Naar de inhoud

Gedichten en verhalen uit het leven gegrepen

Het krabbelaartje.
akke.beakke.be
Gedichten schrijven is voor mij een uitlaatklep een vorm van communiceren naar de buitenwereld toe zonder te moeten praten. Over de dagdagelijkse dingen van wat ik zie, hoor, meemaak en meegemaakt heb, in het leven Daarom druk ik mijn gedachtes en gevoelens uit in mijn gedichten zonder iemand anders lastig te vallen...

droomreizen...


Mijn dromen gaan op reis ver over zee       
en waaien zachtjes met de wind mee.
Ze zweven over woestijnen en steden
soms blijven ze steken in het heden.

Het maakt mij niet uit waarheen ze gaan
s'nachts kijk ik omhoog naar de volle maan.
Die droomt dan zalig mee met mij
echt wat ben ik nu wel blij.

Laat mijn dromen landen waar ze nodig zijn
het maakt niet uit of ze groot of klein.
Ik heb mijn dromen hier niet meer nodig
in deze welvaart zijn ze overbodig.

Zij die het hardst klagen en jammeren
hebben in hun stal nog offerlammeren.
Laat mijn dromen water sproeien over droge velden
die ze het laatste op teevee vermelden!
Hilda 15/07/2006

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

De blogger leest alles eerst na: je tekst verschijnt zodra die goedgekeurd is.

Een druppeltje leven...


Neem een klein potje
en doe daar
een dozijn verse tranendruppels in
met een handvol verdriet
en een korreltje pijn
meer moet dat niet zijn
ook een geutje woede
maar dat geutje woede proef je niet.

Neem nu het potje in de hand
en voeg er twee druppeltjes
innerlijke strijd bij
meng nu met een zachte hand
alles goed door mekaar
samen met een snuifje eenzaamheid
op deze wijze doe ik het altijd.

Laat dit alles samen
zo lang mogelijk stoven
op een warmhartig vuurtje
tot je uiteindelijk
juist wat over hebt
ietske
om weer
in het leven te geloven
het moet echt niet zo veel zijn...
Hilda 02/06/2001

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vraag mij niet...***


Vraag mij niet
naar mijn kindertijd
want die ben ik reeds jaren vergeten.
Vraag mij niet
achter mijn jeugd
want dit alles is uit mijn gedachten verdwenen.
Vraag mij ook niet
waarom
heb het voor altijd uit mijn geheugen verdreven.
Een lieve lach
op een guitige kindersnoet
zegt niet alles.
Dikwijls verbergt het diepe wonden
in alle stilte
en eenzaamheid.
Jaren kan het in je binnenste knagen
tot je plots op een dag
alles laat varen en die nare tijd van je afzet.
Je wil niet
dat er achter gezocht wordt
Vraag mij niet
naar mijn kindertijd
want die ben ik reeds jaren vergeten.
Vraag mij niet
 achter mijn jeugd
want dit alles is uit mijn gedachten verdwenen.
Vraag mij ook niet
waarom
ik heb het voor altijd
uit mijn geheugen verdreven...
Hilda26/04/2002

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Het alfabet...+++


Bezorg mij maar pen en een papier
dan doe je mij een groot plezier.
Letters vloeien uit mijn pen
en vertellen je! wie ik ben.

Lang hoef ik niet na te denken
en schrijf zonder iemand anders te krenken.
Woorden worden zinnen
wat zou ik zonder pen en papier wel beginnen.

Als het alfabet niet bestond
dan verzon ik ze zelf terstond.
Zonder schrijven zou ik niet meer kunnen leven
al was het maar om het leven wat meer aandacht te geven.

Mijn pen en papier en het toetsenbord tesaam
is mijn schrijfwereld die ik beaam.
en niemand kan mij beletten
om dit alles in mijn gedichtenboekje te zetten
Hilda 16/05/2006

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht

Nieuwe lente...


Een nieuw leven
dat werd ingegeven
door het
mooie voorjaar
het begin is al daar.

Dagen beginnen te lengen
het zonnetje gaat al meer warmte brengen
vogels beginnen vrolijk te fluiten
alles gaat opnieuw
beginnen te ontspruiten.

Kleine sprietjes groen
die zich van de aarde ontdoen
ontspruiten uit de grond
wat eens
uit een zaadje bestond.

Kleurrijke krokussen
en schetterende mussen
voorjaarsbloemen ontluiken
stilletjes uit hun schulp
zoals de hyacint
narcis en maar ook de tulp.

Is dit het begin
van het nieuwe gewin
en een nieuwe groei
met een
onuitputtelijke bloei...
Hilda 24/04/2007

Hoe vind je dit bericht? 10 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten en verhalen uit het leven gegrepen

↑ Terug naar de berichten