Archief

      In deze verwarde tijden, zowel internationaal als gewestelijk, loont het de moeite de zgz ‘Senelle-doctrine’ nog eens onder ogen te brengen.

   Prof. Robert Senelle was een overtuigd federalist. Hij meende dat het stelsel van gemeenschappen en gewesten moest vervangen worden door twee deelstaten, Vlaanderen en Wallonië, met een ruime autonomie, eigen fiscale bevoegdheden en sociale zekerheid. Het Brusselse Hoofdstedelijk gewest en de Duitstalige Gemeenschap zouden dan autonome, tweetalige regio’s worden. Hij zei o.m. het volgende:

   ‘Als België ooit onbestuurbaar zou worden, bv omdat er geen federale regering meer zou kunnen gevormd worden, dan moet het Vlaams parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Dat is weliswaar grondwettelijk niet volgens het boekje, maar democratisch volstrekt legitiem, want het Vlaams parlement, verkozen om Vlaanderen te besturen, is de uitdrukking van het Vlaamse volk. En de wil van het soevereine volk is voor overtuigde democraten het enige dat telt.’

   De uitspraak is actueler dan ooit.

      In het federale parlement is ondertussen de discussie begonnen hoe dit land zijn begroting zal rond krijgen. Iedereen wijst naar iedereen, maar daarmee komt men er niet uit. Zeker de traditionele partijen gaan hier niet vrij uit, daar zij allemaal mee schuldig zijn aan de gemaakte schulden. Maar de N-VA maakte ooit ook deel uit van de federale regering Michel. Dat ze daar vroegtijdig uitstapte had niets met begroting te maken maar met immigratie (‘Marrakech’, weet je wel). Uitgerekend De Wever moet dat nu trachten op te lossen.

      Ik kan de reactie van lezer Leo op mijn blog van gisteren over Stijn Coninckx best begrijpen, maar wie ons Vlamingen als politieke debielen beschrijft, heeft niet helemaal ongelijk. Bijna 200 jaar zijn we de  enige meerderheid in een democratisch land die het niet voor het zeggen heeft. Na de peilingen van vóór de verkiezingen van juni 2024 was er de hoop op een Vlaams-nationale overwinning in het eigen gewestelijk parlement, maar kwamen we er twee zetels voor tekort. De hoop het bij een volgende verkiezing iets beter te doen werd kort daarna teniet gedaan door de publicatie van het interview van De Wever met Wimke De Vilder, dat al dateerde van 2020, maar waarop een embargo stond tot na die verkiezingen van 2024 en waarin De Wever verklaarde nooit met het VB te zullen samenwerken.

   Voor mensen van mijn generatie – ik ben van  begin 1940, de mobilisatie – dat er nog iets positiefs zal gebeuren in dit land dat nooit meer zal uitgevonden worden en dat Vlaanderen zelfstandiger zal worden, is zo goed als nihil. Om de logistieke draaischijf te worden van Noord-West Europa, kunnen we alleen nog hopen dat het hier iets meer Benelux wordt, met Brabo III, ASML, Imec e.d.

    Na zo’n 20 (!) jaar onderzoek, is men tot de conclusie gekomen dat Pefas en Pefos vervuilen, maar dat ze niet giftig zijn. Dat schreef ik ook al, daar er sinds dan nog altijd geen mens ziek van was geworden. Ondertussen heeft dat hopen geld en ongemak gekost..

--

   ‘In Rusland gebeuren grote veranderingen later dan we denken, maar vroeger dat we verwachten’ (Yegor Gaidar, een vroegere Russische premier).

--

   De ‘Wet van Jante’ (Scandinavisch: ‘Janteloven’) is een ongeschreven sociale gedragscode in Scandinavië die groepsgeest boven individualisme stelt.

--

  Stijn  Coninckx gaat een nieuwe film uitbrengen met als titel ‘O dierbaar België’, waarin het land, dat nooit meer uitgevonden zou worden, zou gesplitst worden. Ik zie er al naar uit!

      De Ansar Allah, beter bekend onder de naam Houthi's, zijn een rebellengroepering van sjiitische strekking in Jemen. De naam Houthi's is afkomstig van een machtige lokale stam, waarvan leden prominente posities in de beweging innemen. Ze beschouwen zichzelf als directe nakomelingen van de profeet Mohammed, maar zijn eigenlijk een zootje ongeregeld dat momenteel de wereldvrede verstoord door het scheepsverkeer door de Straat van Hormuz onveilig te maken. Vooral in Jemen, waar ze vechten tegen de vroegere soenitische heersers, die gesteund worden door Saoedi Arabië, hebben ze iets te vertellen.

   Er is de laatste week nogal wat te doen geweest doordat Egbert Lachaert ontslag nam als woordvoerder van de liberalen in het Vlaams parlement. Hij blijft er wel zitten als volksvertegenwoordiger én burgemeester van Merelbeke-Melle (de centen, weet je wel). Toch lijkt het erop dat men in die partij, die nu ‘Anders’ heet, het ook een beetje anders gaat doen. Lachaert had bij de voorlaatste voorzittersverkiezing zijn  diepblauwe achterban een paars-gele coalitie beloofd, won daardoor die verkiezing en ging daarna akkoord over een paars-groene coalitie (‘Vivaldi’), wat niet zijn belofte was, maar die van Gwendolientje, de tegenkandidate. Zoiets heet ‘kazakdraaien’. Nu nog Quicky eruit  en dan wordt ‘Anders’ misschien echt anders.

   ‘Anders’ is trouwens in Vlaanderen niet de enige partij met enkele van die politieke overlevers, die de Vlaamse kiezer stilaan beu is. Denk maar aan bv een Ben Weyts (N-VA) en  Hilde Crevits (CD&V). Wie vertegenwoordigen die nog?

       In de Belgische federale én gewestelijke politiek wordt het aftellen naar half oktober, wanneer premier De Wever zijn begroting mag voorleggen bij de EU. Heel wat van de problemen die hij ondertussen zal hebben, zullen pas opgelost geraken na een zoveelste Belgische Grondwetswijziging en dat wordt dan ergens rond of zelfs nà 2030.

   Toch zijn er enkele problemen die ook nu al kunnen worden opgelost. Denk maar aan het reduceren van de zes (eigenlijk zeven) politiezones in Brussel tot één, zoals dat in alle fatsoenlijke wereldsteden gebeurt. Een tweede probleem dat kan worden opgelost zonder Grondwetswijziging is het schrappen van de Fédération Bruxelles-Wallonie, want die staat zelfs niet eens in die Grondwet en is een door onze francofone medeburgers uitgevonden extra gewest zonder inkomsten, dat alleen  maar veel extra geld kost. De materies die dat extra gewest beheert – Cultuur en Onderwijs - kunnen worden overgenomen door het Waalse en het Brusselse gewest, zoals Vlaanderen dat decennia eerder al gedaan heeft.  Vraag is maar of en wanneer onze Francofonen dat gaan doen. Ondertussen worden de paar Vlaams-nationalisten die er in  Brussel nog verkozen geraken, misbruikt als excuus om Vlaanderen mee te kosten te laten dragen in de hoofdstad van het land met de hoogste overheidsuitgaven, de hoogste belastingdruk, het hoogste begrotingstekort en de hoogste schuld van Europa.

   T.a.v. de lezers die nog hopen op een Vlaams-nationale meerderheid. Die zal er de eerste tijd niet komen zolang De Wever weigert samen te werken met het VB. Bij zowat alle andere partijen geldt een cordon sanitair tegen het VB. Een meerderheid van de N-VA met de traditionele partijen, zonder het VB, hebben we al maar brengt Vlaanderen niets op.

  Bij zijn ontstaan, in 1830, hadden de Vlamingen al een meerderheid in België. Toch werd het land geklasseerd als Franstalig en duurde het nog bijna 60 jaar voor het Nederlands als officiële taal erkend werd.

   Als de Vlaamse meerderheid wat te vertellen wil hebben in België moet er eerst een Vlaams-nationale meerderheid zijn in het eigen parlement, waarna de zgn ‘Senelle doctrine’ kan worden toegepast als eerste stap naar meer Vlaamse onafhankelijkheid. Zolang De Wever echter weigert samen te werken met het VB, en de andere partijen het cordon sanitaire in stand houden, zal daarvan niets in huis komen en zal België zowat het enige democratische land blijven waar een meerderheid het niet voor het zeggen heeft.

   Bij de verkiezingen in juni 2024, toen alle peilingen het VB als grootste partij in Vlaanderen schetsten en VN én N-VA de meerderheid leken te gaan halen in het eigen parlement, waren we nooit dichter bij een onafhankelijker Vlaanderen. Toen ze die meerderheid net niét haalden en daarna bleek dat De Wever al in 2020 in dat fameuze interview met De Vilder bleek gezegd te hebben dat nooit te willen, was de kous er af, zeker voor de mensen van mijn generatie die daarop gehoopt hadden .

     The Donald zou dus 5.000 dollar willen geven aan elke meerderjarige Amerikaan als de Republikeinen de tussentijdse verkiezingen zouden winnen en hij dus zou kunnen voortregeren met een parlement naar zijn zin. De man is ‘rijp voor Geel’, zoals wij dat vroeger zegden. Om te beginnen moet het Amerikaanse Congres dat nog goedkeuren en stilaan begrijpt zowat elke Amerikaan dat die maatregel 1.000 extra miljarden dollar zou toevoegen aan reeds nu onoverzichtelijke Amerikaanse staatsschuld, want Trump gaat dat zelf niet betalen.

   Zijn claim op Groenland, zijn idee om de Golf van  Mexico voortaan Golf van Amerika te noemen en het Ontariomeer het Amerikameer, waren nog om eens mee te lachen. Zijn oorlog tegen  Iran al iets minder, maar die 5.000 dollar per Amerikaan is te gek om los te lopen. Hopelijk gaat het Congres dat niet goedkeuren en zal hij na de tussentijdse verkiezingen eindelijk eens wat meer president en wat minder marktkramer gaan spelen.

--

   En dan nog een tip voor onze Jean. Die heeft gelijk als hij het heeft over ‘de meerderheid van de bevolking’. Wel, Jean, die meerderheid is er niet, zelfs niet in Vlaanderen…

      Onze vriend Jean, lezer van het eerste uur toen ik met deze blogs begonnen ben, heeft nog eens zijn  ongenoegen geuit over de gang van zaken in dit land. Hij heeft overschot van gelijk, al denk ik niet dat er hier veel zal veranderen.

   Tot de verkiezingen van juni 2024 was er nog hoop, toen de diverse peilingen de twee Vlaams-nationale partijen een meerderheid gaven in het eigen parlement, met het VB als grootste partij. Na die verkiezingen bleken ze echter een paar zetels tekort te komen en kwam de N-VA toch weer als grootste uit de bus. Sindsdien is zelfs hopen op een volgende verkiezing geen punt meer, nadat bekend werd dat De Wever al in 2020 in een interview met VRT-presentator Wim De Vilder dat, nota bene, pas na de verkiezing zou bekend gemaakt mogen worden, verklaard had nooit met het VB te zullen samenwerken.

    Voor mij en mensen van mijn generatie houdt het hiermee op te geloven dat er voor Vlaanderen nog iets positiefs uit de bus zal komen. Met uitzondering van ’t Pallieterke, dat ik al lees van 1957, heb ik alle Vlaamse abonnementen en feestelijkheden geschrapt.