helpt deze mannen

Geboren in de jaren 1940- 1970 , of sommigen

(die nog taaier zijn) nog iets vroeger. 
Die nog meer onze kluit Aarde trouw zijn......

Wij waren de sterken uit de jaren '40 , 50 en 60-70
Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd,
met moeders die rookten, en of dronken gedurende hun

zwangerschap.

 Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus, 

mayonaise en desserten en zij werden 
niet getest op suikerziekte of cholesterol.
En na dat trauma werden wij op onze buik
te slapen gelegd in kinderbedden
geverfd met mooie blinkende loodverf.

Er waren geen kindersloten op de deuren

en als wij met de fiets reden hadden wij 
basketbalpetten op en geen helmen.

Als baby of kind reden wij mee 

op de schoot van moeder
in auto’s zonder gordels,
noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.

In de bak van een camionnette zitten, 

of op het paard van Boer Zutter, 
op een zonnige dag, 
was altijd een belevenis
en iets héél speciaal.

Wij dronken putwater 

of water van de kraan
en geen water 
uit een plastic fles.

Wij aten taartjes, wit brood, echte boter,

spek met eieren  en beukennootjes 
en walnoten die al op de grond lagen.

Wij dronken warme chocolademelk

met echte suiker erin.
We hadden geen last van obesitas.
WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.

Daarom!!
Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg
om naar school te FIETSEN
(er waren toen geen moeders die ons met de auto

even konden brengen),of om heel de dag te spelen in

de frisse lucht en dit op voorwaarde dat we

‘s avonds bij donker thuis waren.
(of als de straatverlichting begon te branden)
Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen.
We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog

niet meegemaakt.

We hadden "vuile kleren om te spelen" 

en "schone kleren" om op bezoek te gaan.

Wij hadden uren nodig 

om ons speelgerief zelf te maken.

Wij hadden geen

Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz.
Er waren geen videospelen,
geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s 
geen stereoketens.

Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld'

Er waren geen computers of internet.
WIJ HADDEN NOG VRIENDEN
en wij gingen buiten om met hen te spelen.

Wij vielen uit bomen, sneden ons,

braken af en toe een arm, been of een tand,
We gingen appels en peren "plukken"
en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor,
om iemand daarvoor de schuld te geven.
Als we dan toch gepakt werden, 
dan kregen we een pak slaag en
thuis hielden wij wijselijk onze mond.

Wij kregen voor onze 12de verjaardag een grote fiets, 

speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak

als schild, 
katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan

een grote nagel...
We maakten van oude messen, goede werpmessen 
en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel

uit het café.
Ondanks dat men ons vertelde
dat wij ons ogen konden verliezen
of ons gingen kwetsen met die dingen
hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet

tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon
langs achter binnen.

Wij waren er van harte welkom 

en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.
Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis
dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet.
Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.
Als we op school een straf kregen,
kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers,

denkers en uitvinders van alle tijden en van heel de wereld

voortgebracht.

Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.

Wij hadden de vrijheid om te proberen, 

de schrik voor het falen, 
het succes en de verantwoordelijkheid
die er mee gepaard ging.
Wij hebben geleerd om dat te beheersen
en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent? 

PROFICIAT!