Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
theesalon opnieuw bezocht
Ingrid Lenaerts
wintergedachten
kerststal
Een houten kerststal
Maria Jozef en kind
Hun eenvoud ontroert
Os en ezel blazen
er hun dierlijke warmte
over de kribbe
herders uit een wei
verrast door een hoge ster
vinden het Kind
Oosterse wijzen
reizen ver door de woestijn
aanbidden het kind.
Ingrid Lenaerts
spar
Een spar verwondert me
eeuwig groen tot blauwe lucht
symbool van mijn hoop
Ingrid Lenaerts
stokbrood
Eén brood in lengte
krakend korstig met boter
meerdere hapjes
Ingrid Lenaerts
december
December gooit een waas over de kale akkers
in het laatste vale licht van een bleke zon
de aarde ademt haar geheimzinnige stilte uit
de duisternis kruipt ondertintelende sterren
In de verte schittert de stad naast duizend schaduwen
Lichtpret in alle kleuren beschrtijft de straten
als wondervolle en magische oorden
kertsmannen beklimmen de huizen, beneden wachen hun rendieren
Er wordt geklonken op de markten met rode wijn
de kerstkraampjes en hun snuisterijen temidden groen
een oude paardencarrousel brengt rode nostalgie
tussen kerststal met Jozef en Maria en Jezuskind.
Bij een huis aan de deur hangt de marentak
binnenin een kerstden geurend naar hars
de beste wensen voor een zalige kerst en gelukkig eindejaar
verpakken wij in dit sfeerbeeld en sturen het jullie toe.
Ingrid Lenaerts
X -factor
Een begrip van onbepaalde emotie
een geheimzinnig iets dat boeit
iets dat openbloeit via de buik
een stemming een gratie een beroering
Je hebt het of je hebt het niet
die gekromde X intrige
het geheim in de mist
de waarde die niet in te schatten is
een raadsel een begrip
wat is het in feite?
Het antwoord blijft onbekend.
Ingrid Lenaerts
Kleuren van de Kerst
het licht werd puur en melkachtig wit
nu stralen sparren in blauw en grijs
Maar voor mij is de kersttijd
Ingrid Lenaerts
ik roep
maar nu ik weet dat je me niet moet
en afdruipt versluist naar een grote zee
Ingrid Lenaerts
regenboogtrui
Ingrid Lenaerts
kom
Ingrid Lenaerts
sparrenbos
In het sparrenbos
deemstert winters laag de zon
een vriesnacht blauwt kou.
Ingrid Lenaerts
eiland
Ingrid Lenaerts
verwording aarde
Ingrid Lenaerts
soms
Ingrid Lenaerts
donkere dagen
Donkere dagen
het licht slechts op een pitje
leeft er hoop op zon
Ingrid Lenaerts
afscheid
Het afscheid is voor altijd
en daarna is er niets meer
ternzij de urne met zijn assen
de neerslag van wie eens mijn vader was
nu geborgen in een betonnen blok
het postume huis
over enkele vierkante decimeters
een huis dat nooit meer went
met een strooiweide ervoor
en de altijd ruisende wind
in de hoge populieren.
Ingrid Lenaerts
twijfel
de aceet die zijn levensvocht ontkent
Twijfel is alom aan zichzelf
Ingrid Lenaerts
hoekstenen
Hij nam dankbaar bezit
Zij bleef achter nog heel veel jaren
Oma verdween op een nacht
Zoals een besneeuwde engel
Ingrid Lenaerts

