Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Maandag 19 maart 2007

bloeiende kriekenbomen

Bloeiende kriekenbomen
in het vierkant tijdloosheid
verankerd in het landschap
herinneren  me jeugd
op witte wolken onschuld bij dag

Bij nacht en rosse maan
Chopin die aan de piano zit
naast mijn moeder wuivend
uit een ver verleden heelal
over de dood heen.
En nog altijd maakt ontroering mij klein
als leerling tovenaar.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:04 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 19 maart 2007

verstek

Lente liet zich even zien
gaf nadien verstek
om ons weer over te leveren
aan winterse nukken
sneeuw en ijs kou en wind

Wat bezielt deze dame?
Het kwellen lijkt haar eigen
deze lady die wij betrachten
laat zich eerst zien 
van haar mooiste zijde
laat dan bomen mens en dier
verweesd achter

Onberekenbaar schepsel
wanneer je te vroeg
onze contreien aandoet.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:40 1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 18 maart 2007

Ze doemen weer op aan de horizon
de kille meesters van maandagmorgen
waar alles moet voor de deur
achter gesloten deur moet niets
daar kan alles waar het gezag voorwijkt
in naam van macht en geld
die god die de touwen in handen heeft
trekt ze toe achter de schermen
daar kraait de haan niet meer
die werd al lang onthoofd, wat dacht je?
Men sneed hem de keel over
alvorens hij het hoogste lied wou brengen
tussen de andere snoeshanen.
Een niet evangelische waarheid

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:18 Reageer op dit bericht
Zondag 18 maart 2007

wolken te paard

Ik laat je de wolken te paard
met de wind als ruiter in aanslag
ze gaan er na de draf in stijl
in galop vandoor
Ze houden halt na hun wilde tocht
wanneer de wind gaat liggen
zoals een mak lam op de schouder
van de beschermende herder.
Wat doe je ermee?
Hun huishouding kon ik niet aan.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:34 Reageer op dit bericht
Zondag 18 maart 2007

verward en miskend

Hij voelde zich verward  en miskend
Zoals een god op een zandbank
die niet meer weet wat hij geschapen heeft
uit het niets of uit anders
de kracht der herinnering is hem vergaan
om nog meer te weten
Met dit menselijle trekje van vergetelheid
onttroont hij zichzelf
zoekt zichzelf weer onder mensen
Hij die dacht de wetten te miskennen
de gewoonten te negeren
verloor zijn voetstuk

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:58 Reageer op dit bericht
Zondag 18 maart 2007

van harte

Van harte lacht zij in mijn hoofd
bij de geboorte van een een nieuwe dag
de zon als zij hemelgloren gaat
wanneer de nacht moet wijken
voor een hemelsblauwe lucht
en de eindeloze stilte
van dromende dauwdruppels
Een vuurbol
die klimt tussen het wolkrek
de nevels verdrijft
op zijn triomfwagen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:51 Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 maart 2007

bomalarm

Veelzeggende leegte op straat
een stilte na de storm
zo juist werd er massaal ontruimd
vrouwen en kinderen voorop
de kleintjes op de arm
de groten duwend en trekkend
stotend als een stormram
om uit de menigte te komen
mannen voorop de baan ruimend
voor een snelle evacuatie
er was zojuist bomalarm
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:16 Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 maart 2007

ramptoerist

Waar het water door de dijken barstte
met niet gering verval de vloed over het land
daar op de broze scheidingder feiten
tussen aarde en ondergelopen gebied
maakten ze hun opwachting
nieuwsgierig als neergetsrekenraven
met kraaloogjes die loerden naar d buit
ze verteerden de verdeelde aandacht
van gesakker en geweeklaag
als hun eigen profijt
sensatiezucht van de bovenste plank
om in de kijker te lopen
om het te kunnen zeggen
wij zagen alles van dichtbij.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:09 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

komend uit het noordzeegat

Ik moet er de wind ontvangen
komend uit het noordzeegat
sta er niet voor te trappelen
met zijn staart en nukken
in de voorjaarsmaanden

bederft hij onze luchten
met grijze kliederwolken en regenvlagen
stuur ik hem heen maar hij wil niet luisteren
gaat nog in het water woelen
zijn onstuimigheid valt niet in te tomen.
Kierewiet is dit heerschap wel..

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:27 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

grasbermen

Op de grasbermen van de spoorweg
gaf ik jou mijn lente in een gedicht
ik maakte er met weinig woorden
bloemenkransen van madeliefjes
voor het kind met het witte hoofd
paardenbloemen in een ruiker
voor de lof derspeelse zotheid
de dag die aan onze voeten lag
de morgen die dauwde in de stengels
de honger naar lijf en ziel
die ons voorwaarts dreef
naar het dak van de wereld
dat we nog steeds beklimmen.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:12 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

tintelend

Hij ontvouwt zijn tintelende blikken
zoals de vleugels vaneen koningvlinder
ragfijn in de nerven van zijn oranje gloed.
Hij laat me huiveren
op het koortsige bed
van mijn grote onrustdie hij beroert
zoals een sterrenregen
Dwalend in het magnetische veld
van zijn ooghoeken
sta ik dronken dromend
van verwondering.
een eenzaam halleluja

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:00 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

het lijkt een luchtbel

Het ijle verlangen te drijven
in een zilveren meer
waar de zon in onder duikt
onder een staalblauwe lucht
het lijkteen luchtbel
doorschijnend als een waterdruppel
van te grote weemoed
naar het onbestemde van de dag
Het wachten op de lege doos
die bij goedertieren boordevol kan zijn
als je maar weet hoe ze te vullen
met de konijnen uit de hoed
van de goochelaar

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:44 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

Winderig weer inktzwart water bij avond
Op de rivier een aak met open ruim
luiken opengeplooid als een reuze accordeon
in de buik van het schip het meel
het water klotst tegen het schip
het deint op en neer zoals op zee
De veevoederfabriek in volle actie
het meel wordt uit het schip gezogen
een soort kraan met een lange slurf
ze maakt gorgelende geluiden
zoals een reus uit sprookjes
wraatzuchtig wreed en verslindend
het schip heeft een diepe lege maag
het kan weer terug naar zijn thuishaven.



Herinnerigen aan een archeologsich erfgoed
dat verdween toen de rivier gedempt werd.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:14 Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

kweken

Hij  kweekt alleen maar hamsters
niet één niet twee maar veel
tegen de eenzaamheid van nachten en dagen
die roffelend op zijn deuren tokkelt
die hij niet wil openen

met het hart van een beunhaas
amsters moeten hem beschermen
hun aanwezigheid bevestigen
met een groot aantal in verschil
die hij als troostend ervaart
in de stoofketel van angsten
die hem beloeren
 hiermee heeft hij zijn burcht gebouwd
oersterk als een beer
erin verschansd

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:02 Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

soms ben je

Soms ben je van glas
doorschijnend helder
dan weer mistig boven de velden
maar je bent ook van vlees en bloed
oceaanblauwe ogen in een warm lijf
je voelt nabij heel even dan ver weg
kind dat de verleden rakker herbergt
dat de blote knieënbroek vertaalt in idealen
camouflage van de ridderzonder paard
die mij verzoekt in éénzelfde taal
diet nooit in een ballon zal reizen
met het grote hart van de droom
in voeten realiteit
die ik steevast wil volgen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:51 Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

Laat de zon

Laat de zon haar warmte brengen
na de natte en winderige dagen
alsof de wereld herleeft
vanaf het schilderspalet der natuur
bloesems verwaaien hun milde pracht
ik kijk elk jaar verwonderd
naar dit feest der nieuwe dagen
de zachte kleuren van jong leven
versterken het binnenste buiten
een dolle sprong als een veulen
in een wei vol paardenbloemen 
een gele golf over het land van nu.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 17:48 Reageer op dit bericht
Woensdag 14 maart 2007

boze tongen

Boze tongen met weerhaken
snijden tot diep in ons vlees
vermaledijden onze blijde mare
elkaar gevonden te hebben
in goede en kwade dagen
Boze tongen verhakkelen onze vreugde
de zon boven het dak te koesteren
 boze tongen moeten aan banden gelegd
ze moeten geschuwd zoals
krokodillen van verraad.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten