Archief

Maandag hebben we de caravan in Sint-Job zijn winterslaap ingestuurd : water afgelaten, extra steunen onder de voortent, vochtvreters geplaatst enz. Intussen zijn we thuis in de Seefhoek begonnen met de voorbereidingen om naar Spanje te vertrekken. Nog eens stofzuigen, de laatste keer een wasmachine aan het werk gezet, koffers pakken – je kent het wel. Er staat ook een flinke doos medicijnen klaar om de volgende maanden te overbruggen. Enkele dagen geleden hebben we ook allebei nog een griep- en covid inenting gekregen. Het is de bedoeling om morgenvroeg rond 8u te vertrekken en dan te rijden tot Nevers. Volgende stap zal dan Perpignan zijn en daarna nog een keertje overnachten ergens in Spanje voor we ons doel bereiken.

De voorbije week verliep ongeveer zoals de vorige weken.  Maandag naar de Seefhoek voor de kinesist van Carina, wasmachine laten draaien, diepvries stilaan "leeg eten" en daarna weer voor een paar dagen naar de camping.  Het enige verschil deze week was dat we met Yum en onze pa donderdag iets zijn gaan eten.  Gisteren (vrijdag) is onze pa terug naar Spanje vertrokken, met de bus deze keer. Normaal gezien moet hij vandaag in de vroege namiddag aankomen in Benidorm.  Hij is dan meer dan vier maanden in België geweest, uitzonderlijk lang maar hij krijgt het elk jaar moeilijker om de de zomerse warmte aan de Costa Blanca te trotseren.  Hij begint zich ook meer en meer als iemand van zijn leeftijd (94) te gedragen. Zo snel mogelijk langs de trap naar boven of gaan wandelen op een glibberig rotspad zit er niet meer in.  Toch is hij nog altijd sneller dan Carina, die blijft problemen hebben met haar evenwichtgevoel.  Ook haar versleten rechterknie wil niet meewerken en een cortisonespuit klinkt voor haar even erg dan een amputatie.  Toch zullen we volgende zaterdag naar Spanje vertrekken, we zien dan wel of het ginder op onze berg een beetje leefbaar is.   We blijven er toch maar maximum twee maanden want dan zijn we weer enkele weken bezig met controles in het ziekenhuis.  En daarna ? Geen idee, hopelijk zo snel mogelijk weer naar Spanje zodat we in totaal toch minstens 4-5 maanden van de Spaanse zon kunnen genieten.

Sinds woensdagmiddag zijn we weer te vinden op de camping in Sint-Job.  Sporadisch doet het laatste overschotje zon nog moeite om de boel op te warmen maar het is vooral winderig.  Af en toe een flinke plensbui hoort er ook bij half september.  Als het regent kruipen we elk in onze hoek en kijken naar series, docu's en films op de laptop.  Wat is er allemaal gepasseerd ? Het eerste en tweede seizoen van Wednesday, de spin-off van de Addams Family, in vind het maar niks maar Carina ziet het graag.  Eindelijk terug begonnen aan Twin Peaks, vroeger was ik grote fan en Carina kende het niet.  Viel na al die jaren nog mee maar wel heel traag vergeleken met wat er nu allemaal gemaakt wordt.  Ook nog een reeks over Hitler en de nürnberger processen, daar kan ik nooit genoeg van krijgen.  Een Franse film kon er ook nog bij : fête de famille, een familiefeestje dat helemaal de verkeerde kant uitgaat.  Ook een docu over Bobbejaan Schoepen en enkele afleveringen over de Noordzee konden ons bekoren.

Gisteren is schoonbroer Eddy weer vertrokken naar Zuid-Afrika. Zaterdagavond was er natuurlijk nog een afscheidsetentje bij Anoot.

Vandaag is het precies een jaar geleden dat Carina in het Monica ziekenhuis is opgenomen. Er is een grote weg afgelegd maar we zijn er nog bijlange niet. Haar geheugen is nog altijd een grote zeef en als ze probeert te wandelen zonder hulpmiddelen, lijkt het wel een dronken eend. Niet lief van mij ? Ze omschrijft het zelf op die manier !

En toch had ze vandaag weer een goede dag. Deze voormiddag naar de kine en in de namiddag waren we in de dierentuin afgesproken met onze pa. De kruk werd daar ingeruild voor een rolstoel want het hele traject zou anders te zwaar zijn.

Intussen zijn we nog een extra keer gaan eten bij Anoot en ook de Chinees achter de hoek mocht ons volproppen. En maak ik zelf ook nog eens eten ? Jazeker, gisteren schorseneren met blinde vink.

Woensdag heeft Carina twee inentingen gekregen. Inentingen die normaal bijna automatisch aan kinderen gegeven worden. Cocktails tegen difterie, polio, tetanos enz. Carina is al die bescherming kwijt geraakt door de stamceltransplantatie en we willen natuurlijk geen enkel risico nemen.

Gisteren ben ik met schoonbroer Eddy naar de stad geweest om daar op zoek te gaan naar de opblaasbare kunst van Antwerpen on Air. De eerste keer was er echt een wow-gevoel maar nu kwam het weinig spectaculair over. Enkel King Kong die de Boerentoren beklimt blijft indrukwekkend.

Voor alles moet er een eerste keer zijn en zo gingen we zondagmiddag naar Brasserie Oud Antwerpen in Brasschaat om een babyborrel bij te wonen. Mooie zaak met grote speeltuin en perfect om zoiets te organiseren. De drankjes en – vooral – de hapjes waren zeer lekker en baby Sverre (van mama Lana en papa Dimi) was een mooi en braaf kindje.

Vandaag rinkelde de wekker wel heel vroeg want om 6u30 zaten we al in de auto richting Zaventem om Carina’s broer Eddy op te halen. Die was zijn zoon in de joenijted steets gaan bezoeken en op de terugweg naar Zuid-Afrika komt hij nog voor een weekje naar België.

De vorige keer dat hij op bezoek was, hadden we een heel programma uitgestippeld (Brugge-Gent-Ieper enz) maar met de beperkte mobiliteit van Carina zal het nu meer kletsen en eten zijn. Deze avond om te beginnen, bij Anoot – ons vaste adres bij schoonmoeder Yum in de straat.

Begin deze week gingen we langs schoonmoeder Yum. Het is er nu maar een kale bedoening met al die gekapte bomen. Elke gekapte boom wordt nu herdacht met een kruisje, veel zal het niet helpenen groener wordt de omgeving om die manier ook niet …

Terwijl er gedebatteerd wordt over de geplande keerlus komt vervoersmaatschappij De Lijn met nog meer goed nieuws : van november dit jaar tot voorjaar 2027 rijdt tram 9 niet verder dan Berchem Station, daar komt dan nog bij dat binnenkort alle trams onder de Schelde voor enkele maanden niet rijden. Leven het openbaar vervoer ! Bij ons thuis de tram nemen lukt ook nog altijd niet want de roltrap naar de premetro wordt nog altijd vernieuwd. Hoera hoera hoera.

Op de camping hebben we daar allemaal geen last van, daar hebben ze nog nooit een bus of tram gezien. Bij de inkom staat wel een bordje voor een halte van de belbus maar als je die probeert te “boeken” krijg je alleen te horen dat die halte niet bediend wordt.

En zo blijft er niets anders over dan te klagen over het slechte internet op de camping. Met een laptop vol series en films heb je geen sociale media nodig en is het zalig om alles te bekijken zonder de degoutante reclame onderbrekingen.

Boombalfestival is voor ons meestal de afsluiter van de zomer, soms volgt Manifiesta nog enkele weken later. Zoals jullie allemaal weten is het deze zomer allemaal iets anders verlopen : geen Gentse Feesten, geen Lokerse Feesten, geen Na Fir Bolg – eigenlijk helemaal niks.
Eerder deze week kregen we de vraag of we het niet zagen zitten om toch eens langs te komen in Lovendegem voor het Boombalfestival en we zijn op die uitnodiging met veel plezier ingegaan. Het was echt ontroerend hoe we onthaald werden, zowel door vrienden als door de organisatie. Eigenlijk is het daar één grote familie ! Voor mij was het de eerste keer in tien jaar dat ik alles als “gewone” bezoeker meemaakte, normaal zie ik alles door de viewfinder van mijn fototoestel.
Iedereen wou ons trakteren, zelfs mensen die de eetkraampjes uitbaten. Het werd dus een zeer mooie namiddag maar het was ook vermoeiend voor Carina.

We verblijven nog altijd op de camping en hebben al flink geprofiteerd van het mooie weer. We zijn ook al enkele keren over en weer gereden naar Antwerpen voor een bezoekje aan de kinesist. Maandag werd dat gecombineerd met een manifestatie tegen een geplande keerlus van De Lijn en het kappen van tientallen bomen in Deurne. Met Carina ging het al een tijdje elke dag een stukje beter maar enkele dagen is ze gevallen op de knie waar ze al veel jaren mee sukkelt. Deze keer heeft ook haar zelfvertrouwen daarmee een deuk gekregen en staat ze weer heel wankel op haar benen.

Woensdag zijn we na bezoek aan de kinesist – eindelijk nog eens – naar de camping vertrokken. Er werd mooi weer voorspeld en dat kregen we ook. Vrijdag, “moederkesdag” in en rond Antwerpen, kregen we bezoek van dochter, schoonzoon en mama Yum en zo ging de dag voorbij met kletsen en snoepen.

Gisteren gingen we iets eten in Brasserie de Kolonie, samen met Staf en Chris. Staf had tijdens onze lange afwezigheid ons perceel onderhouden : onkruid verwijderen, gras afrijden enz. Voor Carina ziek werd had hij ook geholpen met de verhuis van de caravan en het zetten van de voortent. Zij hadden dus wel een etentje verdiend. De zon was niet van de partij en dus hadden we tijd om uitgebreid te genieten van de aperitiefjes, mocktails, vitello tonnato, kaaskroketten, stoofvlees, scampi’s, ijsjes enz. Voor Carina was het de eerste keer na de genezing dat we zo uitgebreid hebben gegeten, haar eetlust is helemaal terug en ze heeft veel in te halen. De laatste dagen wordt ze echt in sneltempo beter. Haar geheugen wordt steeds betrouwbaarder, ze is veel alerter en ze stapt beter. Deze middag hebben we een kleine wandeling gemaakt op de camping, zonder krukken of rollator ! Misschien komt er nog een inzinking maar voorlopig ben ik heel blij en optimistisch.