Anecdotes....

Geachte bezoekers-sters,

Deze blog is echt bedoeld om INFORMATIE te verzamelen.
Ik vertel wel wat ik weet, maar zou echt graag hebben dat men doorvertelt dat deze blog een oproep is om andere scoutservaringen
uit WO II te ontvangen. Ook als je zelf hulp hebt ontvangen van scouts of een CRAB uit de Midi bent geweest: Stuur me jouw verhaal
Men zegge het voort. Men zegge het voort. Men zegge het voort.

Dank bij voorbaat.
Hopman Ekster.

HIB-kampen. Letterwoord voor: Hulp en Informatiebureau voor de Gezinnen van Beroepsmilitairen..
Deze dienst werd in opdracht van Leopold III opgericht dd. 14.12.1940. Het doel was in hoofdzaak het opvangen van verzwakte kinderen en deze onderbrengen  in een gezonde omgeving. Door overvoeding ze terug aansterken en ondertussen een aangename vakantie bezorgen. Burggraaf Gatien du Parc, gouverneur van Prins Boudewijn en scoutsleider,  werd door L.III gevraagd die kampen te organiseren.
In 1941 te Momingnies, ging het eerste proefkamp door, voor Vlaamse kinderen. Aan het VVKS werd gevraagd de leiding op zich te nemen.
Overwegend Mechelse scouts leiden dit kamp, ze werden flink geholpen door scouts uit Sint-Niklaas.
Het werd een reuze succes. Alle kinderen beleefden een droomvakantie en kwamen ettelijke kilo's aan.
In 1942 werden er 8 kampen opgericht. Zowel in de Ardennen als in Vlaanderen, meestal stelden adelijke families hun domein en gebouwen ter beschikking. Niet altijd was de accommodatie in orde.
Toen scoutsleiders in Schoten op een kasteel toekwamen - de naam is vergeten - kregen ze enkele remises en schuren ter beschikking om het kamp te organiseren. Er is daar ongelofelijk geimproviseerd en gezwoegd om een deftig onderkomen klaar te stomen..Twee puntjes die wel tot de verbeelding spreken: Geen toiletten of douches!
Die werden door de scouts opgericht zoals op scoutskampen, de overbekende HUDO's en douches met een rubberslang....
De hoofdleider aldaar was Jan  Van Ussel, apotheker van opleiding.
Hij schuimde de hele omgeving af op zoek achter kalk en andere ontsmettingsmiddelen om het allemaal gezond en reukloos te houden.
Eten was geen probleem, daar zorgde Winterhulp voor en de boeren uit de omtrek.Koken deden scouts en RK-helpers-sters . Eén van de bezigheden was het aanleren en spelen voor de omwonende bevolking van toneelstukjes.
Zo hadden ze zelf de tekst geschreven om Sneeuwwitje en de Zeven dwergen te kunnen opvoeren. Plots kwam er bericht van het HOF dat Prins Albert op bezoek zou komen, kwestie van de scouts en hun kampgangers steun te betuigen.
Men zou dat toneelstuk opvoeren. Aldus geschiedde.
Prins Albert zat naast Jan Van Ussel toe te zien. Hij was toen +/- 8 jaar jong. Toen Sneeuwwitje dood viel vroeg de Prins met een snik in de keel: " Master, is Sneeuwwitje nu echt dood?"
Dat zijn zo van die anecdoten die in menig logboek zullen staan , denk ik.
Bezit jij ook herinneringen aan WO II, die iets met scouts te maken hebben? Stuur ze mij AUB.

Ps.: Kasteel  Schoten is vermoedelijk 'HORST'. Dank Bowie!!!

Mei 1942.
Na de weigering van het VVKS om deel uit te maken van de Vlaamse eenheidsjeugd - zeg samen smelten met het NSJV -
Nationaal Socialistische Jeugd van Vlaanderen - In de volksmond Hitlerjeugd genoemd -alhoewel zij dat niet waren-.Na de weigering ontstond er een hetze bij de NSJV-ers tegen scouting. 's Nachts werden voor de scoutslokalen, althans in Mechelen, leuzen neer gekalkt.
WEG MET DE SCOUTS-WEG MET DE KANADEZEN-NAAR BREENDONCK-HOEDEN AF.
Zie in archief 08.07.2005 : foto voor het districtslokaal.

Uiteraard werd dat de meest verspreide clandistiene scoutsfoto.
Men liet het niet bij wat gekalk. De mannekens reden per fiets langheen de voetpaden en trachtten scouthoeden af  te rukken.
Via estaffetedienst werden alle leiders verwittigd om hun jongens op te dragen langs heen  de gevels te gaan. De stormnestel van de hoed stevig onder de kin vast te knopen.
Op een zondag hadden we een plan opgesteld.Eén scout ging met hoed op, langs de stoeprand, Kort er achter een groepje in burger. Nog wat verder naar achter, nog een 'burgerscout' met scoutsfluitje in de aanslag. Zodra een NSJV-er per fiets de geuniformeerde scout naderde floot de achterste scout. Onmiddellijk sprong het groepje naar het bagagedrager van de fietser en hief de fiets omhoog. Zag je dat manneke in het  ijle  trappen! Vervolgens fiets met rijder omver kiepen! Algemene scoutspret!!!! En dan zich vlug  verspreiden in de zijstraten.
Was dat geen verzetsdaad? Nooit geen medaille gekregen!LOL
Ui t Vilvoorde vernam ik dat hetzelfde aldaar geschiedde. Twee hoeden hadden ze gepikt! Een groepje leiders trok naar het Duitse kommandatur en legde klacht neer. De plaatskommandant riep de
pseudo nazi-jeugd op het matje. Ze werden verplicht de gestolen hoeden terug te geven. Waarschijnlijk is dat feit doorgegeven, want de openlijke pesterijen stopten.
En wij triomferen en ons tong uitsteken naar die' zwarte mannekes'.
Maar één jaar later op 1 april - en geen grap! - totaal uniformverbod!
Reacties op dit verhaal kunnen op drie manieren, voor wie het niet weet.
Onderaan klikken op 'REAGEER' om uw verhaal of vraag stellen.
2de mogelijkheid: klik op VOEG TOE en schrijf daar wat je kwijt wilt.
3de mogelijkheid, vooral voor wie niet in de openbaarheid wil reageren: klik op 'E-MAIL MIJ' en schrijf me persoonlijk.
Alvast bedankt voor je bezoek en...hopelijk nieuwe feiten!
EENS SCOUT   ALTIJD SCOUT!

Ps. "Kanadezen" in verband met onze vierdeukenhoed!

Na wat opzoekwerk, volgende toevoeging.

De oorsprong van de Padvinderspost in 1940 diend gezocht in...Zuid-Afrika. 2de Boerenoorlog: 1899 - 1902.
Tijdens het beleg van Mafeking door de Transvaalse boeren, wat 218 dagen duurde, heeft Baden-Powell die stad met succes verdedigd. Allezins voor de Engelsen.
BP. had bij die verdediging  jongens ingeschakeld om taken te vervullen die anders door soldaten dienden te geschieden. De meest bekende zijn: Verkeer regelen en postbedelen.
Door die wetenschap ontstond in mei '40 in Nederland het idee van de Padvinderspost (scouts). Scouts dienen dagelijks mensen te helpen , hun gekende 'Goede daden', toen toch. Ik weet niet of dat nu nog zo een punt der scoutswet is. De juiste datum van het opstarten in Nederland is mij  onbekend. Bezorgd me dat indien u het weet; Dank u.
In België, daags na de capitulatie op 28 mei, startte men met de Padvinderspost in Aarschot, voor zover mij bekend waren zij de eerste.. En het groeide uit over gans Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Alle informatie dien aangaande van oud-scouts of hun afstammelingen is welkom. Kopieën met scanner van documenten zijn eveneens welkom.

Intressant om weten: Scouts deden dat gratis. Privé vroeg men VIJF FRANK per brief!!! Ter vergelijking; een uurloon van een vakman bedroeg toen 4 à 5 frank! Geldwolven die profiteren van de omstandigheden zijn er altijd geweest hoor. Niets nieuws onder de zon!!!
Op een gegeven ogenblik is er een internationale Padvinderspost  opgericht in Brussel. Data zijn mij niet bekend! Adres wel: Dublinstraat.
Op een omslag die ik zag in een boekje over de Padvinderspost stond heel lakoniek: " PAR VOITURE SCOUTE ."

Duizenden kilometers hebben onze scouts afgelegd per fiets. Het was een estafette systeem. Mechelen reed naar Antwerpen, Brussel en Temse. De scouts aldaar namen de post in ontvangst en brachten die  wat verder. Meestal waren die  doorgeef posten in een plaatselijke herberg omwille van de 'openingsuren'.
Tot slot, via de Brusselse scouts in de Marollen ging de post over naar het FSC(Waalse scouts) en zo geraakten vele brieven tot in Zuid-Frankrijk waar duizenden Belgische jongeren nieuws ontvingen van thuis.
Als je nu denkt dat die jonge scouts ooit vanwege 'onze bestuurders" enige dankbetuiging ontvingen: NOPPENS!!! Idem voor hun dienstbaarheid in de Midi bij de CRAB-kampen. Wij deden dat niet voor dankbetuigingen, maar een herkenning van scouting als dienstbetoon was toch het minste , denk ik nu.

U die hier komt zien, graag even een klein berichte achterlaten.
Dat zou me veel plezier doen en..het kost toch niets om goeie dag te zeggen, hé? Geef mijn blog door aan geintereseerden, dank U.
Ekster

Baron Orban de Xivry, eigenaar en bewoner van het kasteel van Zellaer, Bonheiden,  bezat ook een kasteel in La Roche.
Na de bevrijding trok die met gans zijn gezin, ik dacht dat er 19 kinderen waren, naar de Ardennen. Hij was 2 maal gehuwd, zijn eerste vrouw was gestorven tijdens een bevalling.
Zal de laatste geweest zijn, zeker?
De familie ging kerstmis vieren in La roche, dat was tenminste hun bedoeling.
Na enkele dagen moesten ze  op de vlucht voor de plotse tegenaanval der Duitsers, het overbekende von Rundstedt offensief.
Tijdens hun vlucht, nog in La Roche, stoten ze op een patrouille SS-ers . Die jaachden hen op.
Louis het 12 jarig zoontje , wolfje/welp bij de 10e BP Sint-Pieter te Mechelen, komt ten val in de sneeuw, een mitrailette ratelt....Louis werd zo maar laffelijk doodgeschoten. 'Ze'  hadden geen tijd te verliezen met een gevallen kind!

Nadat de Amerikanen onze Ardennen terug hadden gezuiverd van die lafaarden, bereikte het nieuws Mechelen.
Algemene verslagenheid bij de Mechelse scouts.
Later werd een herdenkingsmis opgedragen in Sint-Pieterskerk.
Triest verhaal...maar ik denk daar nu aan, omdat het zo rond deze tijd begin januari 1945 zal gebeurd zijn.

Weet iemand méér over deze feiten ?
Graag uw aanvullende info.
Dank u.



 


 

Waarom zwijgen de scouts die het allemaal beleefden?

Geschiedenis is de waarheid van hen die het meemaakte,
of de fantasie van zij die   denken alles te weten.........over wat ze NIET meemaakte.

Kom op, oud-scouts, vertel jullie waarheid!

Discretie is gewaarborgt als je dat wenst! Je totem is voldoende als bewijs van autentisiteit.

Maar, hoe dan ook, het is nu of nooit: Vertel je eigen verhaal: NU !

Desnoods schakeld je je kinderen of kleinkinderen in:
Gesnapt afstammelingen?  Vertel gewoon wat je weet en als het kan voeg je er een scanning bij van documenten of foto's.
Neem gerust eens héél mijn archief door opdeze blog.

Ik wacht met veel geduld....laat mijn wens niet onvervuld!

E-mail: woelige.ekster@skynet.be
Voor briefwisseling: Jos Maes, Wilgenstraat 36, 2800 Mechelen

Oud groepsleider van de 6de BP. -Mechelen.
° 1927.
Scout van 1935 tot 1952

kwam niet langs....

Ik had nog zo gehoopt op straffe verhalen van mijn mede scouts uit WO II........

Maar, hoop doet leven. Eens komen ze wel  opdagen....


Tot dan...

Woelige Ekster