Hey iedereen, weer super lang geleden dat ik nog iets geschreven heb, maar hier dus een bericht!
La Belgique was super! Den trouw helemaal zalig! En de komst van ons eerste "draakje" mega!!!
En dan nu terug Singapore. Ik heb nog geen gyni gevonden; eerlijk, ik heb nog niet echt gezocht. Maar ik heb wel al een ziekenhuis waar een paar expat-vrouwen zijn bevallen; en ze waren er stuk voor stuk content. Dus eigenlijk moet ik gewoon daar op zoek naar een gyni, komt wel goed dus.
Ik heb me ondertussen ook al op de ambassade ingeschreven. (Duurt wel een maand ofzo voor dat alle papieren in orde zijn) En dan heb ik daar aan dat meisje ook maar ineens gevraagd of ze me een paar adressen kon doorsturen van Belgen die in Singapore bevallen zijn. Dus binnenkort kan ik de kring weer een beetje uitbreiden.
Ten laatste oktober begin ik met de Chinese cursus. Of anders gezegd: In oktober start de cursus in de Chambre of commerce. Ik had een andere plek gezien, maar blijkbaar is dat voor kinderen. Morgen moet ik er weer langs om met de juiste dame te spreken, en die zou me eventueel kunnen verder sturen naar nog een andere school. Dus ooit komt het wel goed. En in oktober begin ik alleszins!
En dan heb ik ondertussen ook wat gezocht naar "Yoga voor zwangeren" (HELP, de Gwendo gaat echt de moeder-toer op). In ieder geval ben ik daar nu nog veeeeeel te vroeg mee. Dus pas over een maand of drie/vier kan ik daarvoor mee in de desbetreffende groep. Nu zou ik bij de gewone groep kunnen aansluiten, maar ik ben er deze week niet geraakt, wie weett volgende week.
En voor de rest valt alles terug op z'n normale plooien. Heel warm, zalig zwembad, verkoudheid door de airco in bus en winkels, chinglish waar geen snars van te verstaan is,... En baal-dagen horen erbij. Ben ik nu moe omdat ik zwanger ben, of omdat het weer aanpassen is aan het klimaat, toch last van een jetlag,...? Languit in de zetel liggen kan ook leuk zijn, maar niet heel de tijd. DUS (Masha, Magalie en X-tof, hou jullie vast) DUS ben ik weer begonnen met kerstkaartjes maken EN ondertussen is het eerste af!!! hihi, als de buren ooit zien wat ik nu aan t doen ben, zullen ze me helemaal voor gek verklaren (als dat al niet zo was). Het voordeel met kaarten maken is: Je kan rustig aan een tafel buiten gaan zitten en ni te veel energie verspillen aan over en t weer lopen. Zalig toch! Iedereen die een kerstkaart wil, zal wel iets in het gastenboek moeten achterlaten. En dan nog kan ik niet garanderen dat ik er heel veel ga maken. De weken geraken aardig gevuld.
Alle, groetjes iedereen ginder en tot gauw! Gwendolyn en Draakje
ff snel snel snel een bericht... (er zijn toch wel al veel mensen die gevraagd hebben waar het volgende verhaal blijft)
Ni echt veel tijd om bij te schrijven. Het leven in België loopt als een sneltrein! De voorbereidingen voor den trouw lopen vlotjes, en ik denk dat we er bijna door zijn. De laatste kleine dingen duren toch wel weer het langst.
IEDEREEN op post den 28ste juni om 11uur in het gemeentehuis van Edegem!!!!
had ik net een heel bericht gestuurd, geeft ie een foutmelding verdorie, kan ik weer opnieuw beginnen...
We zijn zondag op baby-bezoek geweest bij een collega met vrouw. Ze hebben een kindje uit Singapore geadopteerd. Ik kreeg bij het binnenkomen Majra gelijk in mijn armen gestopt!!! ZOOO schattig, een meisje van een week oud! Echt een hoopje mens. De "grote" zus, een jaar oud en ook geadopteerd, begreep het niet allemaal. De extra mensen op bezoek waren wel leuk, maar dat kleine meisje mocht niet te lang bij papa in de armen, want dat was 'haar' plekje. We hadden een super schaap gekocht als kadootje. De kleine kon er zo'n tien keer in!!! Zelfs de grote zus was er even stil van! Maar ik moet wel zeggen dat we super veel bekijks hadden in de shopping toen we daarmee de gangen doorliepen!
Man man man, tis hier warm! Ik deed gisteren de ongelooflijk stomme zet om om 13u naar de winkel te vertrekken!!! Het zweet liep over mijn rug na vijf stappen!!! Echt ongelooflijk! Maar ik vind airco nog altijd niet tof! De bussen zijn gewoon veeel te koud! En elke keer dat je dan uit de bus komt, krijg je een slag van de warmte. Dus het zwembad hier beneden doet echt goed dienst... Rond 16-17u een zwemke is zeer verfrissend. Veel vroeger moet je niet gaan, want dan is de zon echt nog te fel (verbranden!!!)
Gisteren kwamen jaap en Thomas hier eten. De bazen uit Nederland zijn op bezoek voor vergaderingen... Ik had Karlijn er meteen bij gevraagd. Thijs zou gaan wake-boarden, dus die was niet thuis... Dus jaja, ik stond voor de helft van de dag in de keuken. Een lekkere pasta salade gemaakt volgens recept en kmoet zeggen, dat doe ik nog wel eens. en dan een grote pot sla met vanalles in! En uiteindelijk zalm in papillot (dank u Jen voor het recept...) En dan na het zwemke heb ik nog krabsla gemaakt voor op de toastjes!!! tWas echt de moeite! En lekker! En gezellig. Naast het babbelen, ook nog gepuzzeld en ge-WII-d... Geweldige avond!!! (maar weeral te laat). Nederlanders zijn toch wel een slag apart! Ik denk dat ik tegen Belgische bazen toch wel een ietsje anders zou reageren... En toch, dat maakt het veel gezelliger.
Het leuke grote nieuws van deze week: Kim komt maandag aan!!!! JIHAAAAAAAAAAAAAAAAAA! Het eertse bezoekje in t vooruitzicht!!! Kan ik eindelijk ook een beetje de toerist gaan uithangen. Alleen heb ik daar geen zin in; plus hier wonen is toch nog iets anders dan op vakantie zijn. Bedenk maar hetzelfde in België... Hebben jullie alle bezienswaardigheden al bezocht? Vandaar is het wel leuk dat er iemand komt voor een paar dagen, kunnen we samen dingen ontdekken...
Voor de rest niet veel nieuws. Ik ga vandaag eens lekker 'niets' doen... Heb eigenlijk al redelijk wat gedaan. straks aan Karlijn vragen of ze mee gaat zwemmen en anders of ik met Luuk mag gaan zwemmen. Ook zo'n heerlijke kleine van 8 maanden oud!
ben vandaag naar de kapper geweest. 't is op de één of andere manier toch altijd gokken hoe je terug buiten zal komen... Maar het is allemaal goed gekomen!!!
Voor al diegene die het nog niet wisten: Ik ben bijna weer jarig!!! (tis weer bitterballen en kaaskroketten tijd) Al diegene die mij een kaartje willen sturen: Treasure Place 03/02 61 Lorong Sarhad 119174 Singapore Singapore Hopelijk krijg ik veel kaartjes!!!
ondertussen weer een week verder en er zijn weer wat dingen gebeurd...
Eerst en vooral: Mijn computer heeft het begeven, dus ik zal de komende dagen absoluut niet meer achter de computer zitten, tenzij natuurlijk dat ik elke avond achter Martijns computer kruip, maar dat is ook niet al te gezellig. Ik weet niet goed wat er scheelt --> Hij wil niet meer afsluiten, en ik kan geen verbinding meer maken met het netwerk... Dus geen internet niet meer. Meer voor de rest is ie wat traag, maar dat kan ook wel gewoon aan mij liggen.
Morgen krijgen we onze terras-meubels! Dan hebben we eindelijk fatsoenlijke dingen om op te zitten en een tafel die niet constant heen en weer wiebelt bij de minste beweging!
Morgen begint Martijn terug te werken... De bedoeling is met halve dagen te beginnen en dan eventueel thuis eerst te liggen om daarna van thuis uit nog een beetje verder te doen... Morgen gelijk een vergadering, dus die vliegt er meteen in! Het gaat eigenlijk super! Gisteren heeft hij helemaal niet gelegen en vandaag maar een half uur. Hij doet ook niet meer altijd zijn corsette aan. En we zijn al 2 keer samen gaan zwemmen! Nu heeft hij het voornemen om telkens voor het werk een paar baantjes te trekken. Dus terwijl hij gaat zwemmen (en nadien gaat douchen) kan ik het ontbijt klaarzetten zodat we samen ontbijten. Morgen komt dat goed uit, want ik ga weer naar de manege en dan moet ik er toch vroeg uit. Maar ik heb nog geen idee of ik het elke dag ga volhouden, zeker als ik nergens heen moet!
Alle, de groeten ginder en tot de volgende, I don't know when. Gwendolyn
hier alles goed. Eindelijk vind ik nog eens de tijd om iets te schrijven!!! Het is een zeer hectische week geweest, maar eerlijk gezegd heb ik er toch wel van genoten!
Eerst en vooral: de operatie is super verlopen. Martijn werd om half acht 's morgens weggebracht, dus ik als een flinke helemaal alleen met de auto terug naar het hotel om toch nog even op het bed te gaan liggen ( we waren die ochtend om 5uur opgestaan en dat ben ik duidelijk niet gewend!) Maar dus om 9u kreeg ik van hem al een berichtje dat hij wakker was en op zijn eigen kamer lag. Het ging dus allemaal heel snel. 's Middags ging hij zelfs al gewoon naar t toilet (daar keken de verpleegsters wel even raar van op, maar uiteindelijk zei de dokter dat het absoluut kon). En de volgende dag mocht hij zelfs al uit het ziekenhuis! Op dat ogenblik was ik volop het appartement aan het rondhossen met de makelaar en de secretaresse van Damen. (ben ik blij dat die er allebei bij waren).
De fotos van ons appartement staan op flickr (maar wel bij martijns account). Woensdagochtend kreeg ik de sleutel, maar eerst werd echt alles gecontroleerd. Alle lichten/schakelaars/kranen/ kasten/... een inventaris, zo volledig heb ik het nog nergens geweten! Maar wel super goed, want de eigenaar moet nog een paar dingen aanpassen en dat is dan ook effectief opgeschreven (dus hij kan niet claimen dat wij het hebben stukgemaakt). Woensdagmiddag, na 5uur, zou onze verhuis aankomen, dus terwijl Martijn hier op het logeerbed is gaan liggen, ben ik nog eerst naar de winkel gereden zodat we toch iets in huis zouden hebben om te eten... Uiteindelijk is de verhuis pas donderdagochtend aangekomen, en zijn we dus sinds donderdagmiddag aan t uitpakken. En eigenlijk zijn we er nu door! Het is hier absoluut een ongelooflijke rommel, maar ik denk dat volgende week zo goed als alles een plaatsje zal hebben gekregen en dat dqn ook de zitzak uit de doos kan komen! (nu nog niet, want er staat nog net te veel in de living).
Ondertussen ben ik elke maandag- en vrijdagochtend aan t helpen op de manege! Dat is echt super leuk. Heel ontspannen sfeer; snel contacten; die kinderen zien genieten;... tis echt de moeite. En ik zou het eigenlijk nu ook niet meer willen overslaan! Ik mocht vandaag gelijk een paard leiden (of was het lijden)... Wist ik veel dat dat paard niet hield van het geluid van een vliegtuig. Gevolg was dat hij even bokte, het kind dat op het paard zat keek heel angstig (5seconden later was dat wel weer over) en ik, die blijkbaar goed gereageerd heb, wilde op dat ogenblik liever de teugels uit handen geven. Niet dus, heb braaf heel de sessie tot een goed einde gebracht en weet na dat voorval in ieder geval dat het paard ook op allerlei andere geluiden "stressie"reageert...
Onze buren zijn geweldige mensen. Maar daar zullen later absoluut nog verhalen over op dit blog verschijnen, dus veel meer geef ik nu nog niet mee...
We leven op het moment een beetje onder het motto: "Het leven is een strijd, en wij zijn absoluut aan t winnen!" Man man, om 7uur 's avonds nog even een duikje in het zwembad voordat ik begin te koken. Om 10uur 's avonds nog een biertje op t balkon! Om 8uur 's morgens ontbijten buiten op t terras... Ik begin hier echt wel te wennen aan het zalige weer. Het enige nadeel is: Wat je ook doet, binnen de 5minuten ben je aan t zweten! Maar ja, iedereen zweet, dus tja, kan er niets aan doen...
Tot zover het hele relaas, het is welletjes geweest voor vanavond. Ik kruip mijn bedje in, want morgen weer een dag... Iedereen die wil, mag absoluut langskomen! biertjes en frisdrank staan klaar!!!
hier alles goed. Eindelijk vind ik nog eens de tijd om iets te schrijven!!! Het is een zeer hectische week geweest, maar eerlijk gezegd heb ik er toch wel van genoten!
Eerst en vooral: de operatie is super verlopen. Martijn werd om half acht 's morgens weggebracht, dus ik als een flinke helemaal alleen met de auto terug naar het hotel om toch nog even op het bed te gaan liggen ( we waren die ochtend om 5uur opgestaan en dat ben ik duidelijk niet gewend!) Maar dus om 9u kreeg ik van hem al een berichtje dat hij wakker was en op zijn eigen kamer lag. Het ging dus allemaal heel snel. 's Middags ging hij zelfs al gewoon naar t toilet (daar keken de verpleegsters wel even raar van op, maar uiteindelijk zei de dokter dat het absoluut kon). En de volgende dag mocht hij zelfs al uit het ziekenhuis! Op dat ogenblik was ik volop het appartement aan het rondhossen met de makelaar en de secretaresse van Damen. (ben ik blij dat die er allebei bij waren).
De fotos van ons appartement staan op flickr (maar wel bij martijns account). Woensdagochtend kreeg ik de sleutel, maar eerst werd echt alles gecontroleerd. Alle lichten/schakelaars/kranen/ kasten/... een inventaris, zo volledig heb ik het nog nergens geweten! Maar wel super goed, want de eigenaar moet nog een paar dingen aanpassen en dat is dan ook effectief opgeschreven (dus hij kan niet claimen dat wij het hebben stukgemaakt). Woensdagmiddag, na 5uur, zou onze verhuis aankomen, dus terwijl Martijn hier op het logeerbed is gaan liggen, ben ik nog eerst naar de winkel gereden zodat we toch iets in huis zouden hebben om te eten... Uiteindelijk is de verhuis pas donderdagochtend aangekomen, en zijn we dus sinds donderdagmiddag aan t uitpakken. En eigenlijk zijn we er nu door! Het is hier absoluut een ongelooflijke rommel, maar ik denk dat volgende week zo goed als alles een plaatsje zal hebben gekregen en dat dqn ook de zitzak uit de doos kan komen! (nu nog niet, want er staat nog net te veel in de living).
Ondertussen ben ik elke maandag- en vrijdagochtend aan t helpen op de manege! Dat is echt super leuk. Heel ontspannen sfeer; snel contacten; die kinderen zien genieten;... tis echt de moeite. En ik zou het eigenlijk nu ook niet meer willen overslaan! Ik mocht vandaag gelijk een paard leiden (of was het lijden)... Wist ik veel dat dat paard niet hield van het geluid van een vliegtuig. Gevolg was dat hij even bokte, het kind dat op het paard zat keek heel angstig (5seconden later was dat wel weer over) en ik, die blijkbaar goed gereageerd heb, wilde op dat ogenblik liever de teugels uit handen geven. Niet dus, heb braaf heel de sessie tot een goed einde gebracht en weet na dat voorval in ieder geval dat het paard ook op allerlei andere geluiden "stressie"reageert...
Onze buren zijn geweldige mensen. Maar daar zullen later absoluut nog verhalen over op dit blog verschijnen, dus veel meer geef ik nu nog niet mee...
We leven op het moment een beetje onder het motto: "Het leven is een strijd, en wij zijn absoluut aan t winnen!" Man man, om 7uur 's avonds nog even een duikje in het zwembad voordat ik begin te koken. Om 10uur 's avonds nog een biertje op t balkon! Om 8uur 's morgens ontbijten buiten op t terras... Ik begin hier echt wel te wennen aan het zalige weer. Het enige nadeel is: Wat je ook doet, binnen de 5minuten ben je aan t zweten! Maar ja, iedereen zweet, dus tja, kan er niets aan doen...
Tot zover het hele relaas, het is welletjes geweest voor vanavond. Ik kruip mijn bedje in, want morgen weer een dag... Iedereen die wil, mag absoluut langskomen! biertjes en frisdrank staan klaar!!!
Morgen (dinsdag) mag Martijn het ziekenhuis in voor de operatie. Om 6 uur moet hij er aanwezig zijn en om 7.30u start de operatie! De dokter zei dat het een operatie van een uur à een uur en half is. Nadien heeft hij een eigen kamer in het Mount Elizabeth hospital. Volgens de dokter zou hij dinsdagavond al terug kunnen rondstappen! (lijkt mij wel heel snel). Maar dus, zowiezo moet hij tot woensdag blijven. Als alles helemaal goed zit, mag hij woensdagavond al naar huis. Maar waarschijnlijker is dat hij donderdag uit het ziekenhuis komt. En dan zou hij tien dagen moeten rusten (of toch niet gaan werken). Hij moet niet heel de tijd neerliggen, maar zoveel mogelijk zijn rug de kans geven om dicht te groeien enzo. Dus eigenlijk lijkt er helemaal niets aan!
Maar natuurlijk komt er tegelijkertijd vanalles op mij af! Woensdagochtend krijgen we de sleutel van ons appartement. Daar moet ik dus bij zijn om te kijken of er nog "gebreken" zijn enzo... En dan zou woensdagmiddag onze verhuis vanuit België hier aankomen!!! Dus dan moet ik in ons appartement zijn om alles te ontvangen (en te zien of deze keer wel alles mee is!). Ik ga misschien aan Karlijn, de onderbuurvrouw (de vrouw van een collega), vragen of zij eventueel de deur voor de verhuizers wil open doen, dat ik toch naar Martijn kan gaan, en gewoon terug rij vanaf dat ik weet dat de verhuizers aankomen. Dan ben ik er een beetje later... En daar komt nog bij dat donderdagochtend ons bed van de IKEA wordt geleverd!!! Dus als hij dan uit het ziekenhuis mag, tja, dan moet ik maar weer aan Karlijn vragen of zij het bed in ontvangst wil nemen... Het ziekenhuis-gedoe maakt het allemaal een beetje ingewikkeld. Maar tegen het einde van de week zou het allemaal weer in orde moeten zijn!
en dan tot de orde van de dag: Ik ben vanmorgend naar een manege geweest! Geweldig leuk!!! Het is een manege die kinderen met een handicap de mogelijkheid geeft om paard te rijden. Ze werken daar met vrijwilligers, die de kinderen begeleiden, elke dag van de week, elke ochtend en soms ook smiddags. Vanmorgend was er een groep van 12 kinderen, die in twee werd gesplitst. Zes paarden stonden klaar om rond te rijden. Per kind zijn er 3 begeleiders nodig!!! 1 iemand die het paard in bedwang houdt: vertrekt, stopt, draait,... En dan nog 2 personen die naast het kind meelopen om het te helpen bij al de oefeningen. (en eventueel te ondersteunen als ze zelf niet kunnen blijven zitten). Het is ongelooflijk! Ik zei vanmorgend tegen het kind dat ik aan het begeleiden was dat hij ongelooflijk goed bezig was en gelijk begon die kerel te glunderen!!! Man man man, het doet goed om op zo'n manier ergens te kunnen helpen! Dus ik heb me gelijk ingeschreven om elke maandag- en elke vrijdagochtend te helpen bij de paardrijsessies. Voor mij is t natuurlijk ook dubbel --> ge komt ongelooflijk veel nieuwe mensen tegen en ge vult uwen tijd goed in!
Tot zover het nieuws. Morgen of overmorgen komt het resultaat van de operatie/verhuis/sleutel/... Groetjes
Voor diegene die echt niet mee zijn: Martijn heeft in België (5weken geleden) plat gelegen door de schuld van een ingeslopen hernia. Francis, de man met de gouden vingers (kine), heeft hem weer rechtop gekregen in een week tijd. En sindsdien loopt Martijn een beetje mank.
Ondertussen hier in Singapore bleef hij een beetje mank lopen en had hij nog steeds niet heel het gevoel en kracht terug in zijn linker been/voet. Dus maandag zijn we dan toch naar een ziekenhuis geweest voor een MRI scan. Dinsdag terug voor de resultaten en het was gewoon duidelijk --> een hernia! De discus onder in zijn rug is helemaal uit zijn plaats gekomen en in het zenuwkanaal beland, waardoor de zenuws opzij worden geduwd. Met minder gevoel in de voet valt nog te leven, maar die dokter zei ook dat het middelste gedeelte van je lichaam minder/niet kan gaan funcioneren en dan ben je verder van huis. Dus onmiddellijk doorverwezen naar een neuro-chirurg. Die man was nog duidelijker met zijn uitleg en liet echt alle details op de MRI scan zien. 't Komt erop neer dat ik het zelfs heb kunnen zien...
Ondertussen zijn de fotos doorgestuurd geweest naar België. Veronica heeft op het ITG aan een dokter opklaring gevraagd. En Martijn heeft de fotos ook naar Francis doorgestuurd. Nu ja, van alle kanten krijgen we dezelfde boodschap: Zo snel mogelijk opereren of hij zou er wel eens blijvende en ergere schade aan kunnen overhouden. Vooral niet sporten op dit ogenblik en de rug zo weinig mogelijk belasten! Dus nu zijn we verschillende ziekenhuizen aan t opzoeken om te zien waar hij het best geopereerd kan worden.
Tot zover het nieuws. Ik laat jullie iets weten wanneer hij onder het mes moet/gaat.
Voor de rest hebben we nog wel leuke vooruitzichten dit weekend. Vrijdag is het hier officiele verlofdag. We gaan samen met de boot van Damen rondvaren, een dagje echt luieren! En zondagmiddag heb ik ticketten voor een concert van het Singaporese Symfonisch orkest. Ben benieuwd...
Alle goed, ik ga eens verder rondkijken op t net of ik nog iets over ziekenhuizen/doktoren vind. Groetjes ginder en tot de volgende Gwendolyn
Ik was niet van plan zo snel nog iets te schrijven, maar de taxi van daarnet heeft er anders over beslist.
Het begon al helemaal in het begin: Ik zeg "West coast Ferry Rd" vraagt hij of hij dan over de EAST Highway moet rijden. Zijn Engels was ni te verstaan en hij brabbelde iets dat hij nog maar 2 maanden taxi-chauffeur was. (Jeah Right). Dus ik heb al helemaal geen zin in de rit, met een taxichauffeur die echt wel probeert de hele andere kant op te rijden...
Dus de conversatie gaat verder: Ikke: "Here Left". Hij: "You want west?" Ikke: "Yes, West Coast" Hij: "You said East" Ikke: "No west" Hij: "Ok, you know way, so you tell me. You say left; I go left. You say light; I go light"
Hihi, ik zeg jaja, en denk "gaat gij maar light" wie weet gaat uw licht ooit nog branden!
Al een geluk is het heel de tijd rechtdoor; tot aan West Coast Ferry Road. Tegen dat we daar bijna zijn: Ikke: "At the next light, you go left" Gaat hij aan de rechterkant van de baan rijden! Dus ikke: "You go left!" Hij: "You said light" ikke: "No, left. Look sign West Coast Ferry Road" --> was ik even vergeten dat ik het volgende licht niet had mogen vernoemen, want ik zei 'light' voor het verkeerslicht en hij zei 'light' voor rechts. Man man man, leer Engels klappen!!!
Moraal van het verhaal: Spreek zo slecht mogelijk Engels zodat ze u misschien wel zouden kunnen verstaan!
Heeeejdiehooooow
heb ik nog krabsla gemaakt voor op de toastjes!!! tWas echt de moeite! En lekker!