Archief

Katholieke school moet katholieker

BRUSSEL - In een nieuw document vraagt het Vaticaan een sterker engagement van de leraars én de ouders in katholieke scholen. 'De school neemt in de lokale gemeenschap de rol van de parochie over.'

Van onze redacteur



Het document Samen opvoeden in de katholieke school is het resultaat van vier jaar schrijven en schaven in het Vaticaan. De Congregatie (het 'ministerie') voor het Katholiek Onderwijs omschrijft daarin haar visie op de samenwerking tussen de religieuzen en leken in de katholieke scholen.

Voor ons land, waar geen religieuzen meer voor de klas staan, is die concrete samenwerking niet zo relevant. Maar er zitten nog genoeg andere richtlijnen in de tekst waarover de verantwoordelijken voor het katholiek onderwijs zich buigen.

Zo raadt het Vaticaan onder meer aan om de banden met het katholieke verenigingsleven, het katholiek hoger onderwijs en de parochie aan te halen. Een herverzuiling lijkt daarmee aan de orde.

De Gentse bisschop Luc Van Looy nuanceert die interpretatie. 'In de eerste plaats komt hierin de school als gemeenschap naar voren', zegt Van Looy, die de 'minister van Onderwijs' van de Belgische Bisschoppenconferentie is. 'Bovendien vraagt het Vaticaan dat we heel duidelijk openstaan voor andere culturen en godsdiensten.'

Ook Mieke Van Hecke, de directeur-generaal van de katholieke onderwijskoepel, ziet geen probleem. 'Eigenlijk doen we al langer wat het Vaticaan schrijft. Voor de communie en vormsels werken de meeste basisscholen met de parochies samen. Ook het verenigingsleven ontstaat vaak in de scholen.' Ze stoort zich aan de negatieve connotatie van een zuil. 'Wat is een zuil anders dan netwerking? Iedereen moet tegenwoordig aan netwerking doen, dat hoort zo, maar een zuil zou verwerpelijk zijn. Terwijl dat eigenlijk hetzelfde is, een netwerk van mensen met gemeenschappelijke inspiratie.'

Een ander speerpunt voor het Vaticaan is de theologische vorming van de leraars. Want zij moeten meer doen dan lesgeven alleen, vindt Rome. In hun lessen moeten zij ook 'getuigen' van de christelijke inspiratie.

Het is een stelling die in veel scholen ver van de realiteit staat. Mieke Van Hecke vindt het wel een goed spoor om verder op te gaan. 'Zo zouden we de geloofsinspiratie meer kunnen verweven in de de lerarenopleiding.'

Al zijn er in het Vlaamse onderwijs wel grenzen. 'Wij vragen van onze leraars in de eerste plaats respect en loyauteit tegenover het opvoedingsproject. Zo mogen ze bijvoorbeeld wel scheiden, maar tegen de leerlingen laatdunkend over het huwelijk doen, kan niet. Voor de ouders geldt hetzelfde, ook van hen vragen we respect.'

Een sterk engagement van de leraars ligt volgens Van Looy in het verlengde van de katholieke onderwijstraditie. 'De religieuzen die vroeger lesgaven, woonden in de school en waren altijd beschikbaar. Dat engagement is nog steeds voelbaar.'

Met dank aan Jan.