Naar de inhoud

wandelen en genieten

routes + plans + beschrijving
seniorennet.beseniorennet.be

Archief

Schulensbroek

Naam v/d route: Het Schulensbroek

Startplaats: Herk De Stad

Afstand: 12 km

Start GPS Coördinaat: N 50.938850   -   E 5.167350

 

 

Deze wandeling vertrekt vanuit het (vernieuwde) stadscentrum van Herk de stad (provincie Limbug).

 

 

Langs de achterzijde van het industrie terrein gaat de wandeling naar het natuurgebied "het Schulensbroek". Dit gebied is zo waardevol dat het slechts toegankelijk is van begin juli tot nieuwjaar.

Vele zeldzame vogelsoorten vinden er een broedplaats en weer andere unieke exemplaren komen er overwinteren.

Op het verste punt van de wandeling gaat de wandeling een tijdje langs de oevers van het Schulens meer. Deze plas is met zijn 95 ha het grootste meer van Vlaanderen. Na het meer doen we het dorpje Schulen aan.

Terug in Herk de stad maken we nog een lus langs het kleine doch mooie arboretum de Harlas en het gezellige stadspark Olmenhof.

 

Toeristische trekpleisters

Kasteelpark Olmenhof-Harlaz

 

Het laat-classisistisch kasteeltje “de Pierpont” dateert uit de eerste helft van de 19de eeuw. De charme van dit, ondertussen stadhuis geworden gebouw ligt in de intimiteit van het open binnenplein met koetshuis – ondertussen taverne – en het hoofdgebouw met de mansardedaken en de torens.

Het kasteeltje ligt in een prachtig park, Olmenhof genoemd, met een unieke verzameling bomen, waaronder talrijke exoten, geënt op inlandse onderstammen. Hier was vroeger één van de oudste boomkwekerijen van het land gevestigd. Oorsprong van de Herkse boomkwekerijen Tips en Gevers.

Het park, in Engelse stijl, is gedeeltelijk afgeboord met grachten. Aan de vijver staat een groot monument dat hulde brengt aan de humanist en geleerde Govaert Wendelen (1580 – 1667).

J.D. Hermans is de grondlegger en initiatiefnemer voor de aanleg van dit mooie park en, aan de overkant van de weg Herk-de-Stad – Sint-Truiden, de Harlaz totaal ongeveer 15 ha. groot.

 

Het Schulens broek met het Schulens meer (grootste waterplas in Vlaanderen)

 

Het Schulens broek ligt in het samenvloeiingsgebied van de Demer, de Herk en de Gete. Het broek wordt gekenmerkt door uitgestrekte, natte graslanden en is tot ver in het buitenland vermaard voor zijn vogelrijkdom.

Wandelen in het Schulens broek is elke keer opnieuw een plezier. De drukke bezigheden van de grutto, de acrobatie van de kievit, de zang van de blauwborst … zijn voor elke natuurliefhebber een boeiende belevenis.

 

In dit broekgebied is de grootste waterplas van Vlaanderen gelegen: het Schulens meer. Je kan er de volgende sporten beoefenen: surfen, zeilen, kajak, mountainbike en beachvolley

 

Het Schulensmeer ligt in het westen van de Provincie Belgisch Limburg, in de vallei van de Demer. Het is genoemd naar het kerkdorp Schulen dat op de weg ligt tussen Hasselt en Diest.

Het meer wordt ook gevoed door water afkomstig van de Mangelbeek, de Zwarte Beek, Herk, Gete, Velpe en Begijnenbeek. Toen hier in de jaren 1976-1977 zand werd gewonnen voor de aanleg van de autosnelweg E314 ontstond een spaarbekken van 90 ha dat zich uitbreidt tot 150 ha bij grote watertoevloed. Het is het grootste binnenwater van Vlaanderen. In totaal beslaat het broek een oppervlakte van 2000 ha. Je kan er wandelen, surfen, zeilen, vissen, vogels kijken

Hoe vind je dit bericht? 22 stemmen
Geschreven door de jakke om 17:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Wijngaardboswandeling

Wijngaardboswandeling

Startplaats 4 – Kluis te Vrijhern

Wandeling 9

Rode driehoek

Lengte: 8 km

Start GPS Coördinaat: N 50.818104   -   E 5.464310

 

Dit ie een mooie rustige wandeling door de Wijngaardbossen bij Vrijhern.
De route is voor 3/4 autovrij

Kluis van Vrijhern

In het gehucht Vrijhern vestigde zich rond 1660 Geurt van Elst als kluizenaar. De kapel van de kluis werd in 1710 gebouwd, exact naar het model van het Heilig Huisje van Nazareth in het bedevaartsoord Loreto (Italië).

 

Het geheel bestaat verder uit een woonhuis, het vroegere kloostergedeelte. Even bezijden de kluis, aan het kerkhof van de kluizenaars, troont een Calvarie in mergel met basisreliëf uit de 18de eeuw.

 

De laatste kluizenaars bewoonden de kluis nog tot 1904. De kluis van Vrijhern is nog steeds een druk bezochte bedevaartplaats van O.-L.-Vrouw van Loreto.

dekluis1.jpg

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door de jakke om 17:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Jan-Huet wandeling

OP DE GRENS TUSSEN NEDERLAND EN BELGIE

Het Jan Huet-pad te Wortel/Castelré (Noorderkempen)

In de Noorderkempen werd; drie eeuwen geleden, een staatsgrens getrokken op basis van een militaire bestandslijn.

 

 


NIEUWE INFO UPDATE OP 28/10/2007

JAN HUET-PAD
Het landschap waardoor de route loopt, biedt een heerlijk stukje natuurschoon uit de Noorderkempen. Het Jan Huet-pad ligt gedeeltelijk in Nederland en België. Het is de streek van Castel, de kolonie van Wortel, de Baarle-Brug, de Kromme Hoek, Hal en 't Schoor. Deze grensstreek met beemden, bossen, heide, oude vennen en zeldzame kruiden vormt een waar paradijs.

Afstand : 15 km, verkorting 7 km
Vertrek : St.-Jan-de-doper kerk te Wortel.
Bij nat weer: aangepast schoeisel vereist.

 
 

. schoeisel: Wandelschoenen~ laarzen bij slecht weer .

. situering: Ten noordwesten van Turnhout, in de buurt van Hoogstraten

Zo is de Belgische enclave Baarle-Hertog helemaal omgeven door Nederlands grondgebied. Maar in de grens tussen de Vlaamse en Nederlandse Kempen zitten

nog wel meer gaten en - soms miniscule - enclaves. Het Jan Huet-pad voert je

voortdurend van het ene land in het andere. Niet datje dat zal merken, want het landschap is aan beide zijden even groots: beemden en bossen, lapjes heide, oude dijken en vennen...

Castelré is een Nederlandse enclave die als een worst in België dringt. Het is ook een goedbewaarde oase van natuur, bossen en heide. Vanuit dit gehucht loop je in de richting van de Torendreef, waar je het kerkhof voor landlopers passeert.

Je bevindt j e nu middenin het reusachtige domein van de 'Rijksweldadigheidskolonie' van Wortel. Het landlopersverblijfwerd in de Nederlandse tijd gesticht door generaal Van Den Bosch. De Nederlandse Vereniging van Weldadigheid kocht er in 1822 een domein van zomaar 632 ha en richtte er een 'vrije landbouwkolonie' op. Later werd het eigendom van de Belgische staat. Toen die in 1993 de wet op de landloperij afschafte, kreeg het gebouw een nieuwe functie als gevangenis voor lichtgestraften.

Het domein telt 14 vennen, kleine meertjes die typisch zijn voor zanderige streken. Eén daarvan is het Bootjesven, waar je langs komt. Verderop bereik je de Grensweg, die de enclave van Castelré van België scheidt. Langs deze weg stond ooit een galg, nu leven er alleen wulpen, grutto's en kieviten. Via de Hoogstratense weg bereik je dan het Markhof, gelegen aan het riviertje de Mark. De plek draagt de intrigerende naam 'Zigraack', in vroegere tijden een woest gebied waar rovers zich schuilhielden.

Over de Klinkerweg en de Haldijk bereik je nu het miniscule gehucht Hal. Aan de kapel volg je de weg naar links over de Schoorbrug: je steekt opnieuw de grens over en bereikt Castelré. In het Groeske, de oudste nederzetting van het gehucht, vind je enkele oude Kempische hoeven. In de herbergen van Castelré kan je tot besluit terecht voor een jonge of een oude klare.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door de jakke om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Willem Elsschotpad

Willem Elsschot-wandelpad

Afstand  :  7.3 km

Startplaats  :  Aan de kerk in Blauwberg-Herselt
Start GPS Coördinaat : N 51.04414   -   E 4.92926


Blauberg-Herselt

Het vernieuwde Willem Elsschot-wandelpad werd ingewandeld naar aanleiding van het Provinciaal Cultuurweekend van de provincie Antwerpen op 6 en 7 mei 2006.

Het vernieuwde wandelpad is een initiatief van de Schepen van Cultuur van Herselt, Kathleen Helsen, en de Cultuurraad van Herselt. Dit wandelpad volgt voor een groot deel het vorige wandelpad, maar werd hier en daar aangepast aan de huidige normen voor wandelpaden. Langs het wandeltraject,zoals voorgesteld op de bijgevoegde kaart, staan panelen opgesteld met fragmenten uit gedichten van Willem Elsschot.

Het pad vertrekt aan de kerk van Blauberg aan het bronzen beeld "Kaas", dat in 1990 werd ingehuldigd. 


Willem
Elsschot en Blauberg

Wat had Willem Elsschot met Blauberg te maken?

De moeder van Elsschot, Adèle Van Eist, kwam met haar kinderen geregeld op bezoek bij haar broer Filip, die een kruidenierswinkel op het dorpsplein van Blauberg had. Hier kwam Elsschot tijdens zijn jeugd regelmatig zijn vakanties doorbrengen, Hij speelde met de kinderen van het dorp: zaklopen, boogschieten, """

Toen hij in zijn laatste jaar van het middelbaar onderwijs van het Atheneum werd weggestuurd kwam hij zijn oom Filip helpen.

Als student aan het Hoger Handelsinstituut bracht hij hier zijn blokvakanties en daarna zijn gewone vakanties door. Tijdens zijn blokdagen studeerde hij tot 's middags en in de namiddag ging hij dan wandelen, bij voorkeur in het Elsschot, Later kwam hij

nog regelmatig naar Blauberg, naar zijn nicht Mie-Zjef (Maria-Josepha) waarna hij dan een pint je ging drinken in de Batavia (bij Van Looy) of in Den Yzer (bij Verbiest). Zijn haar liet hij knippen bij Gustaaf Aerts en 's zondags ging hij mee boogschieten bij Jan Schiet (Verstappen). Zo kende hij de mensen van Blauberg en zo beschreef hij ze in zijn boek
"De Verlossing",

 

Willem Elsschot

7 mei 1882 - 31 mei 1960

Schrijver Willem Elsschot, geboren in 1882 als Alfons Jozef De Ridder, was de zoon van Kristiaan en Adèle Van Eist uit Westerlo.

Zijn vader was bakker in Antwerpen en zijn moeder kwam geregeld met haar kroost van negen kinderen op bezoek in Blauberg, bij haar broer Filip Van Eist. Elsschot volgde lager onderwijs in een Antwerpse gemeenteschool.

Zijn secundaire studies deed hij in het Koninklijk Atheneum en later studeerde hij af aan het Hoger Handelsinstituut te Antwerpen.

Hierna werkte hij op verschillende handelskantoren in Antwerpen, Parijs, Rotterdam en Brussel, om uiteindelijk in het Antwerpse een advertentiebureau op te richten. Ondertussen was hij getrouwd met Josephine Schuerweghen, samen met wie hij vijf kinderen

kreeg. Zijn eerste roman "Villa des Roses" verscheen in 1913, en zijn dichtbundel "Verzen van vroeger", uitgegeven in 1934,bevatte een collectie van zijn gedichten uit de periode 1907- 1910, terwijl hij eerder al tussen 1900 en 1902 gedichten had gepubliceerd in een Nederlands tijdschrift. Tot zijn voornaamste werken worden "Kaas", "Lijmen", "Het Been", "Tsip" en "Het Dwaallicht" gerekend. Waardering oogstte hij aanvankelijk enkel in Nederland, pas later kon hij ook bij ons in Vlaanderen op erkenning rekenen voor zijn typische cynische stijl.

Voor zijn roman "De Verlossing" heeft hij inspiratie gevonden in de leefwereld van Blauberg aan het begin van de twintigste eeuw.

Als eerste Vlaming kreeg hij in 1951 de Constantijn-Huygens- prijs en postuum in 1960 de vijfjarige staatsprijs ter bekroning van zijn literaire loopbaan. Voor de kerk van Blauberg, op het dorpsplein, staat een bron- zen beeldje van de Herseltse kunstenaar Peeters. Hiervoor vond de man inspiratie in het boek "Kaas", en maakte zo een beeldje van de figuur Laarmans gezeten op een bol kaas.

 

Met dank aan de gemeente Herselt en Provincie Antwerpen

Hoe vind je dit bericht? 20 stemmen
Geschreven door de jakke om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Mgr. Eestermanspad

Mgr. Eestermanspad

Afstand 11,5 km - Afstand 7,5 km met een uitbreiding van 4 km.
Vertrek : Sint-Salvatorkerk in Meerle
Dit pad dankt zijn naam aan Fabianus Antonius Eestermans, een voorname Meerlenaar die in 1905 tot bisschop werd gewijd. Het traject voert ons doorheen de gehuchten van de grensstreek. In dit bosrijke gebied zitten we volop in de domeinen van de kasteelheren en de mooie hoevens. Het is een prachtige wandeltocht voor het ganse gezin



Heb het kaartje zelf op een site op internet gevonden
zonder meer informatie 
Wie kan helpen

Reactie van Anne Eestermans
Wij hebben deze wandeling eens gedaan. Het is mooie, gemakkelijke wandeling. Spijtig ook een vrij groot stuk over rijweg. Ik persoonlijk vond het spijtig dat er niet meer informatie te vinden was over Mgr Eestermans. Voorbeeld, door informatieborden onderweg. Hij was tenslotte in die streek geboren. Er is wel een gedenkmonument op het oude kerkhof van Meerle.
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door de jakke om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

MEDEWERKING GEVRAAGD

MEDEWERKING GEVRAAGD

Ik heb in mijn archief nog zoveel routes die ik zou willen wandelen
maar waar ik weinig of niks informatie van kan terugvinden.
Daarom mijn vraag om medewerking......................
Ik zet de plannekes op de site en mijn bezoekers die in de 
omgeving wonen of de route zelf al gewandeld hebben en meer informatie
kunnen geven ,spelen die aan mij door ,die ik dan toevoeg aan de 
desbetreffende route met vermelding van de informant met zijn blogadres

Op voorhand dank voor de medewerking

De Jakke 
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door de jakke om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Bloesemwandeling

WANDELEN TUSSEN DE BLOESEMS IN ZEPPEREN

Afstand : +/- 8 km
Vertrek : aan de kerk in zepperen
Bewegwijzering : zie planneke

ZEPPEREN :

Zepperen is de naam voor een stuk zandleemgrond van duizend hectaren in Vochtig-Haspengouw, gemeente Sint-Truiden, provincie Limburg, deelstaat Vlaanderen, land België. In zijn Latijnse vorm Septimburias of Zeven Koten wordt het al vermeld in de 8ste eeuw. In het Ancien Régime was Zepperen een bank van het Sint-Servaaskapittel te Maastricht en het begaardenklooster van 1425 werd hoofdklooster van deze beweging in de Nederlanden. Tot 1976 was Zepperen een zelfstandige gemeente ten noordoosten van de stad Sint-Truiden. Vanaf dan is het één van de grotere deelgemeenten die bij Sint-Truiden zijn gevoegd in het kader van een bestuurlijke schaalvergroting. Er wonen nu een drieduizendtal mensen, meestal pendelaars. Fruitteelt en onderwijs zijn de belangrijkste werkgevers in het dorp zelf. De gehuchten en wijken zijn : Dries, Dorp, d'Oye, Terstok, d' Eygen, Dekken, Roosbeek, Gippershoven en Tereyken.
dyn006_original_390_520_pjpeg_2525539_cc02adac41c9a787d6d1970663432d70.jpg

De Sint-Genovevakerk een der mooiste kerken van Haspengouw en omgeving.

 

De Sint-Genovevakerk is een duidelijke mengeling van romaanse en gotische gedeelten.

De toren, gebouwd uit silex, dateert uit de 12e eeuw. Hij is romaans. Er zijn rondboogvensters met deelzuiltjes. Maar het rondboogportaal met de tympaan en de traptoren zijn neoromaanse toevoegingen uit de periode 1860-1903.

Het driebeukig schip met luchtbogen en het koor met lancetvensters uit 1430-1509 zijn een voorbeeld van Demergotiek.

Het centrale glasraam in het koor verwijst naar die eucharistie.  In 1922 schilderde Godfroid Bary (Brussel) het linkerglasraam (met het tafereel met Trudo en Remaclus) en het middenste glasraam, 20 jaar nadat het glasraam met Genoveva werd gemaakt voor Bardenhewer uit Brussel.

In het interieur zijn nog muurschilderingen uit het einde van de 15e eeuw bewaard. Deze stellen episodes voor uit het leven van Sint-Genoveva en een voorstelling van het Laatste Oordeel.

In 1960 heerste er een brand in de nieuwe sacristie en werd het orgel vernield in 1962 kwam er het huidige orgel gemaakt door E. Verschueren van Tongeren

 

De kerk, met het kerkhof en de toegangspoort zijn sinds 1983 beschermd

Voor de rest een pracht van een landschap en de moeite waard eens te bezoeken

Hoe vind je dit bericht? 17 stemmen
Geschreven door de jakke om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Elf km Nordeifel

Elf km Nordeifel

 

Afstand : 11 km

Vertrek  : Aan de kerk van Rott

Via de E40 rijden we de Belgisch-Duitse grens over. We volgen de eerste afrit naar rechts,

richting Monschau. vijf kilometer verder slaan we rechtsaf (weg nr. 258), om nog een kilometer verder links, gedurende twee kilometer, op te

klimmen naar Rott (op 453 m). Daar vind je bij de kerk wel een plaats voor de auto.

Als wij er aan komen, schudden ze boven het beddengoed uit. De dagen ogen sprookjesachtig onder de dikke sneeuwlaag.

Rott hangt grotendeels tegen een helling aan. We dalen af naar het buurdorp Mulartshüne.

We zien er Ijslandse pony's die de kou trotseren, het ijs hangt in hun manen.

We zakken verder af, naar het Vichtbachtal. De weilanden, de beboste heuvels en de huizen, alles flink met sneeuw bepoederd, vormen een geschikt decor voor romantische wenskaarten.

Mülartshüne straalt gemutlichkeit uit.

Op het bord lezen we dat we ons bevinden in het 'Naturpark Nord- "Eifel' en het 'Deutsch Belgischen Naturpark'. We kiezen voor rechts en gaan omhoog via de Halmerstrasse, richting Lammersdorf. Op de heuvel grazen... bizons. Wat moeten die hier? Steaks produceren.

Tussen de prikkeldraden van de omheining hangen spinnenwebben als fijne kantwerkjes.

We stappen verder door het stille winterbos, nu en dan schudt een spar onder een windzucht haar vracht af. De afslag naar Ron laten we rechts liggen en we wandelen

nog wat verder, Vier km voorhij Mularthütte.: Verlaten we de weg. Rechts vertelt een Înformatiebord dal hier een 'Fuss- und Radweg' naar de 'Dreilagerhach Stausee' loopt, Hier worden we omhelst door de stilte van de witte sneeuw. Tussen de bomen ademd de kou wat mist uit, Een schitterende winterwandeling.

Beneden ligt de vastgevroren Dreilagerbach Stausee, Veertig hectare wateroppervlakte met een opnamecapaciteit  van 4,3 miljoen kubieke meter.

De afdamming is 38 meter hoog. Het water van het stuwmeer is vooral bestemd voor de drinkwatervoorziening.

Natuurminnaars zouden ongetwijfeld opteren voor een Eifel zonder stuwmeren,maar ze zijn er nu eenmaal en vandaag zijn het een achttal stuwmeren in de streek rond Monschau.

Een attractie voor toeristen en voor de watersporters.

De Rursee is het grootste stuwmeer in Duitsland.

Uiteindelijk stappen we het bos uit en belanden we op de weg Roetgen – Rott.

Een tweetal kilometer stappen we verder op het wandel- en fietspad en belanden we bij de kerk van Rott

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door de jakke om 21:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Wandeling in Bouwel

DE WANDELING

AFSTAND 6 km.

AARD VAN DE WEG Verhard; geschikt voor kinderwagens en rolstoelen.

PARKEREN Bij het station te Bouwel.

TOPOGRAFISCHE KAART 16/5-6 (Lier-Berlaar) (1:25.000).

Start deze wandeling door Bouwel (1) op het stationsplein aan de weg naar Herenthout.

Hier is immers ruime parkeergelegenheid, terwijl je er ook met het openbaar vervoer kunt geraken. Op dit plein stonden vroeger het spoorwegstation en het tramstation. Beide gebouwen zijn echter afgebroken en er bestaat nu nog alleen een stopplaats waar sommige treinen van de lijn Lier-Herentals halt hou- den. De enige herinnering aan de activiteiten rondom het vroegere station is de herberg 'Het Engels huis' (2).

Verlaat het stationsplein en ga links de Herenthoutse weg op. Volg deze weg zo'n 100 m en neem aan de Sint-]ozefskapel de asfaltweg rechts: de Molendreef. Volg deze weg tot aan het einde 500 m verder. Zowat halfweg deze weg, na de bocht naar links en bij het begin van de bomenrij, staat links de Onze-Lieve-Vrouwgrot, terwijl je rechts in de verte al de windmolen ziet staan. Aan het einde van de Molendreef neem je de betonweg naar rechts in de richting van de windmolen (3). Volg deze weg tot aan de splitsing op het einde.

Op deze wegsplitsing laat je de Middeldonk links liggen en wandel je rechts Echelpoel (4) in.

De betonweg gaat nu over in een asfaltweg en je volgt verder een deel van het Molenpad.

Even geen problemen met links of rechts, want je blijft deze weg zo'n 2,5 km volgen tot je aan het einde ervan komt. Als je rechts een spoorwegovergang ziet (niet oversteken !), heb je deze trip al voor de helft achter de rug.

Wandel nu nog 750 m verder langs de spoorweg, tot de weg ten einde loopt. Hier verlaat je Echelpoel en ga je rechts de Binnenheide in waar je al onmiddellijk de spoorweg over moet. Zowat 100 m voorbij de spoorweg ligt rechts de Echelpoelschranshoeve (5), een van de oude boerderijen die Bouwel rijk is.

Onmiddellijk achter deze boerderij neem je de eerste asfaltweg rechts. Na 200 m versmalt deze weg zich en staat er een paal om auto's de weg te versperren. De weg blijft echter verhard en je wandelt nu op een rustig stuk traject, met aan je linkerhand de beboste duinen (6), een van de attracties in deze gemeente. Nadat je dit wandelpad zo'n 650 m hebt gevolgd, steek je aan het kruispunt de weg over naar een straat met een-richtingsverkeer.

Blijf deze klinkerweg naast de duinen volgen tot aan het zesde kruispunt, en draai daar rechts de Kastanjelaan (de straat qa de Kennedylaan) in. Elke straat draagt hier een keurig naambordje, maar je moet wel even omkijken om ze te kunnen lezen.

In de Kastanjelaan draai je na 50 m de eerste straat links, het Kerkepad, in. Volg dit pad tot het einde en je staat meteen midden in het dorp, recht voor de kerk.

De kerk (7) met de beschermde omgeving ervan geeft een zeer goed idee hoe een Kempens dorp er vroeger uitzag. Opvallend is wel dat het driehoekige plein, zoals je dat in veel dorpen aantreft, hier ontbreekt. Deze dorpskern heeft zich volledig rondom de kerk ontwikkeld.

Je kunt deze mooie omgeving rustig bekijken door via het paadje links rondom de kerk te wandelen en over het kerkhof terug te keren. Na dit bezoek aan de dorpskom laat je de kerk letterlijk links liggen en je volgt de lange Dorpstraat over 375 m tot het einde. Halfweg deze straat, aan het eerste kruispunt, zie je links eerst nog de mooie omgrachte boerderij Bouwelhof(8).

Blijf echter rechtdoor wandelen, tot je op het einde van deze weg het dorp verlaat en links de Kasteeldreef indraait. Van op deze weg kun je het kasteel (9) en het omliggende park uitgebreid bewonderen.

Op het einde van de Kasteeldreefkom je weer op de weg naar Herenthout terecht. Hier ga je rechtsaf, in de richting van de spoorweg. Voor je de spoorweg bereikt, zie je rechts het boswachtershuisje (10). En als je 50 m verder opnieuw de spoorweg oversteekt en links 'Het Engels huis' in het vizier krijgt, weet je dat je wandeling rond is.

WEETJES

1 Bouwel ligt niet ver van Herentals net onder de E313. Je neemt dan ook uitrit 20 Herentals-West. 1 km van de uitrit ligt Bouwel links van de N13 naar Nijlen en Lier. Met de trein moet je de lijn Lier-Herentals nemen, hoewel niet alle treinen in Bouwel stoppen!

2 'Het Engels huis' maakte deel uit van de gebouwen op het stationsplein. Bij de aanleg van de spoorweg in 1855 werd ook dit huis gebouwd. Zijn naam ontleent het aan zijn typische bouwstijl die herinnen aan de Engelse landelijke architectuur uit de 19de eeuw. Oorspronkelijk was 'Het Engels huis' omgeven door dienstgebouwen zoals stallen en een koetshuis. Toen het station in 1974 werd afgebroken, vielen ook deze gebouwen onder de sloop hamer. 'Het Engels huis' is van bij zijn oorsprong altijd een herberg geweest.

3 De houten windmolen op de Langenheuvel dateert uit de 18de eeuw en de oudste inkerving vermeldt het jaartal 1732. Hij stond oorspronkelijk in Voonkapel- Westerlo, maar werd in 1925 overgebracht naar Bouwel om de vroegere windmolen te vervangen die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd verwoest. Deze molen is beschermd en werd in 1973 gerestaureerd. Als de eigenaar aanwezig is, kan men deze gesloten standaardmolen bezoeken.

4 De naam Echelpoel verwijst naar een vochtige plaats waar men vroeger de bloedzuigers kweekte die in de geneeskunde werden gebruikt.

5 De geschiedenis van de Echelpoelschranshoeve gaat terug tot de 17 de eeuw, terwijl in de gevel het jaartal 1712 vermeld staat. In deze oorspronkelijk met grachten omgeven boerderij konden de bewoners uit de omgeving in geval van nood hun toevlucht zoeken.

6 Deze landduinen maken deel uit van een duinencomplex dat zich van Nijlen tot Kasterlee uitstrekt. Ze zijn ontstaan door zandverstuiving en zijn van 8 tot 20 m hoog en 70 tot 80 m breed. Zeer typisch is hier de plantengroei die zich heeft aangepast aan deze zandige en erg droge grond.

7 De Onze-Lieve-Vrouwkerk en haar omgeving zijn beschermd als

landschap. De oorsprong van dit kerkgebouw ligt rond 1400. In de eerste helft van de 16de eeuw kreeg de kerk haar huidige uitzicht met het koor en de kruisbeuk in witte zandsteen, al werd ze in 1869 vergroot en in 1925-1929 grondig vernieuwd. Het kerkmeubilair, met bijvoor- beeld de mooie koorbanken van rond 1800 en de kandelaars van rond 1700, dateert hoofdzakelijk uit de 17 de en de 18de eeuw. Het interieur bevat ook een aantal beelden en schilderijen, rouwblazoenen en grafstenen.

8 Van dit omgrachte Bouwelhof (of Schrans van Bouwel), een pachthoeve van het kasteel, werd reeds in 1508 melding gemaakt. De huidige gebouwen dateren uit het midden van de 18de eeuw. Merkwaardig is hier vooral de schaapskooi met de machtige oversteek.

9 Het oude slot van Bouwel, een versterkte hoeve uit de 16de eeuw, kreeg zijn huidige uitzicht, toen het net voor de Franse Revolutie in classicistische stijl werd herbouwd. Het kasteel en de fraaie beukendreef, aangelegd in 1791, zijn beschermd als landschap. In het park bevindt zich ook nog een van de zeldzame ijskelders die de provincie Antwerpen rijk is.

10 Het boswachtershuisje werd in 1854 opgetrokken als woning voor de boswachter van het naburige kasteel

Met dank aan vakantiegenoegens, deze wandeling komt uit mijn archief en het zou kunnen
dat er veranderingen zijn op het parcour, is dit zo dan graag even een seintje,dank 

Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door de jakke om 16:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Wandelen in Hoegaarden

WANDELTOCHT

 

Vertrek : Aan het Kouterhof (1)

Afstand : 9,3 km

Bewegwijzering : Zie plan

Aard van de weg : Goed begaanbaar


WAT KOMEN WE TEGEN
 

1. Brouwerij van Hoegaarden en Kouterhof

Het vertrek- en eindpunt van onze wandelroute. In deze historische plaats kon u in
de beste omstandigheden de 'Hoegaardse bieren" proeven : de befaamde "Witte",
de Hoegaarden Spéciale, de Hoegaardse Das, de Verboden Vrucht, de Julius en de Hoegaarden
Grand Cru.

 

2. Voormalige brouwerij Loriers

Dit is niet de eerste de beste brouwerij. Hier werd het bekende Hougaerdse Das
bier geboren dat sinds 1996 opnieuw volgens het origineel recept uit 1931 wordt gebrouwen.
Dit imposante gebouw met bijhorende fabrieksschoorsteen dateert uit
1832 en is een mooi voorbeeld van de industriële architectuur uit het midden van
de vorige eeuw.

 

3. Gasthuisstraat

In deze straat treft u al enkele fraaie woningen aan uit de 18e eeuw. Opgelet echter:
het huis, waarvan de deuromlijsting het jaartal 1718 draagt, is opgetrokken in 1985
met gerecycleerd materiaal. Dit huis was vroeger de oude cinemazaal van Hoegaarden.

 

4. Gemeenteplein

Centraal op het gemeenteplein staat het gemeentehuis van Hoegaarden, daterend uit 1834.
De meeste andere gebouwen dateren uit de 17de en 18de eeuw en werden
recent gerestaureerd, vaak met gerecycleerde materialen uit die periode. Uitzondering
is het huis nummer 17 dat ondanks zijn historische allures, pas in 1985 gebouwd werd
met herbruikte baksteen en Gobertangesteen. Zoals u ziet worden in Hoegaarden
zowel de bouw- als brouwtradities eigenzinnig in ere gehouden. De fraaie muziekkiosk dateert
dan weer wel uit 1898.

 

5. Sint-Gorgoniuskerk

Deze kerk gebouwd tussen 1754 en 1759 in zuivere rococostijl, zal tijdens uw tocht regelmatig
als herkenningspunt dienen omdat ze het landschap als het ware beheerst.
Het is trouwens de grootste rococokerk van België en in die tijd de trots van de welstellende
brouwers : door hun welstand konden ze de kerk in zeer korte tijd laten bouwen.

 

6. Arendsnest

Dit is de oudste nog bestaande hoeve in Hoegaarden. Het oudste gedeelte dateert
uit 1640, de rest werd bijgebouwd in de 18de eeuw. In die periode woonden er verscheidene d
orpsgriffiers, allen trouw aan het Oostenrijkse bewind. Vandaar de naam
van de hoeve die verwijst naar de keizerlijke adelaar.

 

7. Voormalig Kapittelhuis en Vlaamse Toontuinen

Het oude kapittelhuis, opgetrokken in de tweede helft van de 18de eeuw heeft een opmerkelijke architectuur. Het zijn echter de "Vlaamse Toontuinen" die de meeste aandacht trekken. Eén
voor één zijn het meesterwerkjes rond een bepaald thema,
een attractie die het bezoeken meer dan waard is.

 

8. Pastorij

De huidige pastorij van Hoegaarden (huisnummer 30) was oorspronkelijk een hoeve
die in 1748 werd opgetrokken door de brouwer en schepen Carolus van Nerum. Nadat
het kapittelhuis tijdens de Franse Revolutie verbeurd werd verklaard en verkocht,
werd de boerderij ingericht als pastorij.

 

9. Onze-Lieve-Vrouw-van-Troostkapel

Dit pittoreske veldkapelletje uit de 18de eeuw, verborgen tussen de bomen, wordt
vooral bezocht door mensen met liefdesverdriet. De inwoners van Hoegaarden hoeven
er alvast niet naar toe te gaan, hun liefde voor de "Ware Witte" is nog altijd even groot.

 

10. "In de refugie van de elf duysent maegden"

Waarom deze indrukwekkende hoeve uit 1748 zo heet ? Een ding staat vast : er
hebben nooit 11.000 maagden tegelijk gewoond. Naast het jaartal prijkt wel een
afbeelding van Sint Ursula, een Britse koningsdochter die volgens de legende samen
met 11.000 maagden overzee vluchtte om aan een gedwongen huwelijk te ontsnappen.

 

11. Cruysblochoeve

Deze grote gesloten vierkantshoeve (Tommestraat nr. 1) dateert eveneens uit de
18de eeuw en illustreert nogmaals de welstand van de boeren-brouwers uit die tijd.

 

12. Museum " 't Nieuwhuys"

In dit 18de-eeuwse huis bevond zich het Heemkundig Museum. Dit kan je nu
bezichtigen in de Tuinen van Hoegaarden

 

13. Ernest Ourystraat

Het meest imposante gebouw in deze straat is ongetwijfeld de laat 18de-eeuwse
rijwoning op de nummers 16 tot 20. Het fronton dateert uit de 19de eeuw en geeft
het gebouw een classicistisch karakter. Het meest verrassende huis vindt u op het
nummer 13. Dit huis in puur Engelse cottage-stijl geeft een internationaal accentje
aan dit Vlaamse brouwersdorp.

 

14. Vroentestraat

Ze blijven mooi om naar te kijken : de typische woonhuizen opgetrokken uit baksteen
en zandsteen, soms bezet met cement en afgewerkt met arduin. Zolang u dit soort
huizen tegenkomt, bent u niet verdwaald.

 

15. Kasteel "des Lilas"

Komt deze villa u bekend voor? Dan heeft u goed naar het etiket van de "Hoegaarden Grand
Cru" gekeken, het neusje van de zalm van de meesterbrouwer van Hoegaarden!
Aan het einde van het pad ziet u de kleine molen.

 

16. Onze-Lieve-Vrouw-van-Scherpenheuvelkapel

Deze kapel werd gebouwd in 1835 en moest een verkleind model worden van de
basiliek van Scherpenheuvel. In de volksmond wordt deze kapel ook weleens de Marollenkapel
genoemd naar het Marollenklooster of voormalige Bogaardenklooster,
aan wie de kapel toebehoorde.

 

17. Sint-Katharinakapel

Deze laatgotische kapel werd in de 16de eeuw vooral bezocht door mensen met een huidziekte
die "het rad van Sint-Katharina" genoemd werd. Een ziekte die zowel de
mens als het vee kon treffen. De klokkentoren werd er pas in de 17de eeuw bijgebouwd.

Met dank aan HOEGAARDEN ( De plaats en het bier)

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door de jakke om 21:01 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van wandelen en genieten

↑ Terug naar de berichten