verbloemd

Ik vind je sinds lang de poort
tot mijn muze
die in mijn nabijheid zweeft
wanneer ik aan je denk

dan klopt ze me op de schouder
neemt me terhand schrijft haar waarheid
tussen jou en wij
ik geef  haar naam eleutheria door
in al mijn woorden
het zout der dagen
als een geschenk dat dobbert
tussen jou en mij
te veroveren als het grote goud
op een levenstocht.

Ingrid Lenaerts

De bla bla generatie zit in koffieshops
met moderne gedachten die snel verouderen
Dat weten jonge mensen nog niet
hen hoort het de toekomst en ook het bla-blaën
spreken zij een ander taal gehakt en versneden
in sms berichten en andere turbosituaties
chatten in donkere en geheime kamers
of webcammen tusen happen fastfood en broodjes
Ik ben een  te ouderwetse tante troubadoer
die de sneltrein heeft gemist toen hij vertrok
Ik bleef tussen de deuren van de trein gevat
spreek en schrijf  gewoon mijn dagelijkse keuken.

Ingrid Lenaerts

Momenten van ontroering
tussen jou en mij
ze zetten zich vast in herinnering
met stevige wortels
zoals bomen in zware grond

Het schip slaat op drift
het brak los bij hevige wind
stuurloos zwalpend op zee
duikend in metershoge golven
op het dek het zilt van angst
een bemanning radeloos
wachtend tot de storm bedaart
op dit sppokschip

Ingrid Lenaerts

Hazelaars staan in bloei
zoals bij vroegtij van het voorjaar
misleid door de winter
die zijn identiteit ontkent
ons zitten laat met natte voeten
herfstweer bij uitstek

Ingrid Lenaerts

Wachtend op de laatste trein
het ultieme moment maar je bent er niet
ik de wanhoop nabij
neemt de nacht me op
in zijn grote zwarte bek
waarin ik dwaal als een spook
stamp mijn woede naar de maan
die onverschillig schijnt
geen emotie ontsnapt haar rosse vlak

tot de ochtend daagt
waaruit alweer een trein binnenrijdt
het station me wekt
zie ik je slapend op een bank
zoals een zwerver op de walletjes

Ik zal je.....

Ingrid Lenaerts

wachtend bij  volle maan
bij de vijver op de hei
tot de weerwolf uit de struiken springt
tot hij huilt als lijkhond
in de bleke schaduw
van het nachtlicht

en jij dan ziet
hoe ik huiver van schrik
je niet meer durf naderen
loerend achteraan de zandheuvel

 ik merk  dan dat je wolvenpels afvalt
dat  jij weer in je kleren springt
alsof er niets geweest is

wachten tot ik bekom van deze nachtmerrie
 jij slaapt daar
gewoon in bed
bij het eerste ochtendgloren
ontwaak je

ik ben geen weerwolf meer verzeker je me
ik sta perplex.

Met een aankondiging van gewisse verminking
moet de post haar executie langzaam aanzien.
Door trieste eminenties werd er gewichtig beslist
het niet rendabele kantoor te lande gaat dicht

Bij onze buren eert schone schijn  het blazoen
Hij werd in hun vaandel gegrift als een levenswet
waarschijnlijk is hij de meest welkome gast
die ze nooit wachten laten en steeds terwille zijn

Ze buigen heel diep voor zijn  quasi-eminentie
rollen de rode loper uit met klaroengeschal
Mocht schone schijn niet aan zijn trekken komen
dan zou er zich een familiedrama ontketenen

daarom houden ze de vuile was helemaal veraf
ligt de kwade hond aan de ketting gemuilkorfd
zit de ekster met haar babbelwater in haar kooi
de bek dichtgebonden zodat geen klank ontsnapt

De buren maken dagelijks hun knieval , heel diep
voor vernis opgepoest koper en andere glitter
ze aanbidden dat gouden kalf wankelend op zijn poten
zolang de boot te water alvorens te zinken bij dageraad.

Ingrid Lenaerts

Het is voor jou mijn bestemming
tussen hoop en twijfel
in je hoofd en buiten jezelf
dat ik onze droom handhaaf

kom hier spelen op het plein
bij het jonge volkje zeg je me
om te zien hoe ze verzinnen
een andere wereld die de onze niet is
waar we niet binnenkunnen  
Wij mogen  nog niet eens over de heg
hun tuin is privé ten strengste bewaakt
door hun  virtuele regels
die alleen voor hen gelden
Jij en ik  we zij slechts de toeschouwers
van de echte realiteit
dat denken we toch.

Ingrid Lenaerts