Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Maandag 3 december 2007

zoals het water

Zoals het water tegen de oever klotst
zo hoor ik mijn harteklop in mijn hoofd
angst voor de inktzwarte diepten  
in de scheepsdokken die er verlaten bijliggen
de haven lijkt een open muil
waar de wind het oppervlak rimpelt
in de strakke westenwind
waar de losse planken kraken 
alsof de bruggen zullen instrorten
Ik maak me uit de voeten
bij al dit natuurgeweld
ik kan op de hoofden lopen 
van de angstduivels die hier huizen.

Ingrid Lenaerts
 






 




Geschreven door Ingridstanella om 23:04 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 3 december 2007

avondtrein

De forhenzentrein wiegt door de avond
dan versnelt hij zijn snelheid
zoals een ontsnappende gazelle
die vlucht voor de leeuw
de reizigers suffen hun aanwezigheid
half slapend half wakend in het geheel
een rups die door de avond flitst
opweg naar vele thuisbestemmingen. 

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:32 Reageer op dit bericht
Zondag 2 december 2007

VERWARRING OP ZEE

De zee is buitenmatig verward
ze lijkt een chaotisch monument
van weerspannigheid
een leger golven dat muit
neerslaat alles op zijn weg.
wandelaars worden binneste buiten gekeerd
in hun jassen op de dijk
de wind is de generaal die buldert
maar geen orde krijgt in zijn gedachten
het water spat uiteen in kolkende woede
zonder erbarmen volgt de executie
de storm valt nu ook het land aan .

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:51 Reageer op dit bericht
Zondag 2 december 2007

kelder

Voor zichzelf houdt de kelder alles vast
geloof in de duisternis tussen spinnewebben
het verleden dat hij deelt met de zolder
de bewaarde schatten en verdoemenis der dingen
hij spreekt in winterslaap over leven
de dag verborgen als een vijand
van de stilte die hij schraagt

Af en toe vieren muizen er hun feest
als de doodgewone dingen van toeval
de kledertrap kraakt en verstoort de stilte
bij het zoeken in buik van zijn essentie

Laat de kledergasten hun rust
hij zal je dankbaar zijn om alle herinneringen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:08 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 december 2007

pietenschool

Op de pietenschool leer je grappen en grollen
dat is de kunst van het zottebollen
de leraar is een echte piet met veel streek
hij is echt zwart grappig en niet bleek
hij leert ons de knepen van het vak
onderanderehetlopen over een dak
hij vertelt honderd uit over het paard van de sint
dat de wortels zo lekker vindt
met een kleine zweep doet hij ons knallen
leert ons gooien met zachte ballen
wij moeten gekkebekken en gillen
lachen lollen en kletsen op onze billen
groeten voor de sint staat ook op het agenda
vriendelijk en voornaam en een beetje poeha
we moeten de sint zijn mantel dragen
en zijn troon de troon schragen
we delen mandarijntjes uit aan de lopende band
voor de sint zijn heilge hand
die elk kind weet te doen verlangen en verwachten
lekkers en speelgoed in deze donkere nachten
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 december 2007

Venetiaans verlangen

Ze droomt van haar stadsgeheim
ligt in de lagunes voor Venetië
onder de boot die  haar deed wankelen

Zwemmen zal ze door de mist
en Canale grande halen
de gondelier die ze liefhad

opnieuw uitvinden en kussen
Is dit meer dan een Venetiaans verlangen
dat droomt in kristallijne vormen
de liefde te broos om waar te zijn.?

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:45 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 december 2007

ongewenst

Zij ongewenst wil toch erbij
laat zich gelden terugglijdend
in verleden zit de toekomst
tussen lach en chagrijn
op palen ontkenning
zij gooit ze om
zoals de noorderwind bij springtij
Zij eist zonder genade
onderdanigheid
als koude resolutie
met zichzelf.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:16 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 december 2007

kelder

Voor zichzelf houdt de kelder alles vast
geloof in de duisternis tussen spinnewebben
het verleden dat hij deelt met de zolder
de bewaarde schatten en verdoemenis der dingen
hij spreekt in winterslaap over leven
de dag verborgen als een vijand
van de stilte die hij schraagt

Af en toe vieren muizen er hun feest
als de doodgewone dingen van toeval
de kledertrap kraakt en verstoort de stilte
bij het zoeken in buik van zijn essentie

Laat de kledergasten hun rust
hij zal je dankbaar zijn om alle herinneringen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten