
Beste Elio,
Eén jaar na de verkiezingen: wat is de oorzaak van de impasse?
13 juni 2010. Federale verkiezingen. 13 juni 2011. Eerste verjaardag, maar nog steeds zonder regering. Een wereldrecord.
De oorzaak? Falende politici of een falend model? Beiden verklaringen kennen hun aanhangers. Ik vermoed, geachte PS-voorzitter, dat u niet tot de club behoort die van mening is dat het deze generatie politici aan talent ontbreekt.
U weet natuurlijk dat het model faalt. U zei zelf meermaals dat het onverzoenlijke moet verzoend worden. Een onmogelijke opdracht uiteraard en het weze u vergeven dat u de klus niet geklaard krijgt.
Maar waarom wilt u het onverzoenbare verzoenen? Waarom blijft u zo gebiologeerd naar de lichtbak van het Belgische feit staren, terwijl daar nog uitsluitend het oude testbeeld op verschijnt?
Van dogmatische Belgische nationalisten kan zo’n houding begrepen worden. Van bange structuurconservatieven die angst hebben voor veranderingen ook.
Maar hoe verklaar je dat een Waalse socialist krampachtig blijft vasthouden aan België?
In Wallonië domineert uw partij en CDH of Ecolo staan inhoudelijk nog niet eens zo ver van uw programma af. In Wallonië schudt de kiezer de kaarten zo dat u daar het socialistische project haast onversneden kunt uitvoeren. Wat is dé hinderpaal om uw socialistische recepten voluit toe te passen op Wallonië? Juist, de Vlaamse kiezer.
Waarom wijst u het aanbod af uzelf te bevrijden van die Vlaamse kiezer? Want als u wil en de autonomie grijpt die u wordt aangeboden, krijgt Wallonië weldra eindelijk het beleid waar de burgers voor hebben gekozen. Onder uw leiding zowaar.
We kunnen alleen maar vaststellen dat het u ontbreekt aan geloof in het socialisme.
Hoe surrealistisch het ook moge klinken, dé oorzaak van de aanslepende impasse ligt in uw gebrek aan socialistisch zelfvertrouwen. Bron :Doorbraak.