Protest tegen woorbreuk groeit binnen CD&V

Jan Van de Casteele 09-02-2009

Drie CD&V-burgemeesters pikken het niet dat hun partij haar beloftes breekt. Van volwaardige bevoegdheden, van ander en beter bestuur voor Vlaanderen is geen sprake. Federale machtsdeelname leidde tot woordbreuk: geen kartel meer, geen staatshervorming, geen geloofwaardigheid, wél onderhandelen over BHV. De burgemeesters hebben kritiek op de ‘berusting’ en de oproep van de partijleiders om gedwee de leiding te volgen. ‘Inmiddels ontspoort het budget, is goed bestuur ver te zoeken, wordt de staatshervorming op de lange baan geschoven, gaat men over B-H-V dan toch onderhandelen’, aldus Huub Broers (Voeren), Hendrik Verbrugge (Alken) en Dirk Brankaer (Overijse). Hun belangrijkste boodschap is dat aan de basis het kartel wél standhoudt. Hieronder de integrale tekst uit De Standaard (9 feb.)

Vergeet Vlaanderen niet

Drie CD&V-burgemeesters maken zich zorgen over het vervagen van de Vlaamse idealen binnen hun partij. Ze missen het kartel met N-VA en maken zich zorgen over de komende verkiezingen, want 'je kunt toch niet al je beloftes breken en daarna zeggen dat je ze deze keer wél zult houden'.

Vijf jaar geleden, op 14 februari 2004, kondigden CD&V en N-VA hun kartel aan. Het Vlaams alternatief was geboren: een krachtige politieke formatie die zou spreken voor het algemeen belang van zes miljoen Vlamingen. En die dus meer en volwaardige bevoegdheden zou bewerkstelligen voor Vlaanderen. Maar die ook zou zorgen voor een ander en beter bestuur.

Het kartel volbracht zijn eerste opdracht in 2004 door een sterke Vlaamse regering op de been te brengen. De tweede opdracht was om via een grote staatshervorming eindelijk institutioneel en financieel orde op zaken te stellen. De hernieuwde machtsdeelname op het federale niveau, leidde CD&V echter langzaam maar zeker weg van deze belangrijke, eigenlijk essentiële, doelstelling.

De gevolgen daarvan zijn vandaag zeer pijnlijk: geen kartel meer, geen staatshervorming (noch enig vooruitzicht in dat verband), geen splitsing van B-H-V, een weinig inspirerende noodregering, een dieptepunt qua geloofwaardigheid.

De reactie van de CD&V-partijtop is er een van berusting. De boodschap aan de militanten: 'steun en volg de leiders', zij zullen wel weten hoe en waarom. 'Op die manier kunnen we ook in juni winnen', schrijft Yves Leterme aan elke CD&V-mandataris.

Hoe dan, met welke doelstellingen en met welke geloofwaardigheid? Je kunt toch niet eerst al je beloftes overboord gooien en vervolgens zeggen dat we onze beloftes volgende keer wél zullen houden?

Het kartel was een middel, geen doel. Het doel was de realisatie van het kartelprogramma. Voor ons blijft dat ook zo. Immers, is het toeval dat het kartel bijna nergens op lokaal vlak werd opgeheven? Is het geen teken dat velen aan de basis blijven geloven in dat kartelprogramma, in elkaar en in de samenwerking met elkaar?

Inmiddels ontspoort het budget, is goed bestuur ver te zoeken, wordt de staatshervorming op de lange baan geschoven, gaat men over B-H-V dan toch onderhandelen en staan de zowel CD&V als Open VLD te kijken naar de allesverlammende oorlog tussen de MR en de PS.
Alleen de N-VA gaat nog voor de realisatie van het kartelprogramma in woord en daad. Wij menen dat deze partij daarvoor beloond mag worden.

Daarom dit signaal van grote bezorgdheid. Wij willen van onderuit, als lokale mandatarissen, uiting geven aan het vertrouwen dat op lokaal vlak nog steeds bestaat tussen CD&V en N-VA. Omdat de geest en het programma van het kartel verre van dood zijn. Dat is onze oprechte hoop
.
Huub Broers, burgemeester van Voeren, Hendrik Verbrugge, burgemeester van Alken, en Dirk Brankaer, burgemeester van Overijse.

Het begin van de start van :Ik kies voor VLAANDEREN.

Vlaamse regering wil communautaire dialoog heropstarten

BRUSSEL - De Vlaamse regering wil de communautaire dialoog heropstarten. Dat heeft Vlaams minister-president Kris Peeters vrijdag bekendgemaakt. Bedoeling is om nog deze maand te vergaderen en deelakkoorden af te sluiten.

Ligt er na de volgende vergadering geen concreet resultaat op tafel, dan lijkt de dialoog ten dode opgeschreven.

De communautaire dialoog ligt al enkele maanden stil, met name sinds de beslissing van Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Marino Keulen om de drie kandidaat-burgemeesters in de Brusselse rand niet te benoemen.

De laatste weken drongen verschillende partijen aan op een heropstarten van de dialoog. De Vlaamse regering is nu bereid opnieuw rond de tafel te gaan zitten.

Peeters heeft met zijn regering een reeks nota’s en fiches voorbereid en in het Frans vertaald rond zaken als het arbeidsmarktbeleid, het grootstedenbeleid, artikel 195 van de Grondwet, justitie, welzijn, regionalisering van de personenbelasting.

Een datum voor de vergadering ligt nog niet vast, maar ze zou zeker deze maand plaatsvinden. Peeters wil niet vooruitlopen op de vergadering, maar het is duidelijk dat er dan deelakkoorden op tafel moeten liggen. Anders lijkt dat het einde van de gemeenschapsdialoog.

svh

Open brief Eric Defoort aan kardinaal Danneels

Eric Defoort 04-02-2009

Gent, 2 februari 2009

Mijnheer de kardinaal,

U viert het 450-jarige bestaan van uw aartsbisdom en acht het nodig om naar aanleiding hiervan in het Nederlandstalige deel van uw aartsbisdom, het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen, tweetalig promotiemateriaal te verspreiden.

Als nationaal voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), een pluralistische drukkingsgroep die heel wat pratikerende katholieken onder haar actieve leden telt, laat ik u weten dat wij uw schofferend gedrag niet nemen. U laat snel snel uw woordvoerder, de heer Hans Geybels, opdraven met de niveauloze verklaring: "in tijden waarin het economisch en financieel minder goed gaat, is het niet evident om alles zo maar in twee talen te ontdubbelen. We hebben voor deze tweetalige oplossing gekozen om de kosten te drukken". Puur mercantiele geluiden klinken dus het hardst in uw aartsbisschoppelijke paleisgangen. Respect voor het engagement voor Vlaanderen vanwege een belangrijk deel van wat u zo graag het kerkvolk noemt, is u dus letterlijk geen cent waard.


Mijnheer de kardinaal, u wil blijkbaar naadloos aansluiten bij de "kerkvorsten" die u in de loop van de twintigste eeuw voorafgingen, Mercier, Van Roey, Suenens, bij wie geëngageerde Vlamingen geen ogenblik respect moesten verwachten. Uw verre voorganger Antoine Perrenot de Granvelle die in 1561 werd benoemd tot kardinaal-aartsbisschop van Mechelen vond vanuit zijn kerkvorstelijke hoogte dat wie protesteerde “toch maar geuzen waren”. Weet, mijnheer de kardinaal: "par le pain et la besace, les gueux ne changeront quoique l'on fasse".

Mijnheer de kardinaal, u laat uw woordvoerder Geybels vertellen dat "het aartsbisdom in de toekomst meer rekening zal houden met de taalgevoeligheden". Hieraan hebben wij niets, want u leert dat ook het hiernamaals deel uitmaakt van de toekomst.

Met beleefde groeten

Eric Defoort
Nationaal voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging

België of democratie? Luc Huyse (B) versus Peter De Roover (Vl)

Jan Van de Casteele 04-02-2009

‘De Vlaamse republiek als utopie’, is de titel boven een opmerkelijk conservatief opiniestuk (De Morgen, 31 jan.) waarin socioloog prof. Luc Huyse reageert op de publicatie van het boek ‘De Vlaamse Republiek: van utopie tot project’ (red. Johan Sanctorum). Het boek (10 auteurs) werd voorgesteld op de nieuwjaarsbijeenkomst van de Vlaamse Volksbeweging (zie elders in deze rubriek). Peter De Roover, politiek secretaris van de VVB, wijst in het boek onder meer op de democratievervuiling in België: een minderheid (Franstaligen) wordt via allerlei ondemocratische mechanismen (pariteit, grendels, bijzonder meerderheden) de facto een meerderheid.

In zijn repliek blijft Huyse vooral steken bij de herhaling van de argumenten die de laatste verdedigers van de Belgische staat telkenmale uit de kast halen: er hangt een ‘mist’ boven de positie van Brussel, er is geen plan voor de verdeling van openbare schuld, hoe zal Europa reageren en wordt Vlaanderen in de EU wel aanvaard?

Huyse gaat vooral dieper in op de stelling van Peter De Roover in voormelde publicatie dat wie opkomt voor onafhankelijkheid eerst moet uitklaren wélk soort Vlaanderen men eigenlijk wil. Huyse vindt dit een pleidooi voor het kopen van ‘een kat in een zak’.

Derde element in zijn reactie: wie denkt dat in een democratie de meerderheid regeert, vergist zich, althans daar waar de minderheid een cijfermatige minderheid is, demografisch, etnisch. Daar is de ‘meerderheidsregel onbruikbaar. Geen enkele minderheid, die weet dat haar status onveranderlijk is, zal een blijvend geloof in de democratie ontwikkelen... Om dat te vermijden zijn in vele landen, ook in Europa, technieken ontwikkeld die de demografische en etnische minderheden blokkeringsmogelijkheden geven. Is dat democratievervuiling? Wie de meerderheidsregel verdedigt, moet ook aanvaarden dat er geen meerderheid is voor onafhankelijkheid, aldus Huyse. (integrale tekst artikel Huyse: zie bijlage)

Peter De Roover antwoordt in De Morgen vafebruari ’09 ('België of democratie', DM, 4 februari 09). Hieronder zijn repliek.

‘Politiek geïnteresseerd Vlaanderen dient gewaarschuwd. Van het pas voorgestelde boek de Vlaamse republiek: van utopie tot project sloop een piraatuitgave in de distributieketen. Alvast Luc Huyse kwam in het bezit van een apocriefe versie. Dat is wat ik kan opmaken uit zijn bespreking van mijn bijdrage aan genoemd boek, waarin ik vrijwel niets van het origineel herken. Misschien nuttig dat ik (uiteraard onvolledig) samenvat wat ik wél heb geschreven. Op de stelling dat Vlaanderen best een volwaardige staat wordt, volgt wel eens de vraag: Welk Vlaanderen moet dat dan worden? Genoemd boek stelt dat een splitsing van het land hét momentum schept voor een fundamenteel maatschappelijk debat en voedt dat ook.

Volgens Huyse betwist ik de noodzaak van zo’n denkoefening. Ik schrijf in werkelijkheid dat de vraag welk Vlaanderen we willen boeiend is, maar los staat van het onafhankelijkheidsproject. Dat is onvoorwaardelijk, in die zin dat het niet ondergeschikt is aan de vraag wat de Vlamingen met die autonomie willen doen. Op die vraag bestaat maar één antwoord: wij willen dàt Vlaanderen waarvoor de Vlamingen zullen kiezen.

Stel dat de eis tot afschaffing van de apartheid en het invoeren van ‘one-man-one-vote’ in Zuid-Afrika gepareerd was met de vraag: Welk Zuid-Afrika wil de zwarte meerderheid? Of bij de invoering van het vrouwenstemrecht: Ja, maar wat doen die vrouwen daarmee? En dat naargelang het antwoord de apartheid wel of niet was afgeschaft, het vrouwenstemrecht wel of niet ingevoerd.

Wie de vrees uitspreekt dat een Vlaamse staat neo-liberaal wordt, mag niet vergeten dat die weg maar wordt ingeslagen als een meerderheid van Vlamingen die wens via de stembus uitspreekt. Blijkbaar wordt België verantwoord als vehikel om Vlamingen te verhinderen een eigen weg te kiezen, net zoals het de Waalse politieke voorkeuren ‘vervuilt’ met die van Vlaanderen.

Naast het normale politieke compromis dat elke veelkleurige parlementaire democratie kent, verplicht het Belgische feit ons te zoeken naar een extra en overbodig compromis. Dat wordt dikwijls niet gevonden en vervangen door de beslissing niet te beslissen of, erger nog, een beslissing te nemen die aan weerszijden van de taalgrens anders wordt uitgelegd. Vandaar Geert van Istendaels vaststelling: “Het Belgische surrealisme is geen droom meer, het is een nachtmerrie geworden. Wie al te grote helderheid eist van de Belgen, stuurt aan op een conflict. Maar al te grote chaos leidt ook tot catastrofes.”

Karel De Gucht schrijft in De Standaard (2 febr. 2009): “Fundamenteler is het structurele probleem van de onbestuurbaarheid van België.” Hij heeft het over “het verschil in politieke benadering en cultuur, in financiële draagkracht en in bereidheid om het federale niveau te financieren.”

Maar scherper dan Huyse zelf formuleert niemand het. “Waar de verhoudingen onwrikbaar zijn omdat ze op demografische of etnische gronden rusten, is de meerderheidsregel onbruikbaar. Dat is de situatie in België.” Ik sla me voor de kop dat ik niet zelf op die voor België verwoestende verwoording kwam, maar neem ze dankbaar over. Huyse geeft aan dat we de keuze hebben tussen brute meerderheidsuitoefening, politieke apartheid of ... jawel, splitsing.

Wie zowel de brute meerderheidsregel tegen een etnische minderheid (in casu de Waalse) als de huidige formule van het veto-federalisme afwijst, rest alleen nog de scheiding, waardoor de meerderheidsregel zowel in Vlaanderen als in Wallonië bruikbaar wordt.

Ik geef in genoemd boek een cijfervoorbeeld. Als een voorstel in gebied A 80 voorstanders en 20 tegenstanders telt en in gebied B 25 aanhangers en 75 bestrijders, geeft dat een samengevoegde pro-meerderheid van 105 tot 95. Het unitaire land AB voert een beleid dat tegemoet komt aan de wens van een kleine meerderheid van 52,5 % van de bevolking, maar 47,5 % bekaaid achterlaat. Als A en B een eigen beleid mogen voeren, wordt 80 % in A en 75 % in B op de wenken bediend.

We kunnen natuurlijk ook doorgaan met België. (Dat een meerderheid van de Vlamingen dat vandaag nog wil, lijkt voor Huyse vreemd genoeg een argument om het debat te sluiten, alsof een democratie statisch zou zijn.) De voordelen mag men eens komen uitleggen, tenminste één nadeel is overduidelijk: leven in een land waar de normale democratische meerderheidsregel niet van toepassing is en waarvan politieke onbestuurbaarheid een structureel kenmerk vormt. Zeg dat Huyse het zelf gezegd heeft.’

Bijlage

(27 Kb)

Overijse wil geen Europese verkiezingen organiseren

De gemeenteraad van Overijse heeft gisteravond een motie goedgekeurd waarin de burgemeester wordt opgedragen om tijdens de komende Conferentie van Burgemeesters van Halle-Vilvoorde het standpunt te verdedigen dat wegens de niet-splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde er geen Europese verkiezingen kunnen georganiseerd worden. Overijse wil haar definitieve houding afstemmen op de beslissing van de Conferentie.

Discriminerend
Overijse verwijst hierbij naar het arrest van het Grondwettelijk Hof uit 2003 met betrekking tot het discriminerend karakter van B-H-V in vergelijking met de andere provinciale kieskringen, de resoluties in het Vlaams parlement en Vlaams-Brabantse provincieraad tot splitsing van de kieskring en de beslissing in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken van 7 november 2007 tot splitsing. De raad roept de Vlaamse leden van de Kamer op dit wetsvoorstel tot splitsing onverwijld goed te keuren.

Lennik en Affligem
De afgelopen weken hebben diverse gemeenteraden uit Halle-Vilvoorde zich gebogen over de vraag of de organisatie van EU-verkiezingen in juni wegens de niet-splitsing van BHV moet geboycot worden net zoals bij de federale verkiezingen in 2007. Tot nog toe hebben enkel Lennik en Affligem beslist tot boycot, terwijl andere gemeenten zoals Sint-Pieters-Leeuw en Halle net als Overijse de beslissing van de Conferentie afwachten. Nog andere gemeenten zoals Vilvoorde, Zaventem, Hoeilaart en Merchtem beslisten niet tot een boycot over te gaan, hoewel zij ook aandringen op de splitsing van BHV. (belga/kh)

In een deelgemeente van Wingene namelijk Zwevezele is het al voor de 41 keer Carnaval,zeker de moeite om een verplaatsing te maken.
De kinderen hebben er veel plezier aan.
Vergeet ook niet van een bezoekje te brengen aan de kroeg Den Hapkin bruggestraat aan de kerk,daar is veel leute en plezier bij een lekker pintje bier.

 Om 14u30 Carnavalstoet,
en om 21u30 kroegentocht tot in de vroege uurtjes.Zwevezele staat weer op zijn kop.

Het 72ste Vlaams Nationaal Zangfeest vindt plaats op zondag 15 februari 2009 om 14.30 uur in de Antwerpse LOTTO ARENA vlak naast het oude Sportpaleis.

Met een prachtige nieuwe zaal (echt op maat van het Zangfeest), gecombineerd met een nieuwe datum die voor heel wat mensen beter uitkomt en een bijzonder aantrekkelijk en gevarieerd programma krijgt het Zangfeest een nieuwe elan.

Het is de bedoeling om de zaal (5.000 plaatsen) tot de nok te vullen.

Hierdoor zal samenzang opnieuw klinken zoals ze moet klinken op een zangfeest: massaal. We willen dat de sfeer opnieuw is zoals ze moet zijn op een zangfeest: uniek.

Na afloop moet iedereen na afloop naar buitenen gaan zoals hij moet naar buiten gaan: met een fantastisch gevoel, de batterijen opgeladen.

Daarom: ga met vrienden en familie, jong en oud, naar het Zangfeest om samen met duizenden Vlamingen in verbondenheid onze liederenschat te zingen en complexloos onze identiteit uit te dragen.

Bestel nu reeds uw kaarten. Alle info op onze zangfeest-pagina: http://www.anz.be/zangfeest/info.php

31/01 Morel met kort haar klaar voor strijd tegen kanker

Dit is Marie-Rose Morel nieuwe-stijl, zoals ze vrijdagavond de Vlaams Belang-afdeling van Zwijndrecht bezocht. Met kort haar bindt de politica de harde strijd tegen kanker aan.

Verder medisch onderzoek heeft de voorbije dagen uitgewezen dat de baarmoederkanker van Morel niet meer operatief kan worden behandeld.

“Vanaf maandag ondergaat Marie-Rose in Leuven een zware chemokuur”, zegt Frank Vanhecke, voormalig voorzitter van Vlaams Belang en een goede vriend van Morel. “Die kuur is zo ingrijpend dat ze ervoor wordt gehospitaliseerd. Haar laatste vrije dagen gebruikt Marie-Rose om campagne te voeren, zoals bijvoorbeeld in Zwijndrecht.”

LM
PS:Voor bepaalde bezoekers van mijn blog ,niet te vlug oordelen.

Vlaamse Leeuw mag op scoutskamp Ardennen

Eigenaars van weiden in de Ardennen mogen niet verbieden dat jeugdbewegingen op kamp er de Vlaamse vlag hijsen. Dat heeft de Waalse minister Philippe Courard (PS), de voogdijminister voor de Waalse gemeenten, gezegd in Le Soir.

Courard reageert daarmee op een initiatief van de burgemeester van La Roche, Pierre Dardenne. Hij wilde dat de eigenaars van kampeerweiden in het huurcontract, dat ze met jeugdbewegingen afsluiten, zouden vermelden dat het verboden is de Vlaamse vlag te hijsen.

De burgemeester kwam met dat idee op de proppen nadat een Vlaamse verkozene het Comité P had gewezen op het gedrag van een politieagent in Rendeux, in de provincie Luxemburg. Die had in augustus aan scouts had gevraagd om ook de Belgische vlag te hijsen naast die van de Vlaamse Leeuw die al hing te wapperen.

kld