Archief

   De titel van  deze blog heb ik geleend uit het Weekblad van  De Standaard van dit weekeinde, boven een artikel van liefst zes bladzijden over de regio Eindhoven in het algemeen en ASML in het bijzonder.

   ASML, voluit Advanced Semiconductors Materials Lithography, is zowat het enige bedrijf dat  EUV-lithografiemachines kan maken. Ze dienen voor de cruciale stap in het productieproces van de meest geavanceerde chips: het etsen van de miljarden transistoren.

   EUV staat voor Extreem Ultra Violet, een soort licht dat heel moeilijk op te wekken is, met een golflengte die bijna 14 maal korter is dan bij de traditionele technieken. De EUV-machine  heeft het formaat van een grote vrachtwagen .

   Het begin van het proces is de straal van een ultrakrachtige laser – gebouwd door de Duitse partner Trumpf – die men twee keer recht in het midden van een druppeltje tin moet schieten. Dat druppeltje explodeert en veroorzaakt een extreem ultraviolet licht. Dat proces wordt liefst 50.000 keer per seconde (!) herhaald. Het licht wordt via extreem vlak gepolijste spiegels op een snel bewegende wafer waarop duizenden chips kunnen zitten. Het polijsten van die spiegels, waarbij ASML de steun krijgt van optische partner Zeiss, kan men vergelijken met het egaliseren van de oppervlakte van de aarde tot een recht vlak met een hoogteverschil van minder dan één millimeter, ‘onze’ Mercator* achterna, zeg maar.

   Momenteel werken er bij ASML 800 Belgen, meestal Kempenaars, maar dat zouden dat er veel meer kunnen worden. Volgens Jeroen Dijsselbloem, sinds 2022 burgemeester van Eindhoven, zijn er al contacten geweest met de Antwerpse Kempen en Belgisch Limburg om een verdere uitbreiding mogelijk te maken. Op de vraag of heel dat ASML-project niet zal eindigen zoals Philips, zegt de burgemeester dat het grote verschil daarin bestaat, dat Philips bijna alles zelf deed, terwijl er rond ASML een net bestaat van honderden toeleveranciers, die allemaal nog andere klanten hebben.

--

*Mercator, echte naam Gerard Kremer uit Rupelmonde, was de eerste die een hoekgetrouwe kaartprojectie maakte, waarbij hoeken op een wereldbol gelijk werden aan de hoeken op een kaart.

      De automatische index is punt twee op mijn lijst ‘Only in Belgium’. Bestaat nergens anders en is dringend aan een hervorming toe. Dat besefte ook de regering De Wever die de automatische indexering van de lonen de komende jaren wil afremmen door twee keer een indexering van 2% te beperken tot de eerste 4.000 euro van het brutoloon. Dat de vakbonden daar tegen zouden zijn, was te voorspellen. Minder voorspelbaar was dat ook de werkgevers er tegen zijn, omdat het voorstel voor privébedrijven te complex zou zijn. Arizona, en in de eerste plaats Brouckie, blijft zich echter verzetten en wil de zogenaamde ‘centenindex’ er nog deze week doordrukken. Normaal had dat de voorbije week moeten gebeuren, maar is een week uitgesteld.

--

   Voor wie het nog niet zou weten: die automatische index bestaat alleen in België en Luxemburg. In  alle andere landen wordt die ook aangepast, maar gebeurt dat per sector. Waar het goed gaat, kan dat. Waar het minder goed of slecht gaat, zoekt men eventueel een andere oplossing, waardoor bedrijven die het minder goed doen niet verplicht worden meer uit te geven dan ze kunnen .

   Ik kom even terug op de reis die mijn vrouw en ikzelf in 1985 maakten naar en in The States. Wij bezochten daar niet alleen de aangetrouwde familie (langs mijn vrouw’s kant) in Connecticut, maar ook een Luxemburgse neef van haar die na WO II met zijn vrouw naar Californië was getrokken en daar woonde in Riverside. Wij zagen er niet alleen Riverside, maar ook Hollywood en San Diego, een stad met de grootste Amerikaanse marinebasis aan de Stille Oceaan op de grens met Mexico. Dat hadden we voorzien door ervoor visa aan te vragen bij het Amerikaans consulaat in Antwerpen. We konden er zonder enig probleem de grens oversteken.

--

   Wat ook opmerkelijk was aan die reis was, dat we met Sabena vlogen van Brussel naar Boston en later van Boston naar Atlanta (in Georgia), en verder met American Airlines naar Los Angeles en dat we een speciale korting kregen omdat mijn oudste dochter toen bij Sabena vloog als airhostess. Dat kostte ons beiden toen 16.000 Bfr (± 400 euro), heen en terug…

   Mark Twain, de schrijver van o.m. ‘Tom Sawyer’ en ‘Huckleberry Finn’, was bekend voor zijn oneliners. Zo arriveerde hij eens met de boot in de UK en had hij als bagage alleen ‘textiel’ opgeven. De Britse douane vond er echter ook een fles Bourbon bij en vroeg hem of dat ook textiel was. ‘Ja’, zei hij, ‘da’s mijn slaapmuts’.

   Ik dacht aan hem toen ik op de Druivelaar-kalender, die ik al krijg sinds 1972, nog zo’n geestigheid van hem tegenkwam: ‘Roem is damp en populariteit toeval. De enige zekerheid is vergetelheid’. Wie wat ouder wordt kan hem alleen ma      ar gelijk geven.

   In 1985 hebben mijn vrouw en ik een bezoek gebracht aan onze Amerikaanse familie in Connecticut. Daar bezochten we het huis van Twain in Hartfort, dat nu een museum is. We zagen er, twee straten verder, ook het huis van Harriet Beecher Stowe, de schrijfster van ‘De hut van oom Tom’.

      ‘Voor mij is homofilie geen ziekte, maar een afwijking van de gewone norm, zoals bv linkshandigheid. Het tegenwerken zou, o.m. volgens sommige zenuwartsen, ongunstige gevolgen kunnen teweeg brengen in de hersenhelften, maar daar houdt het voor mij ook bij op  Dat sommigen daarmee willen uitpakken, o.m. door zich als dragqueen te presenteren – zoals Sammy Madhi en Koen  Crucke ooit deden - is gewoon sensatie.’

--

   Bovenstaande is niet van mij, maar van Em. Prof. Dr. Karel Evrard, zenuwarts, zaliger gedachtenis. De Vlaamsgezinde professor stierf vorige maand in de gezegende leeftijd van 103 jaar. Op 98jarige leeftijd sprak hij nog op de IJzerwake. Ik dacht aan bovenstaande uitspraak n.a.v. het VRT-verslag over ‘De Foto van Vlaanderen’ en onze jeugd dat zopas bekend werd gemaakt. Dat moet allemaal met een korreltje zout genomen worden.

  In haar pogingen om de Belgische staatsschuld en de begroting tot een normaal, zeg maar Europees niveau terug te brengen, overweegt  Arizona ook enkele nieuwe belastingen. Een daarvan is de zogenaamde ‘Fermettetaks’, waarbij een extra taks zou geheven worden op wie een alleenstaande onbewoonde boerderij zou ombouwen tot een soort luxe villa. Op zich lijkt dat nog zo slecht niet, ware het niet dat men de extrakosten van de ombouw onderschat. Zo wordt er bv met geen woord gesproken over wat het zal kosten die grote gebouwen die meestal gebouwd zijn in de jaren 1970/80, te isoleren volgens de nieuwste vereisten.

*’Fermette’ is trouwens niet het juiste woord voor die meestal grote vierkanthoeves, want het is een verkleinwoord…

      Over Artificiële Intelligentie (AI voor de kenners) is al veel geschreven en zal nog meer geschreven worden. Feit is dat AI jobs zal doen verdwijnen, maar dat men niet beseft dat veel van die jobs bij onszelf zullen terechtkomen. Die verschuiving zal niet gaan van werknemer naar werknemer, zelfs niet van  werknemer naar machine, maar van werknemer naar  consument. Taken die we nu nog uitbesteden zullen verdwijnen uit de beroepsbevolking en terechtkomen in ieders huishouden als nieuwe vormen van onzichtbare, onbetaalde arbeid.

‘Fasten seat belts’, zou ik zeggen.

   In De Afspraak op vrijdagvond was er een interessant gesprek met o.m. Rik Van Cauwelaert en Frédéric De Gucht over de liberale teloorgang in dit land. Die Frédéric is in zijn partij m.i. nog zowat de enige die het ook buiten de politiek gemaakt heeft. Al de andere De Guchts, De Clercqs en De Croos stellen niets meer voor. Het ergst van al is dat opvolgers zoals Quicky en Gwendolientje schertsfiguren zijn die al bewezen hebben onbekwaam te zijn. Blijft er voorlopig alleen nog Egbert Lachaert over die dan wel bij een vorige voorzittersverkiezing zijn kiezers beloofde te zullen zorgen voor een nieuwe federale paarsgele regering en – eens verkozen – zorgde voor een paarsgroene. M.a.w. de man houdt zijn woord niet, erger zelfs, doet het tegenovergestelde wat hij belooft.  En in Wallonië is er niemand die nog gelooft dat de MR de volgende verkiezingen zal winnen, al dan niet met Les Engagées. Bouchez blijft eerder een ongeleid projectiel.

  Het drama in Brasschaat van vrijdag- op zaterdagnacht, waarbij een chauffeur van 17  s’ nachts aan 100 km/uur tegen een boom reed, deed me denken aan hoe het leven is veranderd sinds mijn jeugd in de verre jaren 1950/60. In 1957 – ik was toen 17 jaar jong – heb ik voor de eerste keer met een auto gereden. Dat was in Antwerpen-stad, waar ik toen werkte. Men had toen nog geen rijbewijs nodig*, maar op die ouderdom gingen de meeste jongeren ook nog niet op café. Ik ben pas beginnen uit te gaan toen ik 19 was en het was maar goed dat ik dat deed, want een half jaar later moest ik mijn legerdienst doen. Toen we daar dikwijls niets te doen hadden en we maar een schamele soldij kregen (soldaten 10Bfr per dag, onderofficieren zoals ik 30) bleef er weinig anders over dan pintjes te drinken in de kantine, waar die goedkoop waren. Ik heb er Chiroleiders gekend die nog nooit echt gedronken hadden en er de grootste zatlappen werden.

   In de wereld van vandaag heeft men schrik iets gemist te hebben en wil men ook niets missen. Het resultaat is navenant.

--

*Het Belgisch rijbewijs werd ingevoerd in 1970. Ik woonde toen op Sardinië en heb mijn rijbewijs daar moeten halen en het daarna laten overschrijven op een Belgische exemplaar. Later, toen ik bij DAF werkte, heb ik wel een examen moeten afleggen voor vrachtwagen en autobus.

       ‘Kzie Pingping* en ‘Kheb Pingping hebben elkaar na 7 jaar dan nog eens gesproken in Peking. Hopelijk ging het meer over Pingping dan over Pangpang. We hebben er het raden naar.

   The Donald vindt zijn bezoek een groot succes. Of dat waar is zal nog moeten blijken, want Kzie Pingping en de zijnen houden zich voorlopig op de vlakte. De Chinezen willen in de eerste plaats dat het oorlog voeren in het Midden-Oosten stopt  en dat de Amerikanen zich niet verder bemoeien met Taiwan. Ze gaan 200 Boeings kopen van de US (en geen 500 zoals eerst was gezegd), maar verder is er weinig bekend over andere initiatieven.

--

*Die benaming heb ik destijds gekopieerd uit ’t Pallieterke, toen het duidelijk werd dat Xi tijdens zijn eerste ambtstermijn de lijn van Deng Ciao Ping zou volgen en niet die van Mao die Xi’s vader in de gevangenis had gestopt.