Naar de inhoud

Gedichten en verhalen uit het leven gegrepen

Het krabbelaartje.
akke.beakke.be
Gedichten schrijven is voor mij een uitlaatklep een vorm van communiceren naar de buitenwereld toe zonder te moeten praten. Over de dagdagelijkse dingen van wat ik zie, hoor, meemaak en meegemaakt heb, in het leven Daarom druk ik mijn gedachtes en gevoelens uit in mijn gedichten zonder iemand anders lastig te vallen...

Categorie: gedichten

Nieuwe lente...


Een nieuw leven
dat werd ingegeven
door het
mooie voorjaar
het begin is al daar.

Dagen beginnen te lengen
het zonnetje gaat al meer warmte brengen
vogels beginnen vrolijk te fluiten
alles gaat opnieuw
beginnen te ontspruiten.

Kleine sprietjes groen
die zich van de aarde ontdoen
ontspruiten uit de grond
wat eens
uit een zaadje bestond.

Kleurrijke krokussen
en schetterende mussen
voorjaarsbloemen ontluiken
stilletjes uit hun schulp
zoals de hyacint
narcis en maar ook de tulp.

Is dit het begin
van het nieuwe gewin
en een nieuwe groei
met een
onuitputtelijke bloei...
Hilda 24/04/2007

Hoe vind je dit bericht? 10 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Ik zit gevangen in haar gouden kooi...


De woorden van een oplichter naar mij gericht...

Ik heb een grondige pest aan een vrouw
die slimmer is dan ikzelf.
Een vrouw die wat van haar leven heeft kunnen maken!
ondanks al haar tegenslagen
wat ikzelf niet kon.
Ik zit vol jaloezie woede en frustraties
hoe ga ik daar nu mee om?
en zou maar al te graag haar plaats willen innemen.
Maar dat lukt mij van geen kanten.
al wat ik probeer zij blijft heel populair
Ik trek veel liever die vrouw door het slijk
die mijn ware ik heeft ontdekt
en heb nu schrik dat zij overal de waarheid gaat vertellen
dat zij nu deze website gaat gebruiken
om mijn ware aard in het openbaar te zetten
dan ben ik ontdekt.
Dat ik op elke website verschillende profiels heb aangemaakt
zowel in mannen als in vrouwen gedaante
maar natuurlijk niet in mijn eigen naam
zelf mijn eigen gegevens
zoals geboortenaam en nationaliteit heb ik gewijzigd.
Zelf kan ik de rol van mijn denkbeeldige vriend spelen.
Nee ik gebruik liever de gegevens van een ander persoon
anders val ik van mijn troon
want die vrouw
heeft mijn ware aard ontdekt
en leren kennen.
Toch zit zij nog altijd even stevig op haar troon
en dat is in mijn ogen een heel grote stekelige doorn.
Het is niet meer zo gemakelijk om mensen een rad voor hun ogen te draaien.
Maar wat doe ik er nog aan
Ik wil die persoon al te graag verjagen
door haar overal in het openbaar
lekker zwart te maken.
Maar met alles wat ik doe
staat die vrouw nog steeds recht in de haar schoenen.
Misnoegen, haat, woede en onmacht
maken van gebruik van mij
dat heeft mij tot hiertoe gebracht.
En heb haar na al die tijd nog niet kunnen verdrijven.
Maar misschien is het maar beter
Ik weet het bijna zeker
en proberen haar in haar waarde te laten
maar kan niet beloven deze woorden waar te maken.
Ik neem beter de bezem
en begin maar eerst te vegen voor mijn eigen smerige deur.
Als ik dat nu zou doen
krijgt mijn wereld misschien terug wat kleur
en wordt mijn leven misschien terug weer beter.
Maar toch blijf ik vol onmacht, haat, woede en frustraties
omdat ik haar maar niet kan verdrijven van haar troon
en voel mij nog steeds gevangen
in haar gouden kooi
Maar de vraag nu is?
Is het misbruiken van iemand anders zijn naam
het liegen, uitdagen, pesten en het bedriegen
geen psychotische ziekte is van mij?
Ik ga misschien beter op zoek naar een ander chatkanaal
misschien lukt het mij daar dan wel
om de mensen te beliegen en te bedriegen
want ik wil absoluut maar de warme landen gaan.
Maar tot mijn spijt vertikt zij van het internet te verdwijnen
ondanks al mijn lekkere gore leugens en verwijten aan haar
En dat allemaal onder een van mijn vele fake internet gedaante
met de hulp van een denkbeeldige vrouw die zogezegd samenhokt met mij...
Hilda

Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

1 November...***


Geen witte bloemen
op 't eenzaam graf
bedekt met bladeren der bomen
niets of niemand wat dit graf beziet
geen vochtig oog, geen traan
dat er in weemoed komt verdromen.

Geen droevig hart
noch stille smart
die gewiegd in najaarsgeuren
tot mijmeringen
tot herinneringen wordt
in een wereld vol kleuren.

Geen groet geen traan
geen eigen naam
geen mens die maar een ogenblik
eens neigt een blik
of in stilte snikt
oh! God misschien wordt ik ook eens ...
Hilda 01/11/

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Het alfabet...+++


Bezorg mij maar pen en een papier
dan doe je mij een groot plezier.
Letters vloeien uit mijn pen
en vertellen je! wie ik ben.

Lang hoef ik niet na te denken
en schrijf zonder iemand anders te krenken.
Woorden worden zinnen
wat zou ik zonder pen en papier wel beginnen.

Als het alfabet niet bestond
dan verzon ik ze zelf terstond.
Zonder schrijven zou ik niet meer kunnen leven
al was het maar om het leven wat meer aandacht te geven.

Mijn pen en papier en het toetsenbord tesaam
is mijn schrijfwereld die ik beaam.
en niemand kan mij beletten
om dit alles in mijn gedichtenboekje te zetten
Hilda 16/05/2006

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht

Vraag mij niet...***


Vraag mij niet
naar mijn kindertijd
want die ben ik reeds jaren vergeten.
Vraag mij niet
achter mijn jeugd
want dit alles is uit mijn gedachten verdwenen.
Vraag mij ook niet
waarom
heb het voor altijd uit mijn geheugen verdreven.
Een lieve lach
op een guitige kindersnoet
zegt niet alles.
Dikwijls verbergt het diepe wonden
in alle stilte
en eenzaamheid.
Jaren kan het in je binnenste knagen
tot je plots op een dag
alles laat varen en die nare tijd van je afzet.
Je wil niet
dat er achter gezocht wordt
Vraag mij niet
naar mijn kindertijd
want die ben ik reeds jaren vergeten.
Vraag mij niet
 achter mijn jeugd
want dit alles is uit mijn gedachten verdwenen.
Vraag mij ook niet
waarom
ik heb het voor altijd
uit mijn geheugen verdreven...
Hilda26/04/2002

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Een druppeltje leven...


Neem een klein potje
en doe daar
een dozijn verse tranendruppels in
met een handvol verdriet
en een korreltje pijn
meer moet dat niet zijn
ook een geutje woede
maar dat geutje woede proef je niet.

Neem nu het potje in de hand
en voeg er twee druppeltjes
innerlijke strijd bij
meng nu met een zachte hand
alles goed door mekaar
samen met een snuifje eenzaamheid
op deze wijze doe ik het altijd.

Laat dit alles samen
zo lang mogelijk stoven
op een warmhartig vuurtje
tot je uiteindelijk
juist wat over hebt
ietske
om weer
in het leven te geloven
het moet echt niet zo veel zijn...
Hilda 02/06/2001

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

droomreizen...


Mijn dromen gaan op reis ver over zee       
en waaien zachtjes met de wind mee.
Ze zweven over woestijnen en steden
soms blijven ze steken in het heden.

Het maakt mij niet uit waarheen ze gaan
s'nachts kijk ik omhoog naar de volle maan.
Die droomt dan zalig mee met mij
echt wat ben ik nu wel blij.

Laat mijn dromen landen waar ze nodig zijn
het maakt niet uit of ze groot of klein.
Ik heb mijn dromen hier niet meer nodig
in deze welvaart zijn ze overbodig.

Zij die het hardst klagen en jammeren
hebben in hun stal nog offerlammeren.
Laat mijn dromen water sproeien over droge velden
die ze het laatste op teevee vermelden!
Hilda 15/07/2006

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht

Je bent uniek...


Je bent uniek
geniet van je uniek zijn.
Je hoeft niet te doen alsof
om meer te lijken
dan iemand anders.
Je bent
niet voorbestemd
om hetzelfde te zijn als een ander.
Maar je moet leren
om je eigen leven te lijden
en het te aanvaarden zoals het is.
Zonder er een ander
er nodeloos
bij te betrekken
en de door u gemaakte fouten
door te schuiven naar iemand anders.
Laat het roddelen 
en het pesten achterwege
die andere mensen
alleen maar kwetsen
juist om even wat aandacht te krijgen.
Je hoeft ook niet
te liegen
om je zwakke delen te verbergen.
Delen die niet zijn
zoals de anderen in je zien...
Hilda  14/09/1999
  

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht

Een troostend woordje...

Moed houden,

eenvoudig voortgaan als je kunt.

De weg gaan zoals die

komt met zijn voor en tegen.

Je ogen die een

lamp zijn van je ziel,

die meer zeggen dan

je mond verwerken kan.

Doen wat voor de hand ligt,

antwoorden geven als

die er zijn, met een lach,

maar ernstig gemeend.

Praten me je allerliefsten,

of zwijgen als het

mysterie te groot is.

En intussen niet teveel

omzien,

want de weg van het leven gaat

soms dwars door je hart.

Moed houden, eenvoudig voortgaan

als je kunt.

En als je niet kunt,

wachten en uitrusten bij

wie je uw zorgen deelt,

of bij een maatje als

die er is,

zomaar een rustig gesprek,

eerlijk en vertrouwd.

En als er geen maatje 

in de nabijheid is,

toch even rustig wachten...

Dan maar alleen...

Wachten tot het weer

gaat, straks...

Een troostend woordje, gaat bij vele mensen heel moeilijk...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht

Zie mij....



Zie mij niet
maar!
voel mij.
Zoek mij niet
maar!
vind mij.
Lach maar niet
maar!
wees gelukkig.
Hoor niet wat ik zeg
maar!
luister naar mij.
Vraag mij niet wat
maar!
vraag mij waarom.
Zorg niet dat je het weet
maar!
zorg dat je het begrijpt...
Hilda 23/09/1996

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Hilda.V.A.V. om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten en verhalen uit het leven gegrepen

↑ Terug naar de berichten