CHARTREUZENWANDELING

lengte: 7 km  : De wandeling loopt gedeeltetijk over veld- en boswegen

Vertrekpunt en parkeerplaats  : Sint-Mauruskerk te Holsbeek.

Bewegwijzering  : Houten palen met schuine kop in gele kleur.

In het zuiden van Holsbeek strekt zich van west naar oost een rij Hagelandse heuvels uit. Het zijn de Kesselberg, de Attenhovenberg, de Meesberg, de Chartreuzenberg, de Ramselberg en de Speelberg. Hun soms zeer steile hellingen bleven bebost

DE WANDELING

-We vertrekken bij de SINT- MAURUSKERK te Holsbeek. Het is een neogotisch gebouw dat ingewijd werd in 191 0 en sindsdien een oudere kerk vervangt waarvan alleen de zandstenen toren basis uit de tweede helft van de 16de eeuw bewaard bleef. Een ingemetselde steen draagt het jaartal 1564

-Vanaf de kerk volgen we de Rotselaarsebaan in zuidelijke richting, steken de Nobelbergstraat over en wandelen het Asseltveld in.

-Een honderdtal meter verder nemen we, rechts, de Biekedelle.

Waar deze asfaltweg naar links afbuigt, blijven wij rechtdoor de kasseiweg volgen.

-We wandelen nu door een delfe of dal. De weg vormde vroeger de enige verbinding tussen het dorp en het kasteel De Bruyn op de Chartreuzenberg en was afgezoomd met statige beuken of "bieken", zoals dat in het Holsbeekse dialect luidt. Deze bomen werden echter geveld tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In 1992 werden nieuwe beuken aangeplant. Wetende dat een beuk jaarlijks met 2,5 cm aangroeit in omtrek, zal het dus nog wel een hele tijd duren vooraleer de Biekedelle haar dreefuitzicht van vroeger zal teruggekregen hebben.

-De weg buigt linksaf en stijgt nog enkele meters. Vervolgens komen we bij een tweesprong, waar we links nemen. Hier bleven de oude beuken aan één kant van de weg wel bewaard.

-Aan de Kapeldreef gekomen, volgen we deze rechtsaf. ~ We bevinden ons nu op de Chartreuzenberg.

Het plateau was tot in de 18de eeuw bebost en werd later ontgonnen voor de landbouw. Een groot deel van het bos was eigendom van het Leuvense Kartuizerklooster of Chartreuse, dat gesticht werd in 1489 en opgeheven werd in 1783. Ook nu nog is dit gedeelte van de Chartreuzenberg grotendeels ingenomen door akkers en weiden.

-We volgen de Chartreuzenbergstraat linksaf en wandelen even verder voorbij de voormalige hoeve van het landgoed De Bruyn.

-We volgen verder de Chartreuzenbergstraat tot aan de T-wegsplitsing.

WIE DE TOCHT MET 2,5 KM WIL VERKORTEN, NEEMT HIER LINKSAF MAAR MIST DAN EEN WANDELING DOOR HET CHARTREUZENBOS.

-Wij volgen de hoofdwandeling, slaan dus rechtsaf en nemen onmiddellijk daarna links.

-We wandelen nu aan de noord rand van het Chartreuzenbos, dat hier vooral bestaat uit een aanplanting van beuk. De beuk is een boom met een zeer dichte kruin Dit gebrek aan licht sluit dan ook elke onderbegroeiing uit.

-Aan de T -wegsplitsing, raakpunt met de Bergbroekwandeling, nemen we rechtsaf.

Ten oosten van de weg die we nu volgen, bestaat de begroeiing overwegend uit tamme kastanje.

-Bij het eerstvolgende wegenkruispunt nemen we rechts.

Verder wandelend daalt de weg af naar de vallei van de Leming beek en komen ook enkele villa's van Hoog Linden in het gezicht. De Leming of Lieming was de bakermat van het Leuvense patriciërsgeslacht Uyten Lieminghen.

-In de vallei, aan de Lemingstraat, nemen we rechts.

We klimmen terug de Chartreuzenberg op langsheen de rand van het bos.
-Terug op de Chartreuzenberg, wandelen we nu in noordelijke richting. Voorbij de akker aan onze rechterhand duiken we opnieuw een bos in.

Het wordt tevens een duik in de diepte, want we verlaten nu de Chartreuzenberg via zijn steile nooderhelling. Over een afstand van 250 meter dalen we 20 meter.

Op die hoogtelijn buigt het voetpad linksaf en leidt het ons naar een diepe holle weg die we linksaf volgen.
-Enkele meters verder nemen we rechts Ook deze weg is hol

Voorbij de bocht wacht ons een korte maar steile klim van 10 meter. Van een  mooie sportieve wandeling gesproken! Weet echter dat dit de laatste klim is van deze wandeling.
-Want we slaan rechtsaf en een voetpad leidt ons nu definitief van de berg naar het brede valleigebied van de Winge te Holsbeek. Achtereenvolgens is er een vlak stukje weg, dan een korte maar zeer steile helling en tenslotte een licht dalende holle weg.

-Aan de Kortrijksebaan gekomen, steken we deze over en volgen ze linksaf tot aan de Verhaegenstraat. -Hier nemen we rechts. Achter een haag bevindt zich het rusthuis Sint-Margaretha, gebouwd in 1990 bij de plek waar zich tot dan het rusthuis bevond dat was opgericht door Victor De Bruyn, ter nagedachtenis van zijn in 1908 overleden vrouw. Dit "Hospice Sainte-Marguerite" werd in 1992 gesloopt.

-Via de Sint-Maurusstraat bereiken we tenslotte terug de kerk van Holsbeek.

HALEWIJNWANDELING

Start : Het Vinne in Zoutleeuw of aan de Leonarduskerk

Afstand : 13 km

Onze route

De wandeling start aan de Leonarduskerkerk en is 13 km lang.

We wandelen de Tiensestraat in en passeren de Scholierenhoeve.

Vanaf hier loopt het wandelpad enkele kilometers langs de Gete, hoofdzakelijk weilanden omzoomd door hoge populieraanplantingen.

Aangekomen aan het "Vinne" trekt de motte "Castelberg" onze aandacht. Het is een restant van een burchtheuvel uit de 12de eeuw.

Even verpozen in de taverne van het provinciedomein en dan op pad door het natuurreservaat. Prachtig hoe de natuur zich hier hersteld heeft en van het Vinne weer een uniek meer heeft gemaakt. Tal van infopanelen vertellen ons over de fauna en flora. Door de overvloedige regenval van de laatste dagen lag dit stukje er erg modderig bij, maar het was de moeite om te genieten van de rust.

We verlaten het domein langs een paar hoogstamboomgaarden en wandelen door de fruitaanplantingen naar Halle-Booienhoven.

De Sint-Odulphuskerk uit de 13de eeuw vormt samen met de gelijknamige kapel en de ernaast liggende hoeve en pastorie een fraai dorpszicht.

Tussen de velden en boomgaarden zien we de torentjes van de Zoutleeuwse kerk weer groter worden en weten we dat de wandeling er weer op zit.

loopbrug in het Vinne

Han-sur-Lesse

Afstand : 6 km

Vertrek : Aan de kerk van Han-sur-Lesse

Han-sur-Lesse dankt zijn roem aan zijn unieke grotten, uitgeloogd door de Lesse in de Boine.

In de omgeving maakt u kennis met een bos van bijna 29,5 ha op fraaie kalkheuvels of 'tiennes' tussen Auffe en Han-sur-Lesse. In de bossen volgt u bijna altijd onverharde wegen. Enkele keren moet u steil stijgen en afdalen. Maak deze wandeling dus het beste bij droog weer.

PARKEREN
In Han-sur-Lesse parkeert u in de omgeving van de brug over de Lesse. U keert de kerk en het dorpscentrum van Han-sur-Lesse de rug toe en volgt in de rue de Charleville de roodwitte tekens van het Grote- Rourepad 577.

DE ROUTE

Bij een kruis slaat u de eerste straat links in en volgt u de plaatselijke wandeling 2A- Turmont.

U gaat rechts de volgende straat en nog een kruis voorbij. Links beneden zijn er doorkijkjes naar de Lesse, door een oeverbos op een steile helling.

Aan het einde van de rue de Collires slaat u de geasfalteerde dwarsweg naar links in (GR-pad en Turmont-wandeling) en loopt u rechtdoor, voorbij het doorgestreepte plaatsnaambord van Han-sur-Lesse. Links verheft zich de beroemde kalkheuvel, de Boine 1, waardoor de Lesse zich via een uniek grottenstelsel eeuwenlang een mysterieuze weg heeft gebaand.

Een dubbel GR-teken kondigt een richtingverandering aan: bij een wilg moet u de verkeersweg naar rechts verlaten. Via een nauwe doorgang 2 doorkruist u een weide en loopt u het bos in dat de 'tienne' Turmont 3 . overdekt. De onverharde weg kronkelt onder de dennekronen en verlaat via een tweede smalle doorgang de weide. De weg raakt even de bosrand en u komt uit bij een Y-vormige wegsplitsing.

Volg de roodwitte tekens van het GR-pad en bij een Y-vormige wegsplitsing kiest u de rechter weg, onder fraaie grove dennen.

Buiten het bos wacht u een machtig panorama van het dorpje Auffe, de Boine-kalkheuvel (links) en de 'tienne Les Grignaux' rechts.

U moet nu linksaf, stevig dalend over een in de rots uitgehouwen pad, en komt beneden uit bij een vijver 4.

Het GR- pad en de Turmontwandeling lopen naar links, maar u moet rechtsaf.

Even verderop volgt u de verkeersweg naar links over het riviertje de Ry d' Ave. Iets voorbij het plaatsnaambord Ave-et-Auffe, village Heurie' (bloemendorp) moet u naar rechts een teruglopende weg ingaan

Meteen komt u in het natuurreservaat 'Les Grignaux' 5, dat beheerd wordt door de natuurvereniging Ardenne et Gaume'. De brede, halfverharde weg stijgt naar een Y-vormige wegsplitsing, waar u de linker weg kiest (5, Les Grignaux ) door het bos.

Links zijn er doorkijkjes naar weiden, akkers en een deel van Auffe.

Over een flank van de 'tienne' stijgt u almaar hoger, afwisselend in en langs her bos,

maar uireindelijk buigt de weg naar rechts en komt u een poos het bos niet meer uit. Na een eindje stijgen daalt u naar een Y-vormige wegsplitsing, waar u de linker weg kiest.

U komt uit bij een landweggetje, dat u rechts inslaat. Meteen bevindt u zich weer op het Grote-Routepad. Rechts ziet u al de woonkern van Han-sur- Lesse en de Boine.

Bij een geasfalteerde dwarsweg moet u rechtsaf (GR-pad) en steekt u de Ri d' Ave over 6.

Bij de grotere verkeersweg duidt een monument je de plek aan waar het Duitse Ardennenoffensief (winter 1944-1945) doodliep.

U slaat er links af en bereikt het eindpunt van deze wandeling.

ZONIENWOUDWANDELING

Afstand : 7.5 km

Start : Gemeentehuis Bosvoorde

Geschiedenis

Samen met het Meerdaalwoud en andere bossen op de taalgrens, is het Zoniënwoud een van

de resten van het Grote Kolenwoud dat bij het begin van onze tijdrekening heel Midden-België bedekte. Maar Zoniën is ook een heel apart landschap, met riviertjes, valleien, plateau's, eeuwenoude wegen...

Van oudsher gebruikte de mens het woud in zijn voordeel, als leverancier van hout en als jachtterrein. Aan de rand ontstonden dorpen van houthakkers die stukken woud rooiden. Heersers en aristocraten zetten er kastelen neer van waaruit ze hun jachtpartijen ondernamen. Zo'n dorp aan de rand is Bosvoorde. Het Zoniënwoud is er overal aanwezig en ondanks zijn opname in de Brusselse agglomeratie ziet het er nog steeds uit als een dorp, maar dan een met een heel speciale sfeer.

Op deze wandeling verkennen we de dorpskern maar we trekken ook het woud in.

De wandeling loopt deels over onverharde boswegen. Er wordt ook wat geklommen

en gedaald, zorg dus voor goede wandelschoenen.

Route

Met de rug naar het gemeentehuis van Watermaal-Bosvoorde. neemt u links het voetpad langs de drukke Delleurlaan. Even verder aan de lichten steekt u rechts de laan over. Van de drie straten aan de overkant neemt u de meest linkse: de Opper- jachtmeesterstraat.

Bij het kruispunt met de Buksboomstraat staat u aan de rand van het Zoniënwoud.

Volg de Welriekende Dreef. tot aan de kruising met de Roodborstjesstraat en sla deze rechts in. Na ongeveer 600 m wordt dit een kasseiweg en verlaat u het woud. Loop nog even door tot aan het kruispunt met de Dennebosstraat die u rechts inslaat. Aan het ovalen pleintje, het Rik Woutersplein. gaat u rechtdoor en op het kruispunt neemt u links de Auguste-Beernaertstraat. Draai mee naar links en neem beneden de straat rechts (Terhulpsesteenweg).

Na 100 m wandelt u linksaf het doodlopende straatje in (Kattenberg).

Op het einde neemt u het voetpad tot aan de Vorsterielaan, die u aan de lichten oversteekt. Daarna volgt u het voetpad aan de overkant rechtsaf.

Achter de vijver slaat u links af (Vuursteendreef) en deze dreef volgt u ongeveer 350 m tot aan het kruispunt.

Neem op het kruispunt de linker weg (Tweebergenweg), draai mee naar rechts en ga via het tunneltje onder de spoorweg door. Onmiddellijk na de spoorweg moet u het pad nemen dat links afdaalt.

Beneden staat u in de Vuilbeekvallei. Volg het pad tussen de twee vijvers door en daarna mee naar rechts (Vuilbeekvoetpad). Blijf het pad aan de linkerkant van de vallei volgen. U passeert de wandelpaaltjes 15, 16 en 17 (blauw vlak, gele driehoek). Bij nummer 18 steekt een ruiterweg (Graaf dreef) de vallei over, maar wij blijven hier rechtdoor lopen langs hetzelfde pad. Even verder kruist een geasfalteerde weg,de Tumuliweg,de vallei.

Volg deze weg rechtsaf.De weg stijgt en kronkelt,en komt na een goede 400 m bij een kruispunt met de Tweebergenweg. Volg rechtdoor de Tumuliweg.

Na een kleine 600 m komt u aan de Hoefijzervijver ..

Sla bij de vijver rechts het Boshya- cinrenpad in (wandelpaaltje nr. 2). Volg dit pad ongeveer 500 m. Ondertussen passeert u de paaltjes 3, 4, 5 en 6. Bij paaltje nt. 7 dtaait het pad 90° naar rechts en even verder weer naar links. U klimt nu omhoog tot aan de Tweebergenweg.

Sla bij de speeltuigen boven links de Tweebergenweg in en loop door het tunneltje onder de spoorweg. Even verder is er een poort in de lange muur links, waarlangs u in de moestuin van het Park Tournay-Solvay. komt. (Het park is open van 8 tot 17.30 u of tot zonsondergang.

Als de poort gesloten is, volg dan gewoon de Tweebergenweg en verder de Vuursteenweg tot aan het station van Bosvoorde.)

Loop door de moestuin tot in het eigenlijke park. Sla links af en draai rond de appelboomgaard. Beneden neemt u scherp links het bruggetje en even verder bij de vijver het pad dat links steil de helling naar het kasteel opgaat.

Aan de uitgang van het park gaat u even links en steekt u aan de lichten de Delleurlaan over. Volg aan de overkant rechts het voetpad langs deze laan. Iets voorbij de kerk van Bosvoorde neemt u het straatje schuinlinks omhoog (Honden- wedstraat). Bij villa Rozenberg . neemt u rechts het smalle kasseistraatje (Hondenberg), dat u terug naar het gemeentehuis leidt.

DE VALLEIROUTE - ROOIGEMSEBEEK

Wat? Een wandeltocht door een landelijk gebied van het schilderachtige dorpje Mullem naar Wannegem, Lede en Huise, elk met hun typische windmolens en kastelen.

Afstand: 5,5 km of 12,3 km.

Vertrekpunt: de kerk van Mullem.

Praktisch: vlakke en licht heuvelende wegen, overal verhard behalve het gedeelte van de ingekorte wandeling.

Wie Mullem (een deelgemeente van Oudenaarde) voor de eerste keer binnenkomt en halt houdt aan de kerk, kan zijn ogen nauwelijks geloven. Hier is de 19de eeuw blijven stilstaan: een kerkje te midden van een kerkhof, een plein met het voormalige dorpsschooltje, 'het Kasteeltje'

verscholen in een park, enkele goed bewaarde boerderijen in een opvallend okergele kleur, maar

vooral rust. En dit op amper 30 km van Gent.

Bij het verlaten van het dorpsplein kom je onmiddellijk in het lage weiland en al na de eerste haakse bocht zie je de vallei van de Rooigemsebeek: een landschap dat je tijdens de hele tocht volgt en vanaf verscheidene plaatsen kunt bewonderen. Al wandelend zie je open kouters op de valleiflanken, het drassige weiland in het diepst van de vallei met enkele rijen prachtige knotwilgen, de stompe kerktoren van Lede in de verte en de wieken van de Huisekoutermolen.

Langs de oever van de Rooigemse beek kun je op verschillende plaatsen zien hoe in de beek vistrappen werden aangelegd, om de doorgang van visjes op moeilijke plaatsen te vergemakkelijken.

Aan de Ledepontweg is het even opletten. Kies je voor de korte wandeling van 5,5 km, dan sla je hier rechtsaf in de richting van de kerk van Lede. De straat verandert in een niet verharde veldweg die uiteindelijk weer uitkomt op het grote wandel parcours.

Wie de volledige wandeling wil maken, slaat aan de Ledepontweg links af en steekt even later de Rooigemse beek over.

De wandeling gaat verder langs een moerasbosje.. het Wachtbekken Lede, maakt een korte klim langs een bos met overwegend populieren. Daarna gaat het weer in dalende lijn en op het laagste punt van de weg heb je een prachtig zicht op de vijver, het park en het Kasteel de Ghellinck.

En er volgt nog meer: een houten staakmolen, de Schietsjampettermolen op de heuvel kam , die je later op de wandeling zult passeren, het landelijke dorpje Wannegem, panoramische uitzichten op en over een langgerekte vallei en een tweede windmolen, de Huisekoutermolen in Huise.

Wat verder, verscholen in een park met indrukwekkende bomen staat het mooie Kasteel 'ter Ast'

of Kasteel de Gerlache.

Het wandelpad loopt verder langs een paar schilderachtige hoeven, steekt de Rooigemsebeek een laatste keer over en brengt je weer in Mullem.

Afstand: 6,5 km.

Vertrekpunt: windmolen aan de Geelsebaan in Kasterlee

Wat? Een wandeling door bossen en over zandpaden die typisch zijn voor de Antwerpse Kempen. Bossen vol dennenbomen en duinen heuvels zijn de hoofdbrok van deze tocht.

Praktisch: hoofdzakelijk over bos- en aardewegen. Vergeet je stevige wandelschoenen niet!

Kasterlee ligt midden op de Kempense heuvelrug. Het is een charmant en levendig dorp met maar liefst 2000 ha wandelbossen. Vertrekpunt is de Keeses Molen, die ooit eigendom was van Kees Van Gorp. Vandaar zijn naam.

Je loopt voorbij de Britse militaire begraafplaats die herinnert aan één van de grootste tragedies uit de 20ste eeuw,

Langs de kapel wandel je dan het bos in.

Rechts zie je de ingang van het Kabouterbos.

In de zomermaanden kun je er alle dagen naar sprookjes en vertellingen luisteren.

En tijdens de Kabouterdag (9 september) is het de héle dag feest. Vlakbij ligt het centrum Frans Masereel, een grafisch atelier waar je ook terecht kunt voor interessante tentoonstellingen.

De huizen verdwijnen nu uit beeld en je loopt naast een duinenrij, dicht begroeid met dennenbomen.

Links kijk je uit op de Netevallei en zie je in de verte hoe de Kleine Nete er kronkelt tussen de weilanden.

Je volgt de weg tot in het gehucht Goor, dat je links laat liggen om het gebied van de 'holle wegen' in te trekken.

Onder de duinen heuvels zit een laag leem die de vorming van ijzerzandsteen in de hand werkte.

Regen en sneeuw spoelden de zandlagen weg en in de holle wegen zie je nog goed de brokken ijzersteen die zijn

blootgelegd.

Via een brede zandweg kom je aan de achterkant van het provinciaal park

'Hoge Mouw', dat vroeger 'Hoge Moude' heette (moude betekende mul zand). Met zijn 39 meter hoogte was deze heuvelrug ooit het hoogste punt van Kasterlee.

Vele generaties hebben hier urenlang zomer- en winterpret beleefd.

Om verdere erosie tegen te gaan, is het domein nu aangeplant. Zo blijft dit natuurhistorisch monument bewaard.

Uiteindelijk kom je aan een lange, ondiepe kuil: de Duivelskuil. Uit opgravingen is gebleken dat dit een dodenakker, een oude begraafplaats geweest is.

Heidense priesters hielden er godsdienstoefeningen en voor hen was het een gewijde plaats.

De mensen in de streek schuwden deze plaatsen als de duivel.

Aan de overkant van een asfaltweggetje ligt nog een stukje hei. Je ziet er niet zo veel van, maar natuurgidse proberen zo te laten zien hoede streek er vroeger, vóór de bebossing, uitzag.

Je passeert nog een duinenrij en voor de laatste meters van dit Konijnenpad moet je nog een verrassend steil heuveltje op.

Info fiche

thema

oud en nieuw Boom

afstand

6,250 km

inkorting

2 inkortingen mogelijk: 4,2 of 4,7 km

vertrek en aankomst

Grote Markt - Boom (O.-L.-Vrouwkerk)

wandeluur

2 uur

parkeermogelijkheid

rond de Grote Markt

Toegankelijk

voor mindervaliden, met de auto, met de fiets

Schoeisel

gewone wandelschoenen

Weer

de wandeling is niet weergebonden

Wegwijzers

zeshoekige bordjes met Professor Barabas-figuur

Rustpauze

in een typische herberg "Café de Koophandel" (na 1,5 km)
grote groepen in "Café Ramona" (na 2,3 km)

Horeca

rond Grote Markt (ook voor groepen)

Documentatie
en inlichtingen

Gemeentelijke Informatiedienst
Antwerpsestraat 44
2850 Boom
tel. 03/880.18.44
E-mail: patrick.poppe@boom.be

Wandeling

De gemeente Boom ligt in de provincie Antwerpen, in de driehoek Antwerpen, Brussel, Mechelen. De Grote Markt van Boom vind je gemakkelijk. Zij is echt het centrum van de gemeente.
Zoek de scherpe torenspits van de Onze-Lieve-Vrouwkerk en je bent er.

Onze-Lieve-Vrouw- en Sint-Rochuskerk
De neo-gotische Onze-Lieve-Vrouw- en Sint-Rochuskerk is een driebeukig gebouw in Boomse baksteen, met kruisbeuk, koor en ingebouwde 75 meter hoge westertoren.
De eerste steen van de neo-gotische kerk werd gelegd op 24 april 1849 door de burgemeester Tuyaerts.
Boven het hoogaltaar bevinden zich drie schilderijen uit 1852 van de Boomse kunstenaar Karel August Wauters. De preekstoel werd gebouwd in 1859 door H. Van Ockerhout. Verspreid in de kerk bevinden zich diverse merkwaardige schilderijen, deels afkomstig uit de vorige kerk, o.a. de "Verering van de Onze-Lieve-Vrouw" (paneel ca. 1600), de "Kroning van Maria" (midden zeventiende eeuw), vier doeken met blijde mysteries (1787), de "Onze-Lieve-Vrouw van Boom" door Peter Weleman (1616) en een groot doek dat toegeschreven wordt aan Rubens' beste leerling, Antoon Van Dyck. In de kruisbeuk bevindt zich een smeedwerk van de Boomse kunstenaar Edward Roofthooft. Het betreft een statig voetstuk voor een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, met een bevallig prieel met klimrozen en met een achtergrond van druivenranken. Het wonderdadig Mariabeeld dat zich in het zijkoor bevindt is een merkwaardig kunstwerk, vermoedelijk uit de vijftiende eeuw, vervaardigd uit wilgehout (75 cm hoog).

Colonel Silvertop(straat)
Op 4 september 1944 werd Boom bevrijd door Engelse tanks onder leiding van Colonel Silvertop en met de hulp van Robert Vekemans, ingenieur van Bruggen en Wegen.

Brug
Boven in de brugleuning bemerk je het wapenschild van de gemeente Boom.
Aan de trappen (voor en achter de brug) zie je honden uitgebeeld (zie hondenfretters).

Wapen van de gemeente Boom
In zilver een gekroonde Onze-Lieve-Vrouw met kind Jezus en scepter van natuurlijke kleur, haar mantel van lazuur (blauw) bezaaid met sterren van goud, staande voor een eik van sinopel (groen) op een zwevende grasgrond.

Rupeltunnel
De verkeersmoeilijkheden bij de bruggen over de Rupel en het Zeevaartkanaal leidden tot het graven van een tunnel die in 1982 geopend werd, zes jaar later dan voorzien en bijna vier keer zo duur als gepland. Het is de enige Belgische tunnel die onder twee waterlopen gaat, nl. de Rupel en het Zeevaartkanaal.

De Rupel (Rivier)
De Rupel ontstaat in Rumst door het samenvloeien van de Nete en de Dijle en mondt 12 km verder uit in de Schelde te Rupelmonde. De Rupel staat in verbinding met het zeekanaal Willebroek-Brussel. Aan de Kaai te Boom bedraagt de diepte van de Rupel bij laag water ongeveer 2,5 meter; bij hoog water stijgt het waterniveau met 5,3 meter (bij springtij met 5,6 meter). De breedte van de Rupel aan de Kaai bedraagt bij hoog water ongeveer 200 meter.

De Romeinen voerden het steenbakken in onze streken in, maar de val van het Romeinse Rijk betekende ook het einde van de baksteennijverheid.

In de 13de eeuw kende deze industrie een heropbloei. In die periode waren de eerste steenbakkers kloosterlingen die materiaal nodig hadden voor de bouw van hun abdij (Sint-Bernardusabdij) te Hemiksem.
Eerst werd klei gebakken in open lucht. Maar door de eeuwen heen werden steeds betere bakovens gebouwd, zodat meer stenen in steeds minder tijd konden geproduceerd worden.

Begin jaren '60 werkten in de Rupelstreek ongeveer 5.000 personen in de baksteennijverheid, en nog eens 7.000 personen in aanverwante nijverheden.

Concurrentie uit andere streken, crisis in de bouwsector en het gebruik van andere bouwmaterialen deden de steennijverheid geen goed. Bovendien weigerden vele steenbakkers te mechaniseren. De resultaten bleven niet lang uit... Bij het begin van de jaren '70 begon de teloorgang van de baksteennijverheid in de Rupelstreek: verscheidene fabrieken moesten hun deuren sluiten, met grote werkloosheid tot gevolg. Van de 34 steenbakkerijen langs de Rupel, tussen Hemiksem en Rumst, zijn er in 1991 nog 6 in werking.

Café de Koophandel
Reeds van vóór 1900 is de uitbating altijd verbonden geweest met de familie Lauwers. Café de Koophandel, voorheen "Bij Gusta", heet momenteel "Bij Maria".

Rond de eeuwwisseling telde de Nielsestraat (bovenkant) over een afstand van ongeveer 1 km 37 café's. Tussen de steenbakkerijen (benedenkant) waren er een tiental.
Café "Bij Maria" is het enige overgebleven café en de inrichting is nog bijna oorspronkelijk.

Opmerking: Beneden tussen de huizenrijen bevindt u zich eigenlijk op een woonerf. Gelieve de privacy van de bewoners te respecteren a.u.b.

Altenbroekwandeling

Naam v/d route: Altenbroekwandeling

Startplaats: 's Gravenvoeren   V7

Afstand: 11 km

Start Coördinaat: N 50.758533   -   E 5.762996

Grensoverschrijdende wandeling door en rondom het natuurgebied Altenbroek tussen 's Gravenvoeren en Noorbeek.

Prettige onverharde wegen en weilanden toegankelijk gemaakt via draaipoortjes.

Met wat geluk kom je loslopende Galowayrunderen in het natuurgebied tegen.

De route is ook gemarkeerd met de plaatselijke vermelding V7.

Bij regenweer kan het parcours er nat bijliggen, goed schoeisel is dus belangrijk.

Af en toe een natje en een droogje beschikbaar

's-Gravenvoeren heeft zich ontwikkeld als een lintdorp langs de rivier de Voer, met talrijke loopbruggetjes over het water naar de huizen.

 De kerk, de pastorie en verscheidene boerderijen in de onmiddellijke omgeving stammen uit de 18de eeuw.Die (Oostenrijkse) periode was klaarblijkelijk een heel voorspoedige tijd voor dit dorp.

De Sint-Lambertuskerk werd opgetrokken tussen 1782 en 1786 tegen de laat-Rhenomosaanse toren uit de 14de eeuw.

Buiten tegen de kerkmuur staan een hele reeks merkwaardige arduinen grafkruisen uit de 17de en 18de eeuw. Aangrenzend aan de kerk ligt de pastorie die in 1774 werd gebouwd.

Een heel mooi plekje is het beschermde pleintje van Kinkenberg, met de recent gerestaureerde Onze-Lieve-Vrouwekapel (1715) Het ligt op de noordelijke oever van de Voer op 100 m van de kerk.

In het gehucht Schoppem vind je het Steenboskapelletje. In 1846 werd hier een Romeinse villa blootgelegd. Met de restanten van het opgegraven materiaal werd deze kapel gebouwd.

Het kasteel van de 'graven van Voeren' is al lang verdwenen. 's-Gravenvoeren is van 1661 tot 1785 hoofdplaats van het spaanse deel van de grafschap Dalhem gebleven. Er zijn wel nog twee andere kasteeltjes: Altenbroek (te midden van een prachtig parklandschap) en Ottegraven (op de grens met Sint-Martens-Voeren).

Naam v/d route: Temse: de Buitenland-Polder

Startplaats: Temse

Afstand: 12 km

Start Coördinaat: N 51.123346   -   E 4.216315

Natuur langs de Schelde.

Op wandel

-   Start: info kantoor de  Watermolen (1)  op de Wilfordkaai in Temse.

-   Langsheen de havennijverheid onder de 365 m lange Scheldebrug (2) door.

-   Langs de trap links naar het oostelijk voetpad van de brug; de Schelde vormt hier de grens tussen de provincies Oost-Vlaanderen en Antwerpen.

-   Aan de overzijde links de geasfalteerde en goed bewandelbare Scheldedijk tot aan de eerste huizengroep, nl. het gehucht Buitenland.

-   Dijk verlaten om door het schilderachtige gehucht Buitenland te wandelen.

-   Langs enkele torentjes de weg links over het bruggetje. Aan de rechter zijde bemerken we de reconstructie van het Huis van de Teutoonse Ridders (3).

-   Verder bij een huizenrij op onze rechterzijde bemerken, links de aardeweg nemen die zich tegenover het huis met nummer 27 bevindt.

-   Op het einde van deze karrewegel naar rechts tot aan de bocht met een klein  wiel (of waal; dat is een kolk of vijver die ontstaan is na een dijkbreuk).

-   Daar de tweede dreef nemen, links beneden de binnendijk.

-   Voorbij een vijver rechts het bos in op de Zijdeweg.

-   Op het einde links de kasseiweg (Wielstraat) en verder de  V. De Witstraat.

-   Op het einde daarvan links de L. Segersstraat; aan de linkerzijde: herberg De Oude Poort anno 1661.

-   Net voorbij de herberg: links de Notelaardreef in tot aan de Scheldedijk.

-   Op de dijk linksweg voorbij het jachtpaviljoen de Notelaar (4) tot aan de brug van Temse.

Via hetzelfde voetpad van de brug naar de linkeroever en terug naar het vertrekpunt de Watermolen.

De wandeling start op de Wilfordkaai te Temse, met de voormalige Boel-scheepswerf en een aantal gerenommeerde palingrestaurants.

Over de Scheldebrug komen we op de Buitenland-Dijk terecht. Even verder lopen we door het schilderachtige gehucht Buitenland met het Huis van de Teutoonse Ridders.

Langs polderlandschappen, dijken en wielen (vijvers en kolken die overbleven na een dijkbreuk) komen we ongeveer halfweg terecht bij de herberg De Oude Poort anno 1661.

Het moet gezegd worden dat de mosselen en de gueuze nog verrassend smakelijk opgediend worden.

Langs de schitterende Notelaardreef komen we terug op de Scheldedijk terecht. Voorbij het jachtpaviljoen De Notelaar en genietend van prachtige schelde-zichten komen we terug aan de brug te Temse.

Honden meenemen is toegestaan tijdens deze wandeling.

Bezienswaardigheden

(l). Watermolen:

Dit oudste gebouw aan de Scheldekaai is oorspronkelijk gebouwd op de thans gedempte Vliet en dateert uit 1787.  Het molenhuis werd opgetrokken in 1588, de woning in 1661. De monding van de Vliet, en meer bepaald het gedeelte waar de watermolen in maalde, diende herhaalde malen hergraven te worden. Volgens een kaart van 1740 stonden er aan de molen twee water-raden achter elkaar geplaatst.  Achter het laatste rad liep vroeger een bruggetje in de richting van het kasteel.  Dit brugje bleef bestaan tot 1851.  In 1874 werd echter een begin gemaakt met de overwelving en de kanalisering van de Vliet.  Ook op de kaai werden werken uitgevoerd met als gevolg dat de monding van de Vliet verzandde.  Omtrent het jaar 1904 was de Watermolen een bloeiend hotel-restaurant.  De uitbater was ook de eigenaar van de plezierboot Eulalie.  Met de overstroming van 14 december 1973 werd het restaurant deerlijk gehavend en de inboedel vernield.  Thans wordt het ingericht als toeristisch centrum van de Scheldekant.

2. Scheldebrug:

Deze brug verbindt het Land van Waas met Klein Brabant.  Deze 365 m lange brug is tevens de langste metalen brug van België.  Ze heeft een ophaalbaar gedeelte zodat zeeschepen van de Boelwerf langs deze weg Temse konden verlaten.  Ze werd op 19 december 1955 ingehuldigd.  Het bruggenhoofd wordt gevormd door beelden van K. Aubroeck (aan de ene kant "De Schelde" aan de andere kant "De Golven").

3. Teutoonse Ridders: Het Reuzenhuis is een gedeeltelijke reconstructie van het huis van Teutoonse Ridders te Antwerpen, afkomstig van de wereldtentoonstelling te Antwerpen.

4. De Notelaar:  Voormalig jachtpaviljoen op de Scheldedijk (1794). Volledig gerestaureerd in 1966 en wettelijk beschermd.

Met dank aan  Achiel Daems