar iets aan gedaan heeft), die van de vervoerders (die niet anders zullen kunnen dan de nieuwe belasting door te berekenen naar de klant) en die van de loketbedienden van de NMBS, die inderdaad iets te vrezen hebben, maar het is niet de schuld van deze regering maar van de oververtegenwoordiging van de vakbonden die bij de NMBS de schade aanricht.

   Terecht of onterecht, feit blijft dat de jongste stakingsgolf tegen de nieuwe federale regering de grootste was van de laatste 20 jaar. 760.000 werkdagen gingen erdoor verloren. De vraag is maar of dat allemaal ook maar iets zal opbrengen. De geschiedenis leert ons dat zelfs de grootste stakingen in dit land nooit verhindert hebben dat de plannen waartegen gestaakt werd, werden opgedoekt. Dat was zo al in de jaren zestig van de vorige eeuw, met de stakingen tegen de eenheidswet van vader Eyskens, dat was zo tegen het globaal Plan van Dehaene en dat was niet anders onder Verhofstadt en Di Rupo. Ondertussen lijdt het land wel gevoelig veel schade, zeker voor wat het imago in het buitenland betreft, wat mee telt voor de arbeidsplaatsen bij de hier aanwezige multinationals. Als straks blijkt dat de loonkloof niét gedicht wordt, niet omdat er al dan niet een zekere taxshift zal zijn, maar omdat er gewoon niet genoeg gewerkt wordt, dan is het hek richting Griekenland helemaal van de dam.

   Het lijkt een beetje eentonig te worden. Na de zoveelste verkiezingen in een Europees land, de zoveelste nederlaag van de socialisten. Nu in Denemarken waar de sociaaldemocraten, al tien jaar geleid door Helle Thorning-Schmidt, de eerste vrouwelijke premier van het land, het onderspit moesten delven tegen een centrumrechtse coalitie van liberalen en de rechtse volkspartij. Deze laatste, de Danske Folkeparti, rechts en anti-immigratie, verdubbelde het aantal stemmen, tot rond de 21% en haalt 15 zetels binnen, waarmee ze de tweede grootste partij van het land wordt. Toch zal de nieuwe premier waarschijnlijk de liberale kopman Lars Løkke Rasmussen worden, zo’n beetje zoals dat ook bij ons gebeurd is met N-VA en MR.

   Met uitzondering van Griekenland – de uitzondering die de regel bevestigt – gaan in heel Europa de socialistische partijen achteruit. Dit heeft niet zozeer te maken met wat die partijen beloven. De mensen geloven ze niet meer omdat ze allemaal al enkele decennia mee aan de macht zijn geweest en nu niet meer moeten afkomen met hoe zij de toekomst willen verbeteren. Er is heel wat fout gegaan in Europa en links is daar grotendeels mee voor verantwoordelijk. Denk maar aan de alles gratis politiek van bij ons. Zelfs de bijna dagelijkse betogingen die wij in dit land tegenwoordig meemaken, draaien allemaal om minder werken en meer verdienen. Tussendoor plannen de Belgen meer vakanties dan ooit tevoren (bijna 12 miljoen tot einde 2015). Het lijkt altijd nog niet op te kunnen, alhoewel de begrotingscijfers duidelijk aantonen dat het flink fout kan lopen, met Griekenland als voorbeeld.

   Ook de verkiezing van John Crombez als nieuwe voorzitter van de SP.a zal daaraan niets veranderen. Het partijcongres is voorbij, de aandacht die er door onze links georiënteerde media aan besteed werd was er fel over en alle voorstellen die we ter zake nog te horen en te lezen zullen krijgen, zijn slaap voor de vaak. Hoofdreden daarvoor is dat we nog minstens drie jaar verwijderd zijn van de eerstvolgende verkiezingen en dat niemand begrijpt, waarom men nu plots socialist zou gaan stemmen omdat ‘den John’ het roer heeft overgenomen. Ik denk dat hij al blij zal mogen zijn mocht de partij haar huidige stemmenaantal kunnen behouden.

   Ik had in mijn blog van 12 dezer (‘Turkije’s vijfde colonne) al vermeld dat het niet lekker loopt binnen het CdH, waar de Walen (hoofdzakelijk ex-PSC’ers uit Namen en Luxemburg) en Brusselaars tegenover elkaar staan. Dit uitte zich reeds in het ontslag uit de partij van die Turkse Suleima die de Armeens genocide niet wilde toegeven. Een initiatief van nieuwe voorzitter Lutgen, waar Joelle Milquet het niet helemaal mee eens was. Dat die nl de allochtone kaart trekt, blijkt trouwens nog eens duidelijk uit het onderzoek dat tegen haar loopt i.v.m. de inbreuk op de verkiezingscampagne die zij, in hoedanigheid van minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet Di Rupo zou gepleegd hebben. Zo zal er bij verkiezingen in dit land wel meer gefoefeld worden, maar bij Milquet was het wel erover. Ze had liefst acht nieuwe kabinetsmedewerkers aangenomen die in feite niets anders moesten dan buiten de werkuren en in het weekeind reclame voor haar maken als kandidaat voor het Brussels Gewest, waar ze nu ondertussen Minister van o.m. Onderwijs is geworden. Dat heeft wel gewerkt, maar heeft dus een gerechtelijk staartje gekregen.

   Waar het bij Milquet helemaal fout is gelopen is, dat die nieuwe medewerkers allemaal van allochtone afkomst waren en als voornaamste taak kregen de eigen allochtone gemeenschappen (mv!) in Brussel te bewerken. Eigen volk laatst dus en dat met geld van de belastingsbetaler. Dat alles terwijl de politieke partijkassen al duchtig gespekt worden door de federale staat.

   Milquet heeft zich tijdens de onderhandelingen die leidden tot de regering Di Rupo en ook daarna laten kennen als een nukkig en eigenzinnig mens, wat haar terecht de titel ‘Madame Non’ opleverde. In het Brusselse schijnt men niet zinnens te zijn haar betweterig gedrag zo maar te blijven slikken. Opmerkelijk was deze week dan ook dat er tot tweemaal toe in Brussel examenvragen waren gelekt via de sociale media. Zoiets is bv ook al in Nederland al wel eens gebeurd. Wat de zaak van Milquet echter speciaal maakt is, dat in Franstalig België de leerlingen allemaal dezelfde examens moeten afleggen. De vakken waarover gelekt is gaan over moderne talen, wetenschappen en geschiedenis. Het kan dus over een grote groep gaan die gefraudeerd zou kunnen hebben. In Nederland kregen de leerlingen na de ontdekking van het lek een tweede examen met nieuwe vragen, in Wallonië hoeft dat niet. De klassenraden moeten daarover nu delibereren a.d.h. van rapporten van de twee voorbije jaren. Het Belgisch Franstalig onderwijs hoort nu al bij de slechtste (én duurste) van Europa. Met dergelijke oplossingen zal het er zeker niet beter op worden.

   Tenslotte nog dit: dat systeem waarbij iedereen dezelfde examens krijgt bestaat al vele jaren in Franstalig België, maar het is de eerste maal dat dit gebeurt, m.i. niet toevallig nu Milquet het daar voor het zeggen heeft. ‘Madame non’ wordt zo stilaan ‘Madame non plus’…

   Eergisteren werd in het Atomium het nieuwe tienjarenplan voor Brussel voorgesteld, strategie 2025 genoemd. Dat gebeurde met veel tralala in de aanwezigheid van heel wat ministers en andere gezagdragers van de hoofdstad én de gewesten. In totaal werden 18 doelstellingen vooropgesteld, waarbij de gewestregeringen in 6 ervan betrokken werden en daarbij ook verondersteld werden ze te onderschrijven. Het Waalse gewest, dat zijn eigen begroting niet eens onder controle kan houden, heeft dat meteen gedaan, het Vlaamse niet. Het is nl altijd hetzelfde liedje: Brussel maakt maar grootse plannen, heeft er het geld niet voor, vraagt dat dan aan de federale regering, maar als puntje bij paaltje komt mag Vlaanderen het betalen omdat Wallonië er geen geld voor over heeft. Het hele verhaal werd alleen door het Brusselse hoofdstedelijk gewest geschreven. Vlaanderen werd er niet eens bij betrokken, tenzij om op het einde het hele verhaal mee te ondertekenen en straks mee te financieren.

   Vlaanderen heeft zijn regering en zijn parlement in Brussel gehuisvest. Honderdduizendcn Vlamingen studeren of werken in de hoofdstad. Wat zou er logischer zijn dan hen bij de opmaak van zo’n tienjarenplan te betrekken. Nu werd alles door de Brusselaars in elkaar gestoken en al wat de Vlaamse minister ter zake, Sven Gatz, mag komen doen is mede ondertekenen en straks betalen. Gelukkig is hij niet zo gek dat te doen. Vergeten we trouwens niet dat het Brusselse gewest bestuurd wordt door een door de PS gedomineerde coalitie. Een reden temeer om achterdochtig te zijn. Om nog te zwijgen van de Brusselse grensoverschrijdende projecten zoals de diverse geplande winkelcentra en dat zgz nieuw nationaal voetbalstadion, waarmee Brussel grote sier wil maken, maar die op Vlaams grondgebied liggen.

   Het wordt trouwens hoog tijd dat er ook eens klare wijn geschonken wordt over de benaming ‘Fédération Wallonie-Bruxelles’, iets wat voor Vlaanderen onaanvaardbaar is en in werkelijkheid zelfs illegaal, maar waar Walen en francofone Brusselaars zich niet aan storen en doen alsof het allemaal al bestaat. Zeker als men weet dat het Frans in Brussel nog wel de lingua franca is, maar niet meer als huistaal geldt bij de meerderheid van de bewoners die er leven. Het is allemaal gebakken lucht.

   Onze Justitie staat weer volop in het nieuws. Terug van nooit weggeweest, zou ik zeggen, jammer genoeg niet in positieve zin. Enkele staaltjes:

-          Een Brugs notaris wordt veroordeeld voor verkrachting, wanneer het slachtoffer hem herkent onder hypnose (en anders niet), vijf jaar na de feiten. Geen enkel ander bewijs, geen DNA-spoor, geen bekentenis. Een nieuwe Belgische primeur na de parachutemoord.

-          Een monsterproces over omkoping en fraude bij de Regie der Gebouwen, dat begon in 2007 over feiten van 2002 en was afgesloten in 2012, wordt geseponeerd wegens verjaring. Het moeten ook altijd geen procedurefouten zijn. Het gaat hier om een zaak waarin jaren onderzoek steken en tientallen verdachten vrijuit gaan.

-          Een vijftal internationale mensensmokkelaars wordt vrijgelaten omdat Justitie over te weinig personeel beschikt om ze van de gevangenis over te brengen naar het Justitiepaleis. Het proces is uitgesteld, maar ondertussen zullen de vreemde vogels wel gevlogen zijn. Dan kunnen ze wel veroordeeld worden bij verstek en krijgen ze een nieuw proces mocht men ze ooit nog eens kunnen aanhouden. Als ze dan weer veroordeeld zouden worden, kunnen ze in beroep gaan en zo draait die mallemolen verder, als ondertussen alles al niet verjaard is…

-          Een arrest van het Grondwettelijk Hof vernietigt de regels van het verplicht bijhouden van telecom gegevens. Het gaat niet om wat er in de gesprekken gezegd wordt, wel tussen wie en wanneer, gegevens die cruciaal bewijsmateriaal kunnen zijn tijdens een proces. Als dit zo blijft, kan men in dit land niet meer veroordeeld worden n.a.v. telefoongegevens. Stalking door o.m. telefoontjes bv zal zo waarschijnlijk bijna niet meer gestraft kunnen worden, evenmin als het gros der overtredingen op de privacywet. Om nog te zwijgen over drugsdelicten en terrorisme. Dat laatste wordt zelfs bevestigd door de voorzitter van de Privacy commissie, die de beslissing eveneens onwezenlijk noemt en vreest dat ze zal leiden tot een totale verwarring*.

   Ik weet niet wat Koen Geens daar op Justitie zit te doen, maar het wordt hoog tijd dat hij eens voor de dag komt met zijn aangekondigde ‘grote’ hervorming, waarbij we dan zullen kunnen zien wat er bij bovenstaande voorbeelden nog kan worden vervolgd. Als dat niet het geval is, dan bevinden wij ons tegenwoordig niet meer in een rechtstaat en zullen Far West toestanden nooit meer veraf zijn.

* Een mogelijke volgende confrontatie over de sacrosancte privacy komt er waarschijnlijk na het recente voorstel van Geens om geen anonieme prepaid telefoonkaarten meer uit te geven, een ideale situatie voor criminelen, wier telefoongesprekken met dergelijke kaart niet getraceerd kunnen worden. In onze buurlanden heeft men dat systeem reeds afgeschaft, maar wij zijn hier breed, mijnheer. Zo breed dat we er alle hoogte bij verliezen…

   De hoofdrolspeler in de Griekenland soap blijft ongetwijfeld de nieuwe Griekse minister zonder Financiën, de excentrieke Yanis Varoufakis. Dat de besprekingen een soort rollercoaster zijn geworden, is grotendeels aan hem te danken. Dat komt doordat de man een aanhanger is van de zgn ‘speltheorie’, die – nota bene – beschouwd wordt als een wetenschap. Ze werd ‘ontdekt’ door de toen pas 21 jarige John Nash, die daarvoor de Nobelprijs kreeg. Later bleek de man te lijden aan schizofrenie en paranoia, wat niet belette dat hij dit jaar nog een Noorse wiskundeprijs in de wacht sleepte. Op zijn terugreis uit Noorwegen verongelukte Nash (86) met zijn vrouw (82), toen ze uit de taxi waarin ze zaten, geslingerd werden bij een verkeersongeval (waarschijnlijk omdat ze geen van beiden de gordel droegen…). Een bizar einde voor een gestoorde, maar geniale man, die ook ondanks zijn eigen gesloten wereldje alom bekend zou worden door de film ‘A Beautiful Mind’, met in de hoofdrol Russell Crow, die daarvoor een Oscar kreeg.

   De speltheorie, waarmee Nash zijn doctoraat aanvroeg, zou een van de basisteksten worden van wat later ook het ‘Nash-evenwicht’ zou genoemd worden: een situatie waarbij de deelnemer de meest optimale beslissing neemt, steeds rekening houdend met de andere en omgekeerd. Het lijkt allemaal simpel en dat is het ook. In werkelijkheid is het iets waar we zelf dikwijls mee bezig zijn zonder erbij stil te staan. Bv wanneer we uitrekenen welke rij bij de kassa de snelste zou zijn.

   Het is met dat Nash-evenwicht dat Varoufakis zich bezig houdt. Meer zelfs: de man schreef er twee boeken over. Of hij het daarmee gaat halen tegen het IMF, de ECB en de Eurogroep, blijft de vraag van 240 miljard en zoveel. Het is rationeel, niet emotioneel. Het volstaat nl dat een van de tegenspelers het spel niét meespeelt, om de hele discussie overbodig te maken. Wordt vervolgd.

   Week 25 wordt wellicht een spannende week voor Europa, voor de E.U. én vooral voor de Eurozone. De gesprekken die de Griekse vertegenwoordigers dit weekeinde hadden in Brussel zijn nogmaals op niets uitgedraaid. Na één uur waren ze al afgelopen en zelfs ‘positivo’ Juncker heeft afgehaakt. Driekwart van de Grieken mogen nog altijd wel vertellen dat ze vóór het lidmaatschap zijn, maar ondertussen halen ze wel massaal hun geld van de bank. Als gevolg van deze stand van zaken wordt het topoverleg van donderdag in Bratislava er een over een waarschijnlijke Grexit, een faillissement dus. Het land nóg eens een uitstel geven, bv tot na de zomermaanden, heeft weinig zin. Een groot deel van het geld dat Griekenland tot dusver van de andere landen kreeg, zal verloren zijn, maar als het land in de Eurozone blijft zal het evenveel kosten, misschien zelfs meer en zullen de landen die wél aan de euronormen hebben voldaan zich bekocht voelen. Een uittrede van Griekenland zou de zone in elk geval stabieler maken en anderzijds een beter inzicht geven wat er later moet gedaan worden als een dergelijk probleem zich zou herhalen met landen die belangrijker zijn dan Griekenland, dat toch maar de kleinste economie heeft van de hele Eurozone.

   Een tweede probleem dat op Europa, heel Europa, afkomt is dat van de ongeordende immigratie via de Middellandse Zee. Die blijkt niet meer onder controle te houden en dat laat zich nu al voelen aan de grenzen tussen Italië enerzijds en Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk anderzijds. Italië kan dat probleem niet verder aan (Renzi dreigt met een plan B, wat dat ook moge zijn), de bootvluchtelingen zelf houden zich ook meestal niet aan de afspraken en de registratie loopt mank, waardoor grote veiligheidsproblemen kunnen ontstaan. Na de grensschermutselingen die er nu reeds zijn (zoals bv in Ventimiglia), ziet het er niet naar uit dat de problemen snel zullen worden opgelost. Niet alleen heeft men er geen oplossing voor, maar het aantal kandidaat asielzoekers neemt zo dramatisch toe, dat dit zo niet verder kan. Er zou hoe dan ook moeten worden ingegrepen in Libië, zeker voor wat de Afrikaanse vluchtelingen betreft en er zou eveneens eens ernstig moeten gepraat worden met de rijke islamstaten voor wat hun vluchtende geloofsgenoten uit Syrië en Irak aangaat. Het alternatief is straks een algehele chaos, waar niemand beter van zal worden.