Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Verzuchtingen in geel en paars
ongewone ervaringen uit waterdiepten
ongelooflijke pracht van zeeanemonen
wuivend als grootse boeketten
waartussen vreemde vissen
in gestreepte outfit laveren
Ze kijken me aan op dezefoto\'s
zij en ik met open mond.

Ingrid enaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:10 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Jaarvergadering

We zitten in een lelijke kille zaal aan rijen tafels
de voorzitter hoest schraapt zijn keel
alsof er roest zitop schroeven in zijn stem
Hartelijk welkom op deze nietszeggende manifestatie

Daar verkopen we weer de jaarlijkse evenementen
als nutsvoorzieningen van de bovenste plank.
We prijzen ons als noeste werkers pro deo
Sommigen vallen in slaap als muizen in het meel.
We gapen ons de bek dicht van herhaling en verveling
Een ober vraagt de aanwezigen wat ze drinken
Een bierviltje vermeldt onze bestelling
biertjes, koffie,water of een vruchtensapje.

Er wordt door de documenten gesnord,
kasboeken worden tot goedkeuring ondertekend
Handgeklap op deze malle vertoning.

Volgend jaar blijf ik afwezig
ga dan een boswandeling maken.
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:15 1 reactie Reageer op dit bericht

herrie op zolder

Vlak onder de pannen van de graanzolder
zitten de boerenzwaluwen te twisten
om twijgjes en takken voor het nieuwe nest
dat ze ijverig uitrusten met het heel zacht dons
Muizen houden zich schuw en stil
in hun schuilplaats tot de nacht
hen het startsein geeft tot grote feesten
in zakken graan als een waar paradijs
Maar met z'n allen zijn ze de kat vergeten
die zalig lag te soezen in de ondergaande zon
maar de nacht brengt haar tot leven
Als ze vogels en muizen ziet samenscholen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:07 Reageer op dit bericht

herrie op zolder

Vlak onder de pannen van de graanzolder
zitten de boerenzwaluwen te twisten
om twijgjes en takken voor het nieuwe nest
dat ze ijverig uitrusten met het heel zacht dons
Muizen houden zich schuw en stil
in hun schuilplaats tot de nacht
hen het startsein geeft tot grote feesten
in zakken graan als een waar paradijs
Maar met z\'n allen zijn ze de kat vergeten
die zalig lag te soezen in de ondergaande zon
maar de nacht brengt haar tot leven
Als ze vogels en muizen ziet samenscholen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:06 Reageer op dit bericht

De Congoboot

Maanden timmerden ze aan de nieuwe Congoboot.
Zijn romp werd geboren uit het Libanese cederhout
plank na plank uit het zweet van de man
die over de dijk reed in weer en wind
terwijl hij vloekte of spuugde naar de woelratten
die zijn pad kruisten bij dagereaad.

De Congoboot werd een opstapelstaande droom
het paleis waar de man die stonk naar zweet
die het spek tussen zijn tanden kraakte
nooit de rode lopers zou betreden

want toen het gevaarte te water gelaten werd
bezegelde de fles Veuve Cliquot zijn nootlot
Krassende kraaien op de scheepsromp
zetten de dode schimmen reeds in het geheugen
van de wassende waterreus.

Ingrid Lenaerts


 

Geschreven door Ingridstanella om 12:41 Reageer op dit bericht

zuiderse tijden

In kleine straten
met nauwe levensaders
hangt de dagdagelijkse drukte
als een dekzeil
over een schip

Venters joelen met koopwaar
tussen hun abracadabra
van gewiekste woorden

Moeders lopen bedrijvig
heen en weer
boodschappentassen vol
zuiderse zon en zoet
 
Kinderen krioelen doorheen
 hun spel van kat en muis.
onder de olijfboom
der dagen

De oude vader
loopt sloffend voorbij
naar de middagrust
in de schaduw van het huis
onder de druivelaar.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:05 Reageer op dit bericht

frivool

Ik wacht op frivole gedachten
zoiets als twee vlinders in de zon
samen door de tuin
verder door de boomgaard
met de bloeiende  kerselaars
die als jonge bruiden in de morgen
hun feest der dagen beginnen

Dan rusten op de takken
weer verder fladderen
over de paardenbloemen
in gele klederdracht

Ik hoop dat je me die zult geven
de lentekrriebels

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 11:17 Reageer op dit bericht

zondagmorgen

De zon springschaduwt de iele morgen

Er valt nauwlijks wind te ontdekken

De grote hazelaar strekt zijn kale takken

Alsof hij nu zijn winterslaap voltooit

Een zondagsmus kwettert onder het dak

Ook zij vertelt haar verhaal aan de zon

Hoog boven trekken vliegtuigen sporen

Bij hun  vlucht naar ver oneindig.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:25 Reageer op dit bericht

 

En meer dan spiegels
zichzelf kunnen vertellen
nogmeer dan zij weigeren
te weerkaatsen
zo voelbaar als
twee ademtochten
in hun samenloop
naar het moederland

zo kwam de aanverwante pijn
zich gewoonweg nestelen
in de overzijdse zee
Ogen die blind herkenbaar zijn
verzachten hun oevers
Zij verbouwen het verwijt
tot het verwijt
van zoveel spijt
dat geen ander ooit
ontgraaft

Ingrid Lenaerts
Uit de bundel \"Onder het oranje wateroog \"
Ingrid Lenaerts en Wilfried De Boeck 1992


Geschreven door Ingridstanella om 23:00 Reageer op dit bericht

             
Zij zegt dat ze ruw is tot op het kruis
dat ze lachend erogene zones exploreert
als een tijdbom zonder lont kant en klaar
dat ze langzaam de lijdensweg beklimt
die van pure passie houdt ze moordend
want stil sterven zal ze aan zijn groot geheim
Zij weet dat ergens een Christus wacht.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:44 Reageer op dit bericht

Elexir d\'Anvers

Elexir d\'Anvers
dat gele zoete drankje
de geest in de fles
de verruiming van het verhaal
de damesborrel vol geheimen
de wijvenborrel extra roddel
voor vrouwentongen
zeggen mannentongen
die man en macht niet sparen
die omtoveren tot schoothondjes
in het uur van de verzoeking
de gesmoorde begeerte
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:21 Reageer op dit bericht

uit de eerste hand

Liefde uit de eerste hand
als een godsgeschenk
op de toonbak gezet
na de keuze
uit de étalage der droomprinsen
Een lijf als een adonis
een rijkdom om te tafelen
gouden woorden
zachte ogen in oneindigheid
armen als donskussens
een mond om te kussen
lippen wild te proeven
Wat kon ze meer verwachten ?

Dat hij niet meer op de afspraak was.
Geschreven door Ingridstanella om 19:44 Reageer op dit bericht

de nacht van

koningskinderen
uit een warm liefdesverhaal
zochten er elkaar

In het dennenbos
tussen de ruige stammen
kusten ze elkaar

Liefdesvuur smeulde
tot de vlam echt ontbrandde
in hun bonkend hart

Boven hun hoofden
de maan met haar ontroering
schoof een goudstraal toe

Ze minden de nacht
verankerden hun ogen
tot de morgendauw

Het afscheid viel zwaar
takken kraakten hun verdriet
bleef hun lege hand

Tot een vaag weerzien
de dag was al in aantocht
met hun doodsmasker
 Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:40 Reageer op dit bericht

Ergens ga je van dag naar nacht zoals bij toeval
met een ouderwetse tram naar een open plek
Vlakbij ga je ondergronds in een wereld van magie
overspoelt je gedachten met toverformules

Een wandeling door onderaardse gangen
zigzaggend op en neer de paden kletsnat
de wanden vochtig grijs hier en daar mos
Eeuwen gesteente van trotse traagheid

het druipen van kalkwater op rotsen
blijft als kantwerk het geduld erkennen
stalagmieten en stalagtieten groeien
tot ze elkaar ontmoeten in grillige zuilen

achter holten in diepten die stilte schreeuwen
waar geesten hun adem verdampt
Eruit moet je op de rivier in een bootje
onder de schuit een schrikwekkende diepte

Een man vaart het bootje af vol toeristen
na een knal uit een kanonnetje
Het lijkt wel Charon die de Styx afvaart
niet naar de hel en zonder hellehond

wel weer naar de bewoonde wereld
met een souvenirswinkeltje op je hielen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:26 Reageer op dit bericht

huis

Zuider zonhuis met een beetje schaduw
Siciliaans de smeltkroes van  bezigheden
in het nauwe straatje dat dichtloopt
op een zwarte rots naast een huisvuilhoop

het huis bergt zijn wel en wee weg
de middagstilte gonst tussen de bloembakken
geraniums die ziel en kleur geven
aan het balkon voor de serenade

naast een parabool wappert was
als een dagelijks theater
het doek gaat niet open
de acteurs zitten niet in hun kleuren
maar straks na de siësta
begint het volle leven
als de buurt de avond  verzamelt
en zingt.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 17:48 Reageer op dit bericht

zou je een boom willen zijn

Of ik een boom zou willen zijn ?
Dat had ik me nog niet afgevraagd
Ik bleef het antwoord schuldig
Ik zou moeten beschaamd zijn zei hij
mijn kleinzoon in diepe gedachten verzonken.

Hij had al zoveel naar de bomen gekeken
en het boomzijn al dan niet was een kwestie van
In de zomerse zon onbezonnen op het land
in winter een moeilijke opdracht
de boom met zijn voeten in water
uit een natte weide of een volle beek
bovendien was de boom naakt zonder blaren
en dan stond hij daar maar zielig te bibberen
zonder warme kleren in weer en wind.

Als boom moest je blijven staan, altijd
op dezelfde plaats zonder te bewegen
niet sporten, geen voetbal nergens geen
Toch maar saai zei mijn kleinzoon.
Ik ben liever een mens
maar ik ben een mens voor de bomen
wij hebben de bomen nodig om te leven
zij zijn mijn vrienden met of zonder kleren.

Jij wil toch ook geen boom zijn,moeke?
Wel een mens voor de bomen.
Wij verzegelden ons contract :
geen boom zijn wel een mens voor de bomen.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:56 Reageer op dit bericht

bloesems

Bloesems openen het hart van de lente
als feestprinsessen je toewuivend
vanuit hun levensbron
de bottende takken in de wind
die het stuifmeel overdraagt
als een ware heraut
van een jaarlijkse marathon
nieuw leven
            
                  Ingrid Lenaerts
                         
Geschreven door Ingridstanella om 12:56 Reageer op dit bericht

Mijn schaduw trouw

Hij blijft in mijn schaduw trouw als een hond
tot voorwaarden verkolen in purpere passie
schijnbaar ongenaakbaar in kille woorden
onderhuids het brandend zuur van drukkend spijt

wandelt hij mij als fantoom in het hoofd
waarvan ik blijf houden ondanks weer en wind
ver weg in de zon of kortbij in de  regen
Ik mis alle verstand in mijn berouwde hart.


Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

Er is geen koppiger verdriet in mijn hoofd
dan de dagen zonder licht door het bos
de kleine elf die mij uit de takken toevliegt
heeft haar vleugels gevouwen en verdween
samen met de zwaluwen tot beter tijden

Er is geen koppiger verdriet in mijn hart
dan het instituut zwijgzame mens op een bank
godverloren en verankerd in de macht
van armoede en honger op een afvalberg
wegwerpmens tussen jakhals en zwerfhond.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:54 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten