Vertrokken !

Wasmachine laten draaien, gestofzuigd en gedweild.  Allemaal overbodig want binnen enkele dagen ligt er weer stof en dan zien we het niet eens.  Intussen ligt alles wat we denken nodig te hebben uitgestald op de tafel in de keuken, te wachten op een plekje in de auto.  Morgenvroeg tussen 7 en 8 vertrekken we, nog meer dan tijd genoeg om vast te stellen dat we teveel meenemen.

De voorbije dagen hebben we de caravan in Sint-Job winterklaar gemaakt : extra tentstokken, water afgelaten, WC leeg, koelkast gereinigd, gasfles dichtgedraaid enz. Gisteren zijn we dan nog eens naar Lochristi gereden om afscheid te nemen van de Oost-Vlaamse afdeling van de familie. Voor de nichtjes (die intussen allebei bijna dubbel zo groot zijn dan ik) begint vandaag het nieuwe schooljaar. Isabel het derde jaar ingenieur-architectuur en voor Sara de eerste stap in de richting psychologie.

Vandaag dan terug naar Antwerpen want Carina had deze middag afgesproken met ex-klasgenoot Monique. Ik ben eerst een stukje gaan wandelen in de stad, de terrasjes zaten overal goed vol. Daarna zijn we samen nog gaan eten bij Del Sud Classico.

Voor de lezers die een jaar geleden het voortentverhaal gevolgd hebben : er is een nieuwe voortent gekocht én die is twee dagen later zelfs al geleverd. Om alle problemen te vermijden is ze geleverd bij Leo en Wilma in Wuustwezel en die brengen in november alles mee naar Spanje.

De laatste dagen vooral bezig geweest met het uitstippelen van een goede route naar Spanje. Het is opvallend hoeveel hotels volgeboekt zijn eind september.

Vanmorgen zijn we naar het UZA geweest voor een bloedafname bij Carina en – belangrijker – om de resultaten van de meest recente MRI scan te krijgen. Zoals verwacht : niets kwaadaardig te zien en dus groen licht om volgende week te vertrekken én een nieuwe afspraak op zak voor de volgende MRI binnen enkele maanden.

En we blijven over en weer rijden tussen Antwerpen en Sint-Job. Telkens een paar dagen hier en dan weer een tijdje ginder. Morgen worden we verwacht in het UZA voor een MRI scan en dan is het weer afwachten op het resultaat. Als alles okee is met Carina vertrekken we op 26 september naar Spanje, het eerste hotel voor onderweg is al geboekt. Intussen probeer ik zoveel mogelijk rond te lopen/rijden met mijn nieuwe multifocale bril maar ik ben er nog altijd niet aan gewend.

We zijn van gisteren weer te vinden in Antwerpen. Onze pa vertrekt morgen naar Spanje met de autocar van Lauwers en om zijn voorlopige afscheid te “vieren” zijn we iets gaan eten bij De Vlegel in Mortsel. Dat verliep deze keer niet echt vlotjes : lang wachten om bestelling door te geven, nog eens lang wachten om de bestelling te krijgen en mijn kipfilet was aan de droge kant. De vol-au-vent van Carina en de steak americain van onze pa waren wel in orde.

Vandaag ben ik mijn nieuwe brillen gaan ophalen bij Pearle in Wijnegem. Vorige week had ik een multifocale bril gekocht (+ nog eentje er gratis bij ) en die was vandaag dus klaar. Twee mooie brillen, comfortabel om te dragen maar het zal wel een hele tijd duren om eraan te wennen. In ieder geval wel super tevreden over de oogmetingen en het supervriendelijk personeel.

Deze week twee keer naar de dierentuin geweest. Dinsdag om naar de beestjes te kijken met daarna een terrasje en live muziek. Woensdag deden we hetzelfde maar dan zonder beestjes en wel met Jessy en Rayan. De ZOOmerbar heeft als slogan ‘’t schoonste mooiste terras van ’t stad” en ze zullen er niet ver naast zitten. Een zeer ruim terras met tropische uitstraling, voor iedereen gratis toegankelijk en tijdens de zomervakantie elke namiddag/avond live muziek. Wij kregen Claptonite, een Eric Clapton tribute band. Samen met een assortiment warme hapjes en home made ice tea, goed te verteren.

Deze middag gaan we naar Yum, een bezoekje dat waarschijnlijk eindigt in de Anoot. Als het daarna nog een beetje deftig weer is, gaan we naar de camping.

Gisteren was er weer het jaarlijkse familiefeest in Lochristi. Feest is eigenlijk een slechte omschrijving want oorspronkelijk was het om het overlijden van tante Lisiane te herdenken. Elk jaar een BBQ om alle familieleden (langs onze pa zijn kant) bijeen te krijgen, dat was de bedoeling. Ik denk dat het ongeveer in de helft van de gevallen is gelukt, de andere jaren moest er een alternatief gevonden worden. We hebben al een ”stoofpottekesbuffet” gehad, een pastabuffet, koude schotel, we zijn al Chinees gaan uithalen enz. Door het kwakkelweer dit weekend werd de BBQ ook deze keer geannuleerd en heeft nonkel Luc een gigantische pot stoofvlees gemaakt. De 22 tafelgasten vonden het allemaal lekker en dat was het ook. Er werd afgesloten met vijf verschillende taarten, pralines en koffie. Deze ochtend zijn we vroeg terug naar Antwerpen gereden (met een overschotje stoofvlees natuurlijk) want deze middag waren we uitgenodigd bij Jessy en Rachid (gisteren verjaard) om te komen ontbijten/brunchen. Weinig reden tot klagen ...

En we zijn weer in Antwerpen. De voorbije dagen op de camping in Sint-Job waren wisselvallig. De eerste dagen nog heet, daarna een stuk koeler en vooral natter maar dat mocht wel. We hebben bezoek gehad van Rudi en Anneliese, van Wilma en Leo en we zijn zelf naar Josee en Filip geweest. Altijd gezellig ! Gisterenavond zijn we bij de Kolonie gaan eten, altijd verzorgd en lekker maar gisteren toch met enkele foutjes.

En als je terug thuis komt na enkele dagen in het bos, staat er weer een Mercedes voor de garagepoort geparkeerd. Politie gebeld : we sturen iemand langs. Wanneer is dan de meest voor de hand liggende vraag … Na twee uur wachten kwamen er twee agenten van de fietsploeg langs. Vind ik nog acceptabel, er is immers geen sprake van een gevaarlijke situatie. De eigenaar van de auto werd gecontacteerd en die kwam vrij snel ter plaatse als passagier op een scooter. Ze werden kordaat maar correct aangepakt maar al snel begon de situatie uit de hand te lopen. Papieren van de scooter werden met veel tegenzin afgegeven, er werd een aanmerking gegeven over de veiligheidsgordels, vragen werden niet beantwoord en natuurlijk het verwijt :”Jij bent een racist” tegen de flikken. Dat was duidelijk een grens die niet overschreden mocht worden en ik dacht echt dat er zou gevochten worden. Uiteindelijk keerde de rust terug.

We hebben weeral ruim een week in Lochristi gewoond. De normale routine : lang wakker blijven, lang blijven liggen, naar de Tour de France Femmes kijken, met de schapen gaan wandelen, terraske doen in Gent enz.

Deze ochtend zijn we weer naar Antwerpen gereden. Carina moest weer een inenting krijgen, zou stilaan de laatste moeten zijn na de stamceltransplantatie. Morgen vertrekken we naar de camping in Sint-Job.

Eergisteren hebben we de camping verlaten en zijn we naar huis gereden. ’s Middags moest ik naar de dermatoloog maar die verplaatsing had ik me kunnen besparen want alles was in orde. Volgende afspraak binnen zes maanden.

Deze middag kregen we een heel spektakel in onze straat. Drie brandweerauto’s, twee politieauto’s en zo’n twaalf geüniformeerden liepen druk heen en weer. Aan de overkant van de straat gingen ze binnen maar indrukwekkend was het (gelukkig) allemaal niet. Geen vuur gezien, geen geur van verbrande spullen – helemaal niks. Het duurde even voor de bewoners weer naar binnen mochten, er zal dus toch iets misgelopen zijn.

Nu (18u30) staat de lasagne in de oven en als die opgegeten is, vertrek ik naar het OLT Rivierenhof voor een optreden van Opeth, Zweedse metal. Het zal moeilijk zijn om beter te doen dan Amenra vorige week.

Je zou het misschien niet verwachten maar ik ben een regeltjesvolger. Vooral regeltjes die logisch of nuttig zijn. Hier op de camping in Sint-Job bestaat een reglement van enkele tientallen pagina's dik en regelmatig krijgen we een mail met aanvullingen. En toch : geen bbq toegelaten wegens brandgevaar en er wordt uitbundig gebakken en gebraden. Geen verkeer tussen 6 en 23u, vroem vroem om 23u45. Water besparen aub en je kind de hele dag met de waterslang de boel onder water laten zetten. Zaken die ons enorm storen maar die we tolereren om geen vijanden te maken. Er zijn natuurlijk grenzen : Duitsers die tot een gat in de nacht luidruchtig Monopoly spelen en bij elke aankoop een scheet of boer laten bijvoorbeeld.  Die proberen we gewoon te overtreffen !

Woensdag reden we met de auto naar het bedevaartsoord van Oostakker.  Dat was een plekje dat we vorig jaar hadden ontdekt en dat was ons goed bevallen.  Aan het grotje zit je lekker fris onder de bomen en de taverne is voorzien van een groot terras.  Dé specialiteit is een Brusselse wafel maar helaas : vandaag niet te krijgen. Dan maar iets gedronken met een pannenkoek erbij.  Goedkoop is het daar niet.

Zaterdag kregen we bezoek van Jessy, Rachid, Rayan en Yum.  We begonnen met kofiekoeken, hadden voor nadien enkele hapjes voorzien en 's avonds gingen we naar de Lunch Garden.

Gisterenavond keken we natuurlijk naara de finale van het WK.  Wat een teleurstellende wedstrijd van Argentinië ! Spanje wereldkampioen dus en dat was dik verdiend.  Toch ook spijtig dat blaaskaak Trump zich weer de belangrijkste persoon op aarde vond.

Vandaag is het poetsdag want morgen komen de Namibiëreizigers  terug thuis en dan moet alles een beetje netjes zijn.

We "wonen" nu al bijna twee weken in Lochristi.  Normaal genieten we dan van de zon of doen een uitstapje.  Dit jaar is het iets anders : na tien minuten in de zon moet je naar het brandwondencentrum.  Een uitstapje ? Naar de auto wandelen is al een hele inspanning en dus zitten we veel binnen en verwennen de schapen met gastronomische menu's.  Zelf houden we het bij Quick, Lunch Garden of Pizza Hut.  Niet omdat het daar zo lekker is maar gewoon om een uurtje af te koelen.  Om dezelfde reden doen we alsof we geïnteresseerd zijn in de nieuwe collectie van H&M of C&A.  's Avonds is er natuurlijk het WK Voetbal en 's middags de Tour.

De metaldag van het Na Fir bolg festival hebben we goed verteerd, ook al hebben we de hoofdact  gemist omdat het te koud werd.  Even opwarmen in de mosh pit is er niet meer bij.  Zondag zijn we naar Lochristi vertrokken, naar jaarlijkse gewoonte.  De familie is op reis naar Namibië en dus zorgen wij voor de schapen en hangen zoveel mogelijk in de zetel om naar het WK Voetbal te kijken.

Met de Dacia naar de keuring geweest.  Ondanks afspraak drie kwartier wachten, dan een half uurtje voor de controle zelf en daarna half uur babbelen met oude bekende. Op de auto was niks aan te merken.  Intussen staan we weer op de camping in Sint-Job en zijn we helemaal gereed om naar Na Fir Bolg te vertrekken.  Vroeger stonden we dan enkele dagen op de festivalcamping maar dat is prakisch nu niet meer haalbaar en dus wordt het één dag over en weer.  Vrijdag is een loodzware metaldag, de andere dagen - en zeker zondag - zijn niet zo mijn ding.

De dagen en nachten worden gedomineerd door het WK Voetbal, dat zal geen verrassing zijn. Toch sluipt er af en toe nog een andere activiteit tussen. Zo gingen we zaterdag naar de Kunstacademie voor het jaarlijks georganiseerde Shangrila Home Acoustics. Altijd gezellig daar maar door de hitte lieten veel mensen zich afschrikken en was er minder volk aanwezig dan normaal. Toch hadden de afwezigen ongelijk, door de vele bomen was er ook veel schaduw en viel het best mee.

Zondag stond Lambermontmartre in de agenda maar de luiheid overwon. Daar had ik niet aan mogen toegeven want later hoorde ik dat ook Nick Cave daar rond liep !

Gisteren gingen we met Yum iets eten bij Anoot en daarna zakten we weer af naar huis om de koffers voor de volgende dagen en weken te pakken. Vandaag eerst naar de keuring met de auto en daarna naar de camping, van daaruit vrijdag naar het Na Fir Bolg Festival en dan naar Lochristi voor de jaarlijkse oppasbeurt.

Pfff, We hebben een hele tijd op de camping gezeten en het zal geen verrassing zijn : het was warm ! Overdag constant de stoelen verhuizen om een plekje schaduw te vinden en ’s avonds met de ventilator op volle kracht proberen te slapen met een temperatuur van 42 graden ! Elke dag naar de supermarkt voor een voorraad waterijsjes was zowat het belangrijkste wapenfeit. We zijn eindelijk ook eens aan het Veerse Meer geraakt op bezoek bij Philip en Monique. Die vroegen al enkele jaren wanneer we een boottocht kwamen maken en ik moet zeggen : het was zalig op het water. We zijn ook even bij Wilma en Leo geraakt om de rollator van Carina te halen want die hadden zij meegebracht vanuit Spanje omdat onze auto vol zat.

Vandaag zijn we dus nog eens naar de koekenstad gereden. Als je binnenkomt in de gang lijkt het de eerste minuten fris maar dat is valse schijn.

Zaterdag gingen we naar het Damplein waar een bescheiden bluesfestivalletje werd georganiseerd. Eigenlijk vlak achter onze hoek en best gezellig, het is zonde dat de buurt hier zo’n slechte reputatie heeft want er zijn veel mooie plekjes. Na een tijdje kreeg Carina het koud en we namen de bus weer naar huis. Onderweg kwamen we de Sinksenfoor voorbij en we hadden allebei een beetje honger …. frieten en daarna appelbeignets was de oplossing !

Later op de avond waren we blij met het gelijkspel tussen Brazilië en Marokko want zo bleef het rustig op straat.

Gisteren gingen we met een stukje familie eten bij De Vlegel in Mortsel en behalve voor ons was dat een nieuw adresje. Alles was lekker en iedereen was tevreden. En waarom gingen we op restaurant ? Om Carina haar verjaardag te vieren want die verjaart vandaag.

De maand juni heeft voorlopig nog niet gebracht wat je kan verwachten, het blijft kil en nat. Op zich is dat allemaal niet zo erg maar wel als je een lek in je dak hebt. Het is een probleem dat al langer bestond en enkele keren per jaar sond er dan een klein plasje in de keuken. De laatste dagen ontstond er bij hevige regen echter een kleine waterval tegen de achtermuur en dat was niet zo plezant want al snel stond dan de hele keuken onder water. Televisie kijken moest om het kwartier onderbroken worden om te dweilen. Ergens heen gaan was ook een risico want de kans bestond dat je bij thuiskomst een reddingssloep nodig had. Het was duidelijk : hier moest dringend een vakman gezocht worden. En gelukkig is er dan onze loodgieter-dakwerker die je altijd snel helpt. De baas was al onmiddellijk komen kijken om te zien wat er moest gebeuren en amper twee dagen later is het werkvolk al komen opdagen en zou alles gerepareerd moeten zijn. Nu moeten we eigenlijk hopen op een flinke plensbui om te controleren of alles waterdicht is. De schade in de keuken gaan we nu proberen terugbetaald te krijgen door de verzekering. De oorzaak (lek) wordt niet betaald, dat is duidelijk maar de gevolgschade (vocht in de muur) zou wel gerecupereerd moeten worden.

Tijdens de min of meer droge dagen zijn we La Patate gaan checken, de luxe frituur van BV Average Rob. Echt heel lekkere frietjes maar nog meer smaakte de eerste mosselen van het jaar bij Lunch Garden. Het concept van deze keten is een beetje aangepast maar wij kunnen ons snel aanpassen. Voor minder dan 20 euro krijg je hier mosselen, in de stad vragen ze 30 euro en meer ...