Van onze redacteur
Hoe zou het nog zijn met de Vlaamse Volksbeweging? Het is de laatste tijd erg stil rond de groep partij-onafhankelijke radicale Vlaams-nationalisten. Opvallend stil.
U schiet niet met scherp?
'Niet zolang er niets is. Er is nog geen akkoord, er is nog niets toegegeven. Dus houden we het voorlopig bij positieve acties zoals onze betoging op 18 september in Linkebeek. Op die manier tonen we dat Vlaanderen de Rand niet los laat.'
Maar u hebt de hoop op een goede staatshervorming laten varen?
'We zijn naïef geweest. De verkiezingsuitslag en de initiële houding van de Vlaamse partijen deden hopen dat er fundamentele veranderingen op komst waren. Maar er verandert niets. Er ligt nog altijd een 'intergalactische' kloof tussen het noorden en het zuiden van het land, zoals professor Herman Matthijs (VUB) het uitdrukt. De nota-Di Rupo bevat zelfs geen aanzet tot de copernicaanse omwenteling, integendeel de Belgische structuur wordt nog ingewikkelder.'
'Het is verbazend hoe snel CD&V-voorzitter Wouter Beke gezwicht is en zonder de N-VA aan tafel is gegaan met de Franstalige partijen. Beke kan nu twee dingen doen. Ofwel vaststellen dat er geen fundamentele verandering mogelijk is en ermee kappen. Ofwel zwichten, zoals in het verleden altijd gebeurd is. Ik ben er niet gerust in. Binnen CD&V bestaat er niet alleen de Vlaamse vleugel met minister-president Kris Peeters, ook de oude CVP-vleugel bestaat nog en steekt weer meer de kop op.'
En hoe zit het met Open VLD en de SP.A?
'Ook zij hebben het Octopusakkoord ondertekend. Maar hoor je daar nog iets over? Ook daar lijkt de oude lijn hersteld te zijn.'
Het was toch Open VLD-voorzitter Alexander De Croo die de stekker eruit trok over BHV?
'Ik vrees dat ik hem morgen de vraag zal moeten stellen waarom hij nu wel aanvaardt wat hij eerder zo sterk verwierp, dat hij er zelfs de regering over liet vallen.'
Bij de Franstalige partijen is er toch een kentering gekomen?
'Het wordt almaar duidelijker dat ze het oude systeem willen oplappen. En alle oude spoken duiken weer op: van het minderhedenverdrag over de tweetalige lijsten tot de vorming van een federale kieskring.'
Wouter Beke heeft die toch vakkundig van de tafel geveegd?
'Hij zegt dat die thema's naar commissies zijn verkast. Maar dat betekent dat men ze hem op elk moment weer voor de voeten kan gooien. Wees niet naïef: kijk naar wat voor een regering er in de maak is. Een regering die de steun van bijna 100 procent van de Franstaligen geniet en amper 50 procent van de Vlamingen.'
De bevoegdheidsoverdrachten worden toch indrukwekkend? 15 miljard euro, waaronder grote brokken van de sociale zekerheid.
'U zegt het juist: brokken. Dat is precies onze klacht: het gaat niet om een geheel.'
'De responsabilisering ontbreekt. En de rest van het beleid belooft ook niet veel goeds. Een regering met liberalen en socialisten, we hebben dat al eens meegemaakt, dat heeft ons toen veel geld gekost. En Olivier Maingain (FDF) zal voortdurend communautaire stokebrand spelen.'
Voor BHV lijkt toch een evenwichtig compromis in de maak?
'Neen. Alle Vlaamse partijen hebben gezegd: over de splitsing van BHV wordt niet onderhandeld en ze wordt niet gekoppeld aan de staatshervorming. Wat blijkt? Er wordt wél over onderhandeld en ze is wél gekoppeld aan de staatshervorming. Merk op: we moeten niet alleen schrik hebben van Di Rupo. Zijn BHV-nota verschilt nauwelijks van die van Wouter Beke.'
'Onze analyse is die van professor Hendrik Vuye: dit is geen zuivere splitsing van BHV, maar een onzuivere uitbreiding van Brussel. Men blokt de gebiedshonger van de Franstaligen niet af, integendeel, men wakkert hem aan.'
Een beetje toegeven, moet toch kunnen?
'Ik vraag me af waarom wij moeten toegeven? Het is niet omdat het altijd zo geweest is, dat het zo moet blijven.'
Neem nu de rol van het Grondwettelijk Hof in de benoeming van de burgemeesters van de zes faciliteitengemeenten. Is dat zo erg?
'Er wordt verdorie een stuk Vlaamse autonomie ondermijnd. Het Vlaams Gewest is bevoegd om burgemeesters te benoemen, niet een federaal benoemd hof.'
Brussel doet u steigeren?
'Ja. Alleen al het extra geld dat naar Brussel zou moeten gaan zonder dat er daar iets verandert, ergert mij. Het wordt zelfs erger. Zo staat de tweetaligheid van de Brusselse ambtenaar ter discussie. Een tweetalige dienst zou voldoende zijn. Dat betekent dat als er één poetsvrouw werkt die Nederlands spreekt, we tevreden moeten zijn.'
'Het kan niet dat Vlaanderen extra geld moet pompen in Brussel, als er niet gewerkt wordt aan goed bestuur. En dat lijkt verder weg dan ooit. De 19 baronieën blijven overeind. Men slaagt er zelfs niet in om één politiezone te vormen.'
Waar staat de Vlaamse Volksbeweging vandaag voor?
' Wij zijn geen nostalgische, maar rationele flaminganten. De communautaire strijd is meer dan ooit een sociale strijd. De sociale leiders lijken dat niet te begrijpen. Dat is ooit anders geweest. Zo was de bediendenvakbond LBC een voorvechter van de Vlaamse zaak. Misschien hebben wij daar ook wel een fout gemaakt. Daarom gaan we nu opnieuw contacten leggen met de sociale leiders, Marc Leemans bijvoorbeeld, de nieuwe baas van het ACV.'
'De federale overheid wil haar tekorten afwentelen op de Vlaamse. Dit is een aanval op het Vlaams beleid. Ikzelf zie in mijn job in het buitengewoon onderwijs ontelbaar veel noden. Moeten die wachten? Dan krijgen wij, Vlamingen, weer het verwijt dat we niet solidair zijn. We zijn bereid tot solidariteit als die transparant is, eindig in de tijd en resultaten oplevert.'
Een uitstapje.
Tijl Uilenspiegel 500 jaar
‘UnFASSbar - Niet te vatten!’
is een internationale reizende tentoonstelling.
Vier musea uit Duitsland (Schöppenstedt, Mölln en Bernburg) en België (Damme) slaan de handen in elkaar voor een unieke tentoonstelling rond Tijl Uilenspiegel.
Het is precies 500 jaar geleden dat het boek, Ein kurzwelig Lesen von Dyl Uilenspiegel, verscheen in Straatsburg.
500 jaar geleden steekt Johannes Grüninger uit Straatsburg Tijl Uilenspiegel in een vat. Of anders gezegd. Grüninger, drukker in Straatsburg, verpakt een aantal exemplaren van zijn nieuw boek Ein kurtzweilig Lesen von Dyl Ulenspiegel in boekenvaten. Samen met andere boeken, die gesneden zijn maar niet altijd gebonden, komen ze zo, goed beschermd, op de Buchmessen van Frankfurt en Leipzig. Daar is het nieuwe boek een topper. Grüninger zal het meerdere keren herdrukken. In Antwerpen verschijnen Nederlandse, Engelse en Franse vertalingen. Onbuigzame theologen van het oude en het nieuwe geloof schelden op het boek, wat zeker bijdraagt tot het succes. Humanisten vertalen het, half schertsend, in het Latijn.
De vloed van vooral Duitse, Nederlandse en Franse Uilenspiegel-uitgaven is sindsdien niet gestopt, hoewel niet altijd even groot. Tot de romantici zich voor zijn verspreiding inzetten. Zij zien in het kleine boek de oude humor van het Duitse en Vlaamse volk. In Duitsland verschijnen vooral geïllustreerde bewerkingen van de oude druk. In België blaast de roman La légende d’Ulenspiegel (1867) het verhaal nieuw leven in, waarbij Uilenspiegels hart veel linkser slaat, maar nog vaker veel rechtser, dan Hermann Bote – hij verzamelde in Braunschweig de Uilenspiegelverhalen - of Johannes Grüninger konden dromen. Vrij van politiek vinden we hem al meer dan 100 jaar terug in de kinderkamer als kinderboek of als pop. Je vindt hem ook in de keuken als koffie of in de salons als snuisterij. In de Uilenspiegelsteden kom je hem levensgroot tegen. In de musea, die ter gelegenheid van het 500 jarig jubileum de handen in elkaar slaan voor een rondreizende tentoonstelling en een uitgebreide tweetalige cataloog, vind je hem tussen de boekbanden, en tegelijk in prent, beeldhouwwerk, muziek, film en computer. “Uilenspiegel” blijft nog altijd de naam van een boek, maar heeft ook het boekenvat opengebroken - en niet alleen omdat boeken nu anders vervoerd worden.
De tentoonstelling toont voor het eerst in 500 jaar de 16 bewaarde bladen van de ongebonden eerste druk van 1510 of 1511. Je ziet alle 32 pagina’s zonder te moeten bladeren, wat bij een boek van een dergelijke ouderdom en waarde sowieso een hachelijke zaak is. De wereld van het boek en de boekdrukkunst rond 1500 vormen de achtergrond waartegen we het origineel tonen. Vervolgens krijg je het succesverhaal tussen de boekbanden en erbuiten, en enkele van de 96 histories van de oudste druk. Op het einde ontmoet je de onvatbare Uilenspiegel van vandaag en misschien bekijk je hem wel met andere ogen.
Op zaterdag 1 oktober 2011
Samenkomst: om 14.45 uur - Huyse de Grote Sterre, Jacob van Maerlantstraat 3, 8340 Damme
Deelname: 4 euro pp
Inschrijven voor: vrijdag 23 september 2011 op het telefoonnummer 059/51.64.03 of Veerle.Vanden.Auweele@rodenbachfonds.eu
Bijdrage over te schrijven op het nr. BE22 0012 5561 1547



Alle informatie over grensarbeiders is gebundeld in Nederlandstalige brochures van de Benelux. (Een grensarbeider is iedereen die, ongeacht zijn nationaliteit, in het ene land woont en in het andere werkt.). De brochures als PDF-bestand:









