Archief

    
Wat zie ik allemaal
wat gebeurt er toch om mij heen
goede en mooie dingen worden besmeurd.
Wat is er toch met de mensen loos
maar ach aan de andere kant
zie ik dan
weer vele mooie dingen
die mij dan
de mindere mooie dingen
even snel doen vergeten.
En mij geen zorgen moet maken
want de humor is nog niet versleten
ik heb vertrouwen in de morgen
ondanks de zorgen en verdriet
hou ik toch van het leven.
Wij moeten er het beste van maken.
en niet om over enkele jaren
spijt te hebben over de gedane zaken
dus mensen geniet van de mooie dingen
en laat de dwaze voor wat ze zijn
negeer ze
want ze zijn het reageren niet waard
en leef uw eigen leven...
 Hilda 16/03/1996

Een zachte blik in jouw ogen
mijn hart gaat tekeer.
Even verlegen en onzeker
als toen die eerste keer.
Trillend en stotterend
bij die lieve lach.
Die mij intens gelukkig maakt
gelukkig voor de ganse dag.
En dat heerlijk gevoel
wat ik niet meer gewend was.
Dat gevoel diep van binnen
als ik dicht bij jou ben.
En dan die glimlach op jou gelaat
er valt alles van af te lezen.
En die kriebels
in mijn buik.
Dat kan maar een ding zijn, 
"Ik"
 ik ben verliefd...
Hilda 04/08/1997
 

Staat op deze dingen een jaartal geschreven
om wat hoop te hebben
en wat vreugde te hebben
om ook wat aandacht te krijgen.
Of bestaan deze dingen helemaal niet
om ook te houden van
en ook te geloven van,
om ook wat te verlangen van
Of bestaat dat alleen maar in dromen.
om wat te dromen van geluk
en wat te dromen van de liefde
om ook wat te dromen van schoonheid
of zijn al deze dromen alleen maar bedrog...
 Hilda 01/07/1999
  

Wie weet mij nu
te vinden
alles wat ik voel is de leegte
en mijn sterke uitademing
vergezeld van wat enig geruis.
Ben omringd
door kilte en eenzaamheid.
 
Alleen maar nooit eens op tijd
maar op tijd
voor datgene
wat altijd te vroeg is.
Men zou denken
dat datgene is behekst.

Zo te horen praat ik haatvol
over de liefde.
En liefdevol
over haat.
Dat is niet wat ik verdien.
Wie weet
van wie
van waar
en waarom
ik zit af te geven.
Maar een onbekende bestemming leidt mijn leven...
Hilda 23/08/2007

Genoegzame denkvormen
rondom breedgesponnen vliegdraden.
Elke tel
te lang gerekend
van de figuren in het licht.
In de schaduw van het vliegwiel
vertrekken kinderen!
ouder bijna
maar nog met niet volwassenen.
Tevergeefs wachte ik af
maar niets gebeurde.
Of het leek geen zin te hebben
want de regen bleef.
De glinsterende natte kasseien
de af gevallen bladeren.
Zij schuilde en ik keek...
Hilda 27/08/1998

Een gedichtje
voor de mensen
die vol haat
nijd
en frustraties zitten
tegenover hun medemens
omdat hun dromen niet zijn uitgekomen.

Dat ze dit alles eens
van zich af kunnen zetten
zonder dat ze telkens
andere mensen moeten kwetsen.

Dat ze ook eens
van het leven mogen genieten
maar dan op een normale en gezonde manier.
Zonder dat liegen
en bedriegen van de mensen
dan zal ook voor hun
het leven er mooier uitzien...

Droom uw leven van heden
en niet de dromen van uw verloren verleden...
Hilda 23/12/2005
 

    

Vergrijzing van onze gedachten
bekommering van een vijand
alles gaat versmachten
oog om oog en tand om tand.

Het laatste sluimerende laken
het oordeel bedacht
we zullen niet ver geraken
als de vriendschap wordt veracht.

Kruimels van verbittering
tederheid halverwege
laat staan een zegening
met weinig schittering vanwege...
Hilda 18/05/1997
 

Geluk dat betekent jij
omdat jij bij mij bent.
Die blik in jou ogen
met liefde en onschuld vermengd.
Geluk dat betekent jij
omdat ik een beetje van mijzelf
in jou herken
Het is daarom
ik zo gelukkig ben.
Geluk dat wil jij
omdat je telkens weer
jou hart geeft aan mij
en intens alles beleeft
Geluk dat maakt jij
en soms denk ik te dromen.
Maar ik hoop dat dit geluk
ons nooit meer wordt afgenomen...
Hilda 09/09/2004

De schok van je heengaan
en de leegte die jij achterliet
Tranen verbleken mijn ogen
vanwege mijn groot verdriet.
Wij waren gebonden door de jaren heen
die wij samen zijn gegaan.
Met vreugde maar ook met verdriet
Het was een rijk leven
vele jaren lang.
Toen plots ons onrecht werd aangedaan
en van toen af aan
moest ik alleen verder gaan
en dat maakte mij bang.
Ik ben je dankbaar voor die liefde
die jij mij gaf met heel uw hart.
En ik put nu in mijn eenzame uren
de nodige kracht...
Hilda 12/01/1990

Soms vraag ik mij af
welk kenmerk heeft het gevoel
zijn het de rillingen om waar je iets om gaf
of heeft dat onbekende een ander doel.                 

Dat onrustige gedoe in uw lijf en leden
en niet weten wat je daarmee moet
net of er iets van je schouders is gegleden
zowat dat doet een mens eens goed.

Wat goed doen is een heerlijk gevoel
zo iets wat kleur in je leven geeft    
het is dat gevoel wat ik nu bedoel
niet het andere waar je hart zo van beeft.
 
Het is erger als het onzekere gevoel je overheerst
en je het niet de baas kan zijn
koester dan dat blij gevoel dat blijft toch het eerst
weet dat je niet alleen zal zijn voel je vooral niet klein.
Hilda 25/06/2004