Ik
ben maar een moeder en meer ben ik niet
een
vrouw net als andere met vreugde en verdriet.
Een
moeder die hoopt en bid dat haar kind
de
weg naar geluk in haar leven vindt.
Ik vraag jou alleen maar dat jij
nooit vergeet
dat ik als je moeder ook niet alles weet.
En als ik eens
faalde en daarmee deed ik jou verdriet
ach, ik ben maar een moeder en meer
ben ik niet.
Ik probeer jou alles te geven, neem dat van je moeder maar aan.
En wat ik ook deed of doe in jou leven
heb ik voor jouw bestwil gedaan.
En zeg ik soms nee op jou vragen
en ben jij soms dagen van slag.
Dan
was dat niet om jou te plagen
maar omdat mijn hart dat zo zag.
Ik ben
maar een moeder, en meer ben ik niet.
Een vingerknip ...
Als iedereen dit eens leest
en het eens goed in zijn hoofdje steekt
niets is mooier dan vriendschap
en niet constant op mekaars kap te zitten
en altijd te zitten vitten.
Niemand is helemaal perfect en volmaakt
en niet van zonden vrijwaard
want een mensen leven is niks meer dan
een vingerknip en opeens het is met ons gedaan.
Want het leven is net zo als een kaars
ze brand en dooft dan weer
zoals het gras
het groeit maar verdort dan weer
of zoals een bloem
die 's morgens ontluikt en s' avond verwelkt.
Ook zoals het leven
nu ben je er en morgen niet meer
of zoals de zon
nu schijnt ze maar eens gaat ze onder
en soms is het zoals het heelal
ze bestaat en blijft bestaan
voor eeuwig en altijd ...
Hilda 16/01/2002



