Naar de inhoud

Vrij en zinnig.

Samen zonder dogma.
seniorennet.beseniorennet.be

herinneringen

jij Etienne tekende voor ons

een vriendschapspad

we bewandelden het samen met jou

het was schitterend

vol genegenheid

schetste je met vaste hand

jouw plan

nooit wanhopen

was je credo

jouw dienstbaarheid

jouw liefde

jouw vriendschap

jouw voorkomendheid

alles staat geregistreerd

gebeiteld op onze ziel

gegrift in ons geheugen

met innige dankbaarheid

stijgen deze herinneringen zwevend

naar onze geest

om samen te smelten

in het gedeelde

geheel

dat wij vormen

bonne route Etienne

Reageer op dit bericht Stuur door

SPIJT

toen

wist ik niet

hoe belangrijk

jij zou worden

 

nu je er niet meer bent

baad ik in

treurnis

en droom

een onmogelijke

toekomst

 

verder

met een

herinnering

die in het

verleden

leeft

omdat alles

verzwegen werd

 

onuitgesproken

taal

schuilend

onder mijn

verschroeiende

gevoelens

 

waarom

kon ik

niet eerder

dat wat ik verdrong

kenbaar maken?

 

waarom dat sluimerend

ontwaken?

 

ooit

 

te laat

helaas

 

 

guy bottu

Reageer op dit bericht Stuur door

Vriendschap

ik ontmoette je

in mijn droom

ik zag je op een wolk

boven de

horizon

met het schijnsel

van de ondergaande

zon

weerspiegeld

in de oplichtende

zee

 

ik droomde je

onze vingers

raakten mekaars wang

bij het krieken

van de morgen

terwijl het groene

gras

de dauwdruppels opdronk

 

we ontmoetten

elkaar in de

regen

als in die droom

die nooit zou eindigen

waar de vogels

schuilden

onder de afbladderende

dakgoten

 

we werden elkaars

evenbeeld

dat overvloeide

van onuitgesproken

vriendschap

die tijdloos stilstond

wachtend op

het stil ontluiken

van de rode roos

guy bottu

Reageer op dit bericht Stuur door

Shana

vandaag

achttien

ik kijk en zie je mama

mijn dochter
 in jou ogen

achter je

als
jou spiegelbeeld

 

ik hoop dat jij zult kunnen

waarmaken
waarvan je droomt

waar je naar verlangt

waar ook ik van droom

geluk

 geluk voor mijn kleindochter


nu
eindelijk

een sprankeltje
een klein lichtje aan de
sterrenhemel

ben ik een ongeneesbaar

egoïst

of
wordt het allemaal

ondraaglijk?

 

Reageer op dit bericht Stuur door

voor bob

met open vizier

keek je de wereld in

begripvol zwijgend

verdraagzaamheid en empathie

daarin lag je sterkte

 

glinsterende oogjes

spraken boekdelen

 

je stevige handdruk

blijft in mijn geheugen

gegrift

 

weinig woorden

schaarse uiting van gevoelens

en toch zo liefdevol betrokken

 

luisteren was voor jou een deugd

begripvol horen een plicht

 

die plicht was in je

onontkoombaar voor jou

zachte voelen

 

te plots vatte je de laatste reis aan

 

het ga je goed lieve bob

Reageer op dit bericht Stuur door

rode rozen

demonen spelen cricket achter

mijn oogleden

 

zwarte rook stijgt op uit

het pas gedolven graf

terwijl kindsoldaten

een tango dansen

met hun veel te grote

kalasjnikovs

 

waar blijft de hoop

 

de liefde

is gedoofd

 

welk geloof

houdt me overeind

 

in wat

 

of blijf ik huilen

met de wolven

in mijn naakte bos

tussen de omgewaaide

eiken

die afgeknakt

proberen opnieuw

op te staan

maar aan de bliksemschichten

niet kunnen ontsnappen

 

rode rozen op een brandend

kruis

splitsen mijn

bewustzijn in vertwijfeling

uiteen

 

ik bezwijk

onder de zinloosheid

 

Reageer op dit bericht Stuur door

mijn ruwe kubiek

waar ben ik

kijk ik tegen de zon aan

of is het de maan

 

ben ik gelukkig

 

waarom dan die tranen

 

wat ging er verloren

samen met dat woord

 

zijn de verwelkte rozen

de oorzaak

of ligt die in mijn zijn

besloten

 

ik schreeuw over de daken

maar raak de horizon

niet

 

kraaien kijken verwonderd toe

 

de ster

verbleekt bij

mijn vertwijfeling

 

waar is mijn hoop

blijft enkel

mijn ontgoocheling over

 

worden de zandpyramiden

weggeblazen door mijn

innerlijk onstuimige storm

die doorraast

zonder stoppen

 

mijn beitel is zoek

 

Reageer op dit bericht Stuur door

Vermits ik anarchist ben; toch enige uitleg!

Wanneer het in kranten over anarchie gaat, gaat het meestal niet over anarchisme. De kranten doelen op rotzooi, chaos, ellende, gewelddadigheden, maar anarchisme gaat over 'niet heersen'. 'Waar niet geheerst wordt' is een van de betekenissen van het griekse woord 'anarkhia', de andere betekenis is 'zonder leiding'. Dat laatste is waar de kranten het over hebben en blijkbaar denken betreffende journalisten dat het ontbreken van leiding altijd tot rotzooi leidt. Zouden zij zelf meteen rottigheid gaan uithalen als ze ineens niemand boven zich hebben? Een enkeling doet dat misschien, maar veel mensen vinden het gewoon niet zo leuk om met grove middelen anderen naar hun pijpen te laten dansen.

Anarchisme trekt die lijn alleen maar door. Anarchisten zien heus wel dat er mensen zijn die zich heel vervelend gedragen -- dat de mens van nature goed is kan je dan ook niet zeggen. Maar ze zien ook dat mensen vaak samen werken, en dat ze dus evenmin van nature slecht zijn. Wat kranten met anarchie aanduiden is een situatie waarin heel erg geheerst wordt, met de knoet, met dreigen, met grof geweld, maar wat anarchisten met anarchie aanduiden is het tegenovergestelde daarvan: de situatie waarin juist helemaal niet geheerst wordt, waar voortdurend geprobeerd wordt alles  in de samenleving via samenwerking voor elkaar te krijgen

Bij voldoende samenwerking zou anarchie zelfs op wereldschaal tot de mogelijkheden behoren. Naïef? Theoretische mogelijkheden zijn misschien altijd wel naïef. Maar als je denkt dat alles via samenwerking te doen is dan bedenk je meer soorten samenwerking dan als je het moede hoofd bij de eerste tegenslag al in de schoot hebt gelegd. Een wereldwijde anarchie mag dan een utopie zijn (of lijken) maar hier en nu leidt het denken over zo'n utopie ook al tot interessante gedachten en gedragingen.

Anarchisme gaat over vrijwillig samenwerken en dus over vrijheid. Er is nog een isme dat over vrijheid gaat, liberalisme, maar liberalen moffelen er ook altijd de vrijheid om anderen uit te buiten tussen. Die heerlijke vrije markt waar je vrijuit kan gaan heersen over anderen. Omdat op de markt het heersen via de portemonnee gebeurt, lijkt het minder erg dan heersen met knoet of geweer -- maar heersen blijft het.

De anarchistische nadruk op echte vrijheid heeft er toe geleid dat er altijd vele soorten anarchisten zijn geweest. Anarchistische massabewegingen zijn er dus niet geweest, en allerlei meningsverschillen juist volop. Is dat erg? Nee. Massabewegingen leveren niet gauw iets fraais op en met meningsverschillen omgaan hoort bij het leven en dus ook bij een anarchistische samenleving.

Bron: http://www.anarchisme.nl/

an
Reageer op dit bericht Stuur door

speculum

mijn doorzichtige spiegel is de weerkaatsing

waardoor ik heen kan stappen

zonder gezicht

naar mijn toekomst toe

zonder schaduw uit het verleden

met mijn toekomst in het volle licht

 

mijn onbegrepen toen

laat ik achter me

terwijl ik een blik probeer te werpen

op mijn beeldloze zijn

 

ik word de pelgrim

die Bach speelt op een glazen orgel

zonder toetsen

terwijl eeuwig kaarslicht

zonder flikkering

mijn fantasie gevangen houdt

 

ik wil de wereld laten stilstaan

mijn verleden los laten

voor een droomloze toekomst

die rust brengt

in mijn getormenteerde geest

 

heeft mijn ongebreideld zoeken

vruchten voortgebracht

waarvan de oorsprong nergens

en het eindpunt zinloos is

 

en zal ik me ooit kunnen verzoenen

met het onverzoenbare niets?

 

 

 

guy bottu

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Vrij en zinnig.

↑ Terug naar de berichten