Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 6 april 2006

Er is geen koppiger verdriet in mijn hoofd
dan de dagen zonder licht door het bos
de kleine elf die mij uit de takken toevliegt
heeft haar vleugels gevouwen en verdween
samen met de zwaluwen tot beter tijden

Er is geen koppiger verdriet in mijn hart
dan het instituut zwijgzame mens op een bank
godverloren en verankerd in de macht
van armoede en honger op een afvalberg
wegwerpmens tussen jakhals en zwerfhond.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:54 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 5 april 2006

De wolf loopt hier over de rivier van fantasie
draagt in zich een stroomgebied van verslinden
Hij ziet er gevaarlijk uit,getand en bloeddorstig
zoals in het sprookje van Roodkapje
Zou dit een Oma zijn die in zijn buik drijft
vraagt het kleine meisje bij dit aanschouwen
Als aan de grond genageld loert ze
naar de tekening die boekdelen spreekt
Ik wil niet dat oma\'s in de maag van de wolf zitten
en ze bekijkt me angstig alsof ik er al verblijf
Ze neemt me bij de hand en troont me weg.
Ze is er niet gerust in kijkt achterom de expo
Gelukkig liet ik me niet oppeuzelen
\"ik ben blij dat jer nog bent oma\"
verzekerde mijn kleindochter steevast
Ik voelde me dolgelukkigbij de clementie
des wolfs.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:11 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 april 2006

kippen

kippen al die tijd op stok
tot hun groot verdriet
het verbod te mogen bewegen
sinds geruime tijd onder arrest
de avondklok ingesteld
de zonnetempel ver weg.
Scharrelkippen zonder vrijheid
nu noodgedwongen op de batterij
met gestresseerde hanen
die kraaien in het holst van de nacht
Hoe moet het nog in een kippenleven?
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:42 Reageer op dit bericht
Maandag 3 april 2006

wilde zwanen

Toen de wilde zwanen er neerstreken
dat jaar dat grote bomen uit het Alebertpark spraken
in een geheimzinnige taal
de taal der Aoren en winterbloemen
de ijskoningin tot laat april zetelde
onder hun takken
toen zei weigerde te vertrekken

toen de nacht glashelder was als het brandraam
waarachter de maan lichtend koude gaf

toen heeft zij vanuit het warme huis gekeken
als naar de parels van een verrre droom
die nog moest komen

en wellicht veel later
een beetje werkelijkheid werd.
Haar groot geheim dat dwaalt
in elke vezel van haar lichaam.

Ze heeft het mij verteld
vooral dat van die wilde zwanen
één daarvan is een prins.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:58 Reageer op dit bericht
Maandag 3 april 2006

nu zij late liefde

Nu zij late liefde
op meisjesvoeten
begint te verlopen
met jonge jas
en vaders das
in de moeizame tuin
van appelbomen
draagt de afstand
al herinnering
zij weet het niet
en draaft haar kleine pijnen
in het spiegelbeeld
van eigen sporen
de warmte
in het hart dat vader zegelt
op leven
en dood
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:39 Reageer op dit bericht
Maandag 3 april 2006

de verjaardag van oma

Zoals God in Frankrijk vierde zij haar verjaardag
mijn oma die deed alsof ze die dag op reis was
die deed alsof er geen jaarring bijkwam die dag
alsof ze niet ouder werd in gedachten maar jonger

als een dartel veulen in een weide vol boterbloemen
als een paard dat spreken kon daarbij achterwaarts
galoppeerde de dagen aftellend van haar verjongingskuur
geen idee was gek genoeg om haar leeftijd te stuiten

Zoals God in Frankrijk werd ze nillens willens
toch ouder met de ziel van een knoestige olijfboom
blijvend groen in zijn takken genietend van de zon
haar generatie kleinkinderen bewakend onder haar kruin.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:51 Reageer op dit bericht
Maandag 3 april 2006

kinderen van gewoonte

Kinderen van gewoonte
in hun ogen met blikken bezaaid
zij kijken altijd voor zich uit
als voor herhaling vatbaar
de school,de sleur de slenter

Zij kauwen dagelijks brood
uit grauwe dozen
zij slepen dagen aan
uit kleurloze emmers

Wie zegt met hen verveling
zij schuilen onder het roest
een muur van zware last
zij ademen dwang waterdicht

En toch hebben zij hoop
laat zeggen de zon of lente
eens zij reuzen zouden zijn
in hun verlengde levensruim

zo waar stilte bekvecht
met dag en nacht
zij hervatten morgen
éénzelfde leven

Uit de cyclus " De kinderen "

Geschreven door Ingridstanella om 22:27 Reageer op dit bericht
Zondag 2 april 2006

Prozagedicht

Als de dagen vervlogen zijn, resteren alleen schemer en nacht om het licht te vinden.\"

Zijn het de dagen van geluk die ik in vraag stel nu alleen schemer resteert en de nachtop mijn schouders weegt?
Ik ken vervlogen dagen als rook die van het offeraltaar opstijgt en verkringelt naar oneindigheid terwijl ik kijk over een dal dat rondomrond in horizonten past.

Ik zoek een uitweg voor mijn binnenmuren die ik niet slopen kan.Ik hoop op lont om het vuur aan te leggen zodat mijn grondvesten daveren op mijn zoektocht het licht te vinden.Het is meer dan een dat.Het is een boetetocht op blote voeten zoals een beklimming van een Himalayatop.

Waar al \'s morgens vroeg de dragers klaar staan voor de quasi loodrechte beklimming langs een enge rand met de hoogte als meester boven je lijf.
Een stralende zonsopgang wanneer je aanzet boven de wolken en uitsteekt boven je nietigheid die je als passie ervaart en jezelf uitroept tot martelaar van eeuwen in dit weidse universum.

Klop ik mezelf op de borst,een schuldbekentenis omdat ik het zo aangeleerd ben.In mij lacht eengroene duivel die me aanzet tot revolte.Wees toch zo chagrijnerig niet en grijp het leven bij zijn klauwen.
Dagen van geluk zijn een recht en laat ze niet vervliegen als ether uit je handen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:40 Reageer op dit bericht
Zondag 2 april 2006

een vader

Zit de oude vader jichtig in gedachten
aan tafel als herboren Bourgondiër
wanneer hij zijn rode wijn laat aanrukken
naam en winningsgebied koestert zijn smaak
klikt met de tong herinneringen tegen zijn verhemelte
proeft en zucht diep uit zijn lijf
nu hij weer de hemel proeft vol zee en zon
even maar op een grauwe dag
die nochtans de lente zou moeten zijn
van een aardig jaartje meer
in de wijngaard des Heren
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:31 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 april 2006

regentuin

Ziet de tuin er drassig uit van verdriet
van regenvlagen bij bakken uit loodzware lucht
natte molshopen liggen er ingezakt op het grasperk
een merel huppelt ondanks alle water kwiek
stevent naar het waterbakje pikt aan de vetbol
terwijl hij onrustig heen en weer draait met zijn kop
hoort onraad en scheert in lage vlucht weg
onder de natte struiken die niet willen groenen.

De weermaker heeft zijn verkeerde registers geopend
speelt nu met wind een regenmars op zijn orgelpijpen.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:31 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 april 2006

van de appelbomen

Van de appelbomen uit het Gellincklaantje
zoveel soorten en zoveel eigenste bloei
dat ik er schijnbaar dronken van word
al dat wit en roze als hier en nu almachtig

dat de Duitse herder bij elke stam verzoekt
er zijn domein af te bakenen zonder waarom

dat elke boom zijn eigen vormen tentoonspreidt
als gedurfde mannequins op het lentedefilé

dat de bladeren en de takken elkaar omstrengelen
als de vredeshaag om een jambouree

dat mijn grootmoeder onder de appelbomen zit
en ze er de lentes van haar leven schetst
Het laat me weer ontwaken uit dromen

Van de appelbomen uit het Gellincklaantje
zijn de herinneringen gestouwd sinds jaren
om open te vouwen waneer deze bomen botten

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:56 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 april 2006

 

Naast een vrouw staat een andere vrouw
samen staan ze er starend in de leegte
zien ze de leegte of zien ze niets
zou niets hun gedachten bewegen?

ze zijn er zonder bewegen strak in hun lijf
bebrild achter donkere glazen schittering
Waarom schitteren zij zo in deze stase
deze pose die niets verraadt dan de leegte

of zit er meer in de leegte dan ik weet of zie
wellicht achter hun bril de mens de gedachten
bewogen te worden en nog ietsje meer?
Ik bewogen door leegte brillen en schittering

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:53 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 april 2006

verval en vernieuwing

 

Afbrokkelende stenen en scheefhangende goten,
wapperende deuren en vermolmde ramen
de vergane glorie van een gegoede burgerij
de ziel van de buurt was zoekmet de tand des tijds
zelfs God verloor er zijn baard en gezicht
door het verval in kerken en kloosters
arme drommels en krakers kwamen erhuizen
in erbarmelijke panden tussen rioolratten
andere knaagdieren en luizig ongedierte

Tot voor enkel jaren het grillige tij keerde
de nieuwe wind bulkte van anti-betonvisies
sloophamers werden weer opgeborgen
Renovatie was het nieuwe gedachtengoed
projecten als paddenstoelen uit de grond
Peperdure huisjes en loften staan er nu goed
Eigenzinnige architecten worden bewierrookt
Restaurants voor bourgondiërs zijn er troef
Iedereen wil er heen het staat poep-chique
maar zonder centen ben je er echt verloren

Hoe tijden veranderen !

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:18 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 maart 2006

alweer

Bij alweer een speurtocht door het oude huis
zocht het meisje met spitse vlechten iets
dat iets dat wist ze niet wat het zou worden
de grote dingen van het leven in de spiegels

de verborgen gezichten in dozen vol landschappen
de zwanen op doek in het stadspark bij Waggelwater
verboden liefdes in de reiskoffers op zolder
gebitten of protheses van dierbare overledenen

de nachtelijke geluiden van durfal de inbreker
de pluchen hond met de lange oren uit het modebeeld
het konijn uit de kermistent de tante in het washok
grootvader met zijn verhaal over nevel genaamd bietebauw

Bij alweer een speurtocht nu in herinneringen
zijn de spiegels het tijdsgevoel erfenis en traditie
zijn vrouwentongen nog de enige restanten geboekstaafd
die overleefden naast gebitten in een nachtkastje

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:48 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 maart 2006

Lente op een kerkhof

Narcissenweelde
als zonnen op het kerkhof
naast  altijd stilte

Tulpen in een schaal
een hart vol  nieuwe  lente
een keerkring weemoed

treurwilgen botten
in twijgen van jeugdig groen
tussen de paden

Bij taxushagen
ook daar schiet het leven door
uit de naakte grond

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 10:45 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 maart 2006

lichte arrogantie (Bij een standbeeld)

Soms kuieren gedachten ver weg uit herinneringen
en drijven ze over zee naar de haven van bestemming
waar het vreemde beeld van een rustende wesp
dan nog met blote ribben uit zijn lijf op een bank rust

Hij ligt er eigenwijs en  languit te genieten, demonstratief
voor toeschouwers met veel vragen in het hoofd
naar de oorsprong van deze arrogante snuiter
met zijn holle kop in de wind achter brilleglazen

denken doet hij niet maar hij weet het zeker beter
hoe je hem moet begroeten, de wijsneus of
koning nietsnut die uitlacht, je in je hemd zet
Je zou hem....

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 08:55 Reageer op dit bericht
Vrijdag 24 maart 2006

naar het opperhoofd

We herhaalden onze zoektocht naar het opperhoofd
in heel veel omschrijvingen en vervormingen
een beetje ironie en chagrijn tussen straatstenen
wat regen tussendoor en wij maar niet vinden

Onze herinneringen in zijn voetsporen verloren
We stapten maar door of we cirkelden oneindig
over het pad van zoveel  rulle omwegen
Voor de rechte weg waren we totaal blind 

Ingrid Lenaerts

 

Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Vrijdag 24 maart 2006

op zoek

Op zoek naar god weet zij wat,
als toevallige wandelaar in deze galerij?
Vindt zij er in de schakering grijs van leisteen

een uitdaging om woorden om te buigen
die haar alleen-zijn treffend maskeren ?
Kan zij de leegte aan in deze kille atmosfeer
die slechts glitter en glamour laat inslapen ?
In imperium aan onmacht knijpt haar ziel
door niets en door alles verweesd
om te blijven zoeken naar woorden
wat aandacht op deze koude planeet

Ingrid lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 23 maart 2006

dat tikkeltje

Dat tikkeltje warmte meer
achter glas bijna een zomerse zaligheid
een eerste lichtbron die openklatert
op gespleten aarde hard en door en door koud
een vogel fluit
jij lijkt verwonderd door het natuurontwaken
de krulhazelaars schudden hun gele orgelpijpen
bontgekleurde afstammelingen van ijdeltuiten

in de wind zit een eerste lentemelodie
en dan in de zon die weer danst
als een huppelend kind op de groenende berm
een zucht van verlichting

en eindelijk vol blijde gedachten
zij drukt haar lippen op je wangen
tot ontsluiten van bevroren kamers
in je hart van verlangen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:34 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten