Naar de inhoud

Indonesië 1947 - 1950

Herinneringen aan mijn vader
akke.beakke.be
Herinneringen aan mijn vader 1946 - 1950 in het verre Indonesië. Mijn vader,die helaas niet meer in ons midden is, heeft ook de politionele actie in Indonesië meegemaakt,hij was daar in de jaren 1946 -1950, met de 7-December-divisie, als huzaar bij het 1é verkennings Regiment, 1é Escadron Commandogroep. Legernr: 250829016. Huzaar D.van Roosmalen. Helaas heeft men in het leger zelfs zijn naam verkeerd geschreven namelijk L.Roosmalen,wat ik hun zeer kwalijk neem,en ook aantoont hoe onzorgvuldig zij met de manschappen omgingen in die tijd. Bij mij weten heeft hij zijn opleiding genoten in de Prins Bernhardkazerne te Amersfoort bij het stafeskadron van het Eerste Verkennings Regiment. Ik wil proberen hier zijn herinneringen vast te leggen,door middel van foto's en eventuele mijn bekende verhalen. Alle onderstaande stukjes heb ik achterhaald uit mijn vaders herinneringen die hij heeft achtergelaten,en verhalen mijn toegestuurd door andere oud-strijders waaruit ik passages neerzet in mijn blog, waarvoor ik deze manschappen dankbaar ben, en nog steeds is alles welkom, alles wat met deze site te maken heeft wil ik graag hier plaatsen. Bij voorbaat al mijn grote dank. Mochten er mensen zijn die mijn vader gekend hebben, hoor ik het graag van u. "Als u in de middenkolom op de foto's klikt krijgt u sommige vergroot te zien" PS: werkt alleen op de middenkolom.

Gastenboek (387)

Schrijf in het gastenboek

Een titel of je eigen website toevoegen

De blogger leest alles eerst na: je tekst verschijnt zodra die goedgekeurd is.

387 berichten

Ton Vélu16 september 2005 om 14:09

3 grenadiers

Bericht:
Een fantastische site, die weer diverse herinneringen bij mij omhoogbrachten.
Als korporaal "hospik" bij 3 reg.gren. werd ik extra direct betrokken bij alle ellende en zo heb ik alle jongens, die vandaag op de foto langskwamen, persoonlijk gekend.
Een waardevolle site en ik ben blij dat ik hem op deze regenachtige dag tegenkwam.
Ton Vélu
Christina van Dulken14 september 2005 om 16:02

Dierbare herinneringen

Zoekende naar mijn 'vroegere bestaan' ben ik terecht gekomen op uw website. Met een gevoel van enige trots zag ik mijn familienaam 'Van Dulken' verschijnen in een van uw artikels. Ik ben Christine, de jongste dochter(1964) van Anton van Dulken (1920) en Johanna Mazurek. Mijn vader heeft inmiddels de leeftijd van 85 jaar bereikt en na een hartoperatie te hebben ondergaan verblijft hij weer enige tijd thuis. Hij is altijd heel erg sociaal geweest en denkt nog veel aan zijn 'vroegere' vrienden. De naam Roosmalen is al vele keren genoemd! Deze herinnering aan uw vader is een mooi initiatief. Ik zal er mijn vader over vertellen (ik heb een stukje uitgeprint voor hem) en ik weet zeker dat er emotionele maar ook diepbare herinneringen bij hem naar boven zullen komen. Bedankt voor uw vermelding, ook mijn vader zal dit sterk waarderen. Met respect voor uw vader, afzender: Christine van Dulken
ida12 september 2005 om 17:10

Gewoon prachtig....

Wat een prachtig blog met vele, vele foto's! Hoe kom je toch aan zulke verzameling, vast een verzameling van jaren... heb daar geen woorden voor. En die passende muziek, ik krijg er kippevel van. Doe zo verder want van jou blog zullen velen herinneringen kunnen ophalen!
Groetjes Ida
Milly-Antoinet11 september 2005 om 16:55

Wat fantastisch...

Bedankt voor je berichtje in mijn gastboek. Maar dit slaat alles....wat een verzameling. En toen ik mijn favorite-song hoorde bleef ik hangen op je blog. Steeds weer liet ik het liedje opnieuw starten. Ik heb je blog doorgegeven aan een vrij jong iemand. De vriend van mijn dochter - ze zijn beiden 24 jaar oud. Hij is beroepsmilitair en ik weet zeker dat hij hiervan zal genieten. Hij is gek op alles wat te maken heeft met militairen en aanverwante zaken.
Mijn moeders broertjes moesten naar Indie omdat Suriname toentertijd een kolonie van Holland was. We hebben heleboel verhalen mogen aanhoren, hoor! Jammer dat ik ze niet op waarde wist te beoordelen. Pas na mijn 30ste ben ik mij gaan interesseren voor de politiek. En dat brengt ons bij dit soort onderdelen van ons verleden.
Ga zo door! Velen zullen hier iets aan hebben. Lijkt wel een museum in 't klein. Succes!
Ab Verhoef31 augustus 2005 om 18:28

BOORDGELD

LS,

Als verzamelaar van papiergeld ben ik op zoek naar papier-boordgeld.
Daar het i.v.m. de geldzuivering verboden was Nederlands geld uit te voeren werd in de 40er en 50er jaren dit boordgeld aan boord van schepen gebruikt om betalingen te doen.
Vooral op de reizen met troepen en emigrantenvervoer.
Men kon de biljetjes na afloop van de reis weer inleveren, maar er werd toch veel "vooral de lagere waarden" niet ingeleverd en werd als herinnering mee naar huis genomen, of werd gewoon vergeten in te leveren.
Nu is mijn vraag of u eventueel nog wat van die biljetjes bezit, en of u ze aan mij zou willen verkopen.
Als voorbeeld zal ik een biljetje als bijlage meesturen.

Tevens gezocht: papier Nederlands kampgeld en Nederlands noodgeld

Vriendelijke groeten, Ab Verhoef, Rotterdam.

a.verhoef2@chello.nl
piet Schreuders17 augustus 2005 om 20:00

gezocht informatie

Beste dienstgenoten

heeft er iemend informatie van de 7 december divisie ( 2e politionele actie), metname van de H-brigade. Voor de kenner 7-2- RI later 433 BI. heb al op verschillende sites gezocht maar vind helaas niets terug, ik was zelf van 1949 t/m 1950 in West Java. In de omgeving van Djakarta en Cheribon.
Elke reactie is welkom.
marijke meijer7 augustus 2005 om 01:25

misschien, speld in hoorberg, maar je weet nooit

Mijn vader was met vrouw en twee kinderen in die tijd in Djakarta, waar ik in 1948 geboren ben, werkzaam als arst en ook deelnemend aan politionele acties. zijn naam: h.b.s.p.Slagter. Hij was als arts werkend in een ziekenhuis in Djakarta. Misschien helpt u de naam van mijn vader u verder in uw zoektocht.. vriendelijke groet en succes met uw zoektocht en als u iets over mijn vader zou horen, zou ik dat graag vernemen!! nogmaals vriendelijke groeten, marijke
Ton Vélu31 juli 2005 om 15:23

foto's

Schokkend, al die foto's van bekenden.
Jacobs op de motor; Serg.Maj.(+) Treiture op de motor; Sergt.Smit (+) naast een bedjak (we waren samen een dagje "uit")
De foto van de baboes...... en de hospikken...... (ook in mijn bezit)
Kortom, vandaag kwam veel boven.
N.I. Herders28 juli 2005 om 23:36

Zeven December Divisie

Vergeet het toch nog
Kijk ook eens naar www.zevendecemberdivisie.nl
N.I. Herders28 juli 2005 om 23:31

We zullen ze nooit vergeten

Aan hen die vielen voor onze vrijheid.
"Uit het oog, maar niet uit het hart ".
Niet zomaar een blog maar 1 die hen eerd die niet meer zijn.
Mijn welverdiend respect.
Christ28 juli 2005 om 20:11

Christje's corner

Wat een interessante pagina's. Te meer omdat ik een oom heb gehad die als voormalig verzetstrijder dienst heeft genomen in het Amerikaanse leger, later als oorlogsvrijwilliger via Engeland naar Malakka(?) en Indië is vertrokken als Stoottroeper, 7 dec. divisie. Ook deze oom is niet meer in ons midden. Ik weet dat hij heeft deelgenomen aan twee politionele acties. Dat hij gelegerd is geweest o.a. in het slachthuis (Jakarta?). Zijn naam was (Al)bert Verheijen, sergeant, afkomstig uit Brunssum (Limb.)
Nogmaals mijn waardering voor deze pagina's. Het is zeer interessant. Groetjes.
stefan20 juli 2005 om 19:33

wie kende mijn opa?

wie kende mij opa ferdinand verduyn lunel geboren in jakarta
zat in het indo leger.ze noemde me opa altijd ferry
robin17 juni 2005 om 15:58

mooie blog

Wanneer men zulke herinneringen heeft van een ouder ,dan moet men die levendig houden,jammer dat je vader er niet meer is De muziek vind ik zeer mooi,jaren niet meer gehoord
dimmie16 juni 2005 om 16:33

gedagtenis aan dimmie van roosmalen

hoi ik ben dimmie ik ben de klein zoon van dimmie van roosmalen ik heb mijn opa nog nooit gekent alleen de foto's volgens mijn oma was het een fijne man ik heb veel foto's gezien waar hij met een groote glimlach op staat dat maakt mij dolgelukich maar ik hoop waar hij ook is hij glukig

liefs zijnklijzoon dingeman peterus labertus johanes
theo Peters13 juni 2005 om 15:23

hulde voor jouw vader

Op de eerste plaats hulde voor jou als zoon, om zo bij te dragen aan de herrinnering aan je vader. Uit al die gegevens blijkt maar weer hoe smerig oorlog is. Waar is het allemaal goed voor!! Hulde aan je vader die het presteerde om tegen een dienstbevel in te gaan, en dat in tijd van oorlog. Wij kunnen niet inschatten wat dat op zo'n moment voor een soldaat betekent. Gelukkig had de aalmoezenier soulaas met hem. Knap gedaan zoon van een kei van een vader. Theo Peters
Jenthe12 juni 2005 om 22:18

Prachtige blog

hallo Idabagus,
bedankt voor je bezoekje aan mijn blog. Je site is een mooie ode aan je vader. Hij zou zeker fier zijn. Hier kunnen we nog een beetje geschiedenis bijleren en het leven ginder. Doe zo voort!
Nog veel kookplezier met mijn recepten
Groetjes
Jenthe
PJanssen12 juni 2005 om 17:49

Overlijden

Op 11 Juni 2005 is op 89 jarige leeftijd is in Nijmegen overleden ex KNIL militair Joop Janssen welke gediend heeft op vele eilanden in Indonesie en het kamp en de bom heeft meegemaakt
Mijn naam is Frans Janssen en ik zit op de lijn van mijn zoon.
Daar Pa over die periode wenig kwijt wilde ga ik nu op zoek op internet.
Nu heb ik daar even geen tijd voor maar ik kom zekere terug .
MFJanssen
FvanNoord8 juni 2005 om 17:00

huz 1

Vanaf eind 1947- Mei 1950 heb ik op Java gewerkt bij de Huzaren van Boreel Ik was chaufeur op een pantser wagen
Pieter Schim van der Loeff3 juni 2005 om 18:37

M.S. Oranje

Ik weet niet of ik hier aan het goede adres ben: mijn ouders woonden voor de oorlog al in "Indië" (vanaf c:a 1935, denk ik) . Mijn vader heeft in de oorlog tegen de Jappen gevochten bij het KNIL luchtafweer van Bandoeng. Mijn moeder heeft hij tijdig naar Australië gebracht - daar ben ik geboren. Na de oorlog zijn wij ("terug")gekeerd naar Indië waar mijn vader werkte voor het NIGIS - wederopbouw van de infrstructuur van - ik meen - Batavia (Djakarta).
In 1947 of 1948 zijn wij per MS Oranje naar Nederland vertrokken voor verlof. Daar besloot en mijn ouders om - gezien de ontwikkelingen met Soekarno - niet terug te keren naar Indië maar ons heil in Europa te zoeken
De Nederlandsers waren - ook toen en ook tegen landgenoten - niet vriendelijk, nóch gastvrij. Via een omweg kreeg mijn vader uiteindelijk een baan bij Unilever (" maar ik weet nog niet waar, het zal wel vèr weg worden") en zo hebben we van toen af tot 1960 in Zweden gewoond (dat ervoeren wij niet als straf - in tegendeel)
Concreet vraag ik mij af of er iets over dergelijke belevenissen op Uw site te vinden zijn.
Wij hebben dus niets met de politionele acties - behalve de mijn commandant in mijn diensttijd (kapt. Emmen) daar kennelijk gevochten heeft en gezien zijn gedrag in Ede zal die zich ook daar misschien misdragen hebben - ik heb een geweldige hekel aan 'm gekregen. en daardoer - onterecht - aan de politionele acties, hoewel ook daar wellicht wel veel goede soldaten en kader bij was/waren. Alleen: toen zaten wij in Zweden en mijn vader heeft daarover nooit iets verteld.
Ik zou graag weten waar ik terecht kan met MIJN vragen - als dat niet bij U is: hebt U dan een hint waar wël?
Bij voorbaat dank,
Pieter Schim van der Loeff
Ingrid Punter_Eisma2 juni 2005 om 19:54

Vaders, zoons en broers om trots op te zijn

Geweldig om op deze manier je vader te eren.
Mijn vader zat aan de Sumatraspoorweg en werd getorpedeerd voor Sumatra.
Hij overleefde en tijdens de politionele actie hadden wij veel jonge jongens over de vloer,in de jaren '47-'50
In 1946 gingen we met de Oldenbarneveld naar Nederland.
Dit deel van onze geschiedenis mag zeker niet vergeten worden.
Er ging heel wat door me heen toen ik deze site zag.
Ga zo door.
Elise31 mei 2005 om 19:29

Spiiritueel & informatief

ik vind deze site zeer mooi en boeiend...
en de zang van Tante Lien Wieteke van Dort prachtig!!!!

groeten,
Elise
Charles Destrée30 mei 2005 om 08:52

weigering

Ik lees:
"Dinsdag 18 januari 1949,
Veroordeeld tot 12 dagen streng, in verband met weigeren dienstbevel.
Dienstbevel hield in,het doodschieten van een ongewapende oude man in het veld.
Heb dit uiteraard geweigerd.
Heb tijdens de 12 dagen cel door clementie van aalmoezenier,mogen bouwen aan de cantine en de garage.
Na ontslag uit streng arrest, nog 19 dagen in cel moeten slapen wegens geen ruimte in de slaapzaal."

Gefeliciteerd met de flinke houding van uw vader.

En "naam verkeerd geschreven namelijk L.Roosmalen,wat ik hun zeer kwalijk neem,en ook aantoont hoe onzorgvuldig zij met de manschappen omgingen in die tijd."

Ja, schofterig.

Als voormalig Verzetsstrijder en oorlogsvrijwilliger in Prins Bernhard's Stoottroepen deed ik een historisch onderzoek naar de achtergronden van de toestanden waarin ik terecht was gekomen. Daar ben ik nu 15 jaar mee bezig.
Een deel van wat ik tot mijn ontsteltenis ontdekte kunt u vinden via Google: Destrée; Englandspiel.

Maar zodra het Huis van Oranje in het werkelijke licht wordt gesteld, willen de meesten het niet 'haben gewuszt'.
Ook Wieteke van Dort niet.

Vriendelijke groeten,
Charles Destrée. Stamboeknummer 260513003

PS: Ik ben op zoek naar de naam van een straat(je) in Batavia centrum waar veel luxe winkels waren in de na-oorlogse jaren.
G.W.van Valen29 mei 2005 om 12:23

knap opgezet

De vorige keer had ik het verkeerd gedaan Door een mail van u is het in orde gekomen De onderwerpen zijn goed herkenbaar Ga zo door
carine23 mei 2005 om 09:59

Fijn

Het was fijn om hier even langs te komen.
Kom zeker regelmatig eens piepen.
Heb je 5 minuutjes ?
Ga dan eens zien naar http://Blog.Seniorennet.be/kwizientje
Laat weten wat je er van vindt ?
Groetjes
Carine
G.L.van Bergen22 mei 2005 om 23:59

Professioneel

Aan de lezer,

Ook ik heb een vader die in Indië is geweest. Helaas is mijn vader in 2000 overleden, zodat veel vragen hierover van mijn kant niet meer beantwoord zullen worden. Vaak vertelde hij over zijn tijd daar. Hij zat bij de 1-3-1 R.I.
Hij was dienstplichtig.
Ook zou ik graag contact willen met mensen die mijn vader hebben gekend, maar langzamerhand zal deze groep steeds kleiner worden en zal de geschiedenis, mits zij niet is vastgelegd, verloren gaan.

Bij ons in het dorp heeft de historische vereniging Ol Eel in 1989 een boek uitgebracht dat heet Eelder jongens in Indië 1945-1950. Daarin heeft mijn vader een stuk geschreven over zijn belevenissen daar en met hem nog tiental mannen. Zou ik eventueel kunnen mailen! Dit zijn ook ervaringen van een sobat.

Af en toe zit ik achter mijn computer en probeer ik meer gegevens te achterhalen van zijn regiment. Maar tot nog toe ben ik nog niet zoveel verder gekomen.
Toen ik zojuist nog weer iets probeerde, kwam ik hier terecht en ik moet zeggen dat het heel professioneel is opgezet. Mijn complimenten hieromtrent.

Met vriendelijke groeten,

G.L. van Bergen
sien22 mei 2005 om 18:17

knap

Hier is duidelijk wat werk verzet. Proficiat met uw knappe blog!
groetjes,
Sien,
(http://blog.seniorennet.be/sien)
A.Oostveen19 mei 2005 om 19:24

Geweldig

Een bijzonder mooi eerbetoon aan Uw vader.
Hij had zeer zeker bijzonder trots op U geweest als hij deze site ooit gelezen had. Ga zo door!!
(Een oud Indië-veteraan van het Regiment Huzaren van Boreel.)
Twan Pieters18 mei 2005 om 16:13

Bericht

Mooie site. Ook mijn vader, die helaas al is overleden is met de 7 dec. divisie in indonesie geweest. Met de Tegelberg en de Johan v. Oldebarneveldt. Helaas kan ik de naam van je vader niet vinden op deze site en dat is jammer, want ik ben zeker van plan het oude fotoalbum van die tijd weer op te zoeken.
De datum waarop hij vertrokken is weet ik zo niet uit het hoofd, maar ook dat zoek ik op. Mijn vader was Joop Pieters uit Rotterdam. Met vriendelijke groet, Twan Pieters.

Jan Lagerweij17 mei 2005 om 23:20

Bericht


Graag een persoonlijk woord tot de maker van dit blog.Je vader zou trots op je geweest zijn.Ik heb hem niet gekend,welin deze periode op Java gezeten.Gedetacheerd bij de K.N.I.L. op Andir.Ook ik heb mijn brood gedeeld met kinderen terwijl onze rantsoenen zeer karig waren.
Je hebt een goed stuk werk neergezet.Het zal de veteranen die dit lezen goed doen.

Bedankt door een oude veteraan.

Jan Lagerweij
dammy16 mei 2005 om 22:03

prachtig

wat een prachtige tekst en wat een heerlijke muziek, tof!, lieve groetjes, Dammy
Indonesië16 mei 2005 om 16:42

Indonesië

Ik ben in Solo geboren en onze laatste reis naar Nederland was 1952. Een van de tussendoor reizen naar Nederland was ook met de Oldenbarneveld. Mijn vader zat bij de KNIL en heeft 30 jaar in dienst gezeten in Indonesie. Waarvan 5 jaar Birma spoorweg. Onze laatste woonplaatst was in Bandung.
Ingegeven op maandag 16 mei 2005 om 01:28:39, door Betty van Leeuwen Verstegen
Betty van Leeuwen Verstegen16 mei 2005 om 16:40

Indonesië

Ik reageer op uw vraag of wij uw vader kennen of herkennen. Tot mijn spijt moet ik nee zeggen. Mijn vader, Nederlander, zat dus bij de KNIL artillerie. Beroeps vanaf zijn 18 jaar in Indonesie. heeft daar mijn moeder leren kennen. Ik heb de oorlog daar bewust meegemaakt. Mijn Oma had ook Nederlandse mil.onderduikers in huis. Bekende namen toen Soekarna en Generaal Spoor. In Birma zat mijn vader met Wim Kan. Helaas vertelde hij weinig van zijn Birma verleden aan ons. Bedankt voor het verhaal van je vader.
Ingegeven op maandag 16 mei 2005 om 01:40:35, door Betty van Leeuwen Verstegen
jan eiff15 mei 2005 om 18:18

amersfoort 1946

zal herinneringen oproepen zoals bij mij. ik zat bij het artillerie meet regiment (legernr 250822134) en zouden tegelijk met de "recies " zoals de engelse term voor de verkenners was, weet alleen niet meer hoe je het schrijft op 7 januari 1947. scheep gaan. maar na het inschepingsverlof (kerst/nieuwjaar) ging het AMR toch niet en ben ik in nederland gebleven. volgens mij lagen beide regimenten in dejuliana van stolbergkazerne in amesfoort. is de inschepingsdatum juist .
Joop de Wit14 mei 2005 om 16:22

Foto met aapje

Hallo Dimmy.
Heel leuke foto's,vooral de soldaat met het aapje heb ik precies zo!!
Ik ben van 1947- 1950 in dienst geweest en van1948 - 1950 Indonesïe geweest.
Ik zat bij de verbindingsdienst AHK in Batavia en Bandoeng.
Hartelijke groeten,Joop (In Indië : Poeti)
ans horsten17 april 2005 om 02:39

heel goed

hoi dimmy
ik heb je site gelezen en bekeken,ik vind dat je er zeker mee door moet gaan,zeker als eerbetoon aan je vader,en ten tweede ook voor je zelf.het is toch wel aan grijpend als je zo'n stukje uit een dagboekje leest die mensen hebben meer afgezien als wij denken en weten goed om dit te doen zodat we weer eens wakker geschud worden. groetjes ans ik kom hier nog op terug met je doei
Leo15 april 2005 om 16:31

Reactie

He Dim ga zo door dit is een erg leuk initiatief, waar je best wel veel positieve reacties op zult krijgen. Vooral van fa,ilie en vrienden van degene die er zelf geweest zijn.

Erg goed Leo.
wilfrieda15 april 2005 om 16:13

indonesie

beste idabagus het is een heel verzorgde site maar vooral goed voor mensen die er bij betrokken waren Nog veel sterkte bij uw werk

Meer van Indonesië 1947 - 1950

↑ Terug naar de berichten