Archief

       Dit weekeinde was er op Stingray Classica in de serie ‘Exploring Masterpieces’ de uitzending ‘Concerto for Orchestra’ van Béla Bartók. Het werd de man zijn meesterwerk. Als Hongaar was hij tijdens WO II voor de Nazis naar de US gevlucht, had daar zwarte sneeuw gezien en stierf er aan leukemie*. Het jaar vóٕٕór zijn dood schreef hij dit concerto dat voor het eerst werd uitgevoerd in Boston en New-York. De uitvoering ervan in deze documentaire is van de Berliner Philarmoniker o.l.v. Pierre Boulez, zelf een monument in de klassieke muziek. Ze duurt ± een  half uur en is echt aan te raden.

--

*Wie ook naar de VS vluchtte was Erich Korngold, de componist van o.m. ‘Die Totenstadt’, die daar echter filmmuziek ging schrijven en er later een Oscar voor zou krijgen o.w.v. het inbrengen van het Leitmotiv dat hij daar in die films verwerkte. Een erfenis van Richard Wagner die later door Ennio Morricone nog geperfectioneerd zou worden in diens zgz ‘Spaghetti Westerns’. Ook Morricone kreeg daarvoor later een Oscar.

   Deze maand augustus zijn er op Stingray Classica (Telenet nr 50) regelmatig uitvoeringen van klassieke meesterwerken waaronder de negende symfonie van Ludwig Van Beethoven, de allereerste symfonie in de klassieke muziek met een koor dat de ‘Ode an der Freude’ van Schiller zingt. In werkelijkheid zou Schiller die ‘Ode an der Freiheit’ genoemd hebben, maar de Habsburgse keizer in Wenen was het daarmee niet eens. Toen er een einde kwam aan de Sovjetbezetting van Oost-Duitsland speelde de Berliner Philharmoniker, o.l.v. Lennard Bernstein, de componist van Westside Story, aan de Brandenburger Tor in Berlijn de symfonie wél onder de titel ‘Ode an der Freiheit’.

   Als ik de finale van deze symfonie hoor met die ‘Ode an der Freude’, krijg ik nog altijd de kriebels, denkend aan de achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen die, toen hij die  muziek schreef, al meer dan 10 jaar potdoof was! –

--

   Onze vriend Jean, lezer van deze blog sinds ik me herinner, pleitte in reactie op mijn blog van 8 dezer nog maar eens voor een Vlaamse republiek met gesloten grenzen, gesloten transfers en gesloten rooftunnels. Wie zou het daar niet mee eens zijn? Alleen zal onze generatie dat niet meer meemaken.

  Om te beginnen zou er in Vlaanderen een Vlaams-nationale meerderheid moeten zijn. Die zal er de eerste jaren niet komen zolang DeWever en Co niet willen samenwerken met het Vlaams Belang, dat in de laatste peiling weer Vlaanderens grootste partij is geworden. Een alternatief zou zijn meer samen te werken met Nederland, waarvan ik ook voorstander ben. Meer Benelux, zeg maar, want anders zal het ook niet lukken. Het net goedgekeurde Brabo III-project was daarbij een stap in de goede richting. Mocht ASLM, de succesvolle chipmachinemaker uit het Noord-Brabantse Veldhoven, zijn  plannen van uitbreiding naar onze Noorderkempen uitgevoerd krijgen, zou dat een  tweede stap zijn. Dat zou zelfs geen nieuwigheid zij, ook DAF deed het al. De verdere samenwerking met het Leuvense wereldvermaarde onderzoekcentrum voor Nano-elektronica en digitale technologie Imec een derde stap.

   Zover zijn we echter nog niet, maar het blijft mogelijk. Waar leven  is, is hoop.

      Vrij verrassend nieuws uit het Midden-Oosten waar Turkije, Saoedi-Arabië en Pakistan een trilateraal pact gesloten hebben dat veel weg heeft van het artikel 5 van de NATO. De overeenkomst vermeldt nl dat een gewapende aanval tegen een van de drie landen zal gezien worden als een aanval tegen alle drie. En die drie zijn niet de minsten. Oliereus Saoedi-Arabië is financieel en militair sterk, Turkije heeft het tweede grootste leger van de NATO en Pakistan is een kernmacht.

   In de oorlog (nou, ja) tussen Iran en de VS krijgen in de eerste plaats de Saoedi’s het steeds moeilijker met de aanvallen van de Houthi’s die samenspannen met Iran en een deel van Jemen bezet houden. Ze zijn te vergelijken met Hamas en Hezbollah, met dit verschil dat die geen Straat van Hormuz en Bab el-Mandeb hebben die ze kunnen blokkeren. De Houthi’s kunnen dat wél.

   Wat ik in onze media nog niet gehoord of gelezen heb is, dat het ook gaat om een politieke en straks misschien ook echte strijd tussen Soennieten (Saudi’s, Turken en Pakistanen) en Sjiïeten (Iran, Hamas, Hezbollah en de Houthi’s), zo’n beetje te vergelijken met wat we hier in Europa hebben meegemaakt tussen Rooms-Katholieken en Protestanten in de zestiende eeuw.

   De Soennieten, die meer dan 80% van de moslimbevolking vertegenwoordigen, geloven dat hun eerste leiders gekozen moesten worden op basis van hun bekwaamheid. De Sjiïeten daarentegen vinden dat het leiderschap binnen de familie van de profeet Mohammed had moeten blijven.

   Ondertussen verwachten we hier in de Kempen de vierde hittegolf. Daardoor en mede wegens het politieke reces valt er weinig nieuws te rapen, buiten het feit dat onze wereld aan het verloederen is.

    De politiek van  Trump doet denken aan dat Tv-spelletje van eind jaren 1990 ‘Doet hij het of doet hij het niet’. In België wordt het aftellen naar wat Arizona denkt te doen met de begroting die zal moeten worden gepresenteerd aan Europa, maar zelfs zaken waarvoor geen Grondwetswijziging nodig is, zoals bv het reduceren van  de zes (eigenlijk zeven) Brusselse politiezones raken maar niet opgelost. Laat staan wat het gaat worden als men ooit van Hellhole City één stadsgewest wil maken en van de 19 gemeenten, districten (zoals in  Antwerpen).

   Wie leeft, zal zien…

Toen moeder aan de was was

En het water in de goot goot,

Zag zij een zwermpje vliegen vliegen.

Zij zei: ‘Ei, ei,

D’r is geen enkele bij bij!’

(Auteur onbekend)

• Diafora betekent een stijlfiguur waarbij je hetzelfde woord herhaalt, maar elke keer in een andere betekenis. Het komt uit het Grieks.

   Ik haalde deze diafora uit de kalender van De Druivelaar, die ik al ken sinds 1973.

      In de Antwerpse haven is het Brabo-project tussen Zandvliet en het Nederlandse Rilland afgerond, waardoor 2 gigawatt extra transportcapaciteit op het hoogspanningsnet beschikbaar komt. Er werd tien jaar aan gewerkt en kostte België 350 miljoen euro. Buiten de extra capaciteit, gelijk aan die van twee kerncentrales, is er nu ook de mogelijkheid van de uitwisseling van elektriciteit met Nederland. Na Brabo III is er ook een voorakkoord over een nieuwe verbinding tussen Belgisch en Nederlands Limburg, tussen Kinrooi en Maasbracht..

    Als we dan toch geen Vlaams-nationale meerderheid kunnen verwezenlijken in het eigen parlement, is Brabo III een alternatief om van onze regio de welvarendste logistieke draaischijf te maken van Noord-West Europa. Er is niet alleen de haven van Antwerpen-Zeebrugge, er is ook nog North Sea Port, de fusie van de havens van Gent, Terneuzen en Vlissingen, er is Rotterdam, er zijn Eindhoven Brainport (ASML), Leuven (Imec) en Zaventem, dat ik Brabant-Airport zou willen noemen. ‘Brussels’ is geen naam meer om mee uit te pakken. Het wordt steeds meer Hellhole City.

   Tenslotte nog dit: onze Schelde ondervindt minder impact van de droogte t.o.v. de Rijn en de Donau. Dat komt omdat het een getijdenrivier is die een sterke verbinding heeft met de Noordzee en de bovenloop regelmatig uitgebaggerd wordt om de Antwerpse haven bereikbaar te houden voor grote vrachtschepen.

   In deze rubriek schrijf ik al jaren dat men die  ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ beter afschaft. In werkelijkheid gaat om de Franstalige Gemeenschap, die zich alleen zou moeten bekommeren om het Franstalig Onderwijs en Cultuur, geen eigen inkomsten heeft en niet eens in de Belgische Grondwet wordt vermeld, feitelijk ongrondwettelijk is en kan worden geïntegreerd in  het Brusselse en Waalse Gewest, zoals het Vlaamse Gewest dat reeds decennia geleden heeft gedaan met de Nederlandstalige Gemeenschap. Die integratie kan gebeuren zonder welke hervorming ook.

   Het is te logisch om waar te zijn, maar in het land dat nooit meer zou uitgevonden worden, is het dat niet. De Fédération heeft nl zopas beslist een handelsvertegenwoordiging te vestigen in Rabat, Marokko, het land waaruit heel wat jongelui zouden willen vertrekken, zoals we zopas nog hebben  meegemaakt in de Spaanse enclave Ceuta. De handelsvertegenwoordiger voor Brussel wordt een zekere Moustapha Budehich (klinkt echt Brussels), die momenteel kabinetschef is van Brussels minister Ahmed Laaouej (klinkt even Brussels). Budehich krijgt daarvoor, voor een periode van 5 jaar, 150.000 euro per jaar, plus vergoedingen voor het verblijf van zijn familie.

    Wat mij in deze zaak het meest stoort, is niet dat de Brusselse minister-president Boris Dilliès (MR) het daarmee eens is, maar wel dat onze Vlaamse partijen, niet alleen in Brussel, maar ook daarbuiten, daartegen niet eens protesteren en Brussel nog altijd beschouwen als de hoofdstad van Vlaanderen. Arm Vlaanderen!

   Om de wille van de smeer likt de kat de kandeleer…

   De Belgische tienjaarsrente is gestegen naar 3,79 procent, het hoogste peil sinds 2012, iets waarvoor de Nationale Bank had gewaarschuwd.   

   Tussen 2022 en 2026 ging bijna 1 extra procentpunt van het Bruto Binnenlands Product (bbp) op aan de betaling van de rente op de overheidsschuld. Om het te zeggen met de woorden van François Villeroy de Galhau, een gewezen gouverneur van de Banque de France, waar het al niet veel beter loopt: ‘Het land zit vast in een proces van geleidelijke verstikking’.

   Zo hoort men het ook eens van iemand anders, van iemand die er bovendien iets van kent. De Wever & Co zullen weten wat doen dit najaar!

      Het was me daar wat in Ceuta, de Spaanse enclave in Noord-Marokko, toen er zo’n 70.000 (!) meestal jonge mannen de landgrens negeerden en via de zee de enclave binnenkwamen. Groot alarm in Spanje, maar die invasie was het gevolg van een beslissing van het Spaanse Hooggerechtshof, dat op 8 juli geoordeeld had dat migranten die op zee worden onderschept op weg naar de enclaves Ceuta en Mellilla niet zonder meer teruggestuurd kunnen worden, maar een asielprocedure moeten kunnen opstarten.

   Ondertussen zijn de meeste van die onverwachte gasten naar hun land van herkomst teruggestuurd, maar meer dan 70 hebben het niet overleefd.

   Dat drama in Ceuta is mede het gevolg van een beslissing van de linkse Spaanse regering van Pedro Sanchez die dit jaar honderdduizenden mensen zonder papieren een verblijfsvergunning heeft gegeven om ze als werkkrachten in te zetten. Het doet denken aan het ‘Wir schaffen das’ van Angela Merkel in 2015.

    Tom Van Grieken kreeg ooit bakken kritiek toen hij zei te vrezen voor de omvolking van Europa. Die is echter reeds volop bezig.