Berichten van 26 december 2016 tot 1 januari 2017

   Daarmee zitten we in 2017. En zeggen dat ik in mijn jeugd (ik ben van 1940) hoopte het jaar 2000 mee te kunnen maken. Een jeugdvriend, die drie dagen ouder was dan ik, heeft het niet gehaald. Men moet ook wat geluk hebben in de loterij die het leven heet.

    We hebben in 2016 heel wat meegemaakt, zowel in eigen land als daarbuiten. Dooreen genomen mogen we hier echter niet klagen als men ziet wat er elders allemaal gebeurt. Zoals ik reeds in enkele blogs vermeldde, werden hier weer enkele kooprecords tijdens de feestdagen gebroken, gingen er weer heel wat mensen op een extra vakantiereis en werden er nu al 15% meer boekingen gemeld voor de zomervakanties van 2017 t.o.v. vorig jaar. Crisis, welke crisis? Driekwart van de Vlamingen heeft een eigen huis, al dan niet afbetaald. Wie echter de laatste jaren ging lenen, deed dat bijna voor niets. Dat zou volgend jaar wel eens gedaan kunnen zijn, want de rentes zijn eindelijk aan het stijgen. En dat kan dan misschien weer leuk worden voor wie nog geld over heeft op zijn spaarboekje.

   Hét probleem in dit land blijft de staatsschuld die maar niet wil zakken en die vooral door de volgende generaties betaald zal moeten worden als er niet meer aan gedaan wordt. Een reden temeer om bv die BNP Paribas aandelen te verkopen nu die zo hoog staan. Als het straks, met of zonder Trump, toch fout zou lopen zouden we er nog spijt van kunnen krijgen als we die niet verkochten.

   Ik ben nooit een fan van Poetin geweest. De man heeft nog altijd heimwee naar de USSR en gedraagt zich als een zoveelste tsaar. Zijn reactie op de uitwijzing van de Russische diplomaten door Obama, door de Amerikaanse diplomaten niet alleen niét uit te wijzen, maar zelfs hun kinderen op een Kerstfeest in het Kremlin uit te nodigen, was echter een grandioze zet die de rancuneuze afscheidnemende Amerikaanse president nog eens leuk op zijn plaats zette. Hopelijk komt hij morgen tot speaking terms met Trump zodat de wereld weer een iets vredigere plek wordt. Wat in heel de heisa tegen Trump trouwens meestal niet vermeld wordt in onze linkse media is, dat de man niet alleen de presidentsverkiezingen won, maar zijn partij ook het Congres, de Senaat én tweederde van de gouverneursposten. Als hij daar als niet-politicus rekening mee houdt, zal het allemaal niet zo’n vaart lopen.

   We zullen maar duimen, zeker?

P.S. Kris Peeters kreeg van Jong Open VLD voor 2016 de prijs van ‘kneus van het jaar’. Ik noemde hem een dag ervoor al de pineut. Ik zat er dus niet ver naast!

   Trouwe lezers van deze rubriek herinneren zich nog wel mijn blogs waarin ik het had over de speculatietaks, een ideetje van Kris Peeters als compensatie voor de taxshift. Die was zo goed dat de federale regering er geld aan toe moest geven omdat er niet alleen minder gespeculeerd werd, maar ook omdat het totaal aan beursopbrengsten daardoor ook achteruit ging. Ondertussen werd al besloten die taks vanaf 01.01.2017 af te schaffen. Zopas zijn de cijfers over de eerste elf maanden van dit jaar daarover bekend geraakt. De handel in kleine en middelgrote aandelen, die normaliter gedaan wordt door particulieren en niet door de superrijken die Peeters zgz viseerde, zakte in die periode met meer dan 13%. Het was niet de enige en zeker niet de hoofdoorzaak, maar zorgde er wel mee voor dat de Brusselse Beurs zowat de enige was die in West-Europa negatief het jaar beëindigde, iets wat in vijf jaar niet meer gebeurd was.

   Maar Peeters gaf niet op en bij de volgende begrotingsonderhandelingen waarbij minister zonder Financiën Van Overtveldt met het voorstel kwam de vennootschapstaks drastisch te verminderen (om concurrentieel te kunnen blijven met de buurlanden), legde hij een niet eens vooraf besproken nieuw voorstel op tafel, nl de meerwaardetaks. Daar die niet te pruimen was voor N-VA en Open VLD, besloot men tenslotte zowel de ene als de andere op te schorten.

   Die meerwaardetaks was niet alleen een doorn in het oog van ondernemers en werkgevers, VOKA en Unizo inbegrepen, maar – blijkt nu - ook van de Raad van State, die hem op zijn beurt afschiet. Om de pil te verzachten en de indruk te geven dat de kleine man zou gespaard worden, was er in het voorstel van Peeters een vrijstelling voor de kmo’s. Volgens de Raad is dat een discriminatie omdat de kmo’s (lees: de beleggers) daardoor niet rechtstreeks bevoordeeld worden, maar alleen de aandeelhouders, wat niet Peeters’ bedoeling was. Het verhaaltje dat Beke daarover vertelde met de nodige pathos hem eigen, dat beenhouwers en bakkers er geen last van zouden hebben, klopt dan ook evenmin.

   Opmerkelijk bij dit verhaal is dat die klacht bij de Raad van State niet werd ingediend door Peeters of een andere tsjeef, maar door niemand minder dan watermeloen (groen van buiten, rood van binnen) Calvo!

   Het is nu afwachten wat het wordt op de volgende federale begrotingsbespreking in maart, maar de kans is groot dat er toch e.o.a. korting komt op de vennootschapsbelasting en dat Peeters’ meerwaardetaks – net zoals zijn speculatietaks – een stille dood zal sterven. Alleen zal men denkelijk eerst weer geen jaar verlies gaan lijden om erachter te komen.

---

   Aan allen een prettige jaarwisseling! 

   Het begint echt gênant te worden zoals Obama probeert de poten onder de stoel van zijn opvolger te zagen nog vóór die erop zit. Eerst waren er zijn bemoeienissen tijdens de verkiezingscampagne. Nooit heeft een afscheidsnemende president dat hem voorgedaan. Dan de uitspraak dat hij de verkiezingen zou gewonnen hebben indien hij en niet Hillary Clinton tegen Trump was uitgekomen. Daarna de onthouding van de Amerikaanse VN-gezant bij de resolutie tegen de verdere bouw van joodse nederzettingen in bezet Palestijns gebied, waarna buitenlandminister Kerry er nog een schepje bovenop deed door te zeggen dat er zonder Palestijnse onafhankelijkheid nooit vrede zal komen in het Midden-Oosten. Dat laatste kan waar zijn, maar er is geen mens die gelooft dat dat hoe dan ook zal gebeuren. Hoe kan Israël ooit onderhandelen met buurlanden die gezworen hebben het land te zullen vernietigen. Na de blamage met het gebrekkige akkoord met Iran – ook al ten koste van Israel – wordt het nu wachten of Donald Trump daar nog veel aan zal kunnen veranderen. Tenslotte zet Obama enkele tientallen Russen het land uit, enkel en alleen op niet eens bewezen vermoedens van hacking tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Op drie weken vóór zijn aftreden zou hij er nog een begin van een volgende koude oorlog van kunnen maken. De man draait gewoon dol.

   Ik heb het hier al eens eerder geschreven: Obama was de zwakste Amerikaanse president sinds Jimmy Carter. Deze laatste werd er na zijn eerste termijn uitgekegeld door Ronald Reagan, zodat hij tenminste geen verder onheil kon veroorzaken. Obama heeft wél twee termijnen kunnen uitdoen en dat was er één teveel. In zijn buitenlands beleid heeft hij grandioos gefaald. Neem nu bv die gevangenis in Guantanamo. Niet door hem begonnen, maar wel een van de speerpunten van zijn nieuw beleid, die hij eens snel zou sluiten. Na acht jaar is dat nog steeds niet gebeurd. Erger nog, enkele van de gedetineerden die men daar heeft laten gaan, zitten op dit ogenblik terug bij diverse terreurgroepen. Dat waren kerels die in Afghanistan als buitenlanders werden opgepakt en niet konden verrechtvaardigen wat zij daar deden. Op een uitzondering na waren het allemaal ‘strijders’ die met de Taliban gingen meevechten. Syriëstrijders avant la lettre, zeg maar. Ik zou daar een andere oplossing voor gehad hebben, maar die kan ik hier niet neerschrijven…

   Obama zou de Amerikaanse troepen terugtrekken uit Afghanistan en Irak. Dat is niet gebeurd. Die zijn er nog steeds, alleen spelen ze er geen rol van betekenis meer. In Syrië heeft hij enkele malen gedreigd te zullen ingrijpen – o.m. na die bombardementen met chemische producten – maar toen dat weer gebeurde, deed hij of zijn neus bloedde. Bij de zoveelste wapenstilstand die er nu (misschien) aankomt, spelen de States ook niet mee. Ze staan erbij en kijken ernaar. Dat laatste geldt ook voor Europa dat straks bitter zou kunnen ontwaken als blijkt dat het zelf gaat moeten instaan voor de eigen veiligheid. Dat laatste zal nodig zijn, want de US mogen dan wel het hele Midden-Oosten in brand gestoken hebben, het is Europa dat straks de prijs van de terreur zal betalen.

   ‘Exit Vande Lala’ schreef ik in mijn blog van 22 dezer, toen bekend werd dat de handige politieke knutselaar en kingmaker op 17 januari 2017 zich uit de nationale politiek zou terugtrekken op ‘zijn’ Oostende. Blijkbaar is hem dat toch niet genoeg, want vóór het zover is droomt hij alweer van toch maar mee te blijven spelen, zij het op een andere manier. Blijkbaar beseft hij nu ook wel dat met zijn partij, of wat ervan overblijft (grotendeels door zijn eigen schuld, maar dat zal hij wel niet gezegd willen hebben) niet veel potten meer kan breken. Hij is nu zinnens een ‘beweging’ op te starten, die de grenzen van de SP.a zou overstijgen. In de eerste plaats lonkt hij dan naar Groen, maar andere partijen en drukkingsgroepen zijn ook welkom. Dromen mag natuurlijk, maar na al wat de man al heeft uitgespookt in en buiten de politiek zou hij er beter aan doen in Oostende te blijven. Tenzij hij natuurlijk vreest ook daar straks bij het groot vuil te worden gezet, iets dat ik ook al opperde (en hoopte) in bovenvermelde blog.

   Verder is er de benaming ‘Beweging’, die in feite al gekaapt is door het ACW, tenzij Vande Lala die eerder linkse groep ook probeert te lijmen. In elk geval werkt de benaming aanstekelijk, want de runner-up van de SP.a in Antwerpen, nieuw lokaal voorzitter Tom Meeusen – een wit konijn waarmee men denkt voor een verrassing à la Patrick te kunnen zorgen - wil daar ook al met een beweging beginnen. Die mikt niet alleen op de groenen en (misschien) op het ACW, maar ook op de PvdA en de plaatselijke drukkingsgroepen Ademloos, Ringland en Co. Meeusen wil blijkbaar een ‘Patrickske’ doen. Patrick Janssens vermeed ook de naam van de partij bij zijn electorale campagnes.

   ’t Zijn harde tijden voor ‘den John’, die voorzitter blijft van een partij die men liefst van al nog ziet verdampen, ook in de eigen rangen, blijkt nu.

   De federale regering heeft rond Kerstmis nog een verrassingsgeschenk gekregen van Fitch, een van de drie grote internationale kredietbeoordelaars. Nu, ja, verrassing is hier misschien niet het juiste woord, want Fitch verlaagde de kredietwaardigheid van dit land van AA naar AA-. Een andere beoordelaar, Moody’s, zit op niveau AA3, wat zowat hetzelfde betekent. Alleen de derde, Standard & Poor’s, geeft België nog een AA zonder iets achter. AA- en AA3 betekent dat ons landje onder de kredietwaardigheid zit van onze buurlanden en stilaan in de buurt komt van landen zoals Tsjechië en Polen. Niets om fier over te zijn, zeker niet voor een land waar er ogenschijnlijk nog heel wat welvaart is, zoals de recente kerstaankopen en –reizen lieten zien. Volgens Fitch is de reden voor de terugval het tekort wegens de taxshift, de verlaging van de loonkosten, de vluchtelingencrisis en de bijkomende veiligheidsmaatregelen die daarenboven nog gecontesteerd worden door politie en gerecht.

   Vooral de opmerking dat deze federale regering het – volgens Fitch en Co – slechter doet dan die van Di Pippo, komt zwaar aan. Het is dan ook geen verrassing dat uitgerekend nu weer gebrainstormd wordt over de verkoop van de staatsaandelen bij BNP Paribas. De Belgische staat, die de bank destijds noodgedwongen mee moest redden, heeft nog steeds 10% van die bankaandelen in haar bezit. Mede door de verkiezing van Trump en diens beloften zijn die aandelen flink gestegen – ze staan op het hoogste peil sinds 2008 - en zouden ze de Belgische staatskas zo’n 7,7 miljard euro kunnen opbrengen. Daarmee zou de Belgische staatsschuld in één klap met bijna 2% kunnen zakken en dat in een periode waarop onze nationale Charel en zijn ploeg bij het opmaken en controleren van de begroting echt niet meer weten van welk hout pijlen maken.

   En nu maar afwachten of ze het gaan doen. Het nieuwe jaar wordt sowieso de start van een nieuwe verkiezingscampagne en alle baten kunnen helpen. Het alternatief is verder aanmodderen met de opmaak van begrotingen en budgetten zoals alle recente federale regeringen hebben gedaan. Nog steeds in de geest van wijlen Guy Mathot (PS), die zei dat het gat in de begroting er vanzelf gekomen was en wel vanzelf zou weggaan. Quod non.

   In al het Kerstgedruis zou men het bijna vergeten, maar Uplace heeft vorige week een nieuwe bouwvergunning gekregen van de Vlaamse administratie, voor zijn ‘belevingscentrum’ op de oude Renault site van Vilvoorde. Na liefst tien jaar (!) is de zaak volledig vergund, zelfs al voor de tweede keer. Zoiets is niet meer normaal in een maatschappij die zich modern en vooruitstrevend noemt. Nu zijn er redenen genoeg om tegen dit bouwproject te zijn, maar ergens moet men wel ernstig blijven en dat blijkt in deze zaak niet het geval. Zelfs nu, na die tweede vergunning, zijn de steden Vilvoorde en Leuven al meteen begonnen met een zoveelste klacht ertegen.

   Persoonlijk vind ook ik dat Uplace niet past in het mobiliteitskader van de Rand rond Brussel, maar – zoals ook het geval is met de geluidsnormen voor het vliegverkeer in die regio – wordt er gewerkt met twee maten en gewichten. Als men, volgens mij zelfs terecht, vindt dat het verkeer rond Brussel met projecten zoals Uplace, helemaal in de knoop zal draaien, dan moet men die logica ook toepassen voor iedereen en niet alleen voor dit project. In dezelfde regio is het zgz beleveniscentrum Dockx Bruxsel van de Waalse supermarktketen Mestdagh al afgewerkt en functioneel (het staat zelfs al meteen te koop voor zo’n 300 miljoen euro!) en is er nog een derde project Neo dat blijkbaar ook niet gecontesteerd wordt. Als kers op de taart kan daar straks nog dat nationaal voetbalstadion bijkomen, een project van het Brusselse gewest, maar wel op Vlaams grondgebied (Grimbergen), dat eveneens voorzien zal zijn van winkels, restaurants e.d. en dat hoegenaamd niet nodig is. Voor dat stadion gaan miljoenen euro’s overheidsgelden gebruikt worden, al was er eerst uitdrukkelijk gezegd dat dat niet zou gebeuren. Dat alles terwijl men voor de helft van de kosten van dat Eurostadion het Koning Boudewijnstadion kan vernieuwen, mét daarbij het behoud van de atletiekpiste die er bij het nieuwe stadion niet meer zal zijn en waar meetings zoals de Van Damme Memorial niet meer zullen kunnen plaatsvinden.

   Kortom, men moet eerlijk blijven en dat is in de Rand (weer eens) niet het geval. Alleen al voor de mobiliteit is Uplace er teveel aan, maar dan moet men consequent zijn en ook een veto uitspreken tegen Neo en het nieuwe voetbalstadion, die voor evenveel (en misschien nog meer) ongemak gaan zorgen dan Uplace. Dit geldt ook voor het standpunt van onze Vlaamse steden Vilvoorde en Leuven die – niet toevallig – beheerd worden door links. Of moeten we wachten tot de volgende gemeentelijke verkiezingen vóór er daarin verandering komt?

   De moord op de Russische ambassadeur in Turkije werd gepleegd door een agent van de Turkse veiligheidspolitie, een jongeman die zelfs al voor de veiligheid van president Erdogan had moeten instaan. Als het echt de bedoeling van die knaap was de moeizaam tot stand gekomen toenadering tussen Rusland en Turkije ongedaan te maken, dan is hij daar schromelijk in mislukt. Uit de kreten die de dader bij de moord uitschreeuwde kon alleen worden opgemaakt dat hij zijn daad beschouwde als een wraakactie t.o.v. de Russische inbreng in de verovering van Oost-Aleppo door de troepen van Assad. Heel die zaak moet wel bekeken worden in het kader van de vijandschap tussen soennieten en sjiïeten. De Turken zijn nl overwegend soennieten, net zoals de meeste bewoners van Oost-Aleppo, terwijl de Russen de facto de sjiïeten helpen in Syrië.

   Rusland, Iran en Turkije zouden nu trachten een oplossing te vinden voor het Syrische drama. Vraag is maar hoe dat zal kunnen. Als we weten dat soennieten en sjiïeten elkaar nog meer haten dan niet-moslims, zal dat niet van een leien dakje lopen. Iran is nl sjiïetisch en Turkije soennietisch. Daar tussendoor zijn er de verschillende rebellengroepen die overwegend soennietisch zijn, net zoals IS trouwens én de Koerden. Die laatsten zijn dan weer geen Arabieren, maar leunen als volk eerder aan bij de Iraniërs, vormen 15% van de Turkse bevolking en zijn verder grote minderheidsgroepen in Syrië, Iran en Irak. Turkije bestookt zijn eigen Koerdische minderheid én deze uit Syrië, terwijl het wél zaakjes doet (vooral via de oliehandel) met de Koerden uit Irak.

   Voor wie kan volgen, nog dit. Waar staan die zgz geallieerden, die opereren vanuit Irak en Jordanië en waarbij ook België betrokken is? In Irak spelen ze een beperkte rol via luchtbombardementen, beperkt omdat de Iraakse grondtroepen niet veel voorstellen en de Koerden zelf gebombardeerd worden door Turkije. Tenslotte speelt de vijandschap tussen soennieten en sjiïeten daar ook mee, want het zijn hoofdzakelijk sjiïeten die de soennietische stad Mosoel en omgeving aan het heroveren zijn.

   De vrede in het middenoosten is nog niet voor morgen en zal ook niet opgelost worden met resoluties van de VN-veiligheidsraad over Israël en de Palestijnen, zoals de recentste waarbij de Obama administratie in gebreke bleef, iets wat ze feitelijk al de hele tijd heeft gedaan en waarbij niemand nog gelooft dat ze in haar laatste maand iets anders zal doen.