Archief

      Na de afschaffing van de Senaat heeft Arizona nu ook het reduceren van de Brusselse politiezones van zes (in werkelijkheid zeven*) naar één goedgekeurd. Dat zal gebeuren vanaf 01.01.2028 (als Arizona er dan nog zal zijn). Daarna kan er nog een heikel punt beslist worden waarvoor men geen staatshervorming nodig heeft: het afschaffen van de ‘Fédération Bruxelles-Wallonie en die onderbrengen in de Brusselse en Waalse gewesten, zoals Vlaanderen al decennia geleden heeft gedaan met de Nederlandstalige Gemeenschap. Zoals ik in deze rubriek al meer dan eens geschreven heb is deze ‘Fédération’ een onwettelijk gedrocht (staat niet in de Grondwet) dat geen eigen inkomsten heeft en alleen maar geld kost als bijkomend gewest.

   Niet alleen de politie van Hellhole City, maar ook die van de rest van het land zou dan subsidies kunnen krijgen om eventueel haar politiezones te reorganiseren.

--

* In werkelijkheid is er ook nog een aparte politiedienst voor het station Bruusel-Zuid (de ‘Midi’).

   Het zit niet mee met het weder. Na een té droog voorjaar krijgen we nu in het verlengde weekeinde van O.H. Hemelvaart waarschijnlijk de natste week van het voorjaar. Ook voor wie elders naartoe trekt is het opletten geblazen. Na het uitbreken van het Hanta-virus op een cruiseschip in het zuiden van de Atlantische Oceaan, zou er nu ook een probleem zijn met een ander schip van een andere rederij, waar een epidemie van diarree zou zijn uitgebroken op onze eigen Noordzee.

--

   In The States heeft ‘den Trump’ daarvoor een antwoord. Hij laat de bodem van een openbaar zwembad in Washington blauw schilderen zodat het er zomerser uit zal zien. Het moet ook altijd geen dure balzaal zijn…   

      De vakbonden hielden dus gisteren weer eens een ‘actiedag’. In vakbondstermen betekent dat dat er niet zal gewerkt worden. Actie is bij hen niét werken.

   Alles draait om een ultiem offensief tegen de gedeeltelijke indexsprong die Arizona wil doorvoeren. Opmerkelijk daarbij is dat de vakbonden hierbij de steun van de werkgevers krijgen in hun pleidooi tegen de zgn ‘centenindex’ als berekeningsmechanisme voor de loonindexering, het tweede punt op mijn ‘Only in Belgium’-lijst, die ik – misschien -.zal moeten aanpassen.

   Het dossier komt vandaag opnieuw ter sprake op het kernkabinet, maar kan nog, geheel of gedeeltelijk, een week worden uitgesteld.

      De IJsheiligen zijn vier katholieke heiligen wier naamdagen vallen van 11 tot 14 mei. Volgens de volksweerkunde zouden het de laatste dagen zijn met kans op nachtvorst, waarna het veiliger is om vorstgevoelige planten, zoals bv bonen, te zaaien.

   Vroeger waren de IJsheiligen een begrip in de Kerk en werd er in vele parochies een soort bedevaart gehouden. Bij ons is vooral de datum van 10 mei bijgebleven en wel door een uitspraak van mijn grootvader langs vaders kant.

    Nu moest het lukken dat in 1940, mijn geboortejaar, WO II in België begon op 10 mei. Mijn grootvader,  die zoals velen toen een eigen  groentetuintje had, trok zich daar niet veel van aan. ‘Oorlog of geen oorlog’, zei hij, ’t is 10 mei en ik plant mijn bonen’. Die uitspraak is in de familie blijven hangen.

--

   Ondertussen wordt er weer gestaakt alsof het hier niet meer op kan en dat iets zal helpen aan de precaire situatie van het land dat niet meer zou uitgevonden worden...

    Na de uitbraak van dat Hanta-virus op een cruiseschip in de Zuid-Atlantische Oceaan, zal de goesting om naar de andere kant van de wereld op vakantie te gaan wellicht koelen. In allerlei praatprogramma’s en shows was het ondertussen de gewoonte geworden dat iedereen die het zich kon permitteren zover mogelijk van huis wou gaan. Het wordt misschien weer wel niet ‘Oost-West, thuis best’, maar misschien Oost-West, West best’.

   Dat Hanta-virus was tot nu toe een ver van mijn bed show, maar geen doetje. Zo’n 30% van de tot nu toe vastgestelde  geïnfecteerden sterft eraan. Positief daarbij is wel dat het niet snel wordt overgedragen. Op een beperkte ruimte, zoals op dat cruiseschip kan dat blijkbaar wel sneller

   Misschien toch maar beter thuis blijven…

     In de UK waren er dezer dagen lokale verkiezingen waarbij per district de partij met de meeste stemmen de zetel binnen haalt, waardoor Labour en de Conservatieven decennialang de lakens konden blijven uitdelen. Aan deze traditie is nu een einde gekomen, want beiden verloren grandioos. In Schotland en Wales, waar ook voor de regionale parlementen kon gekozen worden, gebeurde nagenoeg hetzelfde. Het wordt nu uitkijken of het land er beter van zal worden, of dat het zal evolueren naar een soort België, het land dat nooit meer zou worden uitgevonden, althans volgens het eigen invloedrijke Britse Weekblad The Economist. Officieel verandert er echter weinig zolang Keir Starmer, de huidige Labourpremier, ondanks de zwaarste nederlaag in 60 jaar toch zijn termijn wil uitdoen.

   Men zou het bijna vergeten, maar Billy White is nog altijd de US-ambassadeur in België en heeft nog eens van zich laten  horen nu het Antwerps parket de zaak van de Joodse besnijdenissen door mensen die geen dokter zijn voor het Gerecht wil brengen.

    Een ambassadeur zou beter moeten weten, maar in de States wordt die job uitgedeeld door de president en heeft die meer te maken met de steun die die van hem gekregen heeft tijdens zijn verkiezingscampagne dan met de vraag of hij er wel bekwaam genoeg voor is.

  ‘Waait’ zen we nog ni ‘kwaait’, om het eens op zijn Antwerps te zeggen

     Federaal minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Prévot, trok onlangs naar China om daar te gaan pleiten voor het behoud van de Gentse vestiging van Volvo Car, dat een onderdeel is geworden van het Chinees bedrijf Geely. Daarmee zet hij een Belgische traditie voort van uitstel van executie. Denk maar aan de sluiting van Opel Antwerpen (2010), Ford Genk (2012) en VW/Audi Vorst (2025). Nu is het dus de beurt aan Volvo Gent.

   De automontagefabrieken hebben in ons land hun tijd gehad en moeten vervangen worden door nieuwe industrieën, technologische industrieën met digitale infrastructuur. Een voorbeeld daarvan is ASML in het Noord-Brabantse Veldhoven, producent van lithografiemachines, dat in zijn branche het meest waardevolle Europees bedrijf is geworden en dat een uitbreiding naar de Antwerpse Kempen plant. Een plan daarvoor zal meer uithalen dan een reis naar China. Laat ons hopen dat onze politiekers daarop zullen inspelen i.pl.v. zich bezig te houden met hopeloze achterhoedegevechten,

--

*Creatieve destructie is een economisch proces waarbij radicale innovaties oude technologieën, bedrijven en productieprocessen vervangen. Het is een motor van economische groei, waarbij verouderde economische structuren plaats maken voor nieuwe, efficiëntere.

   Er was woensdagavond op de Tv-journaals  heel wat te doen over chirurgen hier bij ons rugoperaties uitvoeren waar dat niet nodig is en soms zelfs zonder degelijk voorafgaand onderzoek. Dat deed bij mij een belletje rinkelen, want ik heb daar ook mee te maken gehad, gelukkig zonder negatief gevolg.

  Tot mijn 79^ste heb ik alles vrij normaal kunnen doen. Toen, in 2019, kreeg ik te maken met het probleem dat ik, bij manier van spreken, moe werd van niets te doen. Ik liet mijn bloed onderzoeken en daaruit bleek dat ik maar 10% ijzer in mijn bloed had van wat ik normaal nodig had. Bij die testen werd ik ook gescand, waarbij men ontdekte dat ik onderaan mijn ruggenwervel een dubbele hernia had. Men vertelde mij daar meteen bij dat ze mij op die leeftijd daarvoor niet meer zouden opereren, want dat ze dat zelfs niet meer deden voor jongere mensen. Ik zou ermee moeten leven, iets wat ik trouwens al enkele decennia deed. Ik had al lage rugpijn op mijn 35^ste en droeg een korset zoals dat van de bouwvakkers als ik in de tuin ging werken.

   Een Nederlandse collega bij DAF-Trucks in Eindhoven met eenzelfde probleem heeft zich wel ooit in België laten opereren, twee keer zelfs en toen dat nog niet hielp, gaf men hem – maar dan in Nederland - een soort pacemaker. Hij kon die aanzetten en voelde dan geen pijn meer, maar hield er wel een tremor aan over…

      In Wallonië en Brussel is er (voorlopig?) een einde gekomen aan meer dan drie weken staking bij Bpost, bij mijn weten toch een federaal bedrijf. In Vlaanderen werd er zo goed als niet gestaakt, maar was er wel hinder voor buitenlandse post die via Wallonië of Brussel binnenkwam. Dat gold o.m. voor een deel van Limburg dat voor de postbevoorrading afhankelijk is van Luik. Ikzelf kreeg The Economist, die van Londen komt, al twee weken niet.

   Ondertussen liggen er honderdduizenden pakjes en brieven in de distributiecentra en kan het nog anderhalve week duren alvorens de situatie min of meer weer normaal zal zijn. Ondertussen is er nog steeds geen sociaal akkoord. Heerlijk land waarin we leven!