Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Bij een klein verdriet
van een gemiste kans
die ons weer kon samenbrengen
vertrek ik in een bloedrode zonsondergang
in licht dat troost
en dat reikt to ver over de bergen
de avondstilte
die zinkt aan de horizon.
Woordloos geluk.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:26 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

theesalon opnieuw bezocht

Zoals een roze wolk
die vanaf Engeland overwaaide
en zoals die op zoek was
naar een plaats om te blijven hangen
streek ze neerineen uithoek
van ons dorp
in het theesalon
waar de fraaie kopjes Chinees porselein wachten
desoorten thee, de exquize lepeltjes.
de verzameling theepotten
waar ik in hun landschappen verdwaalde
waar de chique dames keuvelden
voorzichtig nipten aan hun godendrankje
waar de sfeer een beetje decadent was
waar wij deze morgen met mijn zussen
zoveel jeugdherinneringen opdiepten
toen vader nog een God was in onze gedachten.
alweer allemaal voorbij.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:38 Reageer op dit bericht

wintergedachten

Kerst en feest nieuwjaar op zijn best
rijstpap eten en nieuwjaarsbrieven.
sneeuw en ijs op de verlanglijst
de witte landschappen
de klingelende sleden door het bos
de rijm aan de takken
de kleuren rood en groen
blakerende kaarsen op de muur
de warmte naar werkelijkheid en woord
de bevrozen vijvers en schaatsen
de wensen van stilte en vrede
degroenekransen en de marentak
het tolt in herinneringen tot een vaste prent
waarbij ik aan Breugel moet denken
in zijn veelzijdige schilderkunst.
De oude winter weet het wel.
Ingrid LENAERTS
__._,_.___
Geschreven door Ingridstanella om 11:42 Reageer op dit bericht

december

December gooit een waas over de kale akkers

in het laatste vale licht van een bleke zon

de aarde ademt haar geheimzinnige stilte uit

de duisternis kruipt ondertintelende sterren

In de verte schittert de stad naast duizend schaduwen

Lichtpret in alle kleuren beschrtijft de straten

als wondervolle en magische oorden

kertsmannen beklimmen de huizen, beneden wachen hun rendieren

Er wordt geklonken op de markten met rode wijn

de kerstkraampjes en hun snuisterijen temidden groen

een oude paardencarrousel brengt rode nostalgie

tussen kerststal met Jozef en Maria en Jezuskind.

Bij een huis aan de deur hangt de marentak

binnenin een kerstden geurend naar hars

de beste wensen voor een zalige kerst en gelukkig eindejaar

verpakken wij in dit sfeerbeeld en sturen het jullie toe.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:36 Reageer op dit bericht

X -factor

Een begrip van onbepaalde emotie
een geheimzinnig iets dat boeit
iets dat openbloeit via de buik
een stemming een gratie een beroering
Je hebt het of je hebt het niet
die gekromde X intrige
het geheim in de mist
de waarde die niet in te schatten is
een raadsel een begrip
wat is het in feite?
Het antwoord blijft onbekend.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:42 Reageer op dit bericht

Kleuren van de Kerst

Bij oud-gedachten
duikt de herinndering op
rood groen en schakeringen
in de boom
in de blinkende bollen
het lint de geschenken
ze bloosden en schitterden

het licht werd puur en melkachtig wit
de geheimzinnigheid
van flikkerlichten in de duisternis

nu stralen sparren in blauw en grijs
paars tintelend mysterie
werpt zijn schaduw over het gebeuren
nu zijn de gedachten nieuw en cool

Maar voor mij is de kersttijd
het feest van warmte en licht
geef mij maar zilver
en blinkend goud
de vlam van de kaars
op de rode kandelaar
bij groene sparrentakken.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:57 Reageer op dit bericht

ik roep

Ik roep ik zucht ik schreeuw
ondanks alles voel ik me
uitgeblust ingekapseld en verlaten
drie kinderen
waarvoot ik dagelijks vecht
geveinsde partnerliefde
de mijne was echt
en wellicht nog

maar nu ik weet dat je me niet moet
voel ik dat grote gat in mij
waardoor alle liefde waardeloos lijkt

en afdruipt versluist naar een grote zee
onbekend.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:29 Reageer op dit bericht

eiland

Op een eiland van woorden
achter excuses en bochtenwringen
heeft hij zijn muur gebouwd
om zijn ego te beschermen
Zelfs al zwem je tot dit dobberend vlot
met de vele raadsels waarom
laat hij je niet toe een glimp te zien
Zijn ego zit er vastrgeroest
Hij is zijn eigen eilandbewoner

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:42 Reageer op dit bericht

verwording aarde

Aarde heef haar bekeken
hij wierp zich voor haar voeten
te nemen of te laten
was zijn boodschap
Zonder woorden voelde zij
zich gedreven uiterst sterk
als het stuwen van een massa
de aarde te vervormen
tot een weredbeeld
van terra cotta zoalseen urne
waarin zijéén vaderdeel
zorgeloos heeft verborgen
het andere zit zwevend
in de hangende heriinering

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:16 Reageer op dit bericht

soms

Soms denk ik je te kennen
Ergens weerspiegelen dezelfde wolken
inmijn binnenwateren
Hetgrijpt me bij de keel
als eenhand van herkenning
dan benik droom
maar dan ontglipt me plotsvaste voet
ga ik dobberentussen de vele vragen
wie jij wel bent en wel niet
wie ik ben en wie niet
danmoet ik zelf de oplossing zoeken
want jij vlucht in de sterren
zit te pinken tot de volgende volle maan
eer je weer een glimp op aarde laat vallen.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:39 Reageer op dit bericht

afscheid

Het afscheid is voor altijd
en daarna is er niets meer
ternzij de urne met zijn assen
de neerslag van wie eens mijn vader was
nu geborgen in een betonnen blok

het postume huis
over enkele vierkante decimeters
een huis dat nooit meer went
met een strooiweide ervoor
en de altijd ruisende wind
in de hoge populieren.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:33 1 reactie Reageer op dit bericht

twijfel

Twijfel weet niet van wie hij afstamt
van de oude perelaar of van de jonge appelboom
hij gaat op zoek naar zijn ent
maar vindt zijn oorsprong niet

de aceet die zijn levensvocht ontkent
de filosoof die zijn zakencijfer vaststelt

Twijfel is alom aan zichzelf
overgelaten aan vragen
van ja of neen
zonder ontkomen
zonder oplossing.



Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:00 Reageer op dit bericht

hoekstenen

Het afscheid begon al jaren geleden
oma werd een diafane schim
inde schaduw van opa's lijden
Ze gaf hem al wat ze geven kon
haar hand haar hart haar ziel

Hij nam dankbaar bezit
van al haar gaven die ze verdeelde
Als een tevreden man sliep hij in.

Zij bleef achter nog heel veel jaren
wakend op de hoekstenen
van al haar verdriet.

Oma verdween op een nacht
in de barre kou tussen de bomen

Zoals een besneeuwde engel
vloog ze weg ver weg
naar onbekende gebieden.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten