Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

nu de

Nu de dagen weer langer duisternis dragen
worden mythen en verhalen weer levend
alsof de tijd ons terugzet naar de klok van toen
De heksen en duivels  klieven door de lucht
op bezems en vuurspuwende bokken
ze landen in de bossen  met groot getal
ze gaan er dansen in de levenscirkels
bij het de laaiende warmte van brandend hout
ze vertellen ijzige verhalen die ze hoorden
tijdens hun zomerzwerven in het noorden
ze brouwen elkaar de afgunst en toverformules
voor de grote liefde van de winterkoning
op bezeerde voeten zetten zoeken ze zwammen
ter voorkoming van alle kwalen
de uilen en eksters zitten op takken te wachten
tot de zotte bende vertrekt naar andere tijden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:01 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

herfstbladeren

Herfstbladeren vliegen in het rond
als kansloze kinderen des doods
zweven hun gedachten aardewaarts
het einde van een al te kort leven
de wind drijft zijn spel ten top
hij laat de blaren ronddedansen
drijft hen als kwajongen de parkvijver in
waar ze spartelen tegen de tijd in
ze dansen het ultieme ballet
van pas de deux en grandécart
waarna ze liggen gaan op het spanvlak
van het water moegetergden uitgeblust.
ze drijven af naar de oever
daar waar ze angtig kleven blijven
tussen fluisterende rietkragen
om tussen het slijk te zinken.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:35 Reageer op dit bericht

spokentocht

Schrapende stemmen
van heksen met punthoeden
ze lachen gemeen
vliegen op bezems
bereiken hun kruissnelheid
hoog in de nachtlucht
ze verwachten duivels
met scherpe bokkenpoten
en een vlammenstaart
de maan  bleek van angst
verstopt zich achter wolken 
wil geen spektakel
de sterren verpinken 
schudden hun hoofd meewarig
Wat mag dat wezen?

Ingrid Lenaerts
 

 

Geschreven door Ingridstanella om 22:02 Reageer op dit bericht

licht

Hij vroeg het licht klaar te worden
het liet zich niet pramen
en verscheen in helder gewaad.
sindsdien hangt een gele zon
aan het uitspansel te stralen
Wij zien haar slechts nu en dan
met mondsjesmaat van een mooie dag
Het leven is de noodzaak
als dagelijks brood
van groei en warmte
dat onze condities bepaalt
Heer en meester
van begin en einde
geboorte en dood

.Ingrid Lenaerts



 

Geschreven door Ingridstanella om 23:15 Reageer op dit bericht

Ik heb je lief

Ik heb je oneindig lief
zoals de onpeilbare diepte
van een wereldzee 
verklaarde de regenwolk
tot de vele waterdruppels die ze verzamelde
hoog in de lucht.

Zolang ik kan wil ik jullie houden
dicht bij mij onder mijn hart
dat slechts voor jullie alleen klopt
Waneer ik schipbreuk lijdt
vallen jullie op aarde
in de  grote moederschoot
dan zijn jullie mijn kinderen uitgezonden
elk met zijn missie
dan moet ik jullie laten gaan
ook ik verdwijn dan eeuwig
in de tijd van toen.

Ingtrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:33 Reageer op dit bericht

waterdruppel

Het is geen nieuwe belevenis
bedacht de waterdruppel triest
terwijl hij schoof en schoof
over het raam tussen klevend stof
hij moest neerwaarts ritsen
want de zwaartekracht bood
geen andere keuze ,dat wist de druppel
hij was liever rechtsreeks in zee gevallen
waarbij  hij onmiddellijk weer verbonden was
met zijn vrienden de overige druppels

Nu liept hij maar eenzaam
uit te dunnen in meanders
over een oud raam van een herberg.
Bij de eerste zonnestralen droogde hij op
verdampend in de blauwe lucht.
Dat was dan een banale variante
in zijn heel korte bestaan.

Ingrid Lenaerts







Geschreven door Ingridstanella om 22:13 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten