rakelings

in  de  vlekjes  licht midden   het  lommer warrelen vlindertjes spinnend  om  elkaar

het ballonnetje huppelde vrolijk op en neer tot het touwtje loste toen kwam het nooit meer weer

plenzen, plonzen, water zat moeder wees nou niet kwaad voor wat schuim en dat beetje nat    je weet toch hoe dat gaat met een adolescent in bad

de avond dekt de dag toe nog even een zonneknuffel dan mag het licht uit

 

toen 'Frans', 'óns Franske'  werd wist de drommel pas dat hij niet meer van de jongste was

                   

op een morgen   stond er heus   een heel lang haar   op zijn neus

haar ogen weggestopt achter haar zonnebril de wereld gaat kleurloos

ook de mijne nu ik haar blikken mis.

er ligt een haartje op mijn schouder je bent nog een beetje hier

de stad   ik hou wel van de stad daar gebeurt altijd wat een theater of cafeetje en altijd mensen zat   maar niet voor elke dag want het is waar, weet je ik ben ook graag alleen met veel leegte om me heen

op de stroom  stroom   stroom in de golven op en neer  neer   neer drijft een vat, een zak, of  boom mee naar de verre  zee  zee    zee

is het in huis heel stil dan lijkt het soms alsof mijn buik wat zeggen wil

            maar ik begrijp er geen woord van

het was een dinsdag toen ik mijn stem verloor zit daar onze zoon met een ringetje door zijn oor

veel woorden en wat later, het leek wel een epidemie , heus, lummelde hij met een ring , geprikt, dwars door de neus

toen ik moe gezeurd en helemaal ondersteboven   het toch niet stoppen kon, bengelde er eentje aan zijn tong

ik heb het dan maar opgegeven wil het écht niet meer weten al zit ik met de klemmende vraag  alsjeblief knul, toch geentje om je maag !

de lucht puur blauw uit de kleurendoos en toch echt !

 

in zoete woorden stollen mijn gedachten aan jou, op dit papier tot jij ze smelten zal

sorry, het was ongewild 
dat ik deze brief open deed 
hij bleek blijkbaar alweer
niet aan mij besteed 

je zus emma

 

ik ben geen dichter geen echt poëet schrijven maakt wel   mijn leven lichter al kost die passie me heel wat zweet

                              schrijven een spel , een passie 

 

 

ze schuifelen ná elkaar eerst hij , dan haar vele jaren met z’n twee zéér oud, maar wel  een  héél  gelukkig paar

Hij  vond álles ‘simpel’.   Hij  wist  álles  beter.   Hij  had  ook nog wel ,              dé beste zetel.

           de salonprofeet !