blauw
die ik je niet verklaren kan
dat je me verlaat en ik hangen blijf
in het kluwen van mijn verlangens
je te koesteren
zoals dat vierkant van onsterfelijkheid
waar de bloesems niet verwaaien
maar zich herhalen oneindig
Er is geen liefste voor het lijf
voor de lege dagen
die resten als een cliché alleen zijn
Schrijf ik ze in onze verborgen levens
als een aandenken voor de nietigheid
die wij vertegenwoordigen?
Ik wil bloeien als een rozenperk
onder je raam bij nacht
onder het ware verlangen naar tederheid
Ingrid Lenaerts

