een oud verlangen

Trappelend als een ongedurig paard
stampvoetend van woede
schiet hij  zijn spervuur af
om de onrechtmatigheid
van een ondoordachte sanctie

zet hem buiten spel
maakt hem murf
bekaf geslagen als een hond
dient hij klacht in
gehoord te worden

Ingrid Lenaerts

Tatoo
met al zijn boodschappen
figuratief als het verlengstuk
van het doelwit
voor wie het past
deze lijflijke liefde
als een draak
in de tuin van Eden

Ingrid Lenaerts

Doodgeverfd  
als chaotisch element
als was zij een zonde
binnen de quantumtheorie
nochtans
alleen de zonsopgang
is haar breedste interesse

Ingrid Lenaerts

Het terracota landschap
van een tocht door de woestijn
 met een oase waarin roodroeste palmen groeiden
waar de karavanen doortrokken 
de kamelen graasden 
daar begon de erosie van het kunstwerk
van de pottenbakker
het kunstwerk in de tuin dat regen en wind trotseerde
viel langzaam maar zeker uit elkaar.
Tot zand en stof.
infinito.

Ingrid Lenaerts





 

Nauwelijks gestold
siste de lava dampend
er in de vallei

de dorpen verwoest
één zwarte stroom deinde uit
verwoesting alom

stof en as rondom
de vulkaan leek te slapen 
als  bode des doods

Ingrid Lenaerts

Vreugde lijkt een ouderwets gevoel
voor aftandse knarren van ooms en tantes
vreugde dat woord
dat je distilleert uit  een ver verleden
toen er nog gemoraliseerd werd
toen er nog gewikt en gewogen  werd
over levenswaarden en ernst
geloof en traditie

Nu lijk je echt voor het museum
het museum der menselijke emoties
waar je de brave zielen bekijken kan
in landelijke taferelen uit vervlogen tijden
het prentenkabinet der deugden
in een tijd waar nog  alleen te consumeren valt

Het leven is één grote praline
die je savoureert
als fijnproever van chocolade.
Ik ben een anachronisme

Ingrid Lenaerts

Arduinen kilte
dwaalt op het kerkhof
tot de zon doorbreekt

Ingrid Lenaerts

Traag verdwijnt verdriet
langs de vensters van de dag
wacht de avondzon
nacht geeft erbarmen
schenkt met slaap zijn troost en rust 
voor  hert  bange hart

Ingrid Lenaerts

Van deur tot deur
het aanbelllen  met tegenzin
de vraag om tombolaloten te kopen
met de versleten formule altijd prijs
Ze werden vaak wandelen gestuurd
met een kluitje in het riet
de deur voor hun neus dichtgeklopt
een schande dat schooien
je gaf maar en je kon toch niets winnen
aan goede werken deden ze niet meer
waar ging dat geld allemaal heen
verdween in eigen zak ?
Ga je dan nog op pad voor het goede doel?

Je bent feestelijk fout
Volhouden moet
tot de tombola de laan uit is

Ingrid Lenaerts