bosbessen
Met blauwige mist
vertoeven bosbessen stil
op de heidegrond
bosbessenMet blauwige mist
vertoeven bosbessen stil
op de heidegrond
donkere tijden
RoosEen roos in de storm
knakt er af door brut geweld
wil toch liefde niet kwijt.
Ingrid Lenaerts
wij
zoals het waterZoals het water tegen de oever klotst
zo hoor ik mijn harteklop in mijn hoofd
angst voor de inktzwarte diepten
in de scheepsdokken die er verlaten bijliggen
de haven lijkt een open muil
waar de wind het oppervlak rimpelt
in de strakke westenwind
waar de losse planken kraken
alsof de bruggen zullen instrorten
Ik maak me uit de voeten
bij al dit natuurgeweld
ik kan op de hoofden lopen
van de angstduivels die hier huizen.
Ingrid Lenaerts
avondtreinDe forhenzentrein wiegt door de avond
dan versnelt hij zijn snelheid
zoals een ontsnappende gazelle
die vlucht voor de leeuw
de reizigers suffen hun aanwezigheid
half slapend half wakend in het geheel
een rups die door de avond flitst
opweg naar vele thuisbestemmingen.
Ingrid Lenaerts
zeewindZeewind kromt bomen
geschraagd tot een reuzenhaag
nog niet in opmars.
Ingrid Lenaerts
VERWARRING OP ZEEDe zee is buitenmatig verward
ze lijkt een chaotisch monument
van weerspannigheid
een leger golven dat muit
neerslaat alles op zijn weg.
wandelaars worden binneste buiten gekeerd
in hun jassen op de dijk
de wind is de generaal die buldert
maar geen orde krijgt in zijn gedachten
het water spat uiteen in kolkende woede
zonder erbarmen volgt de executie
de storm valt nu ook het land aan .
Ingrid Lenaerts
pestdierZoals een pestdier
maalt de wind storm in zijn muil
spuwt haat over zee
Vernieling raast snel
over drassig land dat verzinkt
in kloddermodder
Ingrid Lenaerts
kelder
pietenschool
duisternisDuisternis op straat
Geen kat valt er nu te zien
Wat doen we ermee?
Ingrid Lenaerts
de regenboogEen regenboog krult
zijn kromming veelkleurig blauw
terwijl het regent
Ingrid Lenaerts
Venetiaans verlangenZe droomt van haar stadsgeheim
ligt in de lagunes voor Venetië
onder de boot die haar deed wankelen
Zwemmen zal ze door de mist
en Canale grande halen
de gondelier die ze liefhad
opnieuw uitvinden en kussen
Is dit meer dan een Venetiaans verlangen
dat droomt in kristallijne vormen
de liefde te broos om waar te zijn.?
Ingrid Lenaerts
ongewenstZij ongewenst wil toch erbij
laat zich gelden terugglijdend
in verleden zit de toekomst
tussen lach en chagrijn
op palen ontkenning
zij gooit ze om
zoals de noorderwind bij springtij
Zij eist zonder genade
onderdanigheid
als koude resolutie
met zichzelf.
Ingrid Lenaerts
kelder
wind
rauwe nachtEen rauwe nacht klauwt
ruw de ziel die hij kaal scheert
Wat rest me de dag?
Ingrid Lenaerts
vrije tijdIk neem vrije tijd
een dromenmand ontfutseld
wat valt me te beurt ?
Ingrrd Lenaerts
luchtfotoOp de aarde draait
een groep huizen als linten
ik zweef op foto.
Ingrid Lenaerts