Heuvelsheidewandeling

Wandeling Lommel

Startplaats: Aan de sportterreinen van de Grote Barrierre in Lommel

Afstand: 11 km

Bewegwijzering :  Geen

 

Start Coördinaat: N 51.239219   -   E 5.370462

 

Een wandeling vanuit Lommel, provincie Limburg.

De wandeling loopt grotendeels evenwijdig aan het kanaal Herentals - Bocholt. Op de heenweg wandel je eerst een eindje langs het kanaal.

Verder ga je de bossen in om aan een zandwinningsput te komen, in de streek wordt er namelijk
 wit zand gewonnen o.a. voor de glasindustrie.

Verderop wandel je dan weer over een mooi stukje heide.

De terugweg brengt je door de bossen aan de rand van het kanaal terug tot aan het vertrekpunt,

hier ben je nooit meer dan 50m van het kanaal verwijderd

foto website stad lommel

Wil je de geschiedenis van het wit zand lezen klik dan op onderstaande link
 http://www.sbh-gent.be/wewe05-06/sibelco6deswet.pdf

Met de opening van de 5^de en laatste wandelkamer op de Heuvelse Heide, met als startplaats de passantenhaven en taverne De Meerpaal, is de volledige wandelcapaciteit in Lommel gerealiseerd. Samen met het Regionaal Landschap Lage Kempen en dankzij Europese middelen van “Beleef het Groen” heeft het stadsbestuur samen met Toerisme Lommel vijf wandelkamers kunnen inrichten:

• De Sahara             Vertrek aan De Soeverein, Sportveldenstraat
• Kerkhoven             Vertrek aan kruispunt Kanaalstraat - Zwarte Weg
• Blauwe Kei           Vertrek aan kruispunt Blauwe Kei - De Maat
• Kattenbos            Vertrek aan de Leyssensmolen in Kattenbos
• De Heuvelse Heide met een blotevoetenwandelpad        
                             Vertrek aan taverne De Meerpaal in de Boskantstraat

Deze wandelkamers zijn locaties met een goed bereikbare startplaats, horeca- en parkinggelegenheid, van waaruit goed bewegwijzerde wandelroutes vertrekken.

 

Afstanden :  5-6-7-10-13 maar de 13 is NIET OPGENOMEN IN HET PLAN

Vertrekpunt : Sporthal Den Uyt , Rode Kruislaan 20 ,2400 Mol

Bewegwijzering :  Witte zeskante bordjes met blauwe pijl

Het Netepad

Laarzen of stevige wandelschoenen zijn geen overdadige luxe om het Netepad te bewandelen. Centraal in deze wandeling staan de Neten die door drassige beemden kronkelen zoals de spaghetti- slierten in de kom van een Italiaanse Mama. Weilanden omzoomd met knotelzen vormen een lappendeken met populieren bossen zo statig als kathedralen. En Iet op het einde van de trip, langs de wandelweg achter de Molse Nete, eens goed op het Solferkot en het Wettewa-leerpad.

 

Parcours

We stappen de sporthal naar buiten en kiezen resoluut voor links tot we over de Nete zijn. Net over de brugleuning draaien we rechts. We volgen het Heipaadje door elzenbroeken tot we aan de laterale weg langs de Zuiderring komen: de St.-Jansstraat.

Deze volgen we links tot aan het Kruispunt met de Molderdijk. Hier gaan de 5 en 6 km rechtdoor, de andere afstanden steken de Zuiderring over.

 

Rolstoelgebruikers, 5 km en diegenen die voor de 6 km kozen, steken de Molderdijk over en volgen de Vogelzangstraat tot aan de Bresserdijk. Hier draaien rolstoelgebruikers links.

Voor de andere stappers (6 km) is er halfweg de brughelling (links) een trap naar beneden. Als we deze afdalen komen we aan de Nete en aan een picknickplaats.

Hier komen later de langere afstanden (7,10 en 13 km) ook samen.

 

De 7, 10 en 13 km komen ondertussen langs het St.- Antoniuskapelletje.

Even verderop draaien we links de Lieven Heerstraat in waar we verder stappen tot aan de

gemeentegrens met buurgemeente Balen.

Hier gaat de 7 km wandeling 400 m rechtdoor om dan links af te slaan. De 10 en 13 km gaan rechtsaf door de bossen. Langs kronkelende paadjes is het bijzonder leuk wandelen tot aan de spoorlijn

Mol-Hasselt.

 

Voor de 10 km linksaf en voor de 13 km steken we over en langs de Molderloop duiken we een donker bos in. Van hieruit gaan we rechts naar het kanaal Dessel-Kwaadmechelen.

 

We wandelen over de kanaaldijk in rechtse richting, richting Glaverbel, tot aan een duiker die de Molse Nete onder het kanaal doorstuurt (tekens op de weg volgen). We volgen deze rivier stroomafwaarts (rechts dus) langs de schitterende kronkels, overkoepeld door reusachtige populieren.

 

Dankzij het Molse gemeentebestuur werden de meeste moerassige plekken op de oever overbrugd en kwam er ook een brug over de Nete. Zo komen we op de linkeroever terecht waar het op en neer gaat tussen Nete en visvijvers.

 

We komen aan de Molderioop, de bovenloop van de Oude Nete.

De zandvlakte die vroeger als crossterrein diende is nu één groot landbouwveld.

Helemaal achteraan draaien we eventjes naar rechts en we komen weer aan de spoorlijn uit. Hier vervoegen we het traject van de 7 en 10 km

 

Langs de oude stortplaats van de gemeente Balen in de Spruiten steken we de Oude Nete over via een typisch boogbruggetje, waar we ook een rustplaats vinden.

 

Door een redelijk moerassig populierenbos komen we weer aan de spoorwegbedding die we links volgen om onder de Zuiderring door te gaan.

Aan de Scheppelijke Nete gekomen, volgen we deze naar links. We steken een noodbrug over en volgen links de Kolkstraat tot aan de Molse Nete, die we rechts volgen.

 

Aan de brug in de Bresserdijk vloeien beide Neten samen. We hebben nu een wandelweg langs de Molse Nete die we stroomafwaarts volgen. Waar dit pad eindigt gaan we links langs de kerk en via de Markt en de Rivierstraat komen we weer aan sportpark Den Uyt.

 

Het solferkot

Op de Wandelweg staat langs de oever van de Nete het gerenoveerde 19de eeuwse 'wolwashuisje: waar vroeger de schapenwol gewassen en gedroogd werd. Het huisje, dat ook het 'solferkot' werd genoemd, is het laatste overblijfsel van de vroegere wolindustrie in Mol. De naam 'solferkotteke' komt van de ongeverfde schapenweefsels met hun natuurlijke lichtbeige kleur die door zwaveldampen tot helderwit gebleekt werden.

 

Wettewa

Nog langs de Wandelweg is het project 'Wettewa' uitgebouwd dat uit acht toestellen en informatiepanelen bestaat. De 'Asymmetrische wip: 'Spiegelbeelden' en de 'Fietsconstructie' zijn daar voorbeelden van, samen met vier panelen van de nucleaire instellingen en bedrijven. Die geven een overzicht van de delen van de nucleaire brandstofcyclus die in België bestaat.

Met dank aan de gemeente Mol

Wandeling in  Haspengouw

 

Belgisch Limburg

 

Vliermaalroot – Kortessem

 

lengte: 13 km

Start Coördinaat: N 50.863773   -   E 5.423936

 

Honden? Het is toegestaan om de hond mee te nemen tijdens deze wandeling

 

Zeer gemakkelijke luswandeling.

 

De wandeling start aan het kerkje van Vliermaalroot, deelgemeente van Kortessem, en loopt door het vlakke mooie Haspengouw met veel velden, weiden en beekjes.

Ook bij vochtig weer vrij goed te lopen omdat ze voor een groot deel gebruik maakt van het fietsnetwerk Limburg.

Onderweg merk je nog vele vakwerkhuisjes op, en typische kerken en kapelletjes, ook het kasteel Ridderborn wordt aangedaan. De gemeente Kortessem verzorgt haar erfgoed en landschap prima !

 

WAT KOMEN WE TEGEN

               Het kerkje van Vliermaalroot, startpunt

               Vakwerkhuis langs de Gauwerstraat

               De Mombeek in het Haspengouwse landschap

               De voormalige Bembroekmolen op de Winterbeek

               Winterbeek met bruggetje in Haspengouwse landschap

               Doorkijkje naar St-Pieterskerk (11^de eeuw) in Kortessem

               Het goed onderhouden Mersenhovenkapelletje in Kortessem

               Doorkijkje naar (kasteelhoeve) in Wintershoven

               Doorkijkje naar St-Pietersbanden-kerk in Wintershoven.

 

MET DANK AAN Achiel Daems

Lozerheidewandeling

Afstand: 7 km.

 

Bewegwijzering: paaltjes met een afgeschuinde en rood beschilderde kop.

 

Vertrekpunt: de parking aan het domeinbos Lozerheide in de Fabriekstraat Bocholt/Kaulille tussen de brug over het Kempisch Kanaal en de sluis van Lozen op de Zuid Willemsvaart.

 

Aard van de weg: onverharde wegen en paden, waarvan een aantal ooit bestrooid is geweest met grind. Vlakke, maar soms smalle en ook in de zomer modderige weggetjes.

 

Houd op de parking (1) het informatiebord links van je en ga rechtdoor de grootste bosweg in. Het is een mooie dreef, omzoomd met walnoot. Rechts schieten populieren de hemel in.Deze boomsoort neemt ongeveer 45 procent van het domeinbos in beslag maar de bestanden worden geleidelijk aan omgevormd met diverse soorten inheemse loofboom. Neem de eerste weg rechts, een fijnsparrendreef. Hier zie je in het landschap nog restanten van de vroegere vloeiweiden zoals de afvoersloot die je bijna aan het einde van de weg oversteekt via een plankenbrugje (2).

 

 Aangezien je de rode wandeling volgt ga je nog eens rechts af en blijf je rechtdoor stappen tot ongeveer 50 m voor de verkeersweg N747.In dertig vijvers, samen 15 ha groot, wordt hier door het Vlaams Gewest vis geteeld ten behoeve van de riviervisserij.Sla de eerste linkerzijweg in, steek een plankenbruggetje over, sla links af bij de T-splitsing iets verderop en je komt uit op zo’n 15 m voor het hek van de viskwekerij (3). In dertig vijvers, samen 15 ha groot, wordt hier vis geteeld ten behoeve van de riviervisserij. Tegelijk wordt er ook aan wetenschappelijk onderzoek gedaan.

 

 Steek de beek over en volg het rode pad langs de visvijvers. Voorbij de vijvers ga je de eerstvolgende linkerweg in, kruis je nogmaals de beek, waarna je dadelijk rechts afslaat. Sla links af bij de eerstvolgende T-splitsing en rechts af bij een grote weide. Je bereikt vervolgens alweer een

T-splitsing (4), waar je links een brede kronkelweg door een populierenbos volgt.

 

 Het gaat nu door het groene hart van de Lozerheide. Trek je niets aan van de eerstvolgende linkerzijweg. Je komt uit op een T-splitsing en gaat linksaf over een brede sloot. Blijf rechtdoor lopen bij een rechterzijweg. Je wandelt dus tussen een prachtige vijver en de viskwekerij. Sla rechts af bij de volgende T-splitsing en keer de viskwekerij de rug toe. Volg de naar rechts afbuigende weg langs het fotogenieke Klotven. Het werd uitgegraven door de mens en met de uitgegraven aarde werd een soort dijkweg aangelegd waarover je nu loopt, door het laagste deel van het bos. Op en rond het ven broeden en pleisteren tal van vogels, waaronder ook de blauwe reiger. Op een perceel dat aan het domeinbos paalt, broeden jaarlijks vijftien tot twintig koppels van deze grote vogelsoort. Net voorbij het Klotven sla je links af en steek je via een plankenbruggetje (5) de grote afvoersloot of ‘collector’ over.

 

 Vervolgens leidt de wandeling door het noordelijkste deel van het domeinbos. Voorbij een T-vormige splitsing, waar je de linkerweg kiest, sla je rechts de eerstvolgende rechterzijweg in (blijf rood volgen, geel gaat rechtdoor). Er volgt alweer een T-splitsing: sla rechts af en ga daarna de eerstvolgende linkerzijweg in. Op een viersprong moet je links­af. Iets voor een gerestaureerde vloeiweide (6) buigt het weggetje naar links af. Rechts van je strekt zich een oude, 2,6 ha grote vloeiweide uit.

 

 Je wandelt door een sparrendreef, met de vloeiweide aan je rechterkant. Iets voor een infobord 'Watering' moet je de eerstvolgende linkerweg in. Je komt uit op een kruispunt van grote boswegen: blijf rechtdoor wandelen langs een schuurtje van de boswachterij. Bij een volgend gebouw van de boswachterij staat een fraai informatiebord (7).

 

 Op een viersprong met pictogrammen moet je linksaf. Het wandelpad leidt nu door privé-domein met akkers en een weide. Sla de nu volgende linkerzijweg in. Die weg loopt parallel aan het Kempense Kanaal, dat ooit de magere heidegronden verrijkte en soms zaden met zich meevoerde van planten die normaal niet in de streek voorkomen, bijvoorbeeld de al genoemde herfsttijloos. Blijf de weg gewoon rechtdoor volgen, terug naar de parking (1).

GEBOUWEN

Binkenmolen Clootsmolen Sevensmolen Sint-Laurentiuskerk Voorste Luysmolen Watermolen Met dank aan ARCO

Culinair door Antwerpen

Vertrek : Aan het Centraal Station
Afstand : Van Station tot 2de ml groenplaats 5,5 km

België en goed eten, dat hoort bij elkaar. Antwerpen is dichtbij en toch al helemaal België wat eten betreft.En dus daagt deze stad uit tot culinaire avonturen. Waar in Nederland de traditionele gerechten steeds meer verdwijnen worden deze in België nog steeds gewaardeerd en is het niet moeilijk om hier authentieke Vlaamse gerechten te eten.

 

Deze wandeling in Antwerpen voert langs diverse adressen met typisch Belgische producten. Op twee minuten lopen vanaf het Centraal Station, over de Keyserlei en vervolgens de eerste straat links, is de Appelmanstraat waar patisserie en chocolaterie Del Rey zit.

Bij Antwerpenaren is Del Rey een begrip en ze komen er voor de meest verfijnde gebakjes en chocolade. Als kleine kunstwerkjes liggen ze uitgestald met namen als Acapulco, gemaakt van gevulde biscuit, verse frambozen, citroencrème en ingenieuze decoraties van chocolade. Naast de winkel is de tearoom, of degustatie zoals ze dat hier zo mooi noemen. Koffie of thee geserveerd in zilveren kannetjes met een zandlopertje voor de juiste trektijd van de thee en standaard een schaaltje met verschillende koekjes en bonbons. Het uitgekozen gebakje wordt gebracht op een driehoekig porseleinen bord. Eerst kijken, dan proeven! Hier krijgt men perfectie tot in de kleine details.

 

Na deze zoete starter lopen we via de Keyserlei naar de Meir en dan richting de Graanmarkt waar het markt is op zaterdag. Het is een markt zoals je die overal hebt; goedkoop textiel, groenten en fruit, maar met één verrassing. Midden op het terrein staat een kraampje waar het opvallend druk is. Dichterbij gekomen staan Antwerpenaren met volle boodschappentassen escargots in bouillon en verse oesters te eten.

Een eenvoudig gekleed ouder echtpaar dat de verkoopster goed schijnt te kennen, maar ook hippe jongeren staan met een plastic bakje in de hand. Enkel gekoelde witte wijn wordt erbij geschonken en dit alles voor een paar euro.

 

Verder via de chique Schuttershofstraat waar culinair niet zo heel veel te beleven valt, naar 'De Wilde Zee', een concentratie van kleine wandelstraatjes met veel bijzondere culinaire zaken zoals kaashandel Vervloet in de Wiegstraat 28, een smalle zaak die opvalt door de sobere inrichting waardoor alle aandacht naar de kazen gaat. In de winkel bestaat de toonbank uit een roestvrijstalen richel waar houten bakjes overheen glijden waarin de klant zijn gekozen kaasjes kan verzamelen.

 

Hier moet je zijn voor bijvoorbeeld een echte Crottin de Chavignol, miniscule geitenkaasjes bedekt met een dikke laag schimmel en in de as gerold. Maar ook voor Belgische abdijkazen en platte kaas. Vlak ernaast is een slager met zwarte en witte beuling. Zwarte beuling is bloedworst maar dan niet gelardeerd met stukken wit vet en kruidiger van smaak dan wij kennen. De vierde generatie Goossens verkoopt brood in de Korte Gasthuisstraat 31, ook weer een kleine zaak waar lange rijen buiten wachten voor het rogge-rozijnenbrood.

 

Als je geen zin hebt om zelf je broodjes te smeren is er 'Het Dagelijks Brood' op het Steenhouwersvest 48. Hier mag je aanschuiven aan een grote houten tafel. Geen broodjes, pistoletten, maar biologische boterhammen belegd met hesp of platte kaas en daarbij een tas koffie of glas cider. Op tafel staat de betere confiture en chocoladepasta van Callebaut. Minder verantwoord maar wel smakelijk zijn de

wafels van 'Van Hecke' in de Nationalestraat 88. Hier is al veertig jaar niet veel aan de inrichting veranderd, en worden ook de wafels nog bereid volgens de traditie.

 

Dan is het tijd voor een biertje. 'Fortuna' op de Eiermarkt 1 is een typisch kroegje voor Antwerpen. Eigenlijk is het meer een huiskamer, vier tafeltjes bedekt met gobelinkleedjes, een sansevieria in de vensterbank en een bar zo klein dat alleen gastvrouw Gerda erachter past. Koninck van het vat, een bolleke, Primus of een Duvel en de Gazet van Antwerpen.

 

Na dit aperitief gaan we naar eetcafé 'In de Gloria' op de Kleine Koraalberg. Het is er stampvol met Vlamingen die paardencervelaat, mergpijpjes en spin weten te waarderen. Wat is spin? De spinspier (araignée) is de binnenkant van het bekken van een rund, bewerkelijk om uit te benen en daarom weinig bekend. Het lijkt op biefstuk maar heeft ook de structuur van zwezerik. Natuurlijk friet en mayonaise erbij, geen spuitfriet of uit potjes maar 'alles handgemaakt.

 

Er zijn meer plekken met eenvoudige maar authentieke maaltijden zoals 'De Stoemppot' op de Vlasmarkt 12, genoemd naar het Vlaamse woord voor stamppot. Op tafel staat brood met reuzel en mosterd en op de kaart staan een paar vlees- of visgerechten die allemaal met stoemp worden vergezeld. Deze stoemp is een zachte puree met kervel en andere kruiden waardoor het gerecht een frisse smaak heeft. Verder ligt er op het bord nog geglaceerde witlof, witloof zoals het hier wordt genoemd, de nationale groente. Rond 1850 heeft een hovenier van de Koninklijke Maatschappij van Kruid-, Bloem- en Boomkwekerijen geëxperimenteerd met de cichoreiplant en werd de moderne witloof een feit. Sindsdien werd het steeds populairder en nog steeds is België het witloof de groente bij uitstek. Waar wij niet verder komen dan witlof met ham en kaas bestaan er hier talrijke recepten en is geglaceerde witloof een simpele maar goede manier om het bittere niet te laten overheersen. De stronk is in boter (absoluut geen water erbij) met een klein beetje suiker gestoofd.

 

Smakelijk

 

Met dank aan http://www.trouw.nl/groen/natuurtochten

SPA : bij de bron van Géronstère. 

 

Afstand : 8.5 kilometer

Start : Chemin de Fontaines bij de brug Promonadedes Artistes.

         Gps coordinaten : N50 28.588 -- E5 53.171

 

De route :

Het beginpunt is op de Chemin des Fontaines bij de brug over de Picherotte waar we de auto neerzetten. We dalen de brug aan de zijkant af en volgen de Promenade des Artistes, tevens aangegeven als het Grote-Routepad (rood-wit vierkantje). De ruwe bosweg volgt min of meer de loop van het riviertje, door een groots beukenbos. Steek het zijbeekje over via een vlonder. Vervolgens de Picherotte zelf via een knuppelbrug. Laat de volgende twee bruggetjes rechts liggen. Blijf dus links van het riviertje en wel tot bij een schuilhut, waar je wel oversteekt. Rechts verschijnen eiken en grove dennen. Steek ook het volgende bruggetje over.

 

Buiten het bos kom je terecht bij nieuwbouw en een informatiebord. Sla links af, maar nauwelijks enkele schreden verder moet je de eerste brede linker bosweg ingaan: de Avenue Belleheid (Grote-Routepad gaat rechtdoor). De weg stijgt matig langs een omheining.

De wandeling (liggende blauwe ruitjes) buigt via een vlondertje links af; jij blijft rechtdoor gaan. De weg buigt rechts af, vrij fors stijgend onder de kronen van prachtige beuken. Verderop krijg je rechts tussen de bomen weiden te zien.

 

Weer buiten het bos leidt de asfaltweg langs bewoning. Aan het eind van de Avenue Belleheid bereik je een groot kruispunt (vijfsprong met overdekte picknicktafel): de Thier de Statte. Steek de Route de la Géronstère over en ga de asfaltweg in langs de picknicktafel: de met esdoorns omzoomde Chemin de la Herde.

 

Passeer (rechts) de Vieille Route de Stavelot en (links) de Ferme de Transvaal, een manege. Rechts: weids uitzicht over het dal waarin de stad Spa zich uitstrekt (onzichtbaar vanaf je standpunt).

Passeer (links) eveneens de Chemin Loschet, die naar het kasteel van Meyerbeer leidt. De weg daalt af langs het witte plaatsnaambord van Spa.

 

Sla de dwarsweg naar links in. Volg dus een stukje van de toeristische Route des Sources (Bronnenroute), langs het bord met de doorgestreepte plaatsnaam Spa.

 

Je moet al de eerste straat rechts inslaan: de Chemin de Mambaye (de naam van een groot domein met onder andere een manege en logeerruimtes). De weg loopt wat omhoog tussen weiland en veel groen. Bij de bosrand (bord doodlopende weg) moet je rechtsaf een dalend paadje in tussen een weide (links) en bewoning (rechts). Het wordt weldra onverhard en leidt naar bos.

 

Steek daar een beekje - de Ruisseau du Vieux Spa over - via een knuppel-bruggetje en sla meteen links af, de Promonade des Chèvrefeuilles (wilde kamperfoelie). Dit wandelpad is uitstekend aangegeven met de wit-rode tekens van het Grote-Routepad en met (in mindere mate) opstaande blauwe rechthoekjes.

 

Je volgt de beek stroomopwaarts, dus matig klimmend. Steek over via een knuppelbruggetje en volg rechtsaf, het kronkelpad door een eikenbos. Wat een verschil van ondergroei vergeleken met die van een beukenbos.

Het Grote-Routepad volgt over het algemeen heel trouw de loop van de beek, waarin een massa kwartsietblokken ligt.

 

Verderop krijg je, aan de overkant van het riviertje, een glooiende weide te zien. Intussen zijn ook de dikke beuken verschenen in het boslandschap. Bij een bank volg je een bredere weg. Net voorbij de weide gaat het Grote-Routepad er bij een Y-vormige splitsing naar rechts vandoor. Jij volgt de linkerweg, aangegeven met opstaande blauwe rechthoekjes. Je blijft het almaar dunner wordende beekje volgen.

 

Iets verderop wacht andermaal een Y-vormige splitsing. Kies voor links, verlaat dus het beekje en volg een pijlrechte weg door een sparrenbos( met een zoom van eik en veel adelaarsvarens)

Ongeveer 600 meter verder steek je een grote dwarsweg over en kom je terecht op een brede, met gras begroeide weg, een stuk natter dan die van daarnet.

Je loopt wat forser klimmend langs een omrasterde waterwinningsplek en komt terecht op een grotere dwarsweg die je naar rechts moet inslaan.

 

Nog wat hogerop kom je uit bij een zogoed als verharde dwarsweg. Je houdt de wandelweg die naar de Chemin des Gardes leidt (zie gele pijl) aan je linkerhand en volgt de brede, licht verharde, vlakke bosweg. Je loopt door een bos, hoofdzakelijk met beuken. Je passeert links de Meyerbeer-wandelroute (zie gele pijl) en al na een paar honderd meter verlaat je het bos via een slagboom.

Meteen sta je bij de bekende Gérestérebron, een kennismaking waard.

 

Voorbij de bron bereik je de verkeersweg Spa-Andrimont. Volg op het kruispunt de pijl ’Sauvenière’, dus de geasfalteerde Route des Fontaines, die lichtjes stijgt door een beukenbos. Blijf deze weg volgen tot aan de auto. 

met dank aan  : Marcel de Gooyert en GPStracks

Wandeling in Irrhausen (2)

Afstand : +/- 7 km
Vertrek : Aan hotel "Inn Pfenn"
Bewegwijzering : Blauwe bordjes met nummer of markering op bomen

De Route :

Vanaf het hotel ga je naar de bosrand waar je nummer 139 tegenkomt rechtse pad nemen
Volgen tot aan de Kamping met Immbiss winkel,ga rechts tot aan het info bord vooraan
de ingang.
Ga links en volg de blauwe letter P,je naderd nu een van de mooiste plekjes van Irrhausen
Het meer van Irsental,natuurgebied met visvijver en infoborden.
ga links de brug over ,door het pad in het gras en volg NR2
Eerste splitsing rechtdoor,daarna 2 maal links aanhouden
Op het kruispunt rechtdoor NR139 terug tot aan het hotel

Een pracht van een wandeling met puur natuur
 

Wandeling in Irrhausen

Afstand : 7 km
Vertrek : Aan de kerk van Irrhausen
Bewegwijzering : Blauwe bordjes met nummer

De Route :
Vanaf de kerk volg je bordje met nummer 26 een stuk op de hoofdweg,
Sla de eerste weg aan de linkerkant in en volg NR26
Op de moment dat je aan de linkerzijde een brugje zietga je naar links en volgt NR18
Volg dit nummer tot aan een rusthutje en ga dan links naar NR26
Volgen tot aan een splitsing waar je geen nummer vind, ga dan naar rechts tot aan de grote
baan,volg deze links en na 100 meter terug links (geen aanduiding)
Onderweg zul je terug NR26 tegenkomen en die volg je tot aan je vertrekpunt

BEZIENSWAARDIGHEDEN

Beschrijving:

Irrhausen is een uitgesproken ‘groen’ dorp in het romantische Irsental, niet ver van het ‘Dal van de 1000 vlinders’.

De groene dalbodem van het Irsental wordt omzoomd door hellingen met gemengd bos. In het zuidwesten is er een opening naar het, met rond 80 hectare, kleinste beschermde natuurgebied in het Duits – Luxemburgse natuurpark: ‘Ginsterheiden in het Irsental bij Daleiden’. Op harmonische wijze gaan hier natuurlijk stromende riviertjes met aangrenzende weiden, rots- ecosystemen en laagbosgebieden in elkaar over. Tot in de 19e eeuw was Irrhausen vooral een agrarisch dorp

 

Irrhausen Natuurreservaat 'Ginsterheiden' in het Irsendal naar Irrhausen

Beschrijving:

Het 76 ha grote natuurreservaat ligt tussen de plaats Daleiden, de Laarberg en de Irsen. Het bestaat overwegend uit heide, steppegras met witte meidoornstruiken en bomengroepen. Het beschermde natuurgebied is het leefgebied van veel zeldzame dier- en plantsoorten. Het gebied werd in 1987 onder natuurbescherming geplaatst

 

Irrhausen Opstoppingzee in Irrhausen

Beschrijving:

Twee visvijver met een oppervlak van 4000 en 6000 m² en tot 2,50 m diep. Het is tevens mogelijk langs de Irsen te vissen. Hoofdzakelijk voorkomende vissen: beekforellen en karpers.

Wij waren op verlof in onderstaand hotel,alvast een aanrader 
http://www.gasthaus-pfenn.de/

Meerhouts Netewandeling

 

Afstand: 8.5 km.

 

Bewegwijzering: geen

 

Vertrekpunt: Markt van Meerhout

 

Aard van de weg: voornamelijk onverharde wegen

 

      In deze wandeling rond Meerhout begeef je je in de erg agrarische vallei van de bovenloop van de Grote Nete. De rivier kronkelt er nog onbedijkt tussen verspreide hoeves. De natuur gaat er dus vrij zijn gang en dat geldt ook voor de wind. Door de afwezigheid van grote bossen krijgt die er vrij spel. De twee windmolens onderweg (waaronder de oudste van de provincie Antwerpen) bewijzen dat de Meerhoutenaren altijd dicht bij de natuur leefden

 

Meerhout is een woondorp in het zuidoosten van de provincie Antwerpen. Meerhout is een groene gemeente in de vallei van de Grote Nete, even ten noorden van het Albertkanaal en de E313. De dorpskern strekt zich uit langs de weg van Mol naar Tessenderlo. Meerhout heeft nogal wat interessante bezienswaardigheden en aantrekkelijke natuurgebieden, die zich uitstekend lenen voor zachte recreatie. Meerhout telt nog drie intacte molens en meerdere Kempische langgevelhoeven. 

 

 

Meerhout wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde van de abdij van Sint-Truiden uit de 8ste eeuw onder de naam ‘Mareholt’. De driehoekige vorm van het dorpsplein duidt in elk geval op een nog oudere, Frankische bewoning. Het dorp behoorde in de 13de eeuw tot het hertogdom Brabant. De gemeente viel onder de jurisdictie van de Heren van Diest. Enkele Brabantse en Limburgse abdijen hadden tot het eind van het ancien régime eigendomsrechten te Meerhout. Tijdens de Boerenkrijg in 1798 werd te Meerhout slag geleverd. Een monument herinnert aan de 22 gesneuvelden.

 

GEBOUWEN om te bekijken

 Haenvense molen

 Prinskensmolen

 Sluizencomplex

 Watermolen

En niet te vergeten de mooie markt en plein met kiosk en de bijbehorende bistro’s

Hou je van ijscreme,vraag waar  Ijssalon “den Ijsberg “ is,is op de weg van de kerk richting Olmen

Achel België

 

Afstand : 15 km

Vertrek : Achelse kluis (op de grens met Nederland)

Bewegwijzering : Geen (gpx-file beschikbaar)

Je kan de route ook opdelen in twee wandelingen van elk ongeveer 8 km
(je keert in de helft van het planneke terug naar startplaats)

Ofwel vertrek je dan aan de Achelse kluis

Ofwel vertrek je aan het Kruisherenklooster in Achel dorp

Deze wandeling ten zuiden van Valkenswaard net over de grens met België van de Achelse Kluis naar Achel Kasteel is buitengewoon mooi en anders van aard dan de
meeste boswandelingen rond Eindhoven. Naast een route van 15 kilometer kunt deze wandeling ook in 2 gedeeltes lopen. Beide kortere routes zijn 8 kilometer.

De wandeling start bij de Achelse Kluis en voert ons meteen door de weilanden langs
de Warmbeek naar de bossen. Voor de Bever gaan we over en langs hetzelfde riviertje verder tot bij de watermolen links op de verharde weg.

Daarna volgen we naar rechts het Planetenpad, met een beschrijving en uitbeelding
van ons zonnestelsel. Ook passeren we nog een oude kapel en maken we een rondje siluur, carboon, conglomeraat en kwarts.

Verder gaand door de loofbossen komen we even in wat open terrein op de verharde
weg en zien daar nog grafheuvels.

Even voor Achel passeren we een bedevaartskapel en verscholen achter het groen verschijnt voor ons het Kasteel Grevenbroek in volle glorie. Het terras bij het koetshuis biedt naast een Achelaartje allerlei verrassende lekkernijen.

De terugweg via de buitenrand van Achel loopt door open terrein naar het loofbos bij
de Tomp, een door water omgeven oude toren.

De Tomp
Torenburcht door Willem van Boxtel opgericht begin 14e eeuw. Zetel van de Heerlijk-
heid Achel-Hamont-Sint-Huibrechts-Lille, huys van Boxtel. Begin 15e eeuw werd deze primitieve burcht vervangen door de moderne grote burch van Grevenbroek. Toren, grachten, pallisade en woning werden gerestaureerd in 1968.

René Winters schreef over de torenburcht: De Achelse middeleeuwse toren de Tomp
is geen schans- of verdedigingstoren maar een zeer zeldzame torenmolen. Dat beweert het bestuur van de geschied- en heemkundige kring De Goede Stede uit Hamont. In
hun speurtocht naar de oorsprong van Hamont-Achels meest bekende monument
gingen enkele kringleden op zoek naar soortgelijke middeleeuwse bouwwerken. Ze
kwamen terecht bij de ruïne van de ronde toren van het kasteel van Well in
Nederlands-Limburg. Het dorp ligt een 15-tal kilometer boven Venlo en was vroeger
een strategische oversteekplaats van de Maas. Het is opmerkelijk dat de bakstenen toren, in de volksmond Draketoren genoemd, tal van gelijkenissen vertoont met de
Tomp in Achel. Er is zelfs een historisch-genealogische connectie tussen Achel en
Well.

Tot in de zestiger jaren was de ruïne van de Tomp een mysterieus gebouw van middeleeuwse oorsprong binnen de heerlijkheid Grevenbroek. De heerlijkheid omvatte
de dorpen Achel, Sint-Huibrechts-Lille en de stad Hamont.
Volgens secretaris Luc Van de Sijpe van De Goede Stede Hamont moet men terug-
gaan naar de oorspronkelijke toestand van de cilindrische stenen toren van Well om
van een kopie te kunnen spreken. Van de Sijpe: «In eerste instantie werden we door
een aantal aanpassingen misleid. De toren van Well werd verhoogd tijdens verbou-
wingen aan het naburige kasteel. De toren kreeg ook een overwelfde kelder die van buitenaf bereikbaar werd. Boven deze overwelving werd rond heel de toren grond
gestort.

Na opzoekingswerk in de zestiger jaren kwam de Achelse priester Adriaan Claassen
tot het besluit dat de Tomp een torenburcht was. Een noodtoren waarin bij gevaar
de heer met zijn gevolg toevlucht kon nemen. Claassen stelde dat de Tomp een van
de weinige bewaarde voorbeelden was van primitieve burchtvormen. In de jaren
'67-'68 werd de toren gerestaureerd. Het restauratiedossier kreeg in januari '64
een gunstig advies van de toenmalige Commissie van Monumenten. Adriaan Claas-
sen ontving in '71 de Pro Civitate-prijs voor de restauratie van de Achelse Tomp.

Voor de zoveelste maal over de Warmbeek door het bos terug naar de kluis, die we
van verre zien liggen…….zo moet in het verleden de pelgrim deze abdij ook gezien
hebben na een lange vermoeiende reis.

We belonen ons met een abdijbier.
Met dank aan GPS Walking